Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бернар Романс (1720–1784) – Голландияда туған теңізші, геодезист, картограф, табиғатты зерттеуші, инженер, әскери қызметкер, кәсіпкер және жазушы. Ол Британдық Америка колонияларында және АҚШ-та жұмыс істеді. Оның ең белгілі еңбегі – 1775 жылы жарық көрген «Шығыс және Батыс Флориданың қысқаша табиғи тарихы» британдық үстемдік кезеңіндегі Флорида туралы құнды мәліметтер көзі болып табылады. Оның карталары мен сызбалары бұрынғыларынан жақсырақ деп есептеледі, сондай-ақ олар жарияланғаннан кейін де көп жылдар бойы сапалы болды.
Bernard Romans ( 1720–1784) was a Dutch born navigator, surveyor, cartographer, naturalist, engineer, soldier, promoter, and writer who worked in the British American colonies and the United States. His best known work, A Concise Natural History of East and West Florida, published in 1775, is a valuable source of information about the Floridas during the period of British control. His maps and charts are considered better than any produced before, and also for many years after, their publication.
Өмірбаян
Романс Делфт қаласында Питер Барендс Романс пен Маргарета ван дер Линденнің ұлы болып дүниеге келді. Ол сол жерде өсіп, білім алды, бірақ жасөспірім немесе жас адам ретінде Ұлыбританияға, содан кейін 1757 жыл шамасында, Жеті жылдық соғыс кезінде (Британдық Солтүстік Америкадағы Француз және Индия соғысы ретінде белгілі) Британдық Солтүстік Америкаға көшіп кетті. 1761 жылдың 3 наурызында Романс Нью-Йорк штатының Албани қаласындағы Голланд реформаттық шіркеуінде Мария Венделге (1739 жылы туған) үйленді. 1762 жылдың 16 қаңтарында Албаниде туған ұлы Питер Мило Романс 1785 жылы Албаниде үйленіп, он балаға әке болды.
Romans was born Barend Romans in Delft, son of Pieter Barendsz Romans and Margareta van der Linden. He was raised and educated there, but emigrated to Great Britain as a youth or young man, and then to British North America around 1757, during the Seven Years' War, known as the French and Indian War in British North America. On March 3, 1761, Romans married Maria Wendel (born 1739) at the Dutch Reformed Church in colonial Albany, New York. A son, Peter Milo Romans, was born in Albany on January 16, 1762, who would marry in 1785 in Albany and have ten children.
Флоридадағы саяхат
1766-67 жылдары ол «Мэри» шлюпына командалық жасады. Бірінші сапарында кеме «Құрғақ Тортугалар» деген жерде тірелді, бірақ ол кемені құтқарып, портқа жетті. Екінші сапарында кеме Флорида мүйісіне (Бискейн мүйісі) жақын жерде жоғалып кетті. «Мэри» кемесінің апатынан көп байлығынан айырылған Роман геодезияға көшті. Ол Грузияның жер өлшеушісінің орынбасары болып жұмысқа орналасты. Сондай-ақ, француз-үнді соғысының соңында британдықтардың бақылауына өткен Шығыс Флоридадағы жерлерді зерттеу үшін жеке тапсырыстарды қабылдады. 1768 жылы Роман Оңтүстік округтің (Вирджиния, Солтүстік Каролина, Оңтүстік Каролина, Джорджия, Шығыс Флорида және Батыс Флорида британдық колониялары) бас геодезист-орынбасары болды. 1769 жылдан бастап Роман Шығыс Флориданың жағалау суларын зерттеді. Сол жылы оның қайығы Тампа шығанағының жанындағы Манати өзенінде батып кетті. Роман сол жерден Сент-Огастинге дейін жаяу жол тартты. Өзі басып өткен жердің тарихи маңызын жақсы білгендіктен, кейін «Фердинандо Сотоның жолымен» өткенімді жазды. Ол өз қаражатымен тағы бір қайық жабдықтады және 1770 жылдың қыркүйегінде жағалауды зерттеуді қайта бастады. 1771 жылдың тамызында Флорида штатының Пенсакола қаласына жетіп, тереңдік өлшемдерін, жақсы бейіштерді және тұщы су көздерін тіркеді, сондай-ақ Шығыс Флорида жағалауының көп бөлігі үшін жағалау карталарын жасады. Пенсаколаға жеткен соң Роман Батыс Флориданың батыс бөлігін және чокто және чикасо тайпаларының жерлерін зерттеуге шақырылды. Зерттеу қауіпсіз болмады, өйткені чокто және крик тайпалары соғыста болды. Тіпті Мобилге Роман мен оның серіктері криктердің қолынан қаза тапқан деген хабар жетті. Романның Батыс Флоридадағы зерттеу жұмыстары 1772 жылға дейін жалғасты. Пенсаколада Джон Лоример Романды жаңа өсімдік үлгілерін іздеуге шақырды. Роман көп ұзамай, Еуропада үлкен сұранысқа ие болған нағыз жалапты тапқанын анықтады. Бұрын жалап тек Жаңа Испаниядан ғана жеткізілген, ал британдықтардың бақылауындағы жабдықталу мүмкіндігі Батыс Флоридадағы көптеген адамдарды қуантты. Кейіннен Романның жалабы мексикалық жалап емес, Convolvulaceae тұқымдасының туысы, мүмкін Solanum jamesii екені анықталды. Бұл «жабайы жалап» немесе «жабайы картоп» 1820 жылдан 1863 жылға дейін АҚШ фармакопеясында тіркелген. Роман ботаникалық зерттеулерін ынтамен жалғастырып, көптеген өсімдік үлгілері мен тұқымдарын жинады және Батыс Флоридада ботаникалық бақ құру жоспарына қолдау іздеуді бастады.
In 1766–67, he commanded the sloop Mary. On his first voyage, the ship went aground on the Dry Tortugas, but he was able to get the ship off and reach port. On his second voyage, the ship was lost near Cape Florida (Key Biscayne). Having lost much of his personal wealth with the wreck of the Mary, Romans turned to surveying. He obtained employment as deputy surveyor of Georgia. He also accepted private commissions to survey land grants in East Florida, which had come under British control at the end of the French and Indian War. In 1768, Romans became principal deputy surveyor for the Southern District (the British Colonies of Virginia, North Carolina, South Carolina, Georgia, East Florida, and West Florida). Starting in 1769, Romans surveyed the coastal waters of East Florida. Later that year, his boat sank in the Manatee River near Tampa Bay. Romans walked overland from there to St. Augustine. Well aware of the historical significance of where he walked, he later wrote that he had been "on Ferdinando Soto's tract". He outfitted another boat, at his own expense, and resumed surveying the coast in September 1770. He reached Pensacola, Florida in August 1771, having recorded depth soundings, good harbors, and sources of fresh water, and drafted coastal charts, for much of the East Florida coast. Upon reaching Pensacola, Romans was hired to survey the western part of West Florida and the lands of the Choctaws and Chickasaws. The survey was not without its dangers; the Choctaws and the Creeks were at war. Rumors even reached Mobile that Romans and his party had been killed by Creeks. Roman's survey work in West Florida continued into 1772. In Pensacola, a John Lorimer recruited Romans to explore for new plant specimens. Romans soon discovered what he believed to be true jalap, which was much in demand in Europe as a cathartic. Jalap had previously been available only from New Spain, and the prospect of a supply under British control pleased many in West Florida. It was later realized that Roman's jalap was not the Mexican jalap, but a relative in the family Convolvulaceae, probably Solanum jamesii. This "wild jalap" or "wild potato" was in the Pharmacopoeia of the United States from 1820 until 1863. Romans pursued his botanizing enthusiastically, collecting many plant specimens and seeds, and began seeking support for a plan to establish a botanical garden in West Florida.
Шығыс және Батыс Флориданың қысқаша табиғат тарихы
1773 жылдың басында Римдіктер Батыс Флоридадан солтүстік колонияларға сапар шекті. Ол өзінің теңіз карталарын және навигациялық нұсқауларын, сондай-ақ Флориданы зерттеу барысында жинаған табиғи тарих материалдарын жариялауды жоспарлаған. Ол сирек кездесетін тұқымдар мен өсімдіктердің үлгілерін де жинады. Кемесі теңізде зардап шекті, тұқымдар мен өсімдік үлгілері жоғалып немесе бүлініп қалды. Оның навигациялық карталары мен Флориданың табиғи тарихы туралы жазылған кітабының қолжазбасы сақталды. Римдіктер енді мысқа басылған суреттерімен және Флорида мен Кариб теңізінің екі үлкен картасымен 300 беттік кітап жазуды жоспарлап отырды. Кітапты басып шығаруға қажетті қаржыны табу үшін демеушілер мен жазылушыларды іздеу қажет еді. Осының нәтижесінде ол көптеген жаңа байланыстарға ие болды. 1773 жылдың тамызында Римдіктер Нью-Йорк қаласының Теңіз қоғамына қабылданды. 1774 жылдың қаңтарында ол Америка философиялық қоғамының мүшесі болып сайланды. Римдіктердің жақсартылған теңіз компасы туралы мақаласы қоғамның «Transactions» журналында жарияланды, сондай-ақ ол Флоридада тапқан жаңа өсімдіктердің сипаттамаларын қоғамға ұсынды. Батыс Флоридада тұрмаса да, Римдіктер Батыс Флориданың ботанигі болып тағайындалды. Осы кезеңде Римдіктер Вильям Леггеге, Дартмут графына, Колониялар жөніндегі мемлекеттік хатшы және Сауда және шетелдік плантациялар кеңесінің президентіне Азияның солтүстік-шығыс бөліктеріне экспедиция ұйымдастыруды ұсынды. Римдіктер өзінің жоспары туралы толыққанды мәліметтерді Америка философиялық қоғамының мүшесі Хью Уильямсонға берді. Уильямсонға Римдіктер Миссисипи өзені мен Ұлы көлдерді зерттеу экспедициясының жоспарын түсіндірді, содан кейін батысқа қарай Тынық мұхитының жағалауына қарай жылжуды жоспарлады. Одан экспедиция Тынық мұхиты арқылы Азияға, Ресей арқылы өтіп, ақырында Ұлыбританияға жетеді. Бұл президент Томас Джефферсон Льюис пен Кларк экспедициясын ұйымдастырғанға дейін отыз жыл бұрын, ал Александр Маккензидің Канада Арктикасын кесіп өтуінен жиырма жыл бұрын болды. Римдіктер кітабын басып шығару үшін жұмысын жалғастырды. Римдіктер кітабын теңізшілерге арналған нұсқаулық ретінде қарастырған, ал жазылушыларының төрттен бірі теңіз саласында жұмыс істеген. Бірақ Римдіктер Флоридаға көшуге қызығушылық танытқан адамдардан да сұрақтар алды, сондықтан кітабын олардың қажеттіліктерін қанағаттандыру үшін кеңейтті. Алғашында 300 беттік жоспарланған кітап 800 бетке дейін өсті, сондықтан оны екі томға бөлу қажет болды. Римдіктер екінші томды жазылушыларға қосымша төлемсіз жіберуге уәде берді (бірінші томды басып, жібергеннен кейін ғана екінші томға баспаханалар дайындалатын еді). Римдіктер көптеген газеттерге жарнамалар берді және кітапқа жазылу үшін көп сапар шекті. Римдіктер «Нью-Йорк Газеттерінің» баспашысы Джеймс Ривингтонды кітабының баспашысы етіп таңдады және кітаптың тақталарын жасау үшін Пол Ревирді шақырды. Римдіктер Пол Ревирмен басқа да жобалар бойынша жұмыс істеді, соның ішінде Ривингтонның Джон Хоксворттың Джеймс Куктың саяхаттары туралы кітабын басып шығарған кездегі картаны жасауда да көмектесті. «Шығыс және Батыс Флориданың қысқаша табиғи тарихы» кітабының бірінші томы 1775 жылдың сәуір айының соңында жеткізілуге дайын болды. Римдіктер «Нью-Йорк Газеттерінде» жазылушыларына кітапты қайда жеткізу керектігін хабарлау керектігін жариялады. Римдіктердің хабарламасы Лексингтон мен Конкорд шайқастарынан кейін сегіз күн өткен соң жарияланды. 1776 жылы барлық жазылуларды орындау үшін томның екінші басылымы қажет болды.
In early 1773, Romans left West Florida to travel to the northern colonies. He wanted to publish his nautical charts and navigational instructions, along with material on the natural history of the Floridas that he had gathered in his surveys. He also took rare seeds and plant specimens he had collected. His ship was "over set at sea", and the seeds and plant specimens were lost or ruined. His navigational charts and the manuscript of the book he was writing on the natural history of the Floridas were saved. Romans was now planning an ambitious book of some 300 pages with copper plate engravings and two large maps of the Floridas and the Caribbean. He needed to find financial backers and sign up subscribers to meet the costs of publishing the book. This effort led him into many new contacts. In August 1773, Romans was admitted into the Marine Society of the City of New York. In January 1774, he was elected a member of the American Philosophical Society. A paper by Romans on an improved sea compass was published in the society's Transactions, and he presented descriptions of new plants he found in Florida to the society. Although no longer resident in West Florida, Romans had also been appointed botanist for West Florida. During this time, Romans proposed to William Legge, 2nd Earl of Dartmouth, Secretary of State for the Colonies and President of the Board of Trade and Foreign Plantations, an expedition to the northeastern parts of Asia. Romans gave more details of his scheme to Hugh Williamson, a fellow member of the American Philosophical Society. To Williamson, Romans expounded his plan for an expedition to explore the Mississippi River basin and the Great Lakes, then moving westward to the Pacific coast. From there, the expedition would cross the Pacific Ocean to Asia, and travel through Russia, eventually reaching Great Britain. This was thirty years before President Thomas Jefferson commissioned the Lewis and Clark Expedition, and almost twenty years before Alexander MacKenzie's crossing of the Canadian Arctic. Romans continued to work to get his book published. Romans had originally conceived his book as a guide to mariners, and one quarter of his subscribers were involved in shipping. But Romans also was receiving questions from people who were interested in moving to the Floridas, and Romans expanded his book to accommodate them. From the originally planned 300 pages, the book grew to about 800 pages, and it had to be split into two volumes. Romans promised his subscribers that the second volume would be forwarded to them at no additional charge (the first volume had to be printed and sent off before the presses could be set up for the second volume). Romans placed ads in many newspapers, and traveled extensively seeking subscribers to the book. Romans had selected James Rivington, publisher of Rivington's New York Gazetteer, to be his printer, and engaged Paul Revere to engrave most of the plates for the book. Romans also collaborated with Paul Revere on other projects, including the map that accompanied Rivington's printing of John Hawkesworth's book on the voyages of James Cook. The first volume of A Concise Natural History of East and West Florida was finally ready for delivery in late April 1775. Romans announced in Rivington's New York Gazetteer that his subscribers should tell him where to deliver the books. Romans's announcement was published eight days after the Battles of Lexington and Concord. A second printing of the volume was required in 1776 to fulfill all subscriptions.
Революциялық соғыс қызметі
Римдіктердің революцияға деген ықыласы кітабы жарық көрмей тұрып-ақ дамыған еді. Ол 1773 жылғы 1 желтоқсанда Бостон теңізшілер қоғамының алдында сөз сөйледі және Бостон шай оқиғасы болған кезде қалада болды. Кітабында римдіктер шайды жек көрінішті шөп деп сипаттаған, соңғы кезде оны лас арна ретінде пайдалануға тырысып, осы бақытты аймақтарға қысым ағынын жеткізуге ұмтылған. 1775 жылдың сәуір айының басында Рим Коннектикут қауіпсіздік комитеті тарапынан капитан болып тағайындалды, оған Форт Тикондерога мен жақын маңдағы британдық бекіністерін басып алу міндеті жүктелді. Оған әскер жинау үшін 100 фунт стерлинг берілді. Бірнеше күн ішінде Рим 200-ден астам адамды жинады. Бенедикт Арнольд пен Натанаэль Грин Форт Тикондерогаға бет алған үлкен әскерге басшылық еткенде, Римнің ротасы Джордж көліндегі Форт Джорджты басып алуға жіберілді, ол қарсылықсыз берілді. Рим Тикондерогаға барды, онда ол басып алынған оқ-дәрілерді бағалауға көмектесті. Бенедикт Арнольд осы қызметінен кейін Римді инженер ретінде жақсы бағалады. Рим көп ұзамай Коннектикутқа оралды. Оның Бункер-Хилл шайқасына қатысқан-қатыспағаны белгісіз, бірақ ол 1775 жылғы 17 маусымдағы Чарльзтаундағы соңғы шайқастың дәл суретін жариялады. Рим Бостон айналасындағы аймақтың картасын да жариялады, «Америкадағы азамат соғысының ошағы» деп атап, оны Джон Хэнкокқа арнады. Римнің ертедегі еңбектерін британдықтар өз карталарында пайдаланды, әсіресе британдық офицерлерге арналған американдық әскери қалта атласына енгізілген «Оңтүстік британдық колониялардың жалпы картасында». Нью-Йоркте Джеймс Ривингтон колониялар мен Ұлыбритания арасындағы қақтығысты жариялауда тым бейтарап болды, нәтижесінде 1775 жылғы қарашада патриоттар тобы оның баспаханасын қиратты. Римнің кітабының екінші томы сол кезде басылып жатыр және жоғалып кетті. Кейін, 1775 жылы Континенттік Конгресс Римді Вест-Пойнтке қарап тұратын Гадсон өзенінің арғы жағындағы Мартлерс-Рок бекінісінің құрылысын қадағалау үшін Нью-Йорк комиссарларына ұсынды. Рим өзенді зерттеу және бекіністерді жобалау жұмыстарын бастады. Комиссарлар нысанды тексергенде, олар Римнің жоспарларына да, Вест-Пойнттегі артықшылықты жағдайларға ұшыраған жерге де наразы болды. Рим Нью-Йоркке барып, жоспарларын қауіпсіздік комитетіне ұсынды, бірақ комиссарлардың күмәндануын айтпады. Қауіпсіздік комитеті Римнің жоспарларын және шығыстарын Континенттік Конгреске жіберді және Римге сәйкес, оған Нью-Йорктің бас инженері болып тағайындалатынын уәде етті, полковник шені мен жалақысымен бірге. Рим мен таулы аймақтағы бекіністер комиссарлары арасында жобаны бақылау үшін күрес басталды. Рим жұмыстың көп бөлігін жалғастырды, бірақ ақырында қолдау іздеу үшін Филадельфияға барды. Рим Конгрестен қолдау алған сияқты көрінсе де, оның жұмысы көп нәтиже бермегені анық болды. Джордж Вашингтонның сөздерімен айтқанда, Римнің бекіністері «өте әдемі» және «көркем» болған, бірақ «жалпы алғанда, мырза Рим өзінің талантын үлкен шығындармен және көп пайдасыздықпен көрсетті». Римге кейіннен Пенсильвания артиллериялық ротасының бірінші капитаны қызметі берілді, ол Квебекке қарсы науқанға қосылды. Американдықтар Квебекте жеңілгеннен кейін, 1776 жылғы шілдеде Римнің ротасы Форт Тикондерогаға қайта тағайындалды. Көп ұзамай генерал Горацио Гейтс Римді генерал-майор Филипп Шкайлердің басшылығымен күтілетін британдық шабуылдан Шамплен көлін қорғау үшін жасалып жатқан дайындықтарды тексеру үшін жіберді. Рим көл флотына дайындалып жатқан кемелерді көргенде таң қалды, бірақ ештеңе істей алмады. Бұл флот көп ұзамай Валькур аралы шайқасында жеңілді. Американдықтар үшін бақыты, бұл шайқас ағылшындар үшін де қымбатқа түсті, олар оңтүстікке қарай шабуыл жасауды кейінге қалдырды. 1776 жылғы қарашада Пенсильвания қауіпсіздік кеңесі Римді инженер етіп тағайындады және оған «қашықтағы нысандарды отпен жою» тәжірибесін жүргізуге қажетті құралдарды беруді бұйырды. Өкінішке орай, бұл тәжірибе туралы басқа деректер жоқ. Рим сондай-ақ карталарды жасауды жалғастырды, оның ішінде Коннектикуттың екеуі, Филадельфияға бағытталған, Нью-Джерси мен Делавэрдің көп бөлігін, Мэриленд пен Пенсильванияның бөліктерін қамтитын және 1778 жылғы қыстағы Ұлы американдық лагерінің орнын көрсеткен Валли-Фордж картасы, сондай-ақ Солтүстік Америка департаментінің картасы. Рим 1778 жылғы 1 маусымда шенінен кетті. Ол британдықтардың Нидерландыны басып алу тарихын жазумен айналысты. 1778 жылдың соңына қарай ол екі томдық «Нидерландыдағы қиындықтар туралы жылнаманы» аяқтады, ал бірінші томы 1779 жылғы қаңтарда кітап дүкендерде пайда болды. Екінші том 1782 жылға дейін жарық көрмеді. 1779 жылғы 28 қаңтарда Рим Коннектикуттың Уэтерсфилд қаласының 19 жасар Элизабет Уйтингке үйленді. 1779 жылғы 23 қазанда Хьюбертус Римс атты ұлы дүниеге келді. Рим 1780 жылы Оңтүстік науқанына қатысты. Римнің міндеті қандай болғаны белгісіз, бірақ 1848 жылы Элизабет Римс зейнетақы алу үшін берген өтінімінде Римнің «Оңтүстік армиясына қосылу үшін Оңтүстік Каролина штатына баруға бұйрық берілгені» айтылған. Рим Нью-Лондоннан (Коннектикут) Чарльстонға (Оңтүстік Каролина) бара жатқан кемеде Корольдік теңіз күштері тарапынан басып алынды. Рим соғыс аяқталғанға дейін тұтқын ретінде ұсталды. Ол үйге қайтып келе жатқанда кемеде қайтыс болды. Оның жесірі Элизабет Уйтинг және кем дегенде бір ерте тарихшы Римнің сапарда өлтірілгеніне сенді.
Romans' sympathies with the Revolution had developed before his book was published. He had appeared before the Boston Marine Society on December 1, 1773, and was in the city when the Boston Tea Party occurred. In his book, Romans described tea as a despicable weed, and of late attempted to be made a dirty conduit, to lead a stream of oppressions into these happy regions. In early April 1775, Romans was appointed a captain by the Connecticut Committee of Safety, with a charge to take Fort Ticonderoga and nearby British fortifications. He was given £100 with which to raise troops. Within a few days, Romans had over 200 men with him. While Benedict Arnold and Nathanael Greene took command of the large body of troops headed for Fort Ticonderoga, Romans' company was sent to capture Fort George on Lake George, a neglected post which surrendered without a fight. Romans went on to Ticonderoga, where he helped assess the ammunition that had been captured. Benedict Arnold reported favorably on Romans as an engineer after this service. Romans soon returned to Connecticut. It is not known if Romans was present at the Battle of Bunker Hill, but he published an illustration of it, An Exact View of the Late Battle at Charlestown, June 17, 1775. Romans also published a map of the area around Boston, The Seat of Civil War in America, and dedicated it to John Hancock. Romans' earlier work was also used by the British in their maps, particularly in A General Map of the Southern British Colonies, which was included in the American Military Pocket Atlas, intended for the use of mounted British officers. In New York, James Rivington had proved to be too neutral in his coverage of the growing conflict between the colonies and Britain, and, in November 1775, a mob of patriots destroyed his print shop. The second volume of Romans' book was in production at the time and was lost. Later, in 1775, the Continental Congress recommended Romans to the New York Commissioners for Fortifications in the Highlands to oversee the construction of a fort at Martelaer's Rock, across the Hudson River from West Point. Romans set to work surveying the river and designing fortifications. When the commissioners inspected the site, they were unhappy both with Romans' plans and with the site, which was exposed to the superior positions available across the river on West Point. Romans went to New York City and presented his plans to the Committee of Safety without mentioning the doubts expressed by the Commissioners. the Committee of Safety forwarded Romans' plan and expenses to the Continental Congress and, according to Romans, promised him that he would be appointed principal engineer for New York with the rank and pay of a Colonel. A struggle ensued for control of the project between Romans and the Commissioners for Fortifications in the Highlands. Romans proceeded with much of the work, but eventually went to Philadelphia to report and seek support. While Romans appeared to win approval from the congress, it was generally recognized that his work had not been very fruitful. In George Washington's words, Romans's fortifications were "very neat" and "very picturesque" but "upon the whole, Mr. Romans has displayed his genius at a very great expense and to very little publick advantage." Romans was next given a commission of captain of the First Pennsylvania Company of Artillery, which soon joined the campaign against Quebec. After the Americans were defeated in Quebec, Romans's company was reassigned, in July 1776, to Fort Ticonderoga. Shortly after, General Horatio Gates sent Romans to investigate the preparations being made under the direction of Major General Philip Schuyler to defend Lake Champlain against the expected British invasion. Romans was shocked by the sight of the vessels being prepared for the lake fleet, but was unable to do anything. This fleet was soon defeated at the Battle of Valcour Island. Fortunately for the Americans, the battle had also been costly for the British, and they delayed their invasion southwards. In November 1776, the Pennsylvania Council of Safety appointed Romans Engineer and ordered that he be furnished with the means to conduct an experiment in "destroying distant objects by fire." Unfortunately, there is no further record of this experiment. Romans also continued to produce maps, including two of Connecticut, one centered on Philadelphia, including most of New Jersey and Delaware, and portions of Maryland and Pennsylvania, showing the location of the Grand American Winter Camp 1778 at Valley Forge, and a map of the Northern Department of North America. Romans resigned his commission on June 1, 1778. He continued working on a history of the oppression of the Netherlands by the British. By the end of 1778, he had finished the two volume Annals of the Troubles in the Netherlands, and the first volume was in the bookstores in January 1779. The second volume did not appear until 1782. On January 28, 1779, Romans married Elizabeth Whiting of Wethersfield, Connecticut, who was just 19 years old. A son, Hubertus Romans, was born on October 23, 1779. Romans joined the Southern Campaign in 1780. It is not clear what Romans's assignment was to be, but an application for a pension filed by Elizabeth Romans in 1848 states that Romans "was ordered to go to the State of South Carolina, there to join the Southern Army". The ship on which Romans was traveling from New London, Connecticut, to Charleston, South Carolina, was captured by the Royal Navy. Romans was held prisoner until the war ended. He died aboard ship while returning home. Both his widow, Elizabeth Whiting, and at least one early historian believed that Romans had been murdered on the voyage.