Британдық мүсінші Жозефина де Васконселлос: Өмір және шығармашылық жолы

Кіріспе

Британдық мүсінші Жозефина Элис Гермес де Васкончеллос (26 қазан 1904 – 20 шілде 2005) – қола, тас, ағаш, қорғасын және плексигласпен жұмыс істеген ағылшын мүсіншісі. Бір кезде ол әлемдегі ең қарт мүсінші болған. Ол өмірінің көп бөлігін Камбриядағы Литтл Лэнгдейлде өткізді. Оның ең белгілі туындылары: «Келісім» (Ковентри соборы, Брэдфорд университеті); «Қасиетті отбасы» (Ливерпуль соборы, Глостер соборы); «Мария және бала» (Сент-Пол соборы); және «Шығу» (Рождествода) Сент-Мартин шіркеуінде (Трафальгар алаңы).

Өмірбаян

Де Васкончеллос Суррейдегі Молезиде дүниеге келді; ол бразилиялық дипломат Гипполито де Васкончеллостың және ағылшын квакер Фреда Кольманның жалғыз баласы болды. Боурнмут өнер мектебінде сурет салу сабақтарынан кейін де Васкончеллос Лондонның Реджент-стрит политехникалық институтында оқыды. 1923 жылы мүсін өнеріндегі дизайн үшін қола медальді алғаннан кейін, ол Флоренцияда Гидо Калоре мен Либеро Андреоттиден сабақ алды, содан кейін Париждегі Académie de la Grande Chaumière-ге түсті, онда оған Огюст Роденнің көмекшісі болған Антуан Бурдель сабақ берді. Де Васкончеллос алғаш рет 1926 жылы Корольдік академияның жазғы көрмесінде «Сент-Гюберттің тәубесі» (The Repentance of St Hubert) атты туындысын көрсетті және 1929 жылы Нормандияның Варанжевиль-сюр-Мердегі Сент-Валери шіркеуі үшін өзінің алғашқы ірі тапсырысын орындады, ол Сент-Валеридің тас алтастың астында жатқан толық мөлшердегі мүсінін қамтыды. 1994 жылы қайта қалпына келтірілгеннен кейін ол «Жарасым» (Reconciliation) деп аталды, ал 1995 жылы Екінші дүниежүзілік соғыстың аяқталуының 50 жылдығын мерекелеу үшін осы мүсіннің қоладан құйылған нұсқалары Ковентри соборының қираған жеріне және Жапониядағы Хиросима бейбітшілік паркіне орнатылды. Тағы бір нұсқасы Белфасттағы Стормонтта орналасқан. 1999 жылы қайта салынған Германия Рейхстагының ашылуына орай, Берлин қабырғасының ескерткішінің бір бөлігі ретінде тағы бір құйма орнатылды. Оның күйеуі оны Англия шіркеуіне қабылдауға ықпал етті, ал сенім тақырыбы оның көптеген көркем туындыларында маңызды орын алды. Жұбайлар екі ұлды асырап алды және отбасы көлдер аймағындағы Литтл Лэнгдейлдегі Бильд фермасына қоныстанды, онда ол шатырдан студия жасады, сонымен қатар үйді ою-өрнекпен және қабырға суретімен безендірді. Де Васкончеллос пен оның күйеуі кем дегенде 20 баланың крест атасы және анасы болды. Жозефина де Васкончеллос 99 жасында «Оны жақсы көрді: Беатрикс Поттердің естеліктері» (Titus Wilson 2003) атты кітабын жариялады, онда екеуінің көп жылдар бойы қарым-қатынаста болған достастығы туралы хаттар мен естеліктер жинақталған, сондай-ақ оның мүсіндерінің және басқа иллюстрациялардың бірнеше суреттері бар.

de Vasconcellos was born in Molesey in Surrey; she was the only child of Hippolyto de Vasconcellos, a Brazilian diplomat and Freda Coleman, an English Quaker. After drawing lessons at Bournemouth Art School, de Vasconcellos studied at the Regent Street Polytechnic in London and, after the award of a Bronze Medal for Design in Sculpture during 1923, she studied in Florence under Guido Calore and Libero Andreotti before enrolling in the Académie de la Grande Chaumière in Paris, where she was taught by Antoine Bourdelle, one of Auguste Rodin's assistants. She first exhibited at the Royal Academy Summer Show in 1926, with The Repentance of St Hubert and completed her first major commission in 1929 for the Church of Saint Valéry in Varengeville sur Mer, Normandy, which included a life sized reclining figure of Saint Valéry under a stone altar. After its restoration in 1994 it was renamed Reconciliation and in 1995, to mark the 50th anniversary of the end of World War II, bronze casts of this sculpture were placed in the ruins of Coventry Cathedral and in the Hiroshima Peace Park in Japan. An additional cast is in the grounds of Stormont in Belfast. To mark the opening of the rebuilt German Reichstag building in 1999, another cast was placed as part of the Berlin Wall memorial. Her husband led her to be received into the Church of England, and the topic of faith came to run through much of her artistic work. The couple adopted two boys, and the family settled in a farmhouse at The Bield in Little Langdale in the Lake District, where she made a studio in an outhouse, as well as decorating the house with carvings and a mural. de Vasconcellos and her husband were also god parents to at least 20 children. Josefina de Vasconcellos published in her 99th year 'She was Loved: Memories of Beatrix Potter' (Titus Wilson 2003) an account with letters of the friendship between the two cultivated over many years including a number of photographs of her sculptures and other illustrations.