Джеймс Диксон: Американдық баскетбол жаттықтырушысының өмірбаяны
Jamie Dixon
Джеймс Диксон – америкалық баскетбол жаттықтырушысы, TCU командасының бас жаттықтырушысы. 2009 ж. АҚШ құрамасымен FIBA алтын медалін жеңіп алды. Марапаттары бар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық баскетбол жаттықтырушысы (туған 1965)
American basketball coach (born 1965)
Джеймс Патрик Диксон II (10 қараша 1965 жылы туған) – американдық жоғары оқу орны баскетбол жаттықтырушысы, қазіргі кезде TCU Horned Frogs ерлер командасының бас жаттықтырушысы, бұл командада ол өзі де баскетбол ойнаған. Бұрын ол 2003 жылдан 2016 жылға дейін Питтсбург университетінің ерлер баскетбол командасын басқарды. 2009 жылы ол FIBA-ның 19 жасқа дейінгі құрамасының бас жаттықтырушысы болды, бұл құрама алтын медаль жеңіп алды, және ол үшін 2009 жылғы АҚШ баскетбол ұлттық жаттықтырушысы атанды. Диксон 2004 жылы Big East лигасының жыл жаттықтырушысы, 2009 жылы Нейсмит колледжінің жыл жаттықтырушысы, 2010 жылы Джим Феланның ұлттық жаттықтырушысы және 2011 жылы Sporting News ұлттық жаттықтырушысы болып танылды. Диксон Техас Христиан университетінде колледж баскетболында ойнады, 1987 жылғы НБА драфтында «Вашингтон Буллетс» командасы оны таңдады, содан кейін Continental Basketball Association лигасының «Лакросс Кэтбердс» және Жаңа Зеландия Ұлттық баскетбол лигасының «Хокс-Бей Хокс» командаларында кәсіби баскетболшы ретінде өнер көрсетті.
James Patrick Dixon II (born November 10, 1965) is an American college basketball coach who is the head coach of the TCU Horned Frogs men's team, where he played college ball. He previously served as the head coach of the University of Pittsburgh men's basketball team from 2003 through 2016. In 2009, he was the head coach for the FIBA Under 19 2009 gold medal winning United States national basketball team for which he was named the 2009 USA Basketball National Coach of the Year. Dixon was named Big East Coach of the Year in 2004, Naismith College Coach of the Year in 2009, Jim Phelan National Coach of the Year in 2010, and the Sporting News National Coach of the Year award in 2011. Dixon played college basketball at Texas Christian University, was selected by the Washington Bullets in the 1987 NBA draft, and played professionally with the Continental Basketball Association's Lacrosse Catbirds and for Hawke's Bay Hawks of the New Zealand National Basketball League.
Ерте өмір
Диксон Калифорния штатының Лос-Анджелес округіндегі Бербанк қаласында Мардж және Джим Диксонның отбасында дүниеге келді. Диксон Калифорния университетінің Санта-Барбара бөлімшесінде (UCSB) колледж баскетболында ойнауды армандады, бірақ UCSB Гаучосының бас рекрутері, көмекші жаттықтырушы Бен Хоуланд онымен келісім жасаудан бас тартты. Оның орнына ол Техас Христиан университетіне (TCU) түсті.
Dixon was born in Los Angeles County in Burbank, California, to Marge and Jim Dixon. Dixon wanted to play college basketball at the University of California, Santa Barbara, but the UCSB Gauchos' top recruiter, assistant coach Ben Howland, decided not to sign him. He landed at Texas Christian University (TCU) instead.
Колледж мансабы
TCU Horned Frogs командасымен Диксон аға курста Оңтүстік-Батыс конференциясында нәтижелі пас берулер (ассисттер) бойынша көшбасшы болды, сондай-ақ ол конференцияның үздік ойыншысы атанып, команданы 1987 жылғы NCAA турниріне жеткізді.
With the TCU Horned Frogs, Dixon led the Southwest Conference in assists as a senior, when he earned all conference honors and led the team to the 1987 NCAA tournament.
Ойын мансабы
Диксон 1987 жылғы НБА драфтының жетінші раундында «Вашингтон Баллетс» (қазіргі «Вашингтон Визардс») командасымен таңдалды. Ол командадан ерте босатылды. Ол қаржы саласындағы білімін жылына 20 000 долларлық жұмысқа қолдануды ойлады, бірақ оның орнына Континентальдық баскетбол лигасының «Ла Кроссе Кэтбёрдс» командасында аптасына 400 доллар таба отырып ойнады. Ол екі маусым ойнап, 1989 және 1990 жылдары «All Star Five» аталымын жеңіп алды. Кейін Диксон Хоулендтің басшылығымен Солтүстік Аризона университетінде ассистент болып жұмыс істеді, Хоуленд бұл кезде бас бапкер болыпты.
Dixon was selected in the seventh round of the 1987 NBA draft by the Washington Bullets (known now as the Washington Wizards). He was cut early by the team. He considered using his finance degree for a job earning $20,000 annually, but instead played with the La Crosse Catbirds in the Continental Basketball Association for $400 per week. He played two seasons, earning All Star Five honors in 1989 and 1990. Dixon then served as an assistant at Northern Arizona University under Howland, who had become a head coach.
Питтсбург
Питтте 13 жыл ішінде Диксон 328–123 есебіне ие болды. Ол өзінің алғашқы жеті маусымда 188 ойын жеңіп, бас бапкерлік мансабының алғашқы жеті маусымда ең көп жеңістерге қол жеткізген NCAA I дивизионының рекордтарын теңестірді. Бұған дейін Диксонның 162-ші жеңісі, ол 2009 жылы NCAA турнирінде Оклахома штатына қарсы өткізді, бұрынғы Солтүстік Каролина штатының жаттықтырушысы Эверетт Кейстің бас бапкер ретінде алғашқы алты маусымда ең көп жеңістер үшін NCAA I дивизионының рекордтарын бұзды. 2008–09 маусымнан кейін ол Naismith College Coach of the Year (Найсмит колледжінің жыл жаттықтырушысы) атағын алды. Диксон 2004 жылы Питтті мектеп рекордтық 31 жеңіске және Big East тұрақты маусым чемпионатына жеткізгені үшін Big East Жыл жаттықтырушысы атағын жеңіп алды. Ол Питтті 2004, 2006, 2007 және 2008 жылдары Big East ерлер баскетбол турниріне алып барды, No.1 орны Джорджтаунға қарсы 2008 жылғы Big East турнирінде жеңімпаз атанды. Ол Питттің бірінші және жалғыз бас бапкері, ол Panthers (Пантерлерді) жеті рет NCAA турнирінде және жеті рет үздіксіз маусымда кем дегенде 20 жалпы жеңіс пен 10 лига жеңісінде жетекшілік етеді. NCAA турнирінде Диксон Питтті 2004 және 2007 жылдары Sweet Sixteen-ге және 2009 жылы Elite Eight-ке жеткізді, бұл жылы оның Panthers (Пантерлері) AP сауалнамасында және жаттықтырушылар сауалнамасында No.1 орынды иеленді, No.1 орынды иеленген командаға қарсы алғашқы жеңістерін (UConn, екі рет) және NCAA турнирі (Шығыс аймағы) бойынша No.1 тұқымын алды. Ол Питт тарихында командасын жеті рет NCAA турнирінде үздіксіз жеңіске жеткізген алғашқы және жалғыз бас бапкер. 2010 жылғы маусымның соңында Диксон Big East тарихындағы ең көп жеңіске жеткен жаттықтырушы болып табылады. Сонымен қатар, ол Питттің барлық уақыттағы жеңімпаздар тізімінде екінші орында тұр, тек аңызға айналған Doc Carlson (Док Карлсоннан) кейін. 2010 жылдың 31 наурызында Питт Диксонның келісім-шартын 2017–18 маусымға дейін екі жылға ұзартты. 2010 жылдың 2 сәуірінде Диксон CollegeInsider.com журналы бойынша Jim Phelan National Coach of the Year (Джим Фелан ұлттық жаттықтырушысы) атанды. 2010 жылдың 23 қазанында Диксон Питтсбург маңындағы ауыр жол апатынан зардап шеккендерді алып тастауға көмектескен кезде ұлттық назар аударды. 2010 жылдың 22 желтоқсанында Диксон өзінің 200-ші ойынын 61–46 есебімен жеңіп алды. Жеңіспен Диксон NCAA I дивизионының рекордтық рекордтарын теңестірді, бұл рекордты Mark Few (Марк Фью) мен Roy Williams (Рой Уильямс) сегіз маусымда 200 жеңіске жету үшін ең жылдам жаттықтырушы ретінде сақтады. 255 ойынның алғашқы 200-ін жеңу Диксонды 200 жеңіске жету үшін ең жылдам жаттықтырушылар үшін барлық уақыттағы ең үздік 15 ойыншы арасында орналастырды. 2011 жылдың 2 наурызында Диксон өзінің 214-ші ойында Оңтүстік Флоридадан 66–50 жеңіске қол жеткізді. Жеңіспен Диксон NCAA-ның жаттықтырушының алғашқы сегіз маусымында ең көп жеңіске жеткен рекордтық рекордын бұзды. Регулярлы маусымнан кейін Panthers (Пантерлер) NCAA турнирі Оңтүстік-Шығыс аймағында No. 1 орын алды, онда Panthers (Пантерлер) 16-шы орынды UNC Asheville-ді жеңді. Олар үшінші раундта Butler University (Батлер университетімен) жеңілді. Диксон 2010–11 Sporting News National Coach of the Year (Спорттық жаңалықтардың Ұлттық жылдың жаттықтырушысы) атанды. Баскетболдан тыс жерде Диксон Big East-тің TCU-ды конференцияның 17-ші мүшесі болуға шақыру туралы шешім қабылдауында шеткі рөлге ие болды. Атап айтқанда, ол TCU спорттық директоры Chris Del Conte (Крис Дель Контеге) 2010 жылғы TCU–Baylor футбол матчындағы әңгіме барысында мектептің Big East мүшелігіне қатысуын ұсынды. TCU-ның орынына Big 12 Conference (Үлкен 12 конференциясына) баратын болады. 2013 жылдың 23 наурызында Питт Диксонның келісім-шартын 2022–23 маусымға дейін ұзартады. Pittsburgh University (Питтсбург университеті) 2012–13 маусымнан кейін Atlantic Coast Conference (Атлантик жағалауы конференциясына) көшті, Диксон Big East Conference (Биг Ист конференциясының) тарихында ең жақсы конференция жеңімпаздарының пайызы (.658, бірлескен конференция тұрақты маусым және конференция турнирлері) бойынша бас бапкерлердің барлық уақыт тізімінің жоғарғы жағында болды. Fort Worth (Форт-Уорт) тағы алғашқы маусымында ол "Horned Frogs" ("Қоңыр жабайыларды") 2012 жылы лигаға кіргеннен бері ең жақсы Big 12 конференциялық рекордына (6–12) жеткізді, олардың бірінші бағдарламасы No.1 орын алған команданы жеңіп, олардың алғашқы Big 12 турнирінің жартылай финалында және NIT чемпионатында болды. 2017–18 жылы мектеп 20 жылдан кейін алғаш рет NCAA турниріне жетті. Келесі маусымда Диксон оларды үшінші рет 20 жеңіске жетті. "Horned Frogs" ("Қоңыр жабайылар") Диксонның басшылығымен бағдарламаның алғашқы сериясын жалғастырды, соның ішінде NCAA турнирінде бірінші рет бірнеше жылда бір ойын жеңіп, 2022–2024 жылдар аралығында үш рет турнир өткізді.
In 13 years at Pitt, Dixon had a record of 328–123. He won 188 games in his first seven seasons, tying the NCAA Division I record for most wins in the first seven seasons of a head coaching career. Previously, Dixon's 162nd win, which came in the 2009 NCAA tournament over Oklahoma State, broke the NCAA Division I record for most victories in the first six seasons as a head coach formerly held by former North Carolina State coach Everett Case. He was awarded the Naismith College Coach of the Year honors following the 2008–09 season. Dixon won Big East Coach of the Year honors in 2004 for leading Pitt to a school record 31 wins and the Big East regular season championship. He took Pitt to the final game of the Big East men's basketball tournament in 2004, 2006, 2007 and 2008, winning the 2008 Big East tournament Championship against No.1 seed Georgetown. He is Pitt's first and only head coach to guide the Panthers to seven consecutive NCAA tournament appearances and seven consecutive seasons of at least 20 overall wins and 10 league wins. In the NCAA tournament, Dixon led Pitt to the Sweet Sixteen in 2004 and 2007 and to the Elite Eight in 2009, a year that saw his Panthers earn their first ever No.1 rankings in the AP poll and Coaches' Poll, their first ever victories over a No.1 ranked team (UConn, twice), and their first ever No.1 seed in the NCAA Tournament (East Region). He is the first and only head coach in Pitt's history to lead his team to seven consecutive NCAA tournament appearances. At the end of the 2010 season, Dixon is the winningest coach in Big East history with a current .721 winning percentage in eight seasons of league games (98–38). He also stands second on Pitt's all time wins list, behind only the legendary Doc Carlson. On March 31, 2010, Pitt extended Dixon's contract by two years, through the 2017–18 season. On April 2, 2010, Dixon was named the Jim Phelan National Coach of the Year by CollegeInsider. com. On October 23, 2010, Dixon received national attention when he assisted in removing victims from a severe car accident in a Pittsburgh suburb. On December 22, 2010, Dixon won his 200th game with a 61–46 win over American. With the victory, Dixon tied the all time NCAA Division I record held by Mark Few and Roy Williams for the fastest coach to earn 200 wins by achieving the mark in only eight seasons. The achievement of winning his first 200 out of 255 games also ranked Dixon among the all time top 15 for the quickest coaches to achieve 200 victories in regards to total number of games played. On March 2, 2011, Dixon won his 214th game with a 66–50 win over South Florida. With the victory, Dixon broke the all time NCAA record for the most wins in a coach's first eight seasons. Following the regular season, the Panthers received a Number 1 seed in the Southeast Region of the NCAA tournament, where the Panthers defeated 16th seed UNC Asheville. They were upset in the third round by Butler University. Dixon was named the 2010–11 Sporting News National Coach of the Year. Outside of basketball, Dixon has been credited with a peripheral role in the Big East's decision to invite TCU to become the conference's 17th member. Specifically, he suggested to TCU athletic director Chris Del Conte that the school pursue Big East membership during a conversation at the 2010 TCU–Baylor football game. TCU would end up going to the Big 12 Conference instead. On March 23, 2013, Pitt would again extend Dixon's contract through the 2022–23 season. The University of Pittsburgh moved to the Atlantic Coast Conference following the 2012–13 season with Dixon finishing atop the all time list of head coaches for best conference winning percentage (.658, combined conference regular season and conference tournament games) in Big East Conference history. In his first season in Fort Worth, he led the Horned Frogs to their best Big 12 conference record (6–12) since joining the league in 2012–13, their first ever program win over a #1 ranked team, their first Big 12 Tournament semifinal game, and the NIT championship. In 2017–18, the school reached the NCAA Tournament for the first time in 20 years. The following season, Dixon coached them to their third straight 20 win season. The Horned Frogs continued a series of program firsts under Dixon, including winning a game in the NCAA Tournament in back to back years for the first time and making three consecutive Tournaments from 2022 2024.
Америка Құрама Штаттары
Диксон 2009 жылы 19 жасқа дейінгі АҚШ ерлер баскетбол құрамасының бас бапкері болды. Сол жазда ол АҚШ құрамасын 18 жылдан кейін алғаш рет алтын медаль жеңіске жеткізді, бұл 2009 жылғы FIBA 19 жасқа дейінгі әлем чемпионаты Жаңа Зеландияның Окленд қаласында өтті. Осы жетістігі үшін Диксон кейіннен АҚШ Баскетбол Федерациясының жыл бапкері атанды.
Dixon became the head coach of the United States under 19 men's national basketball team in 2009. That summer, he led the United States to its first gold medal in 18 years in the 2009 FIBA Under 19 World Championship held in Auckland, New Zealand. For this accomplishment, Dixon was later named USA Basketball Coach of the Year.
Жеке өмір
Диксонның екі әпкесі бар: Джули және Мэгги. Мэгги 2006 жылы 28 жасында жүрек ауруынан көз жұмды. Ол қайтыс болған кезде Армия командасының бапкері болған. Мэгги Диксон атындағы баскетбол турнирі оның есімін ардақтау үшін өткізіледі. Диксон әйелі Жаклинмен үйленген, олардың ұлы Джек және қызы Шеннон бар.
Dixon has 2 sisters: Julie and Maggie. Maggie died from heart conditions in 2006 at the age of 28. She was the coach for Army at the time of her death. The basketball tournament Maggie Dixon Classic is played in her honor. Dixon is married to his wife Jacqueline, and they have a son, Jack, and a daughter, Shannon.