Уильям Фитч: Американдық баскетбол жаттықтырушысының өмірі мен мансабы

Кіріспе

Уильям Чарльз Фич (19 мамыр 1932 - 2 ақпан 2022) – американдық кәсіби баскетбол жаттықтырушысы, Ұлттық баскетбол қауымдастығында (NBA) жұмыс істеген. Ол бірнеше команданы плей-оффқа таласушылар қатарына енгізіп, 1981 жылы «Бостон Селтикс» командасымен НБА чемпионатын жеңіп алды. Кәсіби карьерасын бастамас бұрын, ол «Миннесота» университетінде, «Боулинг Грин мемлекеттік» университетінде, «Солтүстік Дакота» университетінде және туған оқу орны – «Коу» колледжінде студенттер баскетбол командасын жаттықтырды. Фичтің командалары екі рет NCAA турниріне қатысты. 2013 жылы ол Чак Дейли өмірлік жетістіктері сыйлығының иегері атанды және 2019 жылы Найсмит мемориалдық баскетбол даңқы залына енгізілді.

Ерте өмір

Уильям Чарльз Фич 1932 жылдың 19 мамырында Айова штатының Давенпорт қаласында дүниеге келді. Ол Айова штатының Седар-Рапидс қаласындағы Уилсон мектебінде оқыды, онда баскетболмен көзге түсті.

Колледж мансабы

Фитч 1950 жылдан 1954 жылға дейін Коу колледжінде білім алған.

Крейтон (19561958)

Фич 1956 жылдан 1958 жылға дейін Крейтон командасында көмекші жаттықтырушы болып жұмыс істеді.

Коэ (1958-1962 жж.)

Фич 1958 жылдан 1962 жылға дейін Коуды жаттықтырды.

Солтүстік Дакота (1962-1967 жж.)

Фитч Солтүстік Дакота баскетбол командасын NCAA II дивизионының үш турниріне, оның ішінде 1966 жылы жартылай финалға шығарды.

Боулинг Грин (19671968)

Фитчтің Боулинг Грин командасындағы жалғыз маусымында «Фальконс» 18–7 есебімен және конференциялық ойындарда 10–2 көрсеткішімен Mid-American Conference турнирін жеңіп, 1968 жылғы NCAA University Division баскетбол турниріне қатысты.

Миннесота (1968-1970)

Фичтің Миннесота университетіндегі екі маусымында ол «Голден Гоферс» командасын 12–12 және 13–11 есебімен жеңіске жеткізді.

Кливленд Кавальерс (1970-1979)

Фич 19 наурыз 1970 жылы кеңейтілген «Кливленд Кавальерс» командасының 1970–71 маусымындағы тұңғыш бас жаттықтырушысы болып тағайындалды. Сол маусымда «Кавальерс» 15–67 есебімен жеңіліске ұшырады. «Кавальерс» 1981–82 маусымында 15 жеңіске жеткенге дейін осыдан нашар маусымды бастан кешпеді. Команда келесі екі жылда жеңістер саны бойынша біртіндеп өсіп, үшінші маусымда 32 жеңіске қол жеткізді, бірақ келесі жылы сәл төмендеді. Оның алғашқы төрт жылында команда әрқашан Орталық дивизионда соңғы орынды иеленді. Оның бесінші маусымы (1974–75) айқын жақсарумен аяқталды, «Кавс» 40 ойын жеңіп, үшінші орынды алды, бұл соңғы орынды алмай қалған алғашқы маусым болды. Осы кезде командада 1971 жылғы №1 таңдауы Остин Карр көшбасшы болды. Ол команданың үздік мергені болды, бірақ ауыр тізе жарақаты Кливлендтің плей-оффқа өту үмітін басып тастады. 1975–76 маусымы Кливлендтегі мансабының шыңы болды. Қазір «Ричфилд Ғажабы» деп аталатын команданы капитан Карр бастады, ал кішкентай шабуылшы Кампи Расселл, қорғаушы Бобби «Бинго» Смит және негізінен белгісіз ойыншылар, мысалы, бастапқы орталық ойыншы Джим Чонс және қартайған Нейт Термонд қолдады. Команда 49 ойын жеңіп (13 маусымдық командалық рекорд), Орталық дивизионның чемпионы атанды. «Кавальерс» 1992 жылға дейін плей-офф сериясын жеңе алмады. Маусым соңында Фитчке «Жылдың жаттықтырушысы» сыйлығы табысталды. Оның 1979–80 маусымы Ларри Берд үшін де алғашқы маусым болды. Бұрынғы сержант-инструктор, АҚШ Теңіз корпусындағы жаттықтырушы, Берд оның қатал жаттығулары мен тәртібі үшін мақтады. Фитч «Селтикс» командасын 61 жеңіске және Атлантика дивизионының чемпионы атанды. Сол жылы плей-оффта «Селтикс» Конференция финалда Филадельфия 76ers командасына бес ойында есе жіберді. Маусымнан кейін Фитч екінші рет «Жылдың жаттықтырушысы» атағын жеңіп алды. Екінші маусымда «Селтикс» Кевин МакХейлді таңдап алды және Роберт Пэришті Голден Стейт Уорриорс командасымен жасалған ауыстыру арқылы сатып алды. Фитчтің командасы Атлантика дивизионында екінші титулмен бірге 62 ойын жеңіп алды. Олар 1981 жылы НБА финалда алты ойында Хьюстон Рокетс командасын жеңіп, 1976 жылдан бері Бостонның алғашқы титулын жеңіп алды. Фитч 1981–82 маусымында «Селтикс» командасын үшінші рет Атлантика дивизионының чемпионы етіп, 63 ойын жеңіп, 76ers командасына жеті ойында есе жіберді. 1982–83 маусымында команда жеңістер саны бойынша төмендеді (63-тен 56-ға дейін), Атлантика дивизионында екінші орынды иеленді және төрт ойында Милуоки Бакс командасынан жеңілді. 1983 жылдың 27 мамырында ол «Селтикс» командасынан кетті. Фитч Гарри Т. Мангурианның Делавэр Нортпен (Бостон Гарденнің иелері) қиындықтарға байланысты команданы сататынын хабарлағанын соңғы тамшы ретінде атады, Фитчтің келісімшартында үш жыл қалған болса да.

Fitch was the first head coach hired by the expansion Cleveland Cavaliers on March 19, 1970, for their inaugural 1970–71 season. In that season, the Cavaliers went 15–67. The Cavaliers did not have a season as bad as that one until the 1981–82 season, which also garnered 15 wins. The team gradually rose in wins for the next two years, winning 32 in his third season, although they slipped slightly the following year. In his first four years, they finished last each time in the Central Division. His fifth season (1974–75) resulted in marked improvement as the Cavs won 40 games while finishing third, their first season without a last place finish. By this point, the team had a clear leader in its #1 draft pick from 1971, Austin Carr. He had become the leading scorer for the team, but a serious knee injury curtailed Cleveland's hopes for a playoff berth. The following season of 1975–76 was the pinnacle of his career with Cleveland. The team, now fabled as "The Miracle of Richfield", was led by team captain Carr, scoring small forward Campy Russell, shooting guard Bobby "Bingo" Smith, and a supporting cast of largely unknown players such as starting center Jim Chones, and an aging Nate Thurmond. The team won 49 games (a team record for 13 seasons) and the Central Division title. The Cavaliers did not win another playoff series until 1992. Fitch was awarded the NBA Coach of the Year Award at the end of the season. His first season in 1979–80 was also the first for Larry Bird. A former drill instructor in the U. S. Marine Corps, the coach was lauded by Bird for his intense practices and discipline. Fitch helped lead the Celtics to 61 wins along with an Atlantic Division title. In the playoffs that year, the Celtics were defeated in the Conference Finals to the Philadelphia 76ers in five games. Fitch won his second Coach of the Year Award after the season. In his second season, the Celtics drafted Kevin McHale and acquired Robert Parish, both through a trade with the Golden State Warriors. Fitch's team won 62 games along with a second Atlantic title. They went on to beat the Houston Rockets in six games to win the 1981 NBA Finals, Boston's first title since 1976. Fitch led the Celtics to a third consecutive Atlantic Division title in 1981–82 while winning 63 games, although the team lost in the Conference Finals to the 76ers in seven games. The 1982–83 team dropped in wins (from 63 to 56) while finishing second in the Atlantic Division, and were defeated by the Milwaukee Bucks in four games. On May 27, 1983, he resigned from the Celtics. Fitch cited Harry T. Mangurian Jr.'s announcement that he was selling the team due to difficulties with Delaware North (the owners of the Boston Garden) as the last straw, despite Fitch having three years left on his contract.

Хьюстон Рокетс (1983-1988)

1 маусымда 1983 жылы Фитч «Хьюстон Рокетс» командасына бас жаттықтырушы болып тағайындалды, ол бұрынғы маусымда команданы 14 жеңіске жеткізген Дель Харристің орнына келді.

Нью-Джерси Нетс (1989-1992)

1989 жылғы 21 тамызда Фитч «Нью-Джерси Нетс» командасына жаттықтырушы болып тағайындалды, ол өткен маусымда 26–56 есебімен ойын өткізген Уиллис Ридтің орнын басты. Команда қайта құру процесін бастау мақсатымен драфт күні Сэм Боуиді сатып алды, алайда маусымды 17–65 есебімен аяқтады, бұл «Нетс» командасы НБА-ға қосылғаннан бергі ең төмен көрсеткіш.

Лос-Анджелес Клиперс (1994-1998)

1994 жылдың 28 шілдесінде Фитчті «Лос-Анджелес Клиперс» командасы жұмысқа алды, ол өткен жылы 27–55 есебімен ойнаған Боб Вайс орнына келді. Командамен өткізген төрт маусымда ол 1992 және 1993 жылдары қатарынан плей-оффқа қатысқаннан бері құлдырап бара жатқан команданың бағытын өзгерте алмады. Дегенмен, ол оларды бір рет плей-оффқа шығарды, ол 1996–97 маусымында болды (команда үшін 2006 жылға дейінгі соңғы плей-оффқа қатысу). Бірақ олар бірінші раундта «Джаз» командасынан жеңіліс тапты. Олар 36–46 есебімен плей-оффқа ілікті, тек екі ойынмен қана. Келесі маусым сәтсіз аяқталды, команда 17–65 есебімен аяқтады, бұл 1994–95 маусымындағы осындай көрсеткіштен бергі ең нашар маусым болды. Фитч НБА тарихында 1106 жеңіліспен ең көп жеңіліске ұшыраған жаттықтырушы рекордын тіркеді. Бұл рекорд бес жыл бойы сақталды, дейін Ленни Уилкенс 2002–03 маусымында «Торонто Рапторс» командасын жаттықтырып жүргенде оның көрсеткішін жаңартты. Уилкенстің НБА жаттықтырушылық карьерасы 2005 жылдың 22 қаңтарында жаттықтырушылықтан зейнеткерлікке шыққаннан кейін 1155 жеңіліспен аяқталды. 1996 жылы Фитч НБА тарихындағы ең үздік 10 жаттықтырушының қатарына енді. 2016 жылы Фитчті Даңқ залы құрметті орындықпен марапаттады, ол Джеймс Найсмиттің мүсінінің және басқа да ұлы жаттықтырушылардың құрметіне орнатылған гранитті орындықтардың қатарында орналасқан. Бұл Рик Карлайлдың 150 000 долларлық қайырымдылығының арқасында мүмкін болды.

Жеке өмір және өлім

Фич 1932 жылдың 19 мамырында Айова штатының Давенпорт қаласында дүниеге келді. Фич 2022 жылдың 2 ақпанында 89 жасында Техас штатының Конро көлінде қайтыс болды.