USS Boyle эсминецi және II дүниежүзілік соғыс

Кіріспе

Бенсон класының эсминшісі

USS Boyle (DD 600) – Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ Әскери-теңіз күштерінде қызмет еткен Бенсон класының эсминшісі. Ол 1812 жылғы соғыста жеке теңізші (капер) және теңіз офицері болған Томас Бойлдің құрметіне аталған алғашқы кеме болды. Бойл 1942 жылдың 15 маусымында «Бетлехем Стил Корпорациясы» (Квинси, Массачусетс штаты) құрастырып шығарды, оның спонсоры – Теңіз саяхат шебері Бойлдің шөбересі Маргарет А. Гласкок. 1942 жылдың 15 тамызында кемеге тапсырыс берілді.

Қызмет тарихы

Бойл Атлантика флотына қосылды және 1942 жылдың 25 қазанында Солтүстік Африкаға шабуылға бару үшін Норфолктан, Вирджиниядан 34-ші арнайы топтың (TF 34) құрамында жолға шықты. Ол Федхаладағы десантқа (8–11 қараша) және Касабланка маңындағы француз корветтерімен болған қақтығысқа (10 қараша) қатысты. 30 қарашада АҚШ-қа оралғаннан кейін, 1943 жылдың ақпанына дейін шығыс жағалауда және Кариб теңізінде патрульдік қызмет атқарды. 1944 жылдың 4 сәуіріне дейін Бойл Солтүстік Африкаға алты рет және Ирландияға үш рет конвоймен жүріп қайтты. 1943 жылдың 7 ақпанында Бойл UGS 5 конвойына Солтүстік Африкаға дейін сүйемелдеді. Екі күннен кейін, ол Evita және Pan Royal кемелерімен сұтысып, Pan Royal кемесі сегіз матросын жоғалтып, белгілі бір координатада батып кетті. Оның 54 аман қалған экипажын Бойл құтқарып алды. Конвойлік міндеттердің бірқалыптылығы Сицилияға шабуылға қатысумен үзілісті, онда ол Скоглитти десанттары үшін бағыттаушы кеме ретінде қызмет етті (9–15 шілде 1943). 1944 жылдың сәуір айында Нью-Йорк маңындагі «аңшы-өлімші» тобымен қызметтенгеннен кейін ол Жерорта теңізіне оралды. Ол мамыр және маусым айларында Италияның Неаполь шығанағында патрульдік қызмет атқарды, Формия және Анцио қалаларын бомбалауға қатысты (13–18 мамыр). 15 тамыз бен 1 қыркүйек аралығында ол Оңтүстік Францияға шабуылға қатысты. Бойл 14 қыркүйекте Нью-Йоркке оралды. Бостон қаласындағы жөндеуден кейін, ол 1944 жылдың 21 желтоқсанында Жерорта теңізіне қайта оралды және 1945 жылдың 22 сәуіріне дейін оттық қолдау және сүйемелдеу міндеттерін атқарды. 1 мамырда шығыс жағалауға оралғаннан кейін, ол 23 мамырда Тынық мұхитына жол тартты және 12 маусымда Сан-Диегоға жетті. Сан-Диего мен Перл-Харбор арасында (25 маусым – 17 шілде 1945) жүзіп, ол Батыс Тынық мұхитына қарай бағытталды және 5 тамызда Сайпанға жетті. Сапар барысында Бойл Уэйк аралын бомбалауға қатысты (1945 жылдың 1 тамызында). 12 тамызда Окинаваға жетіп, 1 қыркүйекте Токиоға қарай жолға шыққанға дейін онда патрульдік сапармен болды. 11 қыркүйекте Токиоға келді және 1 қарашада Окинавадан кеткенге дейін Жапония, Окинава және Қытай суларында қызмет етті. 1945 жылдың 8 желтоқсанында Чарльстон, Оңтүстік Каролинаға келді және 1946 жылдың 29 наурызында резервке жіберілгенге дейін онда қалды. 1971 жылдың 1 маусымында ол әскери-теңіз кемелерінің тізімінен алынып тасталды. Ол 1973 жылдың 3 мамырында Флорида жағалауында мақсаттық нысана ретінде батырылды.

Boyle joined the Atlantic Fleet and sailed from Norfolk, Virginia 25 October 1942 as part of Task Force 34 (TF 34), bound for the invasion of North Africa. She took part in the landings at Fedhala, French Morocco (8–11 November), and the skirmish with French corvettes off Casablanca (10 November). Returning to the United States 30 November she patrolled off the east coast and in the Caribbean until February 1943. Between then and 4 April 1944 Boyle made six convoy runs to North Africa and three to Ireland. On 7 February 1943, Boyle served as an escort for Convoy UGS 5 to North Africa. Two days out, was accidentally rammed by both Evita and Pan Royal sank at position with the loss of eight men. Her 54 survivors were rescued by Boyle. The monotony of convoy duty was broken by participation in the Sicilian invasion, where she served as a guide ship for the Scoglitti landings (9–15 July 1943). After serving with a hunter killer group off New York in April 1944, she returned to the Mediterranean Sea. She patrolled in the Gulf of Naples, Italy, during May and June, taking part in the bombardment of Formia and Anzio (13–18 May). Between 15 August and 1 September, she took part in the Invasion of southern France. Boyle returned to New York 14 September. Following a yard period at Boston, Massachusetts, she returned to the Mediterranean 21 December 1944 and remained there on fire support and escort duty until 22 April 1945. Returning to the east coast 1 May, she sailed for the Pacific Ocean 23 May, and arrived at San Diego, California, 12 June. After cruising between San Diego and Pearl Harbor (25 June–17 July 1945) she steamed to the western Pacific, arriving at Saipan 5 August. En route, Boyle took part in the bombardment of Wake Island (1 August 1945). The destroyer reached Okinawa 12 August and patrolled there until 1 September when she departed for Tokyo, Japan. She arrived off Tokyo 11 September and served in Japanese, Okinawan, and Chinese waters until departing Okinawa 1 November. She arrived at Charleston, South Carolina, 8 December 1945, and remained there until being placed out of commission in reserve 29 March 1946. She was struck from the Naval Vessel Register on 1 June 1971. She was sunk as a target on 3 May 1973 off Florida.

Марапаттар

Бойль Екінші дүниежүзілік соғыстағы қызметі үшін төрт шайқас жұлдызымен марапатталды.