Кіріспе
Американдық суретші, фотограф және табиғатты қорғаушы (1853–1922)
Эндрю Путнам Хилл (9 тамыз 1853 – 3 қыркүйек 1922) – калифорниялық суретші және фотограф, ең белгілісі 1899–1902 жылдары Калифорния штатының Биг-Бассин аймағындағы алып секвоялардың орманын қоғамдық парк ретінде сақтап қалуға жасаған табысты күш-жігерімен танымал. Бұл парк Калифорния штатының мемлекеттік парктері жүйесіндегі алғашқы қоғамдық парк болды.
Өмір және мансап
Хилл Илияс пен Джейн Хиллдің жалғыз баласы болды, екеуі де ерте американдық қоныс салушылардың ұрпақтары еді. 1853 жылдың 9 тамызында Индиана штатының Портер округінде дүниеге келген ол, он төрт жасында ағасымен Калифорнияға келді; оның әкесі Эндрюдің тууына аз уақыт бұрын Батысқа келген, бірақ үнді шабуылынан аман қалғаннан кейін шаршап, қайтыс болды. Протестант болғанымен, ол Санта-Кларадағы католик Санта-Клара колледжінде (қазіргі Санта-Клара университеті) екі жыл оқыды: бір жыл орта мектеп деңгейінде, бір жыл колледждің бірінші курсында. Франклин бір жылдан кейін кеткенде, ол анасының күйеуі Лора Броутон Уоткинспен серіктес болып, «Хилл және Уоткинс» фотостудиясын құрды. Үш жыл бойы оларға суретші Сидни Й. Ярд қосылды. 1906 жылғы жер сілкінісінде Хиллдің студиясы мен ондағы туындылары, сондай-ақ Сан-Францискодағы Калифорния пионерлері қауымдастығының тарихи залында ілінген және Сансет асуын кесіп өткен алғашқы қоныс салушыларды бейнелеген «Мерфи тобы» картинасы қирады. Ғасыр басында ескі секвоя ормандарының тек 25% қалды. Хилл секвояларды ұрпақ үшін сақтап қалуға серт берді. Ол өзінің естеліктерінде бұл шешім туралы былай деп жазды: Мен Санта-Круз Биг-Триздегі қабылдауыма аздап ашуланып, ренжідім. Ол мені ойландырды. Пойыз кеткенге дейін әлі он бес минут бар еді. Қақпа жабылып жатқанда, менің ойымнан: «Бұл ағаштар, олардың өлшемі мен ежелгілігіне байланысты, әлемнің табиғи кереметтерінің бірі және оларды ұрпақ үшін сақтау керек» деген ой өтті. Мен өзім-өзіме: «Мен осы жерді қоғамдық саябаққа айналдыру үшін дереу науқан бастаймын» дедім. Мен, мен жақсы таныс жазушылардың көптеген суреттерін жасап бергенімді еске салдым, олардың арасында жатқан күш, асыл мақсатқа оянғанда, бірден жауап беретініне және, мүмкін, бүкіл елдің баспасөзін оятарлық жағдай туғызатынына сендім. Осылай туды секвояларды сақтау туралы ойым. Оның назары Биг-Бассинге ауысты, өйткені ондағы секвоялар биік және маңыздырақ екені анықталды. 1900 жылдың 18 мамырында ол және басқалар лагерьде жүріп «Семпервиренс» клубын құрды, ол Биг-Бассин қоғамдық саябаққа айналуы керек деп шешті. Көптеген белгілі жергілікті тұрғындар бұл жобаны қолдады, соның ішінде Санта-Клара колледжінің президенті Роберт Э. Кенна, S.J., Стэнфорд университетінің президенті Дэвид Старр Джордан, Сан-Франциско қаласының мэрі Джеймс Д. Фелан (Кеннаның сіңілі баласы) және кейін клубтың хатшысы болған Кэрри Стивенс Уолтер. Феланнан ақшалай кепілдік алғаннан кейін, Биг-Бассин жерін сатып алу үшін 250 000 доллар бөлінген заң қабылданды. Бұл сол кездегі үлкен сома еді. Қолдаушылар жеке қайырымдастардан тағы 250 000 доллар жинады және мемлекетпен бірлесіп Калифорнияның алғашқы мемлекеттік паркін – Калифорния секвоя паркін (қазіргі Биг-Бассин секвоя мемлекеттік паркі), құрды, ол қазір қорғалған орташа белдеудегі ылғалды ормандарды қамтиды. Әке Кенна парктің алғашқы комиссарларының бірі болып тағайындалды. Парк 1904 жылы кемпингке ашылды. Хилл жаздарды сол жерде өткізіп, өліміне дейін ағаштарды суретке түсірді.
I was a little angry, and somewhat disgusted, with my reception at the Santa Cruz Big Trees. It made me think. There were still fifteen minutes until the train time. Just as the gate closed, the thought flashed through my mind that these trees, because of their size and antiquity, were among the natural wonders of the world, and should be saved for posterity. I said to myself, "I will start a campaign immediately to make a public park of the place." I argued that as I had been furnishing illustrations for a number of writers, whom I knew quite well, that there was a latent force, which, when awakened to a noble cause, would immediately respond, and perhaps arouse the press of the whole country. Thus was born my idea of saving the redwoods. His attention shifted to Big Basin when it was suggested that the redwoods there were taller and more important. On May 18, 1900, while camping there, he and others founded the Sempervirens Club, which decided that Big Basin should become a public park. Many prominent locals supported the effort, including Santa Clara College's president, Robert E. Kenna, S. J., Stanford University's president, David Starr Jordan, the mayor of San Francisco, James D. Phelan (Kenna's nephew), and Carrie Stevens Walter, who later served as secretary of the club. and after securing a monetary guarantee from Phelan, a bill that allocated $250,000 to purchase the Big Basin land passed. These were enormous sums of money at the time. Supporters secured a second $250,000 from private benefactors and, with the state, created California's first state park, California Redwood Park, now Big Basin Redwoods State Park and now encompassing over of protected temperate rainforest lands. Father Kenna was appointed one of the first park commissioners. The park opened to camping in 1904. Hill spent summers there and photographed the trees until his death.
Өлім
Хилл 1922 жылдың 3 қыркүйегінде Калифорния штатының Пасифик Гроув қаласында 69 жасында қайтыс болды. Оның күлі "оның ескерткіші болар алып секвойяның тамырына" Биг-Бассен Редвудс мемлекеттік саябағында шашылды.
Мұра
Хилл қаржылық сәттілікке жете алмады, ол қайтыс болған кезде отбасына 900 доллардан аз ақша қалдырды, бүгінде қалған ескі өсімдік Redwood ормандарының тек 3% ғана бар. Юджин Т. Сойердің Санта-Клара округі тарихында айтылғандай, "Мырза Хиллдің орындауы керек қоғамдық міндеті болды, және ол оны уақыттың басынан бері адамдарды тағдырдың жеңімпаздары етіп жасайтын нық қадаммен атқарды". Санта-Клара аңғарының Викториандық мұрасын сақтау қауымдастығы 1995 жылы оның Сан-Хоседегі үйін сатып алып, оны Келли паркіндегі Тарих паркіне көшірді және толыққанды қалпына келтірді. Сан-Хоседегі Эндрю П. Хилл орта мектебі оның құрметіне аталған.