Императорлық жапон флотының қолбасшысы Мацудзи Идзюин

Кіріспе

Жапон императорлық әскербасы (1893–1944)

Барон Мацуджи Ижуин (伊集院松治) – Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Жапон императорлық теңіз күштерінің командирі. Сайпан аралы маңындағы шайқаста қаза болғаннан кейін қайтыс болған соң вице-адмирал шеніне көтерілді.

Өмір жолы және әскери мансап

Токионың Кодзимачи ауданында туған Идзюин флот адмиралы барон Идзюин Гороның ұлы болды. 1915 жылы Жапон Императорлық теңіз академиясының 43-шы сыныбын бітірді. Дегенмен, оның оқу көрсеткіштері ерекше болған жоқ, себебі 96 студенттің арасында 92-ші орынды иеленді. Мичман ретінде 1915 жылы Сасебодан Чемулпоға, Порт-Артурға, Дайренге, Чинкайға, Майзуруға және Тобаға жасаған сапарындағы жапондық крейсер «Ивате» кемесіне тағайындалды. 1916 жылы «Ивате» Гонконг, Сингапур, Фримантл, Сидней, Мельбурн, Веллингтон, Окленд, Жалуит атоллы, Понапе және Трук аралдарына сапар жасады. Қазан айында Жапонияға оралғаннан кейін Идзюин «Цусима» крейсеріне, ал желтоқсан айында прапорщик ретінде «Азума» крейсеріне тағайындалды. 1917 жылдың қазан айында Идзюин «Токива» жапондық крейсеріне тағайындалды. 1918 жылы торпеда тактикасы мен су асты кемелері соғысының алғашқы кезеңдерін зерттеу үшін оқу мектебіне оралды, осы кезде ол кіші лейтенант атағын алды, содан кейін «Катори» жапондық крейсеріне тағайындалды. 1921 жылы әкесінің қайтысынан кейін, ол казоку жүйесі бойынша барон (даншаку) атағын алды. Содан кейін сол жылы лейтенант атағына көтерілді. 1926 жылы «Якумо» жапондық крейсерімен (Шанхай, Гонконг, Сингапур, Коломбо, Аден, Порт-Саид, Константинополь, Афина, Неаполь, Тулон, Марсель, Барселона, Мальта, Александрия, Джибути, Момбаса, Коломбо, Батавия және Манила) сапарға қатысты. Оралғаннан кейін Идзюин командир-лейтенант болып тағайындалды. 1930 жылдардың басында Идзюин бірнеше эсминецтердің капитаны болды және 1932 жылы флот адмиралы, принц Фушими Хироясудың жеке көмекшісі болып тағайындалды. 1934 жылдың 15 қарашасында толық командир болып тағайындалды, кейіннен 1935 жылы «Абума» жапондық крейсеріндегі бас офицер болды. 1938 жылдың 15 қарашасында толық капитан болды. 1939 жылы «Начи» жапондық крейсеріне, 1941 жылы «Атаго» жапондық крейсеріне басшылық етті. 1942 жылдың желтоқсанының соңында «Конго» кемесіне тағайындалды. Идзюин Екінші дүниежүзілік соғыстың алғашқы айларында тікелей шайқасқа қатыспады. Бірақ 1943 жылдың 1 қарашасында контр-адмирал атағын алғаннан кейін, ол Соломон аралдары науқаны кезінде Жаңа Британиядағы Рабаул қаласында орналасқан DESRON 3-тің командирі болды. Ол Хораниу шайқасы мен Вела Лавелла теңіз шайқасында жапондық күштердің бас қолбасшысы болды. Ол 1943 жылдың 6 қазанында америкалық теңіз күштерінің шабуылынан Вела Лавелла аралындағы 600 сарбаздық жапон гарнизонын эвакуациялады. 1943 жылдың 2 қарашасында Императрица Аугуста шығанағындағы шайқаста «Сендай» жапондық крейсерінен күзету күштерін басқарды, «Сендай» батқаннан аман қалды және кейіннен «Ro 104» жапондық су асты кемесімен бірнеше басқа құтқарылғандармен бірге құтқарылды. Идзюин 1944 жылдың 24 мамырында Сайпанның солтүстігінде «Ики» патрульдік қайығы торпедаға түсіп, батқанда қаза тапты. Ол қайтыс болғаннан кейін вице-адмирал атағына көтерілді.

Born in the Kōjimachi district of Tokyo, Ijuin was the son of Fleet Admiral Baron Ijuin Gorō. He was a graduate of the 43rd class of the Imperial Japanese Naval Academy in 1915. However, his academic record was not outstanding, as he was 92nd in a class of 96. As a midshipman, he was assigned to the Japanese cruiser Iwate on its 1915 cruise from Sasebo to Chemulpo, Port Arthur, Dairen, Chinkai, Maizuru and Toba. In 1916, Iwate made a cruise to Hong Kong, Singapore, Fremantle, Sydney, Melbourne, Wellington, Auckland, Jaluit Atoll, Ponape and Truk. On his return to Japan in October, Ijuin was reassigned to the cruiser Japanese cruiser Tsushima and then, as an ensign, to the cruiser Japanese cruiser Azuma in December. In October 1917, Ijiun was assigned to the Japanese cruiser Tokiwa. He returned to training school to study torpedo tactics and early submarine warfare in 1918, during which time he received a promotion to sub lieutenant, after which he was assigned to the Japanese cruiser Katori. In 1921, on the death of his father, he became a baron (danshaku) under the kazoku peerage system. Later the same year he was promoted to lieutenant. He was assigned to the cruiser Japanese cruiser Yakumo on a cruise in 1926: (Shanghai, Hong Kong, Singapore, Colombo, Aden, Port Said, Constantinople, Athens, Naples, Toulon, Marseilles, Barcelona, Malta, Alexandria, Djibouti, Mombasa, Columbo, Batavia and Manila). After his return, Ijuin was promoted to lieutenant commander. Ijiun served as captain of several destroyers in the early 1930s, and was also appointed as an aide de camp to Fleet Admiral Prince Fushimi Hiroyasu in 1932. Promoted to full commander on 15 November 1934, Ijuin was subsequently executive officer on the Japanese cruiser Abukuma in 1935. He made full captain on 15 November 1938 and was given command of the Japanese cruiser Nachi in 1939, followed by the Japanese cruiser Atago in 1941, and commanded her during the Battle of Midway in June 1942. At the end of December 1942, he was given command of the Kongō. Ijuin saw no direct combat during the early months of World War II. However, on his promotion to rear admiral on 1 November 1943, he commanded DESRON 3, based at Rabaul, New Britain during the Solomon Islands campaign. He was the main Japanese commander at the minor Battle off Horaniu and larger Naval Battle of Vella Lavella, during which time he successfully evacuated the 600 man Japanese garrison from the island of Vella Lavella, while repulsing attacks by American naval forces under Admiral Frank R. Walker on 6–7 October 1943. Leading screening forces from the cruiser Japanese cruiser Sendai during the Battle of Empress Augusta Bay on 2 November 1943, Ijuin survived the sinking of Sendai and was later rescued, along with a few other survivors, by submarine Japanese submarine Ro 104. Ijuin was killed when his flagship, the patrol boat Iki, was torpedoed and sunk on 24 May 1944 north of Saipan. He was posthumously promoted to vice admiral.