АҚШ-тағы Конституциялық құқықтар орталығы

Кіріспе

АҚШ коммерциялық емес ұйымы

Конституциялық құқықтар орталығы (CCR) – АҚШ-тың Нью-Йорк қаласында орналасқан прогрессивті коммерциялық емес құқықтық қорғау ұйымы. Ол 1966 жылы Артур Киной, Уильям Кунстлер және басқалар азаматтық құқықтар заңнамасын іске асырудағы белсенділерді қолдау және әлеуметтік әділдікке қол жеткізу мақсатымен құрылған. CCR азаматтық бостандықтары мен адам құқықтары саласындағы сот процестеріне және қоғамдық белсенділікке бағытталған. Құрама Штаттардың Жоғарғы Сотындағы Расул Бушқа қарсы істе (2004) жеңіске жеткеннен кейін, Гуантанамодағы тұтқындардың АҚШ соттарында өздерінің мәртебесін таласуға және заңгерлік көмек алуға құқығы бекітілді. Осыдан кейін, CCR ондағы тұтқындарға заңдық көмек көрсетіп, заңсыз ұсталған немесе қауіпсіздікке қауіп төндірмейтін көптеген адамдарды босатуға көмектесті.

Тарих

Бұл орталық, бастапқыда Конституциялық құқықтар жөніндегі заң орталығы, Миссисипидегі Азаматтық құқықтар қозғалысының белсенділерін қорғаған заңгерлерге заңдық және қаржылық қолдау көрсету үшін құрылған. Бұл орталық растық сегрегация мен экономикалық әділетсіздікке қарсы күрес кезінде қалыптасқан. Оның негізін салушылар – Мортон Ставис, Артур Киной, Бен Смит және Уильям Кюнстлер. Орталық өзін "қозғалысты қолдау" ұйымы деп санады, яғни саяси және әлеуметтік белсенділермен жұмыс істеуге бағытталған, олар соттарды өздерінің қызметін ілгерілету үшін пайдаланды. Істер таңдалып, мәселе жөнінде халықтың хабардарлығын арттыру, БАҚ назарын аудару және/немесе Оңтүстіктегі жергілікті құқық қорғау органдарының қысымына ұшыраған белсенділерді жігерлендіру мақсатында іске асырылды. Осы тұрғыдан алғанда, Орталық ACLU сияқты дәстүрлі заңдық коммерциялық емес ұйымдардан ерекшеленді, олар прецеденттерді кеңейту және заңды дамыту үшін жеңіске жететін істерді әкелуге, сондай-ақ Бірінші түзетуге қатысты мәселелерді қарастыруға көбірек назар бөлді. Қазіргі ұйым Конституциялық құқықтар орталығының (1966 жылы Кюнстлер, Киной, Ставис және Смит құрған) және Азаматтық бостандықтар жөніндегі төтенше комитет (ECLC) бірігуі нәтижесінде құрылды. 9/11 оқиғасынан кейін ол Буш әкімшілігінің тұтқындау, ерекше ұстап беру және тергеу амалдарын "Терроризмге қарсы жаһандық соғыс" аясында сынаған көптеген істерімен танымал болды. Оның президенті Майкл Ратнер 2002 жылы "Расул Бушқа қарсы" ісін қозғады, бұл "терроризмге қарсы соғыстың" алғашқы күндері Кубадағы Гуантанамо әскери базасында президент Джордж Буштың соғыс уақытындағы тұтқындалуына наразылық білдірген алғашқы сот процесі болды. Бұл тарихында тұңғыш рет соғыс кезінде жау деп саналатын жауынгерлердің құқығын қорғап, президентке қарсы шешім қабылдады. Бұл 2004-2008 жылдар аралығында Жоғарғы Соттың төрт шешімінің біріншісі болды, ол президент Буштың "терроризмге қарсы соғыста" атқарушы биліктің шексіздігі туралы талабын жоққа шығарды. Атап айтқанда, Гуантанамодағы тұтқын лагеріне қатысты; АҚШ үкіметінің "Қара пантерлер" сияқты белсенділерді заңсыз қадағалау, бақылау және қорқытуға қатысы бар қарсы пікірлерге бақылау және шабуылдар; қылмыстық сот әділдігі және жаппай түрмеге қамау, түрмелерді кеңейту және әділетсіз қамауды қамтиды; корпоративтік және адам құқықтарын бұзу, отандық және халықаралық деңгейде; үкіметтің билігін теріс пайдалану, ең алдымен Буш әкімшілігінің ерекше ұстап беру саясатына қарсы CCR-нің наразылығын қамтиды; нәсілдік, гендерлік және экономикалық әділдік; халықаралық құқық және жауапкершілік. 2005 жылы Сан-Францискодағы Global Exchange ұйымы осы ұйымды ішкі адам құқықтары саласындағы үлкен жетістіктері үшін марапаттады.

The center, originally the Law Center for Constitutional Rights, was set up to give legal and financial support to lawyers who were representing Civil Rights Movement activists in Mississippi at the height of the struggle against racial segregation and economic injustice. Its founders were Morton Stavis, Arthur Kinoy, Ben Smith and William Kunstler. The Center identified as a "movement support" organization; that is, an organization that concentrated on working with political and social activists to use the courts to promote the activists' work. Cases were chosen to raise public awareness of an issue, generate media attention, and/or energize activists being harassed by local law enforcement in the South. In this regard, the Center differed from more traditional legal non profits, such as the ACLU, which was more focused on bringing winnable cases in order to extend precedents and develop the law, as well as pursuing First Amendment issues. The current organization was formed from the merger of the original Center for Constitutional Rights (formed in 1966 by Kunstler, Kinoy, Stavis and Smith) and the Emergency Civil Liberties Committee (ECLC). Since 9/11, it has been known for bringing a variety of cases challenging the Bush administration's detention, extraordinary rendition, and interrogation practices in the so called "Global War on Terror". When its president Michael Ratner filed Rasul v. Bush in 2002, this was the first lawsuit to challenge President George W. Bush's wartime detentions at Guantanamo Bay Naval Base in Cuba in the early days of the "war on terror." <blockquote>It was the first time in history that the Court had ruled against the president on behalf of alleged enemy fighters in wartime. And it was the first of four Supreme Court decisions between 2004 and 2008 that rejected President Bush's assertion of unchecked executive power in the "war on terror." particularly with regard to the Guantanamo Bay detainment camp; surveillance and attacks on dissent, in relation to the U. S. government's involvement in unlawful surveillance, monitoring and intimidation of activists such as the Black Panthers; criminal justice and mass incarceration, including jail expansions and unjust detentions; corporate and human rights abuse both domestic and international; government abuse of power, primarily encompassing CCR's challenge to the Bush administration's policy of extraordinary rendition; racial, gender and economic justice; and international law and accountability. In 2005, the organization was recognized with the Domestic Human Rights Award by Global Exchange, in San Francisco.

Іс-әрекет және сот ісі

Расул Бушқа қарсы, 215 F. Supp. 2d 55 (2004): CCR Гуантанамодағы тұтқындардың әділ сот процесіне және айыптамасыз ұстау мерзімінің шексіздігін тоқтатуға қол жеткізу үшін өкілдік етті. Жоғарғы Соттың шешімі Гуантанамодағы түрмеге қатысты АҚШ соттарының құзырлығын белгіледі, тұтқындардың habeas corpus тексеруіне, соның ішінде заңдық көмек алуға құқығы бар екенін растады. Бұл құқық кейіннен президент Буш Әскери комиссиялар туралы заңға қол қойған кезде бұзылды. CCR көптеген habeas corpus өтініш берушілерді Бомдиен Бушқа қарсы (2008) ісінде қайтадан Жоғарғы Сотқа алып келді, онда Жоғарғы Сот МҚА-ның тиісті бөліктерін конституциялық емес деп жариялады және Расул ісінде жеңіске жеткен құқықтарды қалпына келтірді. (төменде қараңыз) Al Odah v. United States, 127 S. Ct. 3067 (2007): Гуантанамо шығанағындағы тұтқынға алынған адамдардың атынан habeas corpus өтініштерінің соңғысы. Бұл іс Әскери комиссиялар жүйесінің habeas corpus құралына балама ретінде қолданылуына және Гуантанамодағы ұстаудың жалпы заңдылығына қарсы шықты. Бұл іс 2008 жылы АҚШ Жоғарғы Сотының шешімін қабылдаған Бомдиен Бушқа қарсы ісімен біріктірілді, ол МҚА конституцияға қайшы екенін және Расул Бушқа қарсы (2004) ісінде орнатылған habeas corpus құқықтарын қалпына келтірді. Арар Ашкрофтқа қарсы, 585 F. 3d 559 (2009): АҚШ үкіметінің ерекше ұстап беру саясатын сынап, Сирияда азаптау үшін АҚШ жіберген деген күдікпен қаралатын канадалық азамат Махер Арардың жағдайын көрсетеді. Оған ешқашан айып тағылмаған және Канада үкіметі оның терроризмге қатысы жоқ екенін анықтаған. Ол және CCR АҚШ-тың қатысы бар екенін мойындауды және ұстап беру бағдарламасын тоқтатуды талап етеді. Abtan v. Blackwater, 611 F. Supp.2d 1 (2009): CCR 2007 жылдың 16 қыркүйегінде Нисур алаңындағы Blackwater Бағдадтағы оқ ату кезінде қаза тапқан азаматтардың отбасы атынан сотқа жүгінді. Бұл талапта Blackwater компаниясы "өз қызметкерлері арасында заңсыздық мәдениетін қалыптастырды және дамытты, оларды компанияның қаржылық мүдделерін қорғауға, ал бейкүнә адамдардың өмірін құрбан етуге итермеледі" делінген. Blackwater сонымен қатар соттан тыс кісі өлтіру және соғыс қылмыстары, дене күші қолдану, қасақана және салдарынан туындаған эмоционалдық зиян келтіру, жұмысқа алу, оқыту және қадағалауда кінәлі деп айыпталады. CCR v. Bush: Бұл сот ісі АҚШ-тағы адамдарды NSA-ның бұрыштама немесе соттың алдын ала келісімісіз қадағалауының конституциялық заңдылығына қарсы бағытталған. Daniels v. New York қаласы, 291 AD 2d 260 (2002) / Floyd v. New York қаласы, 739 F. Supp. 2d 376 (2010): Бұл іс New York қаласының полиция департаментін тек нәсілдік немесе ұлттық тегіне қарай адамдарды тоқтатып тексеру әрекетін тоқтатуға мәжбүр етті. Бұл іс сонымен қатар New York полициясының Көшедегі қылмыстар бөлімінің (1999 жылы Амаду Диаллоны атқан жағдайға жауапты) әрекеттерін көрсетті, нәтижесінде бөлім таратылды. Істің шешімін табу үшін ішкі аудит жүйесі құрылды, оның нәтижелері тоқсан сайын CCR-ге беріледі. Сонымен қатар, келісім бойынша New York полициясынан "Өз құқықтарыңды біл" атты қоғамдық білім беру бағдарламасын бастау талап етілді. CCR New York полициясының келісім шарттарын орындауын қамтамасыз ету үшін жұмыс істейді. Ali Hussamalde Albazzazдың мұрагерлері Blackwater Worldwide компаниясына қарсы: Бұл Blackwater қызметкерлері өлтірген ирактық азаматтың отбасы атынан азаматтық сотқа берілген іс. CCR Blackwater Worldwide компаниясын соғыс қылмыстары үшін айыптайды. Khan v. Bush: Бұл талап АҚШ-тағы үш жыл бойы құпия түрмеде ұсталған АҚШ паналау алған Маджид Хан атынан берілген. Кейін ол Гуантанамо түрмесіне жеткізілді. CCR оның атынан habeas corpus өтінішін берді. Kunstler v. New York қаласы, 439 F. Supp.2d 327 (2006): Бұл сот ісі New York полициясын соғысқа қарсы бейбіт наразылық білдіргендерді заңсыз тұтқындап, оларды тым ұзақ уақыт ұстады деп айыптайды. Mamani v. Sanchez de Lozada / Mamani v. Sanchez Berzain, 636 F. Supp.2d 1326 (2009): Бұл екі сот ісі Боливияның бұрынғы президенті Гонсало Даниэль Санчес де Лозада Санчес Бустаманте және бұрынғы қорғаныс министрі Хосе Карлос Санчес Берзаинге қарсы 2003 жылдың қыркүйек және қазан айларында Боливия үкіметіне қарсы халық наразылықтары кезінде бейбіт тұрғындардың өліміне қатысқандары үшін қозғалды. Matar v. Dichter, 500 F. Supp. 2d 284 (2007): Салех - Абу Грейбте тергеу қызметтерін ұсынған Titan және CACI International Incorporated компанияларына қарсы федералдық топтық сот ісі. Сотта мердігерлер тергеу кезінде тұтқындарға қатыгездікпен және қорлықпен қараған деп айыпталады. Turkmen v. Ashcroft: Бұл сот ісі 9/11 оқиғасынан кейін INS және ФБР-мен нәсілдік белгілер бойынша ұсталған мұсылман, Оңтүстік Азия және араб емес азаматтардың атынан қозғалған топтық азаматтық құқықтар ісі. United States v. New York қаласы (бұрынғы Vulcan Society v. New York қаласы): Бұл New York қаласындағы қара өрт сөндірушілер ұйымы Vulcan Society атынан CCR берген Тең жұмыс мүмкіндігі комиссиясының шағымы. Сот ісі New York өрт сөндіру департаментін дискриминациялық жұмысқа алу практикасы үшін айыптайды. Wiwa v. Royal Dutch Petroleum, 626 F. Supp.2d 377 (2009), Wiwa v. Anderson және Wiwa v. Shell Petroleum Development Company: Бұл Нигериядағы Огони халқына қарсы корпорациялардың офицерлері жасаған құқық бұзушылықтарға қатысты үш сот ісі. Олар Royal Dutch Petroleum Company және Shell Transport and Trading Company (Royal Dutch/Shell), оның Нигериядағы операциясының басшысы және Royal Dutch/Shell-дің Нигериядағы еншілес компаниясына қарсы бағытталған, олардың зәбірлеуге қатысқандары үшін қозғалды. Zalita v. Bush, 127 S. Ct. 2159 (2007): Бұл іс Ал Кассимнің habeas corpus өтінішін жеткізеді, ол алты жылға жуық уақыттан бері Гуантанамода ұсталған ливиялық босқын. Бұл АҚШ үкіметінің оны өз еліне қайтару жоспарына қарсы шығады, өйткені ол онда азаптау және қуғын-сүргінге ұшырау қаупі бар. Халықаралық қылмыстық сотқа шағым, 2011 жылдың 13 қыркүйегінде Конституциялық құқықтар орталығының адвокаттары және SNAP, Патерлермен зәбірленгендер желісінің басшылары Халықаралық қылмыстық сотқа (ХҚС) Ватиканның жоғарғы лауазымды шенеуніктерін зорлау және балаларға қарсы қылмыстарды жасыруға жол бергені үшін ресми шағым түсірді. Шағымға католик дін қызметкерлері жасаған есептердің, саясаттардың және қылмыстық дәлелдердің 20 000-нан астам беті қоса берілді. Ragbir v. Holder (2011) ісіндегі Amicus Brief: Ragbir v. Holder ісіндегі Amicus Brief 2011 жылдың 23 мамырында ұсынылды. Достар - Ragbir-дің құқығын тиісті дәлелдерді ұсынуға кедергі келтірген Екінші аймақтың әрекетіне қарсы шығатын бірнеше қоғамдық ұйымдар, иммигранттардың әділеттілігі және азаматтық құқықтар ұйымдары. Екінші аймақ дұрыс емес түрде Ragbir v. Holder ісін Nijhawan v. Holder ісінде белгіленген кеңірек дәлелдік стандарттарды қолдану үшін Иммиграциялық шақырулар кеңесіне қайтарудан бас тартты. Brown, et al. v. Snyder, et al. (2011) Бұл 2011 жылдың 22 маусымында Мичиган штатының Жоғарғы соты бойынша Төтенше жағдай заңы мен жергілікті үкімет және мектептердің қаржылық жауапкершілігі туралы заңға қарсы шағымдану үшін 28 Мичиган тұрғыны атынан қозғалды. CCR 2011 жылдың 14 қыркүйегінде ұсынған түзетілген шағым Төтенше жағдай заңының қолданылу конституциялық еместігіне шағымданады. New York қаласының Саңыраулар қауымдастығы, Inc. v. Rudolph Giuliani, et al. (1995) New York қаласы өрт сигнализация қораптарын алып тастап, оларды төлем телефондарымен алмастырған кезде New York қаласының Саңыраулар қауымдастығы Американдық мүгедектер туралы заңға сүйене отырып, бұл әрекетті тоқтатуға талаппен сотқа жүгінді, өйткені төлем телефондары саңырау немесе нашар есту қабілеті бар адамдар үшін оңай қол жетімді емес. Бұл федералдық топтық сот ісі талапкерлердің жеңісімен аяқталды. New York қаласының өрт департаменті және қала...

Rasul v. Bush, 215 F. Supp. 2d 55 (2004): CCR represented Guantanamo detainees seeking fair trials and an end to their indefinite imprisonment without charge. The Supreme Court case established precedent for U. S. courts' jurisdiction over the Guantanamo Bay prison camp, affirming detainees' right to habeas corpus review, including legal representation. This right was later putatively revoked when President Bush signed the Military Commissions Act into law. CCR brought many of the same habeas corpus petitioners to the Supreme Court again in Boumediene v. Bush (2008), in which the Supreme Court declared the relevant parts of the MCA unconstitutional and restored the rights won in Rasul. (see below)
Al Odah v. United States, 127 S. Ct. 3067 (2007): the latest in a series of habeas corpus petitions on behalf of people imprisoned at the Guantanamo Bay detention center. The case challenges the Military Commissions system's suitability as a habeas corpus substitute and the legality, in general, of detention at Guantanamo. It was consolidated under Boumediene v. Bush, which was decided by the US Supreme Court in 2008, ruling that the MCA was unconstitutional and restoring habeas corpus rights established under Rasul v. Bush (2004). Arar v. Ashcroft, 585 F. 3d 559 (2009): challenges U. S. government's extraordinary rendition policies and highlights the experience of Maher Arar, a Canadian citizen allegedly sent by the United States to be tortured in Syria. He has never been charged, and has been found by the Canadian government not to be involved with terrorism. He and CCR seek an acknowledgment of the U. S.'s alleged involvement and an end to the rendition program. Abtan v. Blackwater, 611 F. Supp.2d 1 (2009): CCR filed suit on behalf of the civilian victims of the September 16, 2007, Blackwater Baghdad shootings in Nisoor Square, Baghdad, by Blackwater USA's armed contractors. The suit charges that Blackwater "created and fostered a culture of lawlessness amongst its employees, encouraging them to act in the company's financial interests at the expense of innocent human life." Blackwater is also accused of extrajudicial killing and war crimes, assault and battery, wrongful death, intentional and negligent infliction of emotional distress, and negligent hiring, training and supervision. CCR v. Bush: This lawsuit challenges the constitutionality of the NSA's surveillance of people within the United States without warrant or prior court approval. Daniels v. City of New York, 291 AD 2d 260 (2002) / Floyd v. City of New York, 739 F. Supp. 2d 376 (2010): This case forced the New York City Police Department to end their practice of stopping and frisking people solely on the basis of their race or national origin. The case also highlighted the practices of the NYPD Street Crimes Unit (responsible for the 1999 shooting of Amadou Diallo), leading to its disbandment. The case's settlement created an internal audit system of officers engaged in stop and frisks, the results of which are turned over to CCR on a quarterly basis. In addition, the settlement required the NYPD to begin "know your rights" public education programs. CCR is working to compel the NYPD to comply with the terms of the settlement. Estate of Ali Hussamalde Albazzaz v. Blackwater Worldwide: This is a civil suit filed on behalf of the family of an Iraqi man killed by Blackwater personnel. CCR is charging Blackwater Worldwide with war crimes. Khan v. Bush: This suit is filed on behalf of Majid Khan, a U. S. asylum holder who was held by the United States in secret detention at a C. I. A. "black site" for three years, after which he was transferred to the Guantanamo Bay detention camp. CCR has filed a habeas corpus submission on his behalf. Kunstler v. City of New York, 439 F. Supp.2d 327 (2006): This lawsuit charges the New York Police Department with unlawfully arresting allegedly peaceful anti war protesters and holding them for allegedly excessively long periods of time. Mamani v. Sanchez de Lozada / Mamani v. Sanchez Berzain, 636 F. Supp.2d 1326 (2009): These two suits have been filed against the former President of Bolivia, Gonzalo Daniel Sánchez de Lozada Sánchez Bustamante and former Minister of Defense, Jose Carlos Sánchez Berzaín for their alleged roles in the deaths of civilians during popular protests against the government of Bolivia in September and October 2003. Matar v. Dichter, 500 F. Supp. 2d 284 (2007): Saleh is a federal class action lawsuit against Titan and CACI International Incorporated, contractors who provided interrogation services at Abu Ghraib. The lawsuit accuses the contractors of cruel and humiliating treatment of prisoners during interrogations. Turkmen v. Ashcroft: This suit, filed on behalf of a class of Muslim, South Asian, and Arab non citizens, is a class action civil rights lawsuit contesting their being swept up by the INS and FBI in a racial profiling dragnet following 9/11. United States v. City of New York (formerly Vulcan Society v. City of New York): This is an Equal Employment Opportunity Commission charge filed by CCR on behalf of the Vulcan Society, an organization of Black firefighters in New York City. The lawsuit charges the Fire Department of New York with discriminatory hiring practices. Wiwa v. Royal Dutch Petroleum, 626 F. Supp.2d 377 (2009), Wiwa v. Anderson, and Wiwa v. Shell Petroleum Development Company: These are three lawsuits focusing on the human rights abuses against the Ogoni people in Nigeria by officers of corporations related to petroleum production. They are being brought against the Royal Dutch Petroleum Company and Shell Transport and Trading Company (Royal Dutch/Shell), the head of its Nigerian operation, and Royal Dutch/Shell's Nigerian subsidiary for their complicity in the abuses. Zalita v. Bush, 127 S. Ct. 2159 (2007): This case forwards a habeas corpus petition for Al Qassim, a Libyan refugee detained in Guantanamo for nearly six years. It challenges the U. S. government plan to transfer him to his native country despite his risk of torture and persecution there. International Criminal Court Complaint, 2011 On September 13, 2011, attorneys from the Center for Constitutional Rights and leaders of SNAP, the Survivors Network of those Abused by Priests, formally filed a complaint with the International Criminal Court (ICC) charging top Vatican officials for tolerating and enabling the concealment of rape and child sex crimes worldwide. At least 20,000 pages of reports, policy papers, and crime evidence by Catholic clergy supplemented the complaint. The Amicus Brief in Ragbir v. Holder (2011) The Amicus Brief in Ragbir v. Holder was submitted on May 23, 2011. Amici are several community, immigrant justice, and civil rights organizations who argue that the Second Circuit interfered with Ragbir's right to introduce relevant evidence. The Second Circuit wrongfully did not remand Ragbir v. Holder to the Board of Immigration Appeals to apply broader evidentiary standards established in the Nijhawan v. Holder case. Brown, et al. v. Snyder, et al. (2011) This June 22, 2011 case was filed on behalf 28 Michigan residents, and it effectively challenges the Emergency Manager law and Local Government and School Fiscal Accountability Act under the State Supreme court of Michigan. The amended complaint, filed by the CCR on September 14, 2011, challenged the constitutionality of the application of the Emergency Manager law. Civic Association of the Deaf of New York City, Inc. v. Rudolph Giuliani, et al. (1995) When New York City introduced a plan to remove fire alarm boxes and replace them with payphones, the Civic Association of the Deaf of New York City filed this suit under the Americans with Disabilities Act to block that action because pay phones are not easily accessible to the deaf or the hard of hearing. This federal class action lawsuit resulted in a victory for the Plaintiffs. When the New York City Fire Department and the City of New York requested that the court modify or dispose of the injunction in June 2010, the court again ruled in favor of the Civic Association of the Deaf of New York City on August 15, 2011. Doe, et al. v. Jindal, et al. (2011) On February 16, 2011, the CCR filed a suit that challenged the registration of persons convicted of "Crime Against Nature" on the state sex offenders list. The defendants in this case were several Louisiana state officials. On October 31, 2011, the CCR moved for a Summary Judgement. Amicus Brief in Glik v. Cunniffe, et al. (2011) On January 25, 2011, CCR submitted an amicus brief on behalf of Glik and several Copwatch groups. The essential argument is that recording police activities by individuals or organizations within a community is protected by the First Amendment. In September 2011, the judge ruled in favor of Glik stating that his First Amendment rights had been violated. Aref, et al. v. Holder, et al. (2010) This case, filed on March 30, 2010, challenged policies and conditions of experimental state prisons in Indiana and Illinois. One year later, the court partially dismissed the case, but allowed the CCR to pursue procedural due process and retaliation claims.

Атақты істер

Домбровски Пфистерге қарсы, 380 US 479 (1965): CCR-дің алғашқы маңызды ісі – Луизиананың «Америкаға қарсы қызмет» комитетіне қарсы азаматтық құқық қорғаушыларды қорқыту үшін штаттық құқыққа қарсы заңдарды пайдалануға наразылық білдірген сәтті сот процесі болды. CCR бұл істі Жоғарғы Сотта жеңіп алды, ол мұндай қорқыту Бірінші түзетуге қатысты құқықтарға «салқындату әсерін» тигізеді және демек конституциялық емес деп шешті. «Чикаго жетілігі», (1969): CCR адвокаттары Уильям Кунстлер және Леонард Вайнглас 1968 жылғы Демократиялық ұлттық конвенттегі наразылықтардан кейін және одан кейінгі полицияның репрессиясынан кейін тұтқындалған әлеуметтік қозғалыстың өкілдерінен тұратын «Чикаго сегіздігін» қорғады. Сегіз айыпталушы – Дэвид Деллинджер, Ренни Дэвис, Том Хейден, Эбби Хоффман, Джерри Рубин және Бобби Сил – соғысқа қарсы, азаматтық және адам құқықтарын қорғайтын белсенділер, «Демократиялық қоғам үшін студенттер» және «Қара пантералар» партиясының мүшелері болды. Сегіз адам құлық жасады деген айыптан ақталды, бірақ бесеуі штат аралық шекараны кесіп, тәртіпсіздікке итермелеу үшін кінәлі деп танылды. Орталық апелляцияға шағымданып, соттың жағымсыздығы мен алқабилерді мәдени және/немесе нәсілдік көзқарастары бойынша тексеруден бас тартуына байланысты бұл айыптауларды жоққа шығарды. Абрамович Лефковицке қарсы (1972): Абрамович Нью-Йорк штатының абортты шектеу туралы заңдарына қарсы шығып, басқа штаттардағы ұқсас заңдарға қарсылық білдірудің үлгісі болды. Бұл іс әйелдердің аборт жасау құқығы тұрғысынан талапкерлердің өкілдігімен абортқа қатысты заңдарға наразылық білдірудің алғашқы мысалы болып табылады, дәрігердің қызметін жүзеге келтіру құқығы емес. Монелл әлеуметтік қызметтер департаментіне қарсы, 357 F. Supp. 1051 (1972): Бұл іс Нью-Йорк қаласының мәжбүрлі декреттік демалыс саясатына қарсы наразылық ретінде басталды. Оның шешімі жергілікті биліктің конституцияға қайшы әрекеттері үшін жауапкершілігін белгілейтін және осындай жағдайларда муниципалитеттерден зиянды өтеу алу құқығын құратын прецедент құрды. 1978 жылдан бері бұл прецедент заңгерлер мен коммерциялық емес ұйымдар полицияның қасақана жасаған әрекеттеріне, азаматтық құқықтарды бұзуға және басқа да жергілікті конституцияға қайшы әрекеттерге қарсы күресу құралы ретінде қолданылып келеді. Вашингтон штаты Ванроуға қарсы (1972): Әйелдердің өзін-өзі қорғаудағы кісі өлтіру ісі, CCR апелляциялық процесте Вашингтон Жоғарғы Сотына жеткенде құқықтық кеңесші болды. Апелляциялық соттың алғашқы үкімді күштен шығару шешімі қолдау тапты. Жоғарғы Соттың бұл маңызды шешімі әйелдердің өзін-өзі қорғау құқығына және заңнамаға елеулі әсер етті. АҚШ банктер мен құралдар (Wounded Knee), (1974) Filártiga v. Peña Irala, 630 F. 2d 876 (1980): Filártiga шетелдік құқық бұзушылық құрбандарына АҚШ соттарында әділдік іздеуге мүмкіндік беру үшін «Шетелдік құқық бұзушылық туралы» заңды қолдануға прецедент құрды. CCR парагвайлық полиция тарапынан азапталған және өлтірілген парагвайлық солшыл оппозиционердің ұлы Жоэлито Филартиганың отбасын өкілдік етті. Бұл іспен құрылған прецедент кейінгі халықаралық адам құқықтарына қатысты істерді жеңілдетті, соның ішінде Doe v. Karadzic және Doe v. Unocal. Бұл істерде көпұлтты корпорациялар және басқа да мемлекеттік емес тұлғалар адам құқықтарын бұзуға қатысқандары үшін жауапты деп танылды. Crumsey v. Justice Knights of the Ku Klux Klan, (1982): Пол Аврильге қарсы (1994): 1991 жылы алты гаитилік саяси белсенді, оның ішінде Порт-о-Пренс қаласының мэрі Эванс Пол атынан және «Шетелдік құқық бұзушылық туралы» заңға сәйкес, CCR бұрынғы әскери диктатор Проспер Аврильді адам құқықтарын бұзуы үшін сотқа берді. Бұл іс арызданушылар Аврильдің билігі кезінде келтірген зиянды өтеуді талап етті. 1993 жылдың қарашасында CCR адвокаттары сот шешімін кейінге қалдыру туралы өтініш білдірді. 1994 жылдың шілдесінде, гаитилік диктатор немесе әскери шенеунік адам құқықтарын бұзуы үшін жауапқа тартылған бұрынғы ешқандай оқиғада болмаған шешім бойынша, федералды судья Проспер Аврильдің құрбандарына 41 миллион долларлық зиянды өтеуді бекітті. Doe v. Karadzic, (2000): 1993 жылы Конституциялық құқықтар орталығы және оның әріптес адвокаттары босниялық серб көшбасшысы Радован Караджичтің геноцид және азаптау науқанының құрбандары мен аман қалғандарына өтемақы талап етіп, сотқа шағымданып, сот процесін бастады. Караджич 1997 жылы соттан тыс келісімге келді. 2000 жылдың 25 қыркүйегінде қазылар алқасы 4,5 миллиард доллар көлемінде үкім шығарды. Расул Бушқа қарсы, 215 F. Supp. 2d 55 (2004):

Dombrowski v. Pfister, 380 US 479 (1965): The CCR's first major case was a successful suit against the Louisiana Un American Activities Committee to challenge the use of state anti subversion laws to intimidate civil rights workers. CCR won the case in the Supreme Court, which ruled that such intimidation had a "chilling effect" on First Amendment rights and was therefore unconstitutional. Chicago Seven, (1969): CCR attorneys William Kunstler and Leonard Weinglass defended the "Chicago 8," a group of social movement figures arrested following the 1968 Democratic National Convention demonstrations and consequent police repression. The eight defendants: including David Dellinger, Rennie Davis, Tom Hayden, Abbie Hoffman, Jerry Rubin, and Bobby Seale, were anti war, civil rights and human rights activists, and Students for a Democratic Society and Black Panther Party members. The eight were found not guilty of their conspiracy charges, but five were found guilty of crossing state lines to incite a riot. The Center appealed and ultimately overturned these charges, based on the judge's bias and the refusal of the court to screen jurors for possible cultural and/or racial bias. Abramowicz v. Lefkowitz, (1972): Abramowicz challenged New York state laws that restricted abortion, and served as a model for challenges to similar laws in other states. This case marks the first instance of challenge to abortion statutes being argued by women plaintiffs in terms of women's right to choice rather than a doctor's right to practice. Monell v. Department of Social Services, 357 F. Supp. 1051 (1972): This case began as a challenge to New York City's forced maternity leave policies. Its resolution created a precedent that established local government accountability for unconstitutional acts and created the right to obtain damages from municipalities in such cases. Since 1978, this precedent has been used by lawyers and non profits as a tool to challenge police misconduct, civil rights violations, and other local unconstitutional acts. State of Washington v. Wanrow (1972): A women's self defense murder case, CCR became counsel when the appeal process reached the Washington Supreme Court. The appellate court reversal of the original conviction was upheld. The landmark Supreme Court decision had far reaching effects on women's self defense and the law. United States v. Banks and Means (Wounded Knee), (1974)
Filártiga v. Peña Irala, 630 F. 2d 876 (1980): Filártiga established a precedent for the use of the Alien Tort Statute to allow foreign victims of human rights abuses to seek justice in U. S. courts. CCR represented the family of Joelito Filártiga, the son of a left wing Paraguayan dissident who had been tortured and killed by Paraguayan police. The precedent created by this case has facilitated subsequent international human rights cases, including Doe v. Karadzic and Doe v. Unocal. These cases have established that multinational corporations and other non state actors can be held responsible for their complicity in human rights violations. Crumsey v. Justice Knights of the Ku Klux Klan, (1982):
Paul v. Avril, (1994): In 1991, on behalf of six Haitian political activists, including Evans Paul, Mayor of Port au Prince, and under the Alien Tort Statute, the CCR sued former military dictator Prosper Avril for human rights violations. The suit sought compensation for damages that the plaintiffs suffered under Avril's rule. In November 1993, CCR attorneys moved for a default judgment. In July 1994, in an unprecedented decision in which a Haitian dictator or member of the military was held accountable for human rights abuses, a federal magistrate awarded a $41 million damage judgment to the victims of Prosper Avril. Doe v. Karadzic, (2000): In 1993, the Center for Constitutional Rights and co counsel filed a lawsuit seeking compensation for victims and survivors of Serb leader Radovan Karadzic's campaign of genocide and torture in Bosnia. Karadzic defaulted in 1997. On September 25, 2000, the jury decided on a verdict of $4.5 billion. Rasul v. Bush, 215 F. Supp. 2d 55 (2004):