Альфред Дугган: Аргентинада туған тарихшы, жазушы және археолог

Кіріспе

Аргентинада туған ағылшын тарихшысы, романист және археолог (1903–1964)

Альфред Дуган (туған Альфредо Леон Дуган; 1903–1964) – Аргентинада туған ағылшын тарихшысы және археологы, сонымен қатар 1950 жылдары белгілі тарихи романист болған. Оның романдары мұқият тарихи зерттеулермен ерекшеленеді.

Өмірбаян

Британияда өскенімен, ол Аргентинаның Буэнос-Айрес қаласында Ломас-де-Заморада Ирландия тегінен шыққан бай жер иелері отбасында Альфредо Леон Дугган болып дүниеге келді. Екі жасында отбасымен бірге Ұлыбританияға көшіп келді. Оның әкесі, Альфредо Уберто Дугган, бірінші буын ирланд-аргентиналық, 1905 жылы Лондондағы Аргентина елшілігіне тағайындалды және 1915 жылы қайтыс болды. 1917 жылы оның анасы, Алабамада туған Грейс Эльвира Хиндс, Рио-де-Жанейродағы АҚШ Бас консулының қызы, Үндістанның бұрынғы вице-королі Лорд Керзонның екінші әйелі атанды. Дуган мен оның інісі Хьюберт (1904–1943) Керзонның резиденцияларында тәрбиеленді және алдымен Уиксфорд пен Итон колледждерінде білім алды. Содан кейін Альфред Оксфордтағы Баллиол колледжіне түсті, онда Энтони Пауэлл және Эвелин Воменмен танысты. Ол Воменнің сол кезеңдегі хаттарында және күнделіктерінде жиі кездеседі, ал оның Оңтүстік Америкалық түбі Брайдсхедке қайта оралудағы Энтони Бланш кейіпкеріне әсер еткен болуы мүмкін, бірақ Вомен кейіпкерді "2/3 Брайан [Ховард] және 1/3 Гарольд Актон" деп сипаттады. "Адамдардың бәрі кінәлі деп санайды, бірақ Гарольд [Ховардтан] гөрі әлдеқайда жақсы және салауатты адам", - деді Вомен. Альфред Дугган Оксфордта оқыған кезінде машина ұстады, бұл үшін жеткілікті қаржысы және беделі бар азаматтардың бірі болды. Университет жарғылары студенттерге Карфакстағы қала орталығынан белгілі бір қашықтықта машина ұстауға тыйым салғандықтан, Дугган өзінің алғашқы Rolls Royce машинасын Университет прокторының құзыретінен тыс жерде сақтап, әлеуметтік маусымда өзі мен достарын Лондонға және кері жүргізіп алып жүретін. Оксфордта ол Гипокриттер клубының мүшесі болды. 1938–1941 жылдары Дуган Лондондық ирландтық атқыштар полкінде қызмет етті, Норвегия кампаниясында қатысты. Екінші дүниежүзілік соғыстың қалған бөлігінде ол ұшақ зауыдында жұмыс істеді. 1953 жылы Дуган Лора Хиллге үйленді. Олар Росс-он-Уайға көшіп, ол 1964 жылдың сәуір айында онда қайтыс болды. Джон Дербиширдің пікірінше, Дуган "кейінгі жылдары мұрасын жоғалтып, өз жағдайына философиялық тұрғыдан бейімделіп, өмірін кітаптар мен отбасылық өмірге арнады, бұл оның жастық шағының жолсыздықтарынан мүлдем өзгеше болды. Ол адал күйеу, әке және дос болғанға ұқсайды".

Though brought up in Britain, he was born Alfredo León Duggan in Lomas de Zamora, Buenos Aires, Argentina, to a family of wealthy landowners of Irish descent. His family moved to Britain when he was two years old. His father, Alfredo Huberto Duggan, a first generation Irish Argentine, was appointed in 1905 to the Argentine Legation in London, and died in 1915. In 1917, his mother, the Alabama born Grace Elvira Hinds, daughter of the U. S. Consul General in Rio de Janeiro, became the second wife of Lord Curzon, the former Viceroy of India. Duggan and his brother, Hubert (1904–1943), were brought up in Britain at Curzon's seats, and were educated first at Wixenford and Eton. Thereafter Alfred went to Balliol College at Oxford, where he became acquainted with Anthony Powell and Evelyn Waugh. He often features in Waugh's letters and diaries of the period, and his South American background may have influenced the character of Anthony Blanche in Brideshead Revisited, though Waugh described the character as "2/3 Brian [Howard] and 1/3 Harold Acton. People think it was all Harold, who is a much sweeter and saner man [than Howard]." Alfred Duggan kept a car while at Oxford, one of the few students with sufficient funds and influence to do so; the University Statutes prohibited undergraduates from keeping a car within a certain distance of the town centre at Carfax, and so Duggan kept his, an early Rolls Royce, just outside the limit of the jurisdiction of the University Proctors, and would regularly drive himself and his friends to and from London during the social season. At Oxford he was part of the Hypocrites' Club. During 1938–1941, Duggan served with the London Irish Rifles, with active service in the Norwegian Campaign. For the rest of the Second World War he worked in an aeroplane factory. In 1953, Duggan married Laura Hill. They went to live in Ross on Wye, where he died in April 1964. According to a review by John Derbyshire, Duggan "in later years, his inheritance gone adjusted philosophically to his changed circumstances, living a bookish and domestic life utterly at odds with the extravagant dissipation of his youth. He seems to have been a devoted husband and parent, and a loyal friend."

Қабылдау

Дуганның "Үш компания" (1958) романы Рекс Уорнердің мақтауына ие болды, ол былай деді: "Дуган мырза оны (Лепидусты) қазіргі заманғы кейіпкер етіп көрсеткен, бірақ оны өз дәуірінде де берік орналастырған. "Үш компания" – өте білікті, ғылыми, жанды және ойға жетелейтін еңбек". Дуганның "Конт Богемонд" (1964) романына жазған кіріспесінде Эвелин Уо Дюганның "әдеби стилі өзгермеген. Ол бұл, өзінен кейін жарық көрген романында да, алғашқы романында да соншалықты айқын және анық. Альфред өзінің алғашқы кітабын қырық жеті жасында жариялаған. Ол ақылға қонымды және шеберлікпен жазылған, әсер қылуға немесе көрсетуге ұмтылмаған".

Романдар

"Қалқанды салт атты" (1950). Бірінші крест жорығы, әдеттегідей қарапайым рыцарь көзімен.
"Патшаның санасы" (1951). Вессекс патшалығының негізін қалаушы Сердиктің өмірі жөніндегі болжам.
"Кішкентай императорлар" (1951). Рим Британиясындағы соңғы төңкерістер тізбегі.
"Тұнба үшін әйел" (1953). 11 ғасырда Византия империясына қызмет еткен батыстан келген норман жалдамалы әскерлері, соның ішінде Руссель де Бэйль.
"Леопардтар мен лилиялар" (1954). Асыл әйел Джон және үшінші Генрих патшалар тұсында Англияның қауіпті саясатында өзінің пайдасын іздейді.
"Құдай және менің құқығым" (1955). Сент-Томас Бекеттің өмірі.
"Қысқы тұрақ" (1956). Юлий Цезарь заманында екі галл рим армиясына қосылып, Карр шайқасында тұтқынға түседі және өмірінің қалған бөлігін парфтардың алыс шығыс провинциясында жалдамалы әскер ретінде өткізеді.
"Үшіншісінің серігі" (1958). Юлий Цезарь қайтыс болғаннан кейін Октавиан мен Марк Антониймен бірге триумвир болған Марк Эмилий Лепидтің мансабы.
"Негізін қалаушы әкелер" (АҚШ атауы), "Қасқыр балалары" (1959). Ромул және Римнің негізі қалануы.
"Көгершіннің айласы" (1960). Эдуард Исповедниктің мансабы, оның қызметшілерінің бірі айтқандай – осы қызметшінің Vita Edwardi авторы үшін негізгі ақпарат көзі болғаны айтылады.
"Отбасылық сүйіктілер" (1960). Қарапайым рим сарбазы император Элагабалдың билігін көреді.
"Ательни патшасы" (АҚШ атауы), "Сердиктің дұрыс жолы" (1961). Ұлы Альфредтің өмірі.
"Лорд Джеффридің қиялы" (1962). Грекиядағы қысқа ғұмырлы крест жорығы патшалықтарының біріндегі өмір, Бриелдің Джеффри есімді туысы, қарапайым рыцарь айтқандай.
"Пілдер мен қамалдар" (АҚШ атауы), "Қалаларды қоршаушы" (1963). Ұлы Александрдың өлімінен кейін оның ізбасарларының бірі болған Македониялық Димитрий I-нің өмірі. Жастық шағында құдай деп жарияланғаннан кейін, қалған өмірі антиклимаксқа ұшырайды.
"Граф Богемонд" (1964). Бірінші крест жорығы туралы тағы бір әңгіме, бұл жолы оның басшыларының бірі Антиохиялық Богемондтың көзқарасынан.