Кіріспе
TGV (Train à Grande Vitesse, француз тілінде "Жоғары жылдамдықты пойыз") пойызының жылдамдық рекорды Францияның ұлттық темір жолы SNCF және оның өнеркәсіптік серіктестерімен бірлесіп орнатылды. Жоғары жылдамдықты сынаулардың мақсаты – қауіпсіздіктен айнымай, жоғары жылдамдықты теміржол технологиясының мүмкіндіктерін кеңейту, жылдамдық пен жолаушылардың қолайлы саяхатын арттыру. Қазіргі күні темір дөңгелектердегі коммерциялық пойыздың әлемдік жылдамдық рекордын француз TGV пойызы 574,8 км/сағ (357,2 миль/сағ) көрсеткішімен иеленеді, бұл рекорд 2007 жылғы 3 сәуірде жаңа LGV Est тарамда тіркелді.
The TGV (Train à Grande Vitesse, French for "High Speed Train") holds a series of land speed records for rail vehicles achieved by SNCF, the French national railway, and its industrial partners. The high speed trials are intended to expand the limits of high speed rail technology, increasing speed and comfort without compromising safety. The current world speed record for a commercial train on steel wheels is held by the French TGV at 574.8 km/h (357.2 mph), achieved on 3 April 2007 on the new LGV Est.
TGV 001
TGV 001 – Alstom компаниясының 250–300 шақырым сағатына дейін жылдамдық рекордтарын жаңару мақсатымен салған эксперименталды газ турбиналық электр локомотивтерінен құралған пойыз. Бұл алғашқы TGV прототипі, ол 1969 жылы тапсырысқа алынып, 1972 жылы сынақтар басталды. 1972 жылдың 8 желтоқсанында ол ең жоғары жылдамдыққа жетті.
TGV 100 операциясы
TGV 100 операциясы, секундтына 100 метр (360 км/сағ, 224 миль/сағ) мақсатты жылдамдыққа қатысты, 1981 жылдың 26 ақпанында LGV Sud Est ашылғанға дейін өткізілді және TGV Sud Est пойыз құрамының 16 нөмірімен 380 км/сағ жылдамдық рекорды орнатылды.
Шолу
1989 жылдың қарашасынан 1990 жылдың мамырына дейін SNCF компаниясы TGV 117 және TGV 140 операцияларын жүргізді, бұл операциялар секундтық жылдамдықты метрмен көрсетуге арналған. Осы сынақ бағдарламаларының нәтижесінде 1990 жылдың 18 мамырында 515,3 км/сағ (143,1 м/с немесе 320,3 миль/сағ) әлемдік жылдамдық рекорды орнатылды. Рекордтық жүрістер екі жеке кезеңде өтті, олар 325 пойызға техникалық өзгерістер енгізу кезеңімен бөлінді. Сынақтардың әр күні 325 пойызы 1500 В тұрақты ток жүйесі алынып тасталғандықтан, Париж маңында жұмыс істеуге мүмкіндік болмағандықтан, TGV Atlantique 308 пойызымен сынақ алаңына буксирленді. Сонымен қатар, әрбір жоғары жылдамдықтық жүріске дейін 308 пойызы сынақ жолын 350 км/сағ жылдамдықпен тексерді. Сынақтар TGV желісінің Atlantique тармағында, желі жолаушылар тасымалына ашылғанға дейін бірнеше ай бұрын жүргізілді. Трассаны немесе контактілік желіні сынақтар үшін едәуір өзгертулер енгізілген жоқ. Дегенмен, желінің кейбір бөліктері 1982 жылдан бері (1981 жылдың ақпанында TGV Sud Est жылдамдық рекорды орнатылғаннан кейін) өте жоғары жылдамдықта жүруге мүмкіндік беру үшін жоспарланған. LGV Atlantique арнайы трассаларын салу туралы шешім 1984 жылдың 25 мамырында ресми түрде қабылданды. Іргетасы 1985 жылдың 15 ақпанында қаланды. Жаңа трасса Париждегі Gare Montparnasse станциясынан Ле-Манға дейін созылуы тиіс болды, сондай-ақ Турға қарай тармақ бар. Le Mans тармағы 1989 жылдың 20 қыркүйегінде 300 км/сағ (186 миль/сағ) жылдамдықта жолаушылар тасымалы үшін ашылды, ал Tours тармағы бір жылдан кейін ашылды. Екі тармақ Парижден батысқа қарай 130 км қашықтықтағы Курталенде бөлінеді, онда 220 км/сағ (137 миль/сағ) жылдамдыққа арналған жылжымалы бұрылыстар Ле-Манға немесе Турға бағытталған пойыздарды тікелей бағыттайды. TGV 117 операциясының егжей-тегжейі әлі дайындалып жатқан бастапқы кезеңдерде, сынақ пойызын дайындауға бағытталған бірнеше критерийлер белгіленді. Олар аэродинамика, жетектік және электрлік жүйелер, рельс және контактілік желімен байланыс, тежеу және жолаушылардың жайлылығы болды. Сынақ бағдарламасының негізгі мақсаты – TGV жүйесінің мүмкіндіктерін зерттеу және оның өте жоғары жылдамдықтардағы мінез-құлқын анықтау болды. Осы мақсатта, стандартты TGV пойызынан бастап, оған ең аз өзгерістер енгізу логикалық болды. Жаңа TGV Atlantique пойызы 325 (Atlantique сериясындағы 105 пойыздан 25-і) өзгертулерді бастау үшін таңдалды. Бұл пойыздың ерекшелігі болған жоқ, сынақ бағдарламасы аяқталғаннан кейін ол жолаушылар тасымалына қатысу үшін бастапқы күйіне қайтарылды. Бүгінде 325 пойызының басқа Atlantique пойыздарынан айырмашылығы – мұрын бөлігіне боялған көк лента және оқиғаны еске алу үшін екі электр локомотивтерінің қабырғаларына орнатылған қола тақталар.
Орналасқан жері
Сынақ бөлігі жалпы тармақтан, 114 шақырымнан, Данго тұйығынан басталады. Ол Курталеннен өтіп, желідегі Тур тармағына дейін созылады. 135 және 170 шақырым аралығында желі прогрессивті түрде кеңейтілген қисықтармен жобаланған, 150 шақырымнан кейін ең кішкентай радиусына жетеді. Бұл қисықтар сағатына 300 км жылдамдықпен коммерциялық жүру үшін қажеттіден артық суперэлевациямен салынған. 160 шақырымда желі Вендом ЖЖБ стансасынан өтеді. 166 шақырымда Лоар аңғарына қарай 2,5% еңіспен ұзын учаске бар (Лоар – көбірек танымал Луар өзенінің саласы) және желі 175 метрлік (575 фут) көпір арқылы Лоар өзенін кесіп өтеді. Осы аймақта ең жоғары жылдамдықтар күтілді және көптеген жұмыстар осы жерде шоғырланды.
Жолды дайындау
Жолдың Турс тармағы SNCF-тің Track Research бөлімшесінің GEISMAR компаниясы жасаған арнайы компьютерлік жол күтіп-ұстау жабдықтарымен тексерілді. Барлық ТЖЖ желілеріндегідей, рельстер де қалыпты өлшемдерге сәйкес келтірілді, ал баласттан ұсақ, бос қиыршық тастар жойылды. 308 және 325 пойыз топтарымен жасалған келесі сынақтарда жолға елеулі өзгеріс енбеді және минималды түзетулер ғана қажет болды. Бұл 1955 жылы Франциядағы дағы әлемдік жылдамдық рекордынан өзгеше болды, онда жоғары жылдамдықта жүргеннен кейін жол қатты зақымданған. Жолдың үлкен бөліктері қисайып, деформацияланған, сондай-ақ пойыздың пантографы да еріген. Кернеу сенсорлары бірнеше жерге, әсіресе Луар көпірінің соңындағы кеңею буынына орнатылды.
Катенерлік өзгерістер
Катенария стандартты TGV стилінде болды, ешқандай өзгерістер енгізілмеді. Тек реттеулер жасалды. Жалпы алғанда, пантограф катенарияның астынан өткенде, сымның кернеуі мен бірлік ұзындықтағы массасымен анықталатын жылдамдықпен сым бойымен толқын тәрізді бұзылыс тудырады. Пойыз осы шекті жылдамдыққа жақындағанда, пантограф бұл бұзылысты ұстап алады, нәтижесінде сымның қауіпті түрде үлкен тік ығысуына және тоқ үзілуіне себеп болады. Пойыздың максималды жылдамдығы жоғары кернеу желісінің шекті жылдамдығымен шектеледі. Бұл мәселе сынақтардың негізгі мәселесі болды, себебі 325 жиынтығын стандартты TGV катенариясының шекті жылдамдығынан әлдеқайда жоғары жылдамдықтарда сынау қажет еді. Екі шешім болды: сымның кернеуін арттыру немесе оның бірлік ұзындықтағы массасын азайту. TGV катенариясы бөліктерге бөлініп, шкивтер мен қарсы салмақтар жүйесі арқылы механикалық түрде керіледі. Мачталар арасындағы қашықтық шамамен алғанда болып табылады. Желдеткіш сым қоладан жасалған, оның қимасы дөңгелек пішіндес. Тоқ өткізгіш сым мыстан жасалған, оның қимасы да дөңгелек пішіндес, ал жоғарғы бөлігінде трапеция тәрізді ойық бар. Мыс тоқ өткізгіш сымды жеңіл кадмий қорытпасынан жасалған сыммен алмастыру қарастырылды, бірақ уақыт пен шығындарға байланысты бұл идеядан бас тартылды. Сондықтан, сынақ трассасының катенариясының шекті жылдамдығы тек сымның кернеуін арттыру арқылы ғана көтерілуі керек болды. Сынақтар кезінде әдеттегі кернеу болғаннан 50 Гц-қа дейін арттырылды, ал кейбір жоғары жылдамдықты сынақтарда кернеу 25 кВ 50 Гц-тан 29,5 кВ-қа дейін көтерілді. 166 шақырымда катенария мачталары сымның ығысуын өлшеуге арналған сенсорлармен жабдықталды. 1990 жылдың 18 мамырында 515,3 км/сағ (320,3 миль/сағ) жылдамдығымен тіркелген рекорд кезінде, тік ығысулар шамамен 30 см (1 фут) құрады, бұл компьютерлік модельдеулердің болжамдарынан 1-2 см ғана ауытқыды. Бұл жүріс үшін катенарияның шекті жылдамдығы 532 км/сағ (331 миль/сағ) құрады.
Пойызды TGV 117 операциясына дайындау
Дайындық жұмыстарының бірінші кезеңі аясында, пойыз әдеттегі 10 тіркемеден 4 тіркемеге дейін қысқартылды, нәтижесінде оның қуат-салмақ қатынамы айтарлықтай артты. Соның нәтижесінде құрылған пойыз: TGV24049 қуат вагоны, R1 TGVR241325, R4 TGVR244325, R6 TGVR246325, R10 TGVR240325 және TGV24050 қуат вагоны. Пойыздың ұзындығы 237 м (777 фут) емес, 125 м (381 фут) болды, ал салмағы 490 т емес, 300 т. TGV Atlantique-тің аэродинамикалық қасиеттері жақсы болғандықтан, жақсартулар аздаған ғана болды. Жоғары жылдамдықты сынақтар үшін 325 алдыңғы және артқы бөліктерге бөлінуі шешілді, бұл өзгерістерді жеңілдетуге көмектесті. Әдетте TGV пойыз жиынтығы симметриялық және екі жаққа да жүре алатын болады, бірақ 325-тің екі қуат вагоны, 24049 және 24050, тиісінше жетекші және сүйреуші бірліктер ретінде белгіленді. 24049 жетекші блогының шатырынан пантографтар алынып тасталды және ашылу үстіндегі шатырдың қаптамасы кеңейтілді; 24050 сүйреуші блогының 1500 В тұрақты тоққа арналған пантографында да солай істелді. Жоғары жылдамдықта тек бір пантограф қолданылуы керек еді: 24050 блогында қалған Faiveley GPU құрылғысы. Қалыпты TGV жүрісіндегідей, жетекші блокқа қуат сүйреуші блоктан пойыздың бойымен созылған шатыр желісі арқылы берілуі керек еді. Қосымша жақсартулар, мысалы, тіркемелер арасындағы кеңістіктерді жабу үшін резеңке мембраналар және сүйреуші агрегаттағы артқы спойлер қарастырылды, бірақ олардан бас тартылды. 24049 және 24050-дегі синхронды AC тарту моторларының айналу жылдамдығы электрмен жабдықтау электроникасының ауыстыру жиілігінің шектеулеріне байланысты тым жоғары болмауы керек еді. Техниктер 325 пойыз жиынтығын жоғары жылдамдықта стандартты сүйреу жабдығымен сынағаннан кейін, 420 км/сағ жылдамдыққа 4000 айналым/мин оңтайлы қатынас деп шешті. Жаңа сүйреу қатынасы беріліс қатынасын өзгерту және дөңгелек диаметрін ұлғайту арқылы қол жеткізілді. 1981 жылғы 16 нөмірлі TGV PSE сынақ науқаны сияқты, 24049 және 24050-дегі 920 мм (36 дюйм) дөңгелектер 1050 мм (41 дюйм) дөңгелектермен ауыстырылды. Электрлік проблемаларды болдырмау үшін жартылай өткізгіш компоненттер (әсіресе тиристорлар) сапаға ерекше назар аударумен таңдалды. Екі қуат вагонындағы негізгі трансформаторлар 6400 кВт (8500 л.с.) немесе әдеттегі жүктемені екі есеге дейін көтере алатын үлкен модельдермен ауыстырылды. Электр жүйелерін қаншалықты сынауға болатынын анықтау үшін жан-жақты сынақтар жүргізілді. Нәтижесінде алынған көрсеткіштер сынақтар кезінде ыстық деңгейінің қалыпты шектен аспауын қамтамасыз етті. Содан кейін дөңгелек-рельс интерфейсіне назар аударылды. Білік подшипниктері LGV Sud Est желісінде 10 000 км жүріс жасаған стандартты үлгі болды. Емдеу буферлері қаттыланды және әр шассиде төрт емдеу буферін қамтамасыз ету үшін екі есеге көбейтілді, жоғары жылдамдықта ақау туған жағдайда сенімділік үшін. Бұрынғы сынақтар мен компьютерлік симуляциялардың нәтижесінде қуат шассилеріндегі көлденең демпферлер қатайтылды. 1981 жылғы сынақ науқаны пантографтың катенерлік байланыс сымымен өзара әрекеттесуіне қатысты құнды деректер мен компьютерлік модельдерді ұсынды және өте сезімтал динамиканы түсіндірді. 1981 жылғы сынақтарда 30 см (1 футтан астам) тік сымның ауытқуы байқалды, бұл пантографтың байланыс сымында тудырған толқынмен бірге келуіне байланысты болды. Осы себепті, тек катенерді жылдамдық толқынын арттыру үшін ғана емес, сонымен қатар пантографты да жақсарту қажет болды. 325-те қолданылған пантограф Faiveley GPU стандартты үлгісі болды. Бұл пантографтың сыпыру құралының салмағы 8 кг (18 фунт) төмен және 150 мм (6 дюйм) жүрісі бар тік соққыны сіңіретін құрылғыға орнатылған. Пантографтың негізгі құрылымы цилиндрлі түтіктерден жасалған, бұл (Faiveley компаниясының мәлімдемесінше) пантографтың қоршаған орта факторларының кездейсоқ өзгеруіне сезімталдығын азайтады. ГПУ пантографына енгізілген жалғыз өзгерістер пневматикалық демпферлердің қаттылығын арттыру және құрылымның жалпы аэродинамикалық көтеруін азайту болды. Трейлерлердегі аспаны қосымша аспаны жылжыту үшін және қуат машиналарынң үлкен дөңгелектерін өтеу үшін қосымша аспаның ауа көпіршіктерін аса толтыру және шымдарды енгізу арқылы 20 мм (1 дюйм) жоғары көтерілді. Трейлердегі тежегіштер әдеттегі 18 МДж орнына дискке 24 МДж жылуды таратуға мүмкіндік беретіндей етіп реттелді, жалпы 20 диск болды. Жоғарыда аталған көптеген өзгерістер, соның ішінде синхронды тарту моторлары, TGV Sud Est 88 пойыз жиынтығында 400 км/сағ жылдамдықпен сыналды. Бір жоғары жылдамдықты сынақ кезінде техниктер шассиді тұрақсыз тербеліске түсіру үшін емдеу демпферлеуін күрт азайтуға тырысты, бірақ оларға бұл орындалмады. Соңында, R1 тіркемесіндегі көптеген орындықтар алынып тасталды және орын транспорт құралдарының динамикасы, жоғары кернеулі байланыс және динамикасы, сүйреу күші, аэродинамика, ішкі жайлылық және шу, сондай-ақ басқа да көптеген параметрлер бойынша сынақ деректерін өңдеу және тіркеу үшін лабораторияға айналдырылды. 1989 жылдың 30 қарашасында 325 пойыз жиынтығы Шатильон шеберханасынан шығып, алғашқы сынақ жүрісі үшін сынақ жолына бет бұрды. Шатильондағы техниктер өзгерістерге 4500 сағат жұмсады, бұл олардың басты міндеті TGV Atlantique пойыздарының қалыпты күтімге жататындығын ескергенде әсерлі көрсеткіш.
The aerodynamics of a TGV Atlantique are already quite good, and improvements were few. It was decided that 325 would have a "front" and "rear" for the high speed runs, to simplify the modifications. Usually a TGV trainset is symmetric and reversible, but 325's two power cars, 24049 and 24050, were defined as leading and trailing units, respectively. On the roof of lead unit 24049, the pantographs were removed and the roof fairing extended over the opening; the same was done to the 1500 V DC pantograph on trailing unit 24050. Only one pantograph was to be used at high speed: the stock Faiveley GPU unit remaining on unit 24050. As in normal TGV running, the lead unit was to be fed power from the trailing unit through the roof line running the length of the train. Further improvements, such as rubber membranes covering the gaps between the trailers, and a rear spoiler on the trailing unit were considered, but abandoned. The synchronous AC traction motors on 24049 and 24050 could not be allowed to rotate too fast, because of limitations in the switching frequency of the supply electronics. Technicians had decided upon 4000 rpm at 420 km/h (261 mph) to be the optimal ratio, after testing trainset 325 at high speeds with stock traction equipment. The new traction ratio was achieved by changing the transmission gearing and increasing the wheel diameter. Just as with the 1981 test campaign on TGV PSE number 16, 1050 mm (41 in) wheels replaced the stock 920 mm (36 in) wheels under 24049 and 24050. To prevent electrical problems, semiconductor components (especially thyristors) were selected with special regard to quality. The main transformers in both power cars were replaced by larger models, each able to handle 6400 kW (8500 hp), or double the usual load, on a fairly continuous basis. Extensive tests were conducted on the electrical systems, to establish how far they could be pushed. The resulting ratings ensured that acceptable heat levels would never be exceeded in testing. Next, the wheel rail interface was attended to. Axle bearings were unmodified items, broken in for 10,000 km in revenue service on the LGV Sud Est. Yaw dampers were stiffened, and doubled up on each side for a total of four yaw dampers on each truck, for redundancy in case of a high speed failure. As a result of earlier testing and computer simulations, transverse dampers were stiffened on the power trucks. The 1981 test campaign provided valuable data and computer models for interaction of the pantograph with the catenary contact wire, and shed light on the very sensitive dynamics. Very large vertical wire excursion (over 30 cm, or 1 foot) had been observed in the 1981 tests, and were blamed on the pantograph catching up with the travelling wave it set up in the contact wire. For this reason, it was not only necessary to modify the catenary to increase the travelling wave speed, but also to fine tune the pantograph itself. The pantograph used on 325 was the stock Faiveley GPU. The wiper assembly on this pantograph weighs under 8 kg (18 lb) and is mounted on a vertical shock absorber with 150 mm (6 in) travel. The main structure of the pantograph is constructed of cylindrical tubing, which (Faiveley claims) reduces the pantograph's sensitivity to random variations in environmental factors. The only modifications to the GPU pantograph were an increase in the stiffness of the pneumatic dampers, and a reduced total aerodynamic lift of the structure. The suspension on the trailers was jacked up by 20 mm (1 in) by overinflating the secondary suspension air bladders and inserting shims, to provide additional suspension travel and to make up for the larger wheels on the power cars. The brakes on the trailers were tuned to allow a heat dissipation of 24 MJ per disk instead of the usual 18 MJ, with a total of 20 discs. Many of the modifications listed above, including the synchronous traction motors, were tested at speeds over 400 km/h on TGV Sud Est trainset 88. In one high speed test, technicians attempted to provoke a truck into unstable oscillation by drastically reducing the yaw damping, but failed to achieve this. Finally, most of the seating in trailer R1 was removed and the space was transformed into a laboratory, to process and record test data on vehicle dynamics, overhead contact and dynamics, tractive effort, aerodynamics, interior comfort and noise, and a host of other parameters. On 30 November 1989, trainset 325 emerged from the Châtillon shops and set out for the test tracks for its first test run. Technicians at Châtillon put 4500 hours of work into the modifications, which was impressive when one considers that their first priority was the routine maintenance of the TGV Atlantique trainsets in revenue service.
Рекордтық жүріс, "ТГВ 117" операциясы
Бірінші кампания, сондай-ақ "ТГВ-117" операциясы деп белгілі, 1989 жылдың 30 қарашасы мен 1990 жылдың 1 ақпаны аралығында өтті. Бірнеше сынақтан кейін, пантографтың тоқ өткізгіш байланысында туындаған мәселелерді жою үшін, ең алдымен катенер жерге түсіріліп, содан кейін техникалық мамандар шатырға жіберілді. Бірқатар жылдамдық сынақтарынан кейін, 1989 жылдың 5 желтоқсанында 166 шақырымдық белгіде алғашқы ресми жылдамдық рекорды – 482,4 км/сағ (299,8 миль/сағ) инженер Мишель Бойто басқаруымен тіркелді. Осы сынақ аяқталғаннан кейін 325 пойыз жиынтығы 400 км/сағ жылдамдықтан асып түсетін жылдамдықпен жүріп, жалпы сомасын арттырды. Бұл рекордтан кейін, екі пойыздың 777,7 км/сағ (483 миль/сағ) жақындасу жылдамдығымен өтетіні сияқты әсерлерді зерттеу мақсатында тағы да жоғары жылдамдықпен сынақтар жүргізілді. Нәтижелер жоғары жылдамдықтардың қауіпсіз екенін көрсеткендіктен, 325 пойыз жиынтығын сағатына 500 км жылдамдыққа жеткізу үшін қосымша модификациялау туралы шешім қабылданды.
Пойызды TGV 140 операциясына дайындау
1990 жылдың 1 ақпанында сағат 15:30-да 325 ұзақ мерзімге Шатильон шеберханаларына оралды. Осы кезде 325 сағатына 482,4 км жылдамдықпен әлемдік рекордты орнатқан болатын. Техниктер 1 наурызға дейін қосымша деректерді жинауға және 500 км/сағ (313 миль/сағ) жылдамдықпен жарнамалық көрсету жасауға мүмкіндік беретін қосымша модификацияларды жүргізуге тиіс болды. Бұл екінші модификациялардың мақсаты – алғашқы кезеңде алынған тәжірибелерді тікелей пайдалану еді. 24049 және 24050 доңғалақтары алынып, 2 ақпанда Францияның шығысындағы Бишхайм шеберханаларына, тіптен үлкен 1090 мм (43 дюйм) доңғалақтарды орнату үшін жіберілді. 24049 жетекші доңғалағына деформация өлшегіштері орнатылып, 22 ақпанда басқа доңғалақтардан 8 күн соң Шатильонға қайтарылды. Бастапқыда 24049 екінші доңғалағына да деформация өлшегіштерін орнату жоспарланған еді, бірақ 1 наурыздың мерзімі жеткілікті уақытты қамтамасыз етпеді. Үлкен доңғалақтарды орнату үшін 24049 және 24050 тежегіш аяқтарына арнайы тежегіш колодкалар жасау қажет болды. 15 мм (5/8 дюйм) қалыңдықпен, тек екі авариялық тоқтату кепілдендірілді. 6 ақпанда тіркемелер көтеріліп, R6 тіркемесі алынып тасталды. Бұл 325 құрамын ең төменгі деңгейге жеткізді, себебі R4 тіркемесі TGV конструкциясының "негізгі тасы" ретінде қызмет етеді. 325 енді 250 тонна салмаққа ие болды және алдыңғы бөлігінен артқы бөлігіне дейін 106 метрді құрады. 7-14 ақпан аралығында қалған үш тіркемеге қосымша модификациялар енгізілді. Жеке вагондарға қуат беру үшін 25 кВ жолмен жабдықталған электр желісі бір кабельмен ауыстырылды; бұл тіркемелер арасындағы кеңістіктегі желіні ұстап тұрған изоляторларды алып тастауға мүмкіндік берді. Тіркемелер арасындағы кеңістіктерді жабу үшін резеңке мембраналар орнатылды, ал Y237B шассилері 40 мм (1,5 дюйм) көтерілді. Электр локомотивтері мен тіркемелер арасында үлкен ауа бөгеттері орнатылды. Бұл "қар қалқандары" жалғастырғыштардың астына орнатылып, көліктер арасында төмен қысым аймағының пайда болуын болдырмау үшін жасалған, бұл алдыңғы сынақтарда елеулі қарсылық тудырған еді. Электр локомотивтерінде шассилерге металл қалқандар қосылды, ал алдыңғы ауа бөгеті үлкен доңғалақтарды өтеу үшін 10 см (4 дюйм) төмен қарай созылды. Соңында 24050 сүйреуші вагонының алдыңғы бөлігіне алынып орнатылатын спойлер орнатылды. Аэродинамикалық жақсартулар қарсылықты 10%-ға азайтуы күтілді. Алдыңғы сынақтар кезінде атмосфералық қарсылық күші 460 км/сағ жылдамдықпен 88 кН-ға жеткен. 325 жаңа нұсқасында мұндай қарсылық күші 500 км/сағ (311 миль/сағ) жылдамдыққа жеткенше күтілмеді. 1990 жылдың 27 ақпанында, пойыз жинағы біріктірілгеннен кейін, 325 Шатильон шеберханаларынан екінші рет, жоспардан 2 күн бұрын шықты. Бұл ретте өзгерістерді жүзеге асыру үшін 2000 сағат жұмыс уақыты қажет болды. Екінші сынақ науқаны, 515,3 км/сағ жылдамдықпен әлемдік рекордты орнатумен аяқталды.
Рекордтық жүріс, "ТГВ 140" операциясы
Екінші науқан, сондай-ақ операция TGV 140 деп аталады, 1990 жылдың 5 наурызынан 18 мамырына дейін, пойыздың модификациясы аяқталғаннан кейін өтті. Алғашқы жоғары жылдамдықты сынақ кезінде электрлік ақаулық артқы қуат вагонының негізгі трансформаторын жойып, көптеген төмен вольтты тізбектерге зақым келтірді. Зақымды жөндеуге шамамен бір ай уақыт кетті, себебі жоғары қуат жүктемесіне төтеп бере алатын жаңа трансформатор дайындалуы керек еді. 325 1990 жылдың 4 мамырында сынақтарды қайта бастады және күнінің алғашқы сынағында 5 желтоқсандағы көрсеткішті басып өтті. 1990 жылдың 9 мамырында 500 км/сағ шегі ресми емес түрде бұзылды, 506,5 км/сағ және 510,6 км/сағ жылдамдықтарына жетілді. Вендом станциясындағы өткізгіштер 502 км/сағ жылдамдықпен өтілді. Пантограф пен желілік сымдар арасындағы байланыс динамикасының тұрақсыздығы келесі бірнеше күнде қиындықтар тудырды, бірақ үзіліспен жасалған жүрістер 500 км/сағ жылдамдықтан асты. Бұл мәселе шешілгеннен кейін, соңғы рекордтық әрекет 1990 жылдың 18 мамырында өтті, онда салт атқарушылар мен журналистер әдеттегі техникалық қызметкерлер тобына қосылды. 325 Даңгодан сағат 9:51-де старт алып, 15 минут бойы үдеп, 166,8 шақырымдық төмендікте 515,3 км/сағ (320,3 миль/сағ) ең жоғары жылдамдыққа жетті. Сынақ науқанының соңында пойыз тоғыз рет 500 км/сағ жылдамдықтан асып түсті, оның ішінде әлемдік жылдамдық рекорды да бар.
Шолу
V150 операциясы, мұнда 150 – секундтық метрмен өлшенген мақсатты жылдамдық, LGV Est тарам жолында 2007 жылдың маусым айында ашылғанға дейін жүргізілген жоғары жылдамдықты сынақтар сериясы болды. Сынақтар SNCF, TGV құрастырушы Alstom және LGV Est иесі Réseau Ferré de France бірлесіп 2007 жылғы 15 қаңтар мен 2007 жылғы 15 сәуір аралығында өткізілді. Жылдамдықты біртіндеп арттырғаннан кейін, ресми жылдамдық рекордын сынау 2007 жылғы 3 сәуірде өтті. Ең жоғары жылдамдық – 574,8 км/сағ (159,6 м/с, 357,2 миль/сағ) Мез және Шампан-Арден TGV станциялары арасындағы Ле-Шемин ауылының жанындағы 191-ші километрлік нүктеде, ең қолайлы профиль осы жерде болғандықтан тіркелді. Ол тоқтап тұрғаннан кейін 12 минут 40 секундта және 73 км қашықтықта ең жоғары жылдамдыққа жетті. 1990 жылғы 515,3 км/сағ жылдамдық рекорды сертификатталған рекордық әрекетке дейін және кейін жүргізілген сынақ кезеңінде бірнеше рет ресми емес түрде жаңартылды, алғаш рет 2007 жылғы 13 ақпанда 554,3 км/сағ жылдамдықпен, соңғы рет 2007 жылғы 15 сәуірде 542,9 км/сағ жылдамдықпен.
Жолды дайындау
Рекордтық жүрістер LGV Est жолының 1-ші учаскесінде, әдетте батыс бағытында, 264 (Прень қаласы) және 120 (Шампан-Арденн TGV станциясының жанында) шақырымдық белгілері арасында 140 км-лік бөлікте өтті. LGV-нің бұл учаскесі тік профилі мен жұмсақ бұрылыстары үшін таңдалды, ал 195 және 191 шақырымдық белгілер арасындағы ең қолайлы төмен түсу сегменттері Муаз және Марна департаменттерінің шекарасына жақын ең жоғары жылдамдыққа мүмкіндік берді. Жолдың көлбеуі жоғары жылдамдықтарды қолдау үшін арттырылды. Көпірлік желідегі кернеу стандартты 25 кВ-тан 31 кВ-қа дейін арттырылды. Сымның механикалық тартылу күші стандартты 25 кН-нан 40 кН-ға дейін арттырылды. Осылайша, пойыздың пантографынан туындаған жоғарыдағы сымдағы көлденең толқынның жылдамдығы 610 км/сағ-қа дейін арттырылды, бұл пойыздың ең жоғары жылдамдығынан асып, қауіпсіздік резервін қамтамасыз етті. Сынақ жолының бойында жол және балласттағы кернеуді, шуды, аэродинамикалық әсерлерді және көпірлік желінің динамикасын бақылау үшін бірнеше өлшеу станциялары орнатылды. 223 және 167 шақырымдық белгілер арасында, жылдамдық 500 км/сағ-тан асып кеткен учаскеде жолға қатаң бақылау орнатылды.
Рекордтық жүріс, "ТГВ 150" операциясы
2007 жылғы 15 қаңтар мен 15 сәуір аралығында V150 пойзы сағатына 500 км және одан жоғары жылдамдықпен 728 км қашықтықты жүріп өтті. Әрбір жоғары жылдамдықты сынақтан бұрын, V150 пойзына рұқсат беру үшін тағы бір TGV пойзы жолды тексеріп өтті. Бұл тексеру сағатына 380 км жылдамдықпен жүзеге асырылды, бұл 1981 жылғы рекордтық жылдамдыққа тең, TGV POS пойзының 4404 нөмірі стандартты 8 вагондық құрамда. V150 пойзының жылдамдануы 70 км қашықтықта болды. Кейбір рейс кезінде, соның ішінде ресми рекордтық рейс кезінде, V150 пойзын Aérospatiale Corvette ұшағы деректерді жіберу және тікелей телеарнаға бейнесін тарату үшін ілесіп жүрді.