Кіріспе

Абраванель залы – Юта штатының Солт-Лейк-Сити қаласындағы концерт залы. Бұл зал Юта симфониялық оркестрінің үйі және Солт-Лейк округінің өнер орталығының бір бөлігі. Зал қаланың сәулеттік ескерткіші болып саналады және Оңтүстік Храм көшесіндегі Храм алаңы мен Тұз сарайының жанында орналасқан. Залда 2811 адамға дейін сыяды.

Тарих

Юта симфониясының Басқармасы Боб Фаулер басқарған архитектуралық жобалау тобына кеңес беру үшін Морис Абраванель, О. С. Таннер және Джек Галливан кіретін жобалау және құрылыс комитетін құрды. Құрылысы үш жылға созылып, 12 миллион долларға бағаланды. Абраванель залы алғаш рет 1979 жылдың қыркүйегінде ашылды, бастапқыда Симфония залы деп аталды, бірақ 1993 жылдың мамырында Юта симфониясының дирижері Морис Абраванельдің құрметіне қайта аталды. Салтанатты ашылу концертінде Станислав Скровачевский Бела Бартоктың оркестрге арналған концерті мен Йоханнес Брамстың 4-ші симфониясын дирижерлік етті, бұл концерт 1979 жылдың 14-15 қыркүйегінде өтті. 1998 жылы зал кеңейтілді, нәтижесінде мүгедектерге арналған дәретханалар, жаңа билет кассасы және жаңа қабылдау бөлмесі қосылды. Кеңейтілген ғимарат 2002 жылғы Олимпиаданың өнер фестивалінде бірнеше шаралар қабылдады, оның ішінде Одра Макдональд пен Юта симфониясының концерті өтті; сонымен қатар, ғимарат Олимпиада кезінде биатлоншының суретімен әсемделді.

Сәулет

Зал – шын мәнінде кірпіш ғимараттың ішіндегі бетонды құрылыс. Ғимаратты FFKR Architects жобалаған, ал акустикалық дизайн қызметтерін доктор Сирил М. Харрис атқарды, нәтижесінде акустикалық жағынан жоғары деңгейдегі орта құрылды. Харрис Нью-Йорктегі қайта жаңғыртылған Эйвери Фишер залының, Вашингтондағы Кеннеди орталығының және Миннеаполистегі Оркестр залының акустикалық консультанты болды. Зал пішін жағынан әлемдегі ең танымал симфониялық залдарға ұқсас, мысалы, Венадағы Гроссер Музикверинсаль, Амстердамдағы Концертгебуу және Бостондағы Симфониялық зал сияқты. Сахна тек концерттік зал ретінде пайдалану үшін жобаланған, және ол проскуниумсыз, яғни көрермендердің кеңістігінің жалғасы болып табылады. Виолончель және бас музыканттары сахнадағы ағашпен резонанс жасау үшін, өз аспаптарының ғана емес, залдың дыбысталуын жақсарту үшін сақиналарымен тесік жасауға ынталандырылады. Залға кіру үшін, меймандар концерт залын вестибюльдің шуы мен қаусақ-соғысынан оқшаулайтын дыбыс бөгеттерінен өтуі керек. Залдың қабырғалары мен төбесінде дөңгелек қисық беттер бар. Залда тік бұрыштар жоқ, себебі олар дыбысқа әсер етеді. Төбеден алты 5x5 метрлік (16x16 фут) мыс люстралар ілінген, олар 18 000 қолмен кесілген бунақтармен және Австрия мен Чехословакиядан әкелінген богемиялық кристалдарымен әсемделген. Вестибюльдің биіктігі төрт қабатты, ақ еменнен жасалған және мыспен қапталған төбесі бар, ал үшбұрышты вестибюльдің шығыс жағын жабатын әйнек қабырғасы бар. Вестибюльдің өзі көптеген деңгейлері, жоғары қарай және солға қарай бағытталған баспалдақ, үшбұрышты пішіні, баспалдақ пен балкондардың барлық көрінетін жақтарын жабатын алтын жапырақтар және ортасында орналасқан 9 метрлік (30 фут) қызыл үрленген шыныдан жасалған мүсін (танымал шыны суретшісі Дейл Чихулидің «Олимпиада мұнарасы») сәулет өнерінің керемет туындысы болып табылады. Бұл туынды 2002 жылы жеке демеушілер мен Солтүстік Лейк Ұйымдастыру комитеті Чихулидің 625 000 долларлық сұраныс бағасын көтергеннен кейін сатып алынды. «Олимпиада мұнарасының» құны 900 000 долларға бағаланған, бірақ Чихули оны Абраванел залында қалдыру және жұртшылық оны концертке қатыспастан көре алуы шартымен төмен бағаға сатуға келісім берді.