Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Чикаго қаласындағы концерт залы, Иллинойс штаты, АҚШ.
Concert hall in Chicago, Illinois, United States
Симфониялық орталық – Чикаго қаласының Луп ауданындағы 220 South Michigan Avenue мекенжайында орналасқан музыкалық кешен. Чикаго симфониялық оркестрінің (CSO), Чикаго симфониялық хорының, Чикаго азаматтық оркестрінің және Оқу, қолжетімділік және оқыту институтының үйі. Симфониялық орталыққа 1904 жылдан бері бар 2522 орындық оркестр залы, CSO сенімдісі және демеушісі Дин Л. Бунтрок атымен аталған репетиция және қойылымдар залы – Бунтрок залы, Мичиган даңғылы мен Чикаго өнер институтына көрініс ашатын Грейнджер балулумы, көп қабатты қоғамдық ротонда, Форте мейрамханасы мен кафесі және әкімшілік кеңселер кіреді. 1993 жылдың маусым айында оркестр залын жаңарту және кеңейту жоспарлары мақұлданды, нәтижесінде 110 миллион долларлық жоба 1997 жылы аяқталған Симфониялық орталықты құрады. Архитектор Дэниел Бернхэм жобалаған оркестр залы 1994 жылдың 19 сәуірінде Ұлттық тарихи ескерткіш деп жарияланды. 1978 жылдан бері Ұлттық тарихи орындар тізіліміне енгізілген.
Symphony Center is a music complex located at 220 South Michigan Avenue in the Loop area of Chicago, Illinois. Home to the Chicago Symphony Orchestra (CSO); Chicago Symphony Chorus; Civic Orchestra of Chicago; and the Institute for Learning, Access, and Training; Symphony Center includes the 2,522 seat Orchestra Hall, which dates from 1904; Buntrock Hall, a rehearsal and performance space named for the CSO trustee and benefactor Dean L. Buntrock; Grainger Ballroom, an event space overlooking Michigan Avenue and the Art Institute of Chicago; a public multi story rotunda; Forte, a restaurant and café; and administrative offices. In June 1993, plans to significantly renovate and expand Orchestra Hall were approved and the $110 million project resulting in Symphony Center, completed in 1997. Designed by architect Daniel Burnham, Orchestra Hall was designated a National Historic Landmark on April 19, 1994. It has been listed on the National Register of Historic Places since 1978.
Тарих
1904 жылы салынған оркестр залын танымал чикаголық сәулетші Дэниел Бернхэм жобалаған. Жаңа зал Чикаго симфониялық оркестрінің үйі ретінде арнайы жобаланған, ол бұрын үлкен «Аудитория» театрында өнер көрсеткен. Құрылыс 1904 жылы 1 мамырда басталды, ал алғашқы концерт 1904 жылы 14 желтоқсанда өтті. Ғимараттың қасбетіне оркестрдің алғашқы музыкалық директоры Теодор Томас есімімен «Теодор Томас оркестрінің залы» деп жазылған, ол дирижерлік дебютінен кейін бір айдан аз уақыт өткенде қайтыс болды. Бах, Моцарт, Бетховен, Шуберт және Вагнер есімдері баль залының терезелерінің үстінде жазылған. 1907 жылдан 1996 жылға дейін ғимараттың тоғызыншы қабаттағы пентхаусы «Клифф Девелерс» клубының үйі болды, оның ішкі сәулетін Говард Ван Дорен Шоу жасады, ал Джон Уорнер Нортонның алғашқы маңызды қабырғалық суреті осы жерде сақталған. Әкімшілік кеңселер 1904 жылы салынған тарихи Чапин және Гор ғимаратында орналасқан. Ғимаратты сәулетшілер Ричард Э. Шмидт және Хью М. Г. Гарден бірлесіп жобалаған. 1997 жылы жаңарту жұмыстары аясында ғимарат Симфониялық орталық кампусына қосылды. Оркестр залы 1910 жылдары кинотеатр ретінде де пайдаланылды, себебі жаз айларында Чикаго симфониялық оркестрі «Равиния» фестивалінде өнер көрсеткен кезде табыс табу қажеттігі туды. Оркестр залында Гарри Гудини, Ричард Э. Бёрд, Амелия Эрхарт, Бертран Рассел және Орсон Уэллс сияқты тұлғалардың қатысуымен лекциялар мен басқа да шаралар өткізілді. 2008 жылы «Палмер Хаус Хилтон» қонақүйімен бірге 2008 жылғы «Жасыл ұлттық конвенция» осы жерде өтті. 2012 жылы «UIC» павильонымен бірге Нобель сыйлығының лауреаттарының әлемдік саммиті ұйымдастырылды. Бұл шара 2012 жылғы Чикаго саммитімен бір уақытта Чикагода өтті.
Built in 1904, Orchestra Hall was designed by renowned Chicago architect Daniel Burnham. The new hall was specifically designed as a home for the Chicago Symphony Orchestra, which had previously performed in the larger Auditorium Theater. Construction began on May 1, 1904, and the first concert was given on December 14, 1904. The building has "Theodore Thomas Orchestra Hall" inscribed in its façade, after the orchestra's first music director who died less than a month after his conducting debut there. The names Bach, Mozart, Beethoven, Schubert, and Wagner are inscribed above the ballroom windows on the façade. From 1907 through 1996 the ninth floor penthouse of the building served as the home of the Cliff Dwellers Club, with interior architecture by Howard Van Doren Shaw and the first significant mural of John Warner Norton. The administrative offices are located within the historic Chapin and Gore Building, which was built in 1904. The building was designed by architectural partners Richard E. Schmidt and Hugh M. G. Garden. The building was attached to the Symphony Center campus as part of the 1997 renovation. Orchestra Hall was also used as a movie theater during the 1910s, to maintain income during the summer months, when the Chicago Symphony Orchestra was playing at the Ravinia Festival. Lectures and other programs were held at Orchestra Hall in with speakers including Harry Houdini, Richard E. Byrd, Amelia Earhart, Bertrand Russell and Orson Welles. In 2008 the venue hosted the 2008 Green National Convention alongside the Palmer House Hilton. In 2012 the venue hosted the World Summit of Nobel Peace Laureates alongside the UIC Pavilion. This was held in Chicago simultaneous to the 2012 Chicago Summit.
Акустикалық тарихы
Оркестр залының оптималды емес акустикасы оның тарихы бойында үнемі алаңдаушылық тудырып келді және 1960 жылдардың соңында, сондай-ақ 1995-1997 жылдар аралығында Симфониялық орталықтың жаңғырту жұмыстарының бөлігі ретінде негізгі залдың күрделі жөндеуі кезінде түзетулер енгізілді. 1995-1997 жылдардағы акустикалық жаңартулар, әсіресе жоғарғы регистрде одан әрі жақсартуға мүмкіндік болғанымен, көбінесе сәтті деп бағаланды. Сол кездегі сын-пикирлерде "[зал] мүлдем жаңа, бұрын естілмеген тереңдік пен кеңдікке ие болды. Бас аспаптар, әсіресе, жаңа жылу мен тұрақтылыққа қол жеткізді, ал оркестрдің барлық бас және баритон диапазоны жоғары дыбыстар үшін берік негіз бен жұмсақ қарсылықты қамтамасыз етті, ол әрдайым өткір және жарқын болған. Бірақ әлі де жетілмеген тұстар бар. Жоғары жиіліктер әлі де шыныдай естіледі, ал жоғары сымдар әлі өздерінің әріптестері сияқты үлкен пайда көрген жоқ. [Акустиканы бақылаушы Р. Лоуренс Киркегард] сейсенбі күні кешкі жеке концерттен кейін мәселені шешуге кірісіп, осы жұмысты жалғастыруда", "Оркестрдің енді бұрын болмаған, тыныш бас дыбысы бар. Бұрын қатты, құрғақ дыбыс шығарған бас барабандар енді жаңа резонанс пен текстураға ие болды. Скрипкалардың дыбысы байыды" және "Оркестр залының жалпы жағдайы айтарлықтай жақсарды деп айтуға болады. Бұрын болмаған реверберация уақыты едәуір ұзартылды. Ауысымдар, әсіресе төменгі диапазондар, бұрынғыдан гөрі әлдеқайда жақсы естіледі, ал барлық аспаптар гүлдену, жылу және жарқыраумен толы дыбыс шығарады. Дыбыс басқа қиындық тудыратын жерде де – балкондағы төбелес астындағы негізгі еденде жақсарды, төменгі балконда керемет, ал галереяда тамаша" екені айтылды. Оркестрлік концерт емес, фортепиано концерті туралы пікірде Чикаго Трибьюн газетінің музыка сыншысы Джон фон Райн "барлығы ескі залдағыдай әсерлі болды, бірақ жақсырақ. Клавиатураның маңында көбірек жылу мен кеңістік болды. Галереядағы тыңдаушылар да осындай пікір білдірді" деп жазды. Алайда, сол сыншы жөндеуден кейін сәл уақыт өткен соң "Қазіргі уақытта төменгі жиіліктер күрт күшейтілді, мүмкін тым көп. Төменгі сыбызғылар мен төменгі қолалар акустиканың жаңа сезімталдығына сәйкес дыбыс шығаруын өзгертуі керек. Осылайша, Оркестр залы әлі де дамып келе жатыр. Алдағы апталар мен айларда орындаушылар мен көрермендердің бейімделуі қажет болады. Лоренс Киркегард өзінің және әріптестерінің өткен аптада ұсақ түзетулермен 'күшті айналысқанын' және маусым бойы дыбыстың жай-күйін әртүрлі реттеуді жалғастыратынын айтты", – деді. Сонымен қатар, жаңғыртудан бірнеше жыл өткен соң, Чикаго Трибьюн газетінің сыншылары Оркестр залының акустикасына наразылық білдірді.
Sub optimal acoustics within Orchestra Hall have been an ongoing concern throughout its history, and have been adjusted in major overhauls of the main hall in both the late 1960s and as part of the Symphony Center transformation between 1995 and 1997. Critical reaction is that the 1995–1997 acoustical revamp was largely successful, though with room for further improvement, particularly in the upper registers. Reviews at the time noted "[the hall] sounded altogether new, with a depth and spaciousness never before heard here. The low strings, especially, had a new warmth and solidity, and the whole bass and baritonal range of the orchestra provided a firmer basis and a mellower foil for the sound above it, which has always been brash and brilliant. Not that everything is perfect. High frequencies can still sound glassy, and the high strings have not yet benefited as much as their brethren. [Supervising acoustician R. Lawrence Kirkegaard] had already begun to work on the problem after a private concert on Tuesday evening and continues to do so. ", "The orchestra now has a mellow bass sound that simply didn't exist before. Bass drums, previously the source of loud, dry thwacks, have a new resonance and texture. Violins have a richer color," and "It's fair to say that Orchestra Hall is, overall, vastly improved. The reverberation time, almost nonexistent before, is much lengthened. The strings, particularly in the lower ranges, are far more audible than was once the case, and all of the instruments resound with far more bloom, warmth, and brilliance. The sound is a good deal better in the other traditional trouble spot, the main floor beneath the balcony overhang, superb in the lower balcony and altogether glorious in the gallery." In a review of a piano recital, not an orchestral concert, Chicago Tribune music critic John von Rhein wrote " everything registered with the impact of the old hall, only better. There was more warmth, more space, around the keyboard. Similar reports came from listeners in the gallery.". However, the same critic also noted shortly after the renovation "As of now, the low end has been dramatically enhanced, perhaps too much so. The lower strings and lower brass are going to have to modify their sound output to the new sensitivities of the acoustics. In many ways, then, Orchestra Hall is a work in progress. The coming weeks and months will require adjustments from players and audience members alike. Lawrence Kirkegaard said he and his associates were 'intensively involved' in minor adjustments last week and will continue to tinker with the sound sporadically throughout the season," and some years after the transformation, critics at the Chicago Tribune newspaper expressed dissatisfaction with the Orchestra Hall acoustics.