Кіріспе

Маркантонио Франческини (1648–1729) – барокко дәуірінің итальян суретшісі, көбінесе туған Болонья қаласында жұмыс істеген. Ол Джакомо Франчесчинидің әкесі және ұстазы болды.

Өмірбаян

Ол Карло Циньянидің шәкірті болды, онымен Пармадағы Палаццо-дель-Джиардинодағы фрескаларда жұмыс істеді (1678–81). Ол көптеген жылдар бойы өзінің інісі Луиджи Куайнимен тығыз жұмыс істеді, ол да Циньянидің туысы еді. Франческини бүкіл Еуропадағы меценаттар үшін діни және мифологиялық тақырыптарға арналған картиналарды ұзақ уақыт бойы суретке түсірді. Франческини Болоньядағы Палаццо Рануцци (1680) және Палаццо Марескотти Браццетти (1682) ғимараттарының төбелерін безендірді. Ол Сан-Бартоломео Порта Равегнана шіркеуінің трибунасында сурет салуға көмектесті (1690). Франческини Моденаның герцогтік сарайындағы «Құрмет залы» төбесін фрескамен бояды, ол 1696 жылы Ринальдо д’Эсте мен Брансуик ханшайымы Шарлотта Фелиситидің некесі үшін тапсырылды. Ол Финале Лигуре соборындағы құрбандық алтарінің және Моденадағы сол есімді шіркеудегі Сан-Карлоның кенептерін суретке түсірді. Оның Генуяның герцогтік сарайының (1701–1704) Sala del Maggior Consiglio-дағы тарихи және мифологиялық көріністердің үлкен бағдарламасы 1777 жылы өрттен жойылды. Бұларды Томмасо Альдровандини, Куайни және Антонио Мелонидің көмегімен аяқтаған болатын. Сонымен қатар, Пьяченца соборының салғандары мен лунеттерінің безендірулері 19 ғасырдың аяғында алынып тасталды. Ол Болоньядағы Corpus Domini шіркеуін (1688–1694) безендірді. Ол Лихтенштейннің ханзадасы Иоганн Адам I-нің Вена сарайына (қазіргі Лихтенштейн мұражайы) арналған Диана мен Венераның азғырулары мен махаббаттарының (1692–1700) 26 картинасын суретке түсірді. Ол сонымен қатар өнер меценаты Принстің сатып алушысы болды. Генуяда ол Спинола сарайлары мен Генуяның Палаццо Паллавичини (қазіргі Подеста) (1715) сарайларына сурет салған. Соңғысында Диананың тарихынан бес үлкен кенеп бар еді. «Төрт мезгіл» (1716) суреттері қазіргі уақытта Болоньядағы Пинакотекада орналасқан. Пинакотекада Рахиланың оқиғасының екі картинасы бар. Ол Санкт-Петер базиликасындағы Каппелла дель Коро мозаикасының безендіруіне арналған «эскиздерді» суретке түсірді. Папа Клемент XI-нің рыцарьдық орденімен марапатталған ол Болоньядағы Клементиан академиясының негізін қалаушы мүшесі және кейінгі директоры болды. Оның суреттері тіпті Болонья суретшілдік мектебінің мүшесі үшін де академиялық және идеалистік сипатқа ие. Шағын суреттер қатты орналастырылған және көбінесе фарфордан жасалғандай көрінеді. Ол жас әріптесі Донато Кретимен бірге жұмыс істеді. Оның стилі көбінесе барокко мен рококоның қоспасы болып табылатын Барокето деп жіктеледі, бірақ француз суретшілерінің неоклассикалық ықпалы барокко дәстүрін басып шығара бастады деп те айтуға болады. Витковер оны «Болондық Маратта» деп атайды. Оның шығармашылық студиясында көптеген суретшілер жұмыс істеді және оқыды. Оқушылар, шәкірттер немесе көмекшілер ретінде уақыт өткізгендердің арасында Томмасо Альдровандини, Лука Антонио Бистоя, Джакомо Бони, Франческо Каччанига, Фердинандо дель Каир, Антонио Цифронди, Гаэтано Фраттини, Джачинто Гарофалини, Карло Чезаре Джованнини, Ерколе Грациани аға, Джироламо Гатти, Пьетро Джилларди, Джузеппе Маркези (ил Сансоне), Микеланджело Монтичелли, Джузеппе Педретти, Пьетро Франческо Прина, Пьетро Антонио Аванизи, Антонио Росси (суретші), Джентиль Занарди және оның ұлы Джакопо болды. Дулич сурет галереясы (Лондон), Гонолулу өнер мұражайы, Венаның Кунстхисторический мұражайы, Метрополитен өнер мұражайы, Мацератаның Музейы Цивичи, Музей Глауко Ломбарди (Парма, Италия), Болоньяның Ұлттық өнер галереясы (Италия), Бойницкий замкісі (Словакия) және Флоренцияның мемлекеттік мұражайлары Маркантонио Франчесчини суреттерін ұстайтын мемлекеттік мекемелердің қатарында.