Кіріспе
Француз гугенот теміршісі Жан Тижу – француз гугенот теміршісі. Ол Англиядағы негізгі ағылшын барокко стиліндегі бірнеше ғимараттардағы жұмысымен танымал. Оның өмірбаяны туралы өте аз мәлімет сақталған. Ол шамамен 1689 жылы Англияға келді және Уильям III мен Мэри II-нің қолдауын алды, сонда ол Англияның ең шебер темір дизайнінің шебері деп аталды. Ол 20 жыл бойы Сент-Пол соборында жұмыс істеді. Ол патшалық резиденциялар үшін ғана емес, сонымен қатар елді мекендердегі және жеке үйлер үшін де жұмыс жасады. Шамамен 1712 жылы Англиядан континентке қайтып кетті. Ол Лондонның Сент-Мартин-ин-зе-Филдс шіркеуінде үйленген декоративті суретші Луи Лагердің әкесі болды. Тижудың Энн Тижу есімді әйелі және қызы болған. Оның қызы Сент-Мартин шіркеуінде тұрмысқа шықты. Әйелі мен қызының екеуі де сол жерге жерленген. Жан Тижу туралы және оның металл өңдеудегі шеберлігінен басқа көп мәлімет белгілі емес.
Jean Tijou was a French Huguenot ironworker. He is known solely through his work in England, where he worked on several of the key English Baroque buildings. Very little is known of his biography. He arrived in England in c. 1689 and enjoyed the patronage of William III and Mary II where he was titled as England's Best Wrought iron Designer. He was employed at St Paul's for twenty years. Not only did he work for royal destinations, but he also worked for estates and other private homes located on the countryside. He left England for the continent c. 1712. He was father in law to the painter of decorative schemes Louis Laguerre who married in St Martin in the Fields in London. Tijou had a wife named Ann Tijou as well as a daughter. She was married in the church of St. Martin's. Both wife and daughter were buried there as well. Little else is known of Jean Tijou or his training other than that he was a master metalworker.
Шығармалары
Оның маңызды тапсырыстарының қатарында 1689 және 1700 жылдар аралығында жұмыс істеген Хэмптон-Корт сарайының қақпалары мен қоршаулары бар. Хэмптон-Корттағы "Жеке бақшаның" өзен жағындағы темір торлары үшін оған 2160 фунт стерлинг 2 шиллинг 0 пенни 0.25 динар төленді. Ол Кенсингтон сарайында да жұмыс істегені белгілі. Ол сэр Кристофер Рен үшін Сент-Пол соборының торларын және қоршауларын жасады. Тижудың Сент-Пол соборында жасаған жұмысы оның әдеттегі туындыларынан өзгеше, себебі онда оның танымал репуссе белгісі жоқ. Оның орнына, ол қақпаны ерекшелеп көрсетпей, ғимараттың архитектуралық ерекшеліктеріне қарамастан, орамалық өрнектер мен үйлесімділікке назар аударады. Ол Истон Нестон, Бёргли және Чатсворт сияқты сарайларда да жұмыс істеді. Чатсворттағы сақталған жұмыстарының ішінде үлкен сатырдың жоғарғы қабатының балюстрадасы және 19 ғасырда парктің солтүстік кіреберісіне орнатылған "Алтын қақпалар" деп аталатын қақпалар жиынтығы бар. Тижу темір конструкцияларға әсем барокко стиліндегі металл жабынмен теміршілік өнерін жаңа деңгейге көтерді. Осы өнер стиліне қол жеткізу үшін металл пластинаны арт жағынан соғып, форма беріп, содан кейін қақпалар, ілгектер, қоршаулар немесе қабырға безендірулері сияқты негізгі темір конструкциялардың дәнекерленген жерлерін жабу үшін пайдаланады. Тижу өңдеуге ыңғайлы болғандықтан, ұнтақ көмірлі темірді пайдаланды. Ол репуссе жұмыстарының бөлігі үшін көмірмен қапталған темір пластиналарын қолдана алды. Ұнтақ темірді пайдалану Тижуға басқа темір бұйымдарына қарағанда көбірек үш өлшемді жұмыс жасауға мүмкіндік берді. Тижудың көптеген туындылары алтын жалатылған. 1693 жылы Джон Тижу ойлап тапқан және жобалаған «Жаңа суреттер кітабының» титулдық бетінің төменгі жағында Жан Тижудың портреті бейнеленген болуы мүмкін. Пластиналарды Михил ван дер Гухт ойып шығарған. Кітапта немесе альбомда 20 сурет бар, және ол Англияда жарық көрген темір бұйымдарының алғашқы кітабы еді. Кітаптағы суреттердің жоғары сапасы оны ерекшелеуге және басқа темір жұмысына арналған кітаптардан айыруға көмектесті. Виктория дәуірінде осы кітаптан кейін көптеген каталогтар жарық көрді.
Темірге әсер ету
Жан Тижу 1712 жылы Англиядан кеткеннен кейін, оның еңбектері басқа суретшілерге ықпал етуді жалғастырды. 18 ғасырдан бастап, құйма темір, оның ұйытылған темір жиналымдарында қолданылуына байланысты, көбірек танымал болды. Ол, сондай-ақ, аз әшекейлеу мен толықтыруды қажет ететін қоршаулар сияқты конструкциялар үшін жеке қолданылды. Тижудың темір жұмысы тіпті Лланголен қаласына жақын орналасқан Чирк қамалының (1719) кіреберіс қақпаларына да әсер етті. Әйгілі Пауыл соборындағы бастапқы құйма темір қақпалар бекітілмеді (1714 жылы алынып тасталды), бірақ олар әсем құйма темір жұмысының ең алғашқы мысалдарының бірі болды. Осы қақпалар, алтын ғасырда құйма темірдегі әшекейлеудің жаңашылдығын зерттеуге түрткіс болды. Жан Тижудың құйма темірді қолдануы, материалдарды пайдаланудағы оның терең білімін көрсетеді.