1863 ж. Сан-Франциско жанындағы Фараллон аралдарындағы жұмыртқа соғысы – бәсекелес компаниялар арасындағы қақтығыс. Табиғат қорғау, құстар мен теңіз аңдары туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жұмыртқа шабу соғысы – Сан-Францискодан 25 шақырым қашықтықта орналасқан Фараллон аралдарында 1863 жылы бәсекелес жұмыртқа жинау компаниялары арасында болған қақтығыс. Бұл, аралдардағы жұмыртқаларды жинау құқығын талап еткен Pacific Egg Company (Фаралон Egg Company деп те аталады) мен қарсы фирмалар арасындағы бірнеше жылдық шиеленістің нәтижесі болды. Соның салдарынан екі адам қаза тауып, аралдардағы жұмыртқалардың бақылауы Pacific Egg Company-ның қолына өтті. Бірақ олардың жеңісі ұзаққа созылмады; компания 1870-ші жылдардың соңында аралдарды пайдалану құқығын сатты, ал 1881 жылы федералды үкімет аралдардан барлық жұмыртқа жинау компанияларын шығарып тастады.
the egg cracking game
The Egg War is the name given to an 1863 conflict between rival egging companies on the Farallon Islands, 25 miles off San Francisco. It was the culmination of several years of tension between the Pacific Egg Company (also known as the Farallon Egg Company), which claimed the right to collect the eggs on the islands, and rival firms. The resulting violence claimed two lives, but left the Egg Company in sole control of the islands' eggs. Its victory was short lived; the company sold the rights to use the islands in the late 1870s and the federal government removed all egging companies from the islands in 1881.
Фараллондарда құрттар
Фаралон аралдары Аляска мен Гавайиден басқа АҚШ-тағы ең ірі теңіз құстарының колониясы және маңызды теңіз арыстандарының көбею ортасы болып табылады. Жаңа ет пен жұмыртқаның молдығы кемелерді және орыс теңіз аңшыларын қызықтырды, олар алғашқы болып көптеп кездесетін кайра жұмыртқаларын жинады. Калифорния Мексикадан АҚШ-қа өткеннен кейін, аралдардың экономикалық әлеуеті көп ұзамай көріне бастады. 1849 жылы Сан-Францискоға жаңадан келген "Др. Робинсон" жұмыртқа жинау үшін аралдарға сапар шекті және жүктің жартысын жоғалтса да, дәріхана ашуға және Тынық мұхиты жұмыртқа компаниясын құруға жеткілікті ақша тапты (компания тарихында атауы өзгерді және көбінесе Жұмыртқа компаниясы деп аталады). Жұмыртқа компаниясы Оңтүстік-Шығыс Фараллонға (SEFI) және оған іргелес Батыс жағалауына (немесе Мейнтоп аралына) құқығын бекітуге тырысты. Олар аралдарды зерттеді, мектеп жарғысын алды және ғимараттар, жолдар мен қону алаңдарын салды. Жұмыртқа жинау мамырдың ортасынан шілдеге дейін маусымдық жұмыс болды. Кайра жұмыртқалары басқа түрлерге қарағанда артықшылыққа ие болды, себебі олардың жұмыртқалары ең үлкен және көптеп кездесетін болды. Батыс шаяндардың жұмыртқалары да кейде алынды, олардың дәмі ұқсас болды, бірақ кайра жұмыртқаларынан кішкентай және жұқа қабықты (Фаралон аралдары мен Сан-Франциско арасындағы толқынды теңіз ескеріледі) болды. Жеке жұмыртқа жинаушылар белгілі бір аймақтардан жұмыртқа жинады. Жинау алдында жұмысшылар кездесетін барлық жұмыртқаларды жойды, соның арқасында келесі күндері оралғанда жинаған жұмыртқалардың жаңа екеніне көз жеткізе алды. Жұмыртқа жинаушылар жылдам жұмыс істеуге тиіс болды, себебі кайралар ұшып кететін болса, бірден шаяндар күзетілмеген жұмыртқаларды ұрлап алуға асықты.
The Farallon Islands are the site of the largest seabird colony in the United States outside of Alaska and Hawaii, as well as an important sea lion rookery. This abundance of fresh meat and eggs attracted ships to replenish supplies and Russian sealers, who were the first to collect the abundant common murre eggs. When control of California passed from Mexico to the United States, it was not long before the economic potential of the islands became apparent. In 1849 a recent immigrant to San Francisco, "Dr. Robinson", sailed to the islands to collect the eggs, and despite losing half of his cargo, was able to make enough money to found a pharmacy and to form the Pacific Egg Company (the name changed over its history and is usually referred to as the Egg Company). The Egg Company strove to assert its claim to South East Farallon (SEFI) and the adjoining West End (or Maintop Island). It surveyed the islands, obtained a school warrant, and constructed buildings, paths, and landing facilities. Egg collection was a seasonal occupation, from mid May until July. The eggs of murres were preferred over those of other species, their eggs being the largest and most common ones available. Western gull eggs were also occasionally taken, having a comparable flavor, but they were smaller than murre eggs and more fragile (an important factor given the choppy seas between the Farallon Islands and San Francisco). Individual eggers collected from certain areas. Prior to collecting the workers would progress through a colony destroying every egg they could find, thus, returning to the site on subsequent days, they could be certain the eggs they collected were fresh. Eggers had to work quickly as the murres would flush and immediately the gulls would move in to snatch the unguarded eggs.
Жұмыртқа соғысы
Жұмыртқа компаниясы саудадан түсетін пайданың көптігіне байланысты бәсекелестерді қызықтырды. Көптеген балықшылар кішкентай және қауіпті Солтүстік Фараллондарда жұмыртқа жинады (бұл аралдар Жұмыртқа компаниясының иелігінде болмаған), ал басқалары негізгі аралдарда жұмыртқа жинауға тырысты. Компанияның аралға толыққанды меншік құқығы туралы талаптары 1859 жылы президент Джеймс Бьюкененнің жарлығымен күйретілді. Жарлықта аралдар федералдық үкіметке маяк салу үшін берілді (маяк 1855 жылы салынған болатын). Сол кездегі аймақтың маяк басқарушысы Айра Ранкин Жұмыртқа компаниясын аралдан қууға тырыспады, керісінше, олардың жинау құқығын басқа компаниялардың құқығынан жоғары қойды. 1863 жылы Дэвид Батчелдер басқаратын топ аралдарға келгенде, Ранкин оларды аралдан шығарып жіберу үшін қарулы адамдардан құралған қайық жіберді және бірнеше қаруды тәркіледі. Бірнеше аптадан кейін Батчелдер күшейтілген күштермен оралып, Жұмыртқа компаниясын жоюға тырысты. Ранкин оны және оның адамдарын аралдан қуу үшін қайтадан күш жіберді. Батчелдер 1863 жылдың 2 маусымында тағы да Фараллондарға оралды. Ранкиннің әскерлері оларды Солтүстік Ландинг маңында кездестірді, бірақ Батчелдер олардың Солтүстік Фараллондарда жұмыртқа жинауға, SEFI емес, ниеттенгенін сендірді. Ранкиннің адамдары Сан-Францискоға қайтып кетті. Үкіметтік кеме кеткен соң, 4 маусым күні таңертең жиырма жеті қарулы адам бар үш қайық жағаға қонуға тырысты. Батчелдердің адамдары жағаға қонғанда, Жұмыртқа компаниясының адамдары оларға оқ атты. Батчелдердің адамдары да оқ атып жауап берді. Қорғаушылар позицияларын бұрыннан дайындағандықтан, артықшылыққа ие болды және жиырма минуттан кейін Батчелдердің адамдары шегінді. Екі тараптан бір адам қаза тауып, Батчелдердің төрт адамы жараланды. Оқиғаның салдарынан Жұмыртқа компаниясы аралдарды толық бақылауына алды. Дэвид Батчелдер кісі өлтіргені үшін сотталды, бірақ техникалық себептермен ақталды. Аралдағы жұмыртқа жинаушылардың болуы тағы жиырма жылға дейін көтерілді, бірақ олар 1881 жылы ақыры аралдан қуылды.
The Egg Company attracted rivals, due to the amount of money to be made from the trade. Many fishermen collected eggs on the smaller and more treacherous North Farallones (which were not claimed by the Egg Company), but others attempted to egg on the main islands. The company's claims to exclusive ownership of the island were dealt a further blow by an executive order issued by President James Buchanan in 1859 which claimed the islands for the federal government in order to build a lighthouse (which had already been built in 1855). The then lighthouse superintendent of the area, Ira Rankin, did not attempt to push the Egg Company off the island and instead asserted their right to collect over that of the other companies. In 1863, when a company of men, led by a David Batchelder sailed to the islands, Rankin sent a boat of armed men to remove them from the island, seizing several weapons. Batchelder returned a few weeks later and, reinforced, tried again to remove the Egg Company. Rankin again sent forces to evict him and his men from the island. Batchelder returned once more to the Farallones, on June 2, 1863. Rankin's forces again encountered them moored off North Landing, but Batchelder convinced them that he was intending to egg the North Farallones, not SEFI. Rankin's men left for San Francisco. With the government cutter gone, three rowboats with twenty seven armed men attempted a landing on the morning of June 4. As Batchelder's men landed, they were fired upon by men from the Egg Company. Batchelder's men returned fire. The defenders had the advantage, having been able to pick their positions ahead of time, and after twenty minutes Batchelder's men retreated. One man was killed on each side, and four of Batchelder's men were wounded. The aftermath of the conflict left the Egg Company in sole control of the islands. David Batchelder was convicted of murder, but he was acquitted on a technicality. The presence of the eggers on the island was tolerated for another twenty years, but they were finally evicted in 1881.