Кіріспе
Джордж Эдвард Трафтон (6 желтоқсан 1896 – 5 қыркүйек 1971) – американдық кәсіби футболшы және жаттықтырушы, боксшы, бокс менеджері және спорт залының иесі. Ол 1964 жылы Профутбол даңқы залына енгізілді және 1969 жылы NFL 1920-ші жылдардың үздік командасының орталық ойыншысы ретінде таңдалды. Чикагода туған Трафтон Кнут Рокннің 1919 жылы жеңіліссіз Нотр-Дам Айриш футбол командасында колледж футболында ойнады. Ол Ұлттық футбол лигасында (NFL) «Decatur Staleys» (1920), «Chicago Staleys» (1921) және «Chicago Bears» (1923–1932) командалары үшін орталық ретінде кәсіби футбол ойнады. Ол бір қолмен допты беруді бастаған алғашқы орталық ретінде танылады және алты рет үздік ойыншылардың бірінші құрамына іліккен. Трафтон бір кезде боксшы ретінде де сынға түсті. Сонымен қатар, ол 1922 жылы «Northwestern», 1944 жылы «Green Bay Packers» және 1945 жылдан 1949 жылға дейін «Cleveland / Los Angeles Rams» командаларының футбол жаттықтырушысының көмекшісі болды. 1951–1953 жылдары «Winnipeg Blue Bombers» командасының бас жаттықтырушысы қызметін атқарды. 1953 жылы «Blue Bombers» командасын 41-ші «Сұр кубок» финалына жеткізді.
George Edward Trafton (December 6, 1896 – September 5, 1971) was an American professional football player and coach, boxer, boxing manager, and gymnasium proprietor. He was inducted into the Pro Football Hall of Fame in 1964 and was also selected in 1969 as the center on the NFL 1920s All Decade Team. A native of Chicago, Trafton played college football for Knute Rockne's undefeated 1919 Notre Dame Fighting Irish football team. He played professional football in the National Football League (NFL) as a center for the Decatur Staleys (1920), Chicago Staleys (1921), and Chicago Bears (1923–1932). He is credited as being the first center to snap the ball with one hand and was selected six times as a first team All Pro. Trafton also competed as a boxer for a time. He also worked as an assistant football coach for Northwestern in 1922, the Green Bay Packers in 1944, and the Cleveland / Los Angeles Rams from 1945 to 1949. He was the head coach of the Winnipeg Blue Bombers from 1951 to 1953. He led the Blue Bombers to the 41st Grey Cup in 1953.
Алғашқы жылдар
Трафтон 1896 жылы Чикагода дүниеге келген. Ол Чикаго маңындағы Оук Парк орта мектебінде оқыды. 1913 жылдан 1915 жылға дейін Оук Парк футбол клубында ойнады. 22 жасында Трафтон Нотр-Дам университетінде бір жыл колледж футболында өнер көрсетті. Ол Кнут Рокннің 1919 жылғы Нотр-Дам Айрланд футбол командасының құрамында болды, бұл командада Джордж Гипп та ойнады, 9-0 есебімен жеңіс тіркеді, қарсыластарын 229-47 есебімен ұтты және Ұлттық Чемпионат Қоры мен Парк Х. Дэвис тарапынан ұлттық чемпион атанды. Трафтон 1920-1921 жылдар маусымында Нотр-Дам баскетбол командасында да ойнады. Трафтон 1920 жылы 10-1-2 есебімен аяқтаған және жаңа лигада екінші орын алған «Стейли» командасының барлық 13 ойынында қатысты. 1920 жылғы маусымның соңында Трафтон бірінші құраманың үздік ойыншысы деп таңдалды. 1920 жылғы «Стейли» командасының құрамында кейіннен Профутбол Даңқы залына енген үш ойыншы болды: Трафтон, Джордж Халас және Джимми Конзельман. 1921 жылдың маусым айында Трафтон «Стейли» командасына қайта оралды және жаз бойы А. Э. Стейлидің крахмал зауытында жұмыс істеді. 1921 жылы «Стейли» командасы 9-1-1 есебімен жеңіс тіркеп, Чикаго «Аюлары» франшизасы тарихындағы алғашқы NFL чемпионатын жеңіп алды («Стейли» командасы 1922 жылы «Аюлар» деп аталды).
Солтүстік-батыс
1922 жылы Трафтон кәсіби футболдан демалыс алып, Иллинойс штатының Эванстон қаласындағы Солтүстік-Батыс университетінде қорғаушыларға жауапты футбол жаттықтырушысының көмекшісі болды. 1922 жылы Солтүстік-Батыс қызғылт футбол командасы 3–3–1 нәтиже көрсетті және Big Ten Конференциясы командаларына қарсы 1–3–1 есебін тіркеді. 1923 жылдың ақпан айында Трафтон Big Ten Конференциясының бұрынғы кәсіби ойыншыларға конференция командаларында кез келген лауазымда жаттықтырушы болуға тыйым салған қаулысы бойынша жаттықтырушылық қызметінен кетуге мәжбүр болды. Солтүстік-Батыс университетінің спорт директоры Дана Эванс сол кезде ол отставканы өте қиындықпен қабылдағанын айтты және Трафтонды "конференциядағы ең жақсы қорғаушы жаттықтырушыларының бірі және 1922 жылғы қызғылт команданың қалыптасуына зор үлес қосқан адам" деп сипаттады.
Аюлар
1923 жылдың қыркүйегінде Трафтон Чикаго Биарс командасының ойыншысы ретінде НФЛ-ге қайта оралды. Ол 1932 жылғы маусымға дейін "Айғырлар" командасында ойнауын жалғастырды. Трафтон "Медведьлер" сапында ойнаған кезеңде Стали/Медведьлер 1921 және 1932 жылдары НФЛ чемпионаттарын жеңіп алды, ал Трафтон алты рет үздіктердің бірінші командасына (1920, 1923–1927) ілікті. Профутбол Даңқы залындағы өмірбаянында айтылғандай, ол "қорғаныста ойыншыны алмастырып ойнайтын алғашқы орталық ойыншылардың бірі және шабуылда бір қолмен допты ортаға беруді бастаған алғашқы ойыншы болды".
Бокс
Футболдық мансабынан өзге, Трафтон 1929 және 1930 жылдары боксшы ретінде, ал одан кейін бокс менеджері және жаттығу залының иесі ретінде бокс спортымен де тығыз байланыста болды.
Боксшы
Трафтонның ең алғашқы атақты бокс матчы 1929 жылғы желтоқсанда Чикаго Уайт Сокс командасының бірінші базалық ойыншысы Арт Ширстің қарсыласы болды. Трафтон бес раундтан кейін төрешілер шешімімен жеңіске жетті. Спорт жазушысы Чарльз Данкли кейін бұл жекпе-жекті "күлкілі болғанымен қатар, қатыгез және керемет" аңызға айналған жекпе-жек деп атады. 1930 жылдың қаңтар және ақпан айларында ол тағы үш жекпе-жекке қатысып, екеуінде нокаутпен, ал үшіншісінде дисквалификация арқылы жеңіске жетті. 1930 жылдың 26 наурызында Трафтон Канзас-Ситиде болашақ әлем чемпионы Примо Карнерамен жұдырықсады. Жекпе-жек аяқталғаннан кейін, Трафтон Миссури бокс комиссиясы тарапынан 54 секундтық жекпе-жекте жеткілікті қарсылық көрсетпегені үшін мерзімсіз шарттан босатылды.
Жетекші және спорт залының иесі
Кәсіби футболдан зейнеткерлікке шыққаннан кейін Трафтон 1930 және 1940 жылдары Чикагодағы Вест-Рандолф көшесінің 180-үйінде бокс залы ашты. Ол сонымен қатар боксшылардың менеджері ретінде де жұмыс істеді. Оның басқарған боксшыларының ішінде 1936 жылғы Ұлттық AAU банта салмағы бойынша чемпионы және 1937 жылғы (57 кг) Чикаго және Интерсити Алтын қолғаптар чемпионы атанған жеңіл велтер салмақтағы Уилли Джойс болды.
Грин-Бей Пэкерс
1944 жылдың маусым айында Трафтон «Грин-Бэй Пэкерс» командасына көмекші жаттықтырушы болып қабылданды және команданың шабуыл және қорғаныс шебіне жауапты болды. Бас жаттықтырушы Керли Ламбомен бірге жұмыс істеген Трафтон 1944 жылғы «Пэкерс» командасын 8–2 есебімен NFL чемпионатында жеңіске жеткізді. Команданың жетістігіне қарамастан, Трафтон 1945 жылдың қаңтарында «Пэкерс» командасынан босатылды.
Кливленд / Лос-Анджелес Рамс
1945 жылдың мамыр айында Трафтон Кливленд Рамс командасына жетекші шабуылшылар бапкері ретінде шақырылды. 1946 жылы Лос-Анджелеске көшкен кезде де, ол 1949 жылғы маусым соңына дейін Рамс командасының жетекші шабуылшылар бапкері қызметін атқарды. 1950 жылы ол Рамс командасының бас кеңсесіне промоушен директоры болып ауысты.
Виннипег көк бомбардирі
1951 жылдың мамыр айында Трафтон Виннипег "Көк бомбашыларының" бас жаттықтырушысы ретінде бір жылдық келісімшартқа қол қойды. Трафтон 1951 жылғы "Көк бомбашыларын" 8-6 есебімен жетектеді және Батыс провинцияаралық футбол лигасының төрт командасы ішінде үшінші орынға шықты. Трафтон 1952 жылы "Көк бомбашыларымен" қалды және клубты 12–3–1 есебіне жеткізді, бірақ команда WIFU финалында Эдмонтоннан жеңілді. Виннипегтегі үшінші және соңғы маусымында ол 1953 жылғы "Көк бомбашыларын" 8–8 есебімен жетектеді және клубты 41-ші "Грей кубок" ойынына алып шықты, онда олар Гамильтонға 12–6 есебімен ұтылды. Виннипегтің "Грей кубогындағы" жеңілісінен екі апта өткен соң, Трафтон 1953 жылдың желтоқсанында қызметтен босатылды. 1954 жылдың қаңтарында ол жаттықтырушылық қызметтен зейнетке шығуын хабарлады.
Отбасы, кейінгі жылдары және құрмет
Трафтон бірнеше рет үйленген. Ол алғаш рет 1923 жылдың желтоқсанында Иллинойс штатының Декатур қаласында тұратын Сюзанн Келлингтонға үйленді. 1926 жылдың наурыз айында Трафтон алғашқы әйелімен ажырасып, ол оны некеден екі ай өткен соң тастап кеткендігіне байланысты ажырасуға шағымданып, сотқа жүгінді. 1929 жылдың маусым айында ол екінші рет Алисқа үйленді. 1931 жылдың сәуірінде Трафтон аяусыз қатыгездікке байланысты ажырасуды талап етті. Ол әйелдің оны имбирь суы бар бөтелкемен ұрып, оған орындық лақтырғанын, кесу пышағымен өлтіруге тырысқанын, ішінен тепкенін және жиі тырнап алғанын айтты. Жауап ретінде Трафтонның әйелі оны Чикагодағы қонақ үйде жиголо болып жұмыс істегендігіне және өзінің мұрнын сындырғанына айыптады. 1931 жылдың маусым айында ажырасу туралы шешім шығарылды. 1932 жылдың желтоқсанында Трафтон үшінші рет Хелен Ловенштейнге үйленді. Трафтонның үшінші әйелінен екі баласы болды: 1944 жылы туған қызы (Блисс) және 1949 жылы туған ұлы (Джордж, кіші). 1950 жылы ол қайтадан ажырасты. Кейін ол төртінші әйелі Жаклинге үйленді. Баптық қызметтен кеткеннен кейін Трафтон Лос-Анджелеске оралып, жылжымайтын мүлік және мүлік басқару бизнесімен айналысты. Отставкаға шыққаннан кейін Трафтон футбол спортына қосқан үлесі үшін көптеген құрметтерге ие болды. Олардың ішінде:
1950 жылы Трафтон Хелмс Атлетикалық қорының Даңқ залына енгізілген 25 кәсіби футболшының қатарында болды. 1964 жылы Трафтон Профутбол Даңқ залына екінші топтың мүшесі ретінде сайланды. 1969 жылы Трафтон Профутбол Даңқ залынан NFL 1920 жылдардың үздік командасының орталық ойыншысы ретінде таңдалды. Трафтон 1971 жылдың сәуір айында "жаңа буынға жасалған үлкен операциядан" өтті, содан кейін Лос-Анджелестегі Вилла Гарденс емдеу үйіне жіберілді. Ол 1971 жылдың қыркүйегінде Батыс Лос-Анджелес ауруханасында 74 жасында қайтыс болды. Сол кезде бір досы: "Джордж жай ғана шаршап қалды" деді.