Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Скотт Сыркль – Вашингтон қаласының солтүстік-батыс бөлігіндегі, Массачусетс даңғылы, Род-Айленд даңғылы және 16-шы көше, Солтүстік-Батыс (N. W.) тоғысқан жерде орналасқан аудан. Бастапқыда жақын орналасқан Дупонт Сыркль сияқты, тұрғындардың демалуына арналған аймақ болған Скотт, қазір тек қоғамдық ескерткіштер орналасқан жер ретінде ғана танылады, басқа әлеуметтік мақсаттары жойылған.
Scott Circle is an area in the northwest quadrant of Washington, D. C. that is centred on the junction of Massachusetts Avenue, Rhode Island Avenue, and 16th Street, N. W.
Originally a neighborhood recreational area like nearby Dupont Circle, Scott has lost all social uses except as the location for public memorials.
Геометрия
Атауына қарамастан, бұл аймақ ешқашан дөңгелек болған емес. Қаланың бастапқы L'Enfant жоспарында аудан тіктөртбұрышты болды, ал қайта қарастырылған Ellicott жоспары оны 17-ші және 15-ші көшелер арасындағы, O көшесінен N көшесіне дейінгі барлық аумақты қамтитын тіктөртбұрышқа дейін кеңейтті. Бастапқыда ол Скотт алаңы деп аталды, бірақ 1870-ші жылдардың соңында "Circle" деп өзгертілді. Қазіргі заманғы көлік түйінінде ішкі айналма жол бар, бірақ Коррегидор және Батан көшелерімен шектесетін Скотт шеңбері жалпы айна симметриялы (солтүстік-оңтүстік осімен) галстук пішіндес, ал оның төңірегіндегі ғимараттар кеңістіктің тіктөртбұрышын көрсетеді. Қоғамдық саябақ жері галстук пішіндес аумақтың ішкі бөлігін құрайды, оның батыс және шығыс жағында екі үшбұрышпен орталық эллипс (негізгі осі шығыстан батысқа қарай) айналма жолдың ішінде орналасқан.
Despite its name, the area has never been circular. On the original l'Enfant Plan for the city, the area was rectangular, which the revised Ellicott Plan expanded to a rectangle that incorporated the entire area between 17th Street to 15th Street and from O Street down to below N street. It was initially named Scott Square until changing name to "Circle" in the late 1870s. The modern traffic junction has an interior roundabout but, with the bordering Corregidor Street and Bataan Street, Scott Circle overall takes a mirror symmetric (with a north–south axis) bow tie shape, and the buildings around it in fact delineate a rectangle of space. The area that is public parkland forms the interior of the bow tie shape, a central ellipse (major axis running east–west) interior to the roundabout with two triangles on its west and east sides.
"Ямайка" дамуы
1870 жылдары Скотт айналысы салынған жер бұрын "Ямайка" деп аталған. Ол генерал-лейтенант Уинфилд Скотттың құрметіне Скотт деп аталды, оның мүсіні Конгресс оны көшіргеннен кейін 1874 жылы айналысқа орнатылды. Алғашқыда Генри Кирк Браун жасаған, атқа отырған Скотттың 15 фут (5 метр) биіктігіндегі қоладан жасалған мүсіні, сол кезде Скотт алаңы деп аталатын, бірақ қазір Макферсон алаңы деп белгілі болған жерге қойылуы тиіс еді; алайда Конгресс оны 1872 жылы Массачусетс және Род-Айленд көшелерінің қиылысына көшірді, мүсін оңтүстікке қарай 16-шы көше бойымен Ақ үйге қарап тұрды. Массачусетс даңғылы бетонмен, ал Род-Айленд даңғылы мен 16-шы көше ағашпен төселді; ал Ямайка арқылы ағып өткен Рок-Крик саласы – Слэш-Рун, су және газ құбырларымен бірге салынған кәріз жүйесінің біріне қосылды.
The tract of land on which Scott Circle was developed in the 1870s was before then known as "Jamaica". It was named Scott after Brevet Lt. General Winfield Scott, whose sculpture was erected in the circle in 1874, after being relocated there by Congress. Originally, the statue, a 15 feet (5 m) tall bronze of Scott on a horse sculpted by Henry Kirke Brown, was to be in what was then going to be called Scott Square, but is now known as McPherson Square; but Congress relocated it to the Massachusetts/Rhode Island intersection, facing south along 16th Street to the White House, in 1872. Massachusetts Avenue was paved with concrete, and Rhode Island Avenue and 16th Street with wood; and Slash Run, a tributary of Rock Creek that had run through Jamaica, was enclosed into one of the sewer lines that was laid alongside water and gas utility lines.
Қажетті тұрғын үй аумағынан негізінен институционалдық пайдалануға
Бастапқыда бұл аймақ ізгілік тұрғын үй аймағы болды және қоғамдық кеңістік көршілес аудан үшін демалыс орны ретінде жоспарланған еді; бірақ, төңірегіндегі бірнеше тұрғын үйлер сақталса да, 21-ғасырда көптеген ғимараттар институционалдыққа айналды және Скотт айналымының жалғыз қалған әлеуметтік функциясы – естелік шаралары. Бұл өзгеріс 20-ғасырдың бірінші жартысында болды. 1906 жылы Саймон Гуггенхайм салған 16-шы және М көшелерінің бұрышындағы Георгиандық жаңғыру стиліндегі үй, 1907 жылы Каролина Кэтон Уильямс салған 16-шы көшедегі 1227 нөмірлі Beaux-Arts стиліндегі үй, сондай-ақ Джон Рассел Поуптың 1912 жылы Леви Мортонның Белл үйін неоклассикалық стильде қайта жаңартуы сияқты тұрғын үйлер әлі де болғанмен, пайдалану шамамен екі онжылдықтан кейін, Ұлы депрессия кезінде өзгерді. 1930 жылы Белл үйі жеке тұрғын үйден Ұлттық демократиялық клубтың үйіне айналды, ал кейін Ұлттық бояу және жабын қауымдастығының меншігіне өтті. Оның оңтүстігіндегі тұрғын үйлер бұзылып, олардың орнына Америка ғылымды дамыту қауымдастығының (AAAS) бас кеңсесі салынды. Қытайдың АҚШ-тағы елшілігі солтүстік-шығыстағы тұрғын үйді, Перу елшілігі Уильям Уиндом үйін иеленді, ал 1940 жылы Пендлтон мен Камерон жеке үйлері бұзылып, олардың орнына Генерал Скотт тұрғын үй кешені салынды.
Initially, the area was a desirable residential area and the public space was intended to be a recreational area for the neighbourhood; but, although a few surrounding residences remain, in the 21st century most buildings are now institutional and the only remaining social function of Scott Circle is memorial. The change came about in the first half of the 20th century. Although residential buildings such as a Georgian Revival style mansion built in 1906 by Simon Guggenheim on the corner of 16th and M Streets, a Beaux Arts house built in 1907 by Carolina Caton Williams at 1227 16th Street, and John Russell Pope's 1912 neoclassical redesign of Levi Morton's Bell House, still existed; usage was to change a couple of decades later around the time of the Great Depression. In 1930 the Bell House changed from a private residence to the home of the National Democratic Club, and was later to be owned by the National Paint and Coatings Association. The residences south of it were razed and replaced by the headquarters of the American Association for the Advancement of Science (AAAS). The Chinese Legation to the United States took over a residential house to the north east, the Peruvian Embassy took over the William Windom House, and in 1940 the Pendleton and Cameron private residences were razed and replaced by General Scott Apartments.
16-шы көше астыңғы көпір
Тұрғын үйлерге қарағанда мекемелердің пайдалануынан көлік қозғалысының артуын қамтамасыз ету мақсатында 1941 жылы жол торабы қайта жаңартылды, айналма жолға кіру және шығу жолдары кеңейтілді, ал 16-шы көшеге арналған жаңа өтпелі қатарлар Скотт шеңберінің астынан өтетін 317 000 АҚШ доллары тұратын туннель арқылы салынды, құрылысы 1941 жылдың 3 ақпанында басталды және 1941 жылдың 29 желтоқсанында ашылды. 1940 жылы Томас шеңберінің астындағы өткелдің салынуы Скоттты қаладағы «ең нашар қалған көлік бөгеттерінің бірі» ретінде қалдырды, оған өзгерістер қажет болды. Колумбия округінің бензин салығынан түскен 200 000 АҚШ доллары және федералдық көмек есебінен қаржыландырылған астыңғы жоба, тұрғындардың екі лагерь лоббистерін құрып, әрқайсысы астыңғы жолдың өзге тұрғындар тұратын көшенің бағытын ұстанғанын қалады, осылайша дау тудырды. 1940 жылдың 29 желтоқсанында астыңғы жолдың құрылыс шарты Нью-Йорктің «Cayuga Construction Company» компаниясына берілді, ал Вашингтондағы «Union Paving Company» компаниясына көшелерге асфальт төсеу үшін 114 000 АҚШ доллары көлемінде жеке шарт жасалды. Құрылысқа бастапқы су және кәріз желілерінің 4200 футы (1280 м) қайта төселуі және Скотт мүсінін гранит негізінен ажыратпастан, бір бөлік ретінде уақытша орыннан жылжыту кірді. Фрэнк Б. Стил басқарған 16-шы көшедегі лоббистер мүліктің құнының төмендеуіне, ағаштардың кесілуіне және артық шығындарға наразылық білдірді, жер үстіндегі торапты кеңейту жақсырақ болар еді және егер астыңғы жол болса, онда логикалық бағыт Томас шеңберінің астыңғы жолынан кейін Массачусетс даңғылы бойында болар еді деді. Ф. Скотт Эйвери басқарған Массачусетс даңғылының лоббистері 16-шы көше астыңғы жолдың логикалық бағыты екенін айтты, олар Массачусетс даңғылының астында ағатын Slash Run туралы ескі жазбаларды тапқаннан кейін, бұрғылау сынақтарының нәтижелері Массачусетс даңғылының 16-шы көшеге қарағанда нашар құрылыс негізі екенін көрсетті. АҚШ Өкілдер палатасының бірнеше мүшелері, сондай-ақ сол кездегі Ішкі істер министрі Гарольд Л. Айкес және Ұлттық астана паркі мен жоспарлау комиссиясы 16-шы көше бағытын таңдады. Ашылу рәсімі жоспарланбаған, таңғы сағаттағы тығырындардан кейін көлік қозғалысына жол беру үшін баррикадалар жай ғана алынып тасталды. Аудандық комиссарлар астыңғы жол арқылы бірінші көлікті жүргізуді жоспарлаған, бірақ олардың көлігін бірнеше басқа көлік, жүк көлігі және автобус басып өтті.
In order to accommodate the increased traffic from institutional use as opposed to residential use, in 1941 the road junction was rebuilt, with widened entry and exit roads for the roundabout, and new through lanes for 16th Street passing under Scott Circle in a US$317,000 tunnel that began construction on 1941 02 03 and opened on 1941 12 29. The 1940 construction of the underpass at Thomas Circle had left Scott as "one of the worst remaining traffic bottlenecks in the city" in need of improvements of its own. The underpass project, funded by the District of Columbia with US$200000 from its gasoline tax with the balance provided by federal aid, had engendered controversy with residents forming two camps of lobbyists, each lobbying for the underpass to follow the course of the street where the other residents lived. The construction contract for the underpass itself had been awarded to Cayuga Construction Company of New York on 1940 12 29, and a separate contract of US$114000 for paving the street approaches to the Union Paving Company of Washington. Construction had involved re laying 4200 feet (1280 m) of the original water and sewer lines, and moving the statue of Scott, as a single unit without detaching the bronze from the granite base, temporarily out of the way. The lobbyists from 16th Street, led by Frank B. Steele, complained about reduced property values, the cutting down of trees, and excessive expenditure, stating that expanding the surface junction would be better, and that if there were to be an underpass the logical line for it would be along Massachusetts Avenue, following the line of the Thomas Circle underpass. The lobbyists from Massachusetts Avenue, led by F. Scott Avery, countered that 16th Street was the logical course of the underpass, after they had discovered old records of the Slash Run running under Massachusetts Avenue, backing this up with drilling test results that showed the Avenue to be a poorer construction foundation than 16th Street would be. Several members of the U. S. House of Representatives became involved, as well as then Secretary of the Interior Harold L. Ickes, and the National Capital Park and Planning Commission decided upon the 16th Street route. There was no planned formal ceremony to the opening; barricades were simply cleared away to let traffic through after the morning rush hour was over. The District commissioners intended to ride the first car through the underpass, but their car was overtaken by several other cars, a truck, and a bus.
Елшілік қатар
Массачусетс даңғылының батыс жағы 20-шы ғасырдың ортасында Скотт айналымынан басталып, «Елшіліктер қатары» деп аталды. Перу елшілігі, бұрынғы Уильям Виндом үйі, 1964 жылы салынған алғашқы Австралия елшілігінің (Скоттта) құрылысы үшін сөгілді, ол 1969 жылы ашылды. 1999 жылға қарай «Елшіліктер қатары» Скотт айналымын толығымен қамтыды, 1993 жылы салынған Филиппин елшілігі және AAAS ғимаратына көшкен Тунис елшілігі пайда болды. Marriott Courtyard, Wyndham Hotel және Governor's Inn сияқты бірнеше қонақ үйлер де салынды. 16-шы көшедегі Мартиник қонақ үйі, сондай-ақ сөгілген Уильямс және Гуггенхайм үйлерінің орнына 1968 жылы Ұлттық білім беру қауымдастығының кеңселері салынды. Алғашқы ауданның демалысқа арналған мақсаты көбінесе жойылды, орталық эллипске жаяу өтуге мүмкіндік болмады және оның айналасында жолдар болмады, ол толығымен жолдармен қоршалған. 21-шы ғасырда естелік маңызы сақталды, шығыс және батыс жақтағы үшбұрыштарда сәйкесінше Дэниел Вебстер ескерткіші мен Сэмюэл Ханеман монументі орналасқан, оларға жаяу өтуге және ішкі жолдар арқылы қол жеткізуге болады. Дегенмен, Вебстер үшбұрышында негізінен жиналмалы бұталар, ал Ханеман үшбұрышында орындықтар мен көлеңкелі ағаштар орналасқан. 1960-шы жылдардағы Австралия елшілігі 2020 жылы жаңа, үлкен ғимаратпен алмастыру үшін сөгілді.
The western arm of Massachusetts Avenue starting at Scott Circle became known as Embassy Row in the middle of the 20th century. The Peruvian Embassy, erstwhile William Windom House, was razed for the 1964 construction of the first Australian Embassy (at Scott) that opened in 1969, and by 1999 Embassy Row actually extended fully across Scott Circle with the Embassy of the Philippines built in 1993 and the Embassy of Tunisia taking over the AAAS building. Several hotels had also been constructed, including the Marriott Courtyard, the Wyndham Hotel, and the Governor's Inn. One hotel had been demolished, the Hotel Martinique on 16th Street, which along with the also demolished Williams and Guggenheim houses had been replaced in 1968 by the offices of the National Education Association. The original neighbourhood recreational use had largely vanished, with no pedestrian access at all to the central ellipse, and no pathways around it, it being entirely enclosed by roadways. The memorial function remains in the 21st century, with the triangles to the east and west holding the Daniel Webster Memorial and the Samuel Hahnemann Monument, respectively, and having pedestrian access and interior walkways. However, they are mainly occupied by hedges, in the case of the Webster triangle, and benches and shade trees, in the case of the Hahnemann triangle. The 1960s Australian Embassy was demolished in 2020 to be replaced with a re built larger one.