Генри Хадсон Китсон: Америкалық мүсінші және оның мұрасы

Кіріспе

Американдық мүсінші Генри Хадсон Китсон (9 сәуір 1863, 1864 немесе 1865 – 26 маусым 1947) – американдық әскери батырлардың көптеген бейнелерін жасаған ағылшын-американдық мүсінші. Румыния королевасы Елизавета оны 1900 жылдардың басында оның мармар бюстін жасағаннан кейін орденмен марапаттады. Оның шәкірті және бірінші әйелі Тео Элис Рэгглс Китсон да мүсінші болған, ал оның бауырлары Джон Уильям Китсон, Сэмюэл Джеймс Китсон және Роберт Льюэллен Китсон да АҚШ-та өнер саласында жұмыс істеді. Ол АҚШ-та Лексингтон, Массачусетс штатындағы Лексингтон Гриндегі "Минуттық адам" мүсінімен ең көп танылды.

Өмір

Китсон 1877/78 жылдары АҚШ-қа көшіп келді, онда ол ең үлкен ағасы Джон Уильям Китсонның шәкірті болды. Уильям Китсон тағы бір ағылшын Роберт Эллинмен серіктес болды; олардың фирмасы, Ellin & Kitson, сәулет мүсіншілері ретінде танымал болды. Олар коммерциялық ғимараттар мен шіркеулердегі интерьерлік ою-өрнек және ағаш өңдеуге маманданған. Олар жұмыс істеген ғимараттардың арасында Эквитабль ғимарат, Тильден сарайы, Астор ескерткіші және Уильям К. Вандербильт үйі болды. Китсон мен келесі үлкен ағасы Сэмюэл Джеймс Китсон екеуі де Ellin & Kitson компаниясында мүсіндік жұмыстармен айналысты. Отбасылық әңгімелерге сәйкес, Уильям, енді жетістікке жеткен соң, Гарри Китсонды 1882 жылы Парижге көшуге ынталандырып, қаржылық қолдау көрсетті, онда ол мүсінші Жан-Мари Боннасьё және Дюмонның жетекшілігімен École des Beaux-Arts-та оқыды. Китсон сондай-ақ Милье және Гантердің басшылығымен École nationale supérieure des arts décoratifs мектебінде білім алды. Ол 1884/85 жылдары Нью-Йоркке, ағасы Уильямның бизнесіне қайтып оралды, бірақ 1886 жылы Бостонға көшіп, мүсінші ағасы Сэм студия ашқан жерге барды. Бостонда Китсон көптеген тапсырыстар алды және оқытумен айналыса бастады. Оның шәкірттерінің арасында портрет мүсіншісі Лейла Ашер де болды. Джон Уильям Китсон 1888 жылы қайтыс болды, ал Сэмюэл Джеймс Вашингтонда болғаннан кейін Бостонға оралды. Ең кіші ағасы Роберт Леуэллен Китсон 1902 жылы Бостонға ағаларына қосылды. 1893 жылы Китсон бұрынғы студенті Тео Элис Рагглзға үйленді, ол өзінің Тео Элис Рагглз Китсон атымен табысты мансапқа ие болды. Тео мен Гарридің үш баласы болды: Тео (Бабс деп аталған), инженер-құрылысшы болған Джон және Дороти. Балаларының ешқайсысы ұрпақ қалдырмады. Белгілі мүсінші Гастон Лашез оның ательесінде жұмыс істеді. Генри Хадсон Китсонның көптеген құжаттары Вашингтондағы Америка өнері мұражайында және Нью-Йорк тарихи қоғамында сақталады. Китсон тек британ паспортын алып жүрді. Ол көптеген қоғамдық ескерткіштердің авторы болды және Тирингемдегі Сантарелла үйін мұра етіп қалдырды. Китсон көп өзгерістер енгізген үй жақында қайта жаңартылды және қазірде арнайы іс-шаралар өткізілетін орын ретінде және түнгі жатқан жерлерді ұсынады.

Kitson migrated to the United States about 1877/8 where he apprenticed with his oldest brother John William Kitson. William Kitson was in business with another Englishman Robert Ellin; their firm, Ellin & Kitson, were identified as architectural sculptors. They specialized in interior carving and wood work in commercial structures and churches. Some buildings they worked on were the Equitable Building, the Tilden Mansion, the Astor Memorial Redos and the William K. Vanderbilt House. Kitson and Samuel James Kitson the next oldest brother were both associated with Ellin & Kitson doing sculptural work. According to family oral history, William now quite successful encouraged and financially provided for Harry Kitson to move to Paris 1n 1882 where he studied at the École des Beaux Arts under the sculptor Jean Marie Bonnassieux and sculptor Dumont. Kitson also was enrolled in the École nationale supérieure des arts décoratifs studying under Millet and Ganter. He returned first in 1884/5 to NYC to his eldest brother William's business but in 1886 removed to Boston where his sculptor brother Sam had established a studio. Once there Kitson received numerous commissions and began teaching. His students included portrait sculptor Leila Usher. John William Kitson died in 1888 and Samuel James had returned to Boston after a stay in Washington, DC. The youngest brother, Robert Lewellen Kitson, a water colorist, joined his older brothers in Boston about 1902. In 1893, Kitson married Theo Alice Ruggles, a former student of his, who went on to have a successful career of her own as Theo Alice Ruggles Kitson. Theo and Harry had three children: Theo (called Babs), John, who became a civil engineer, and Dorothy. None of the children had issue. The noted sculptor Gaston Lachaise worked in his atelier. Many of Henry Hudson Kitson papers are in the Archives of American Art in Washington, D. C., as well as the New York Historical Society. Kitson only carried a British passport. He was the author of numerous public monuments, and left behind his home, Santarella, in Tyringham. The home, which Kitson modified extensively, was recently restored and now operates as a special events venue as well as providing overnight accommodation.