Уоллингфорд көпірі: Оксфордширдегі Темза өзеніндегі ортағасырлық көпір. 19 доғасы бар, 274 метрлік тарихи ескерткіш. Қазір көбінесе Winterbrook көпірі қолданылады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Уоллингфорд көпірі – Англиядағы Темза өзені арқылы салынған ортағасырлық жол көпірі. Ол Уоллингфорд пен Кроумарш Гиффордты, Оксфордширді байланыстырады (Уоллингфорд тарихи түрде 1974 жылғы қайта ұйымдастыруға дейін Беркширге кірген). Көпір Клив шлюзі мен Бенсон шлюзі арасындағы Темза бөлігінен өтеді. Көпірдің ұзындығы 274 метр, 19 аркасы бар. Бұл – қорғалатын ескерткіш. 1993 жылы оңтүстік Уоллингфорд айналма жолы салынысымен қаладан Темза арқылы өтетін көліктердің көп бөлігі Винтербрук көпірінен жүреді.
Wallingford Bridge is a medieval road bridge over the River Thames in England which connects Wallingford and Crowmarsh Gifford, Oxfordshire (Wallingford was historically in Berkshire until 1974 reorganization). It crosses the Thames on the reach between Cleeve Lock and Benson Lock. The bridge is 900 feet (274 m) long and has 19 arches. It is a scheduled monument. Since the construction of the southern Wallingford bypass in 1993, most traffic crossing the Thames at the town uses Winterbrook Bridge.
Тарих
Валлингфорд пен Кроумарш Гиффорд арасындағы Темза өзені арқылы салынған көпір туралы алғашқы жазба 1141 жылға дейін барады, ол кезде король Стивен Валлингфорд қамалын қоршады. Алғашқы тас көпір Корнуоллдың 1-ші графы Ричардқа есептеледі, ал қалған төрт арканың құрамында 13 ғасырға тән элементтер бар деп саналады. 1530 жылы таратылған Қасиетті Үштік монастырының тасы негізгі жөндеу жұмыстарына пайдаланылды. 1646 жылғы Азамат соғысында қамал қоршалған кезде көпірді салу үшін төрт арка бұзылып, 1751 жылға дейін жөндеу жұмыстары аяқталғанша ағаш конструкциялармен ауыстырылды. Су тасқынынан кейін Ричард Кларк 1810-1812 жылдары Джон Тречердің (1760-1836) 1809 жылы жасаған жобасы бойынша үш арканы қайта салды, сондай-ақ парапет пен балюстрада орнатылды.
The first reference to a bridge across the Thames between Wallingford and Crowmarsh Gifford is from 1141, when King Stephen besieged Wallingford Castle. The first stone bridge is credited to Richard, 1st Earl of Cornwall, and four remaining arches are believed to contain 13th century elements. Major repairs used stone from the dissolved Holy Trinity Priory in 1530. Four arches were removed so a drawbridge could be inserted during the siege of the castle in the Civil War of 1646, and these were replaced with timber structures until repair in 1751. Following a flood, three arches were rebuilt by Richard Clarke from 1810–1812 to a design by John Treacher (1760–1836) developed in 1809, and a parapet and balustrade added.
Бент белгілері
Көпірде үш Ordnance Survey бақылау белгісі бар. Оңтүстік парапетте өзеннің ортасындағы кесу белгісі, солтүстік парапетте көпірдің шығыс жағына жақын тағы бір кесу белгісі және Англия мен Уэльстің екінші геодезиялық деңгейлеуі кезінде қолданылған, 11 нөмірі бар қабырғаға бекітілген белгі, көпірдің оңтүстік жағындағы өзен жағалауына жақын орналасқан.
There are three Ordnance Survey bench marks on the bridge. A cut mark over the centre of the river on the south parapet, another cut mark near the east end of the bridge on the north parapet and a flush bracket numbered 11 used during the second geodetic levelling of England and Wales close to the river bank on the south side of the bridge.