Кіріспе

Чарльз Умлауф (17 шілде 1911 – 19 қараша 1994) – американдық суретші, мүсінші және педагог. Ол Мичиган штатының Саут-Хейвен қаласында дүниеге келген. Оның мүсіндерін шіркеулерде, көптеген мемлекеттік мекемелерде, ашық аумақтарда және мұражайларда кездестіруге болады, оның ішінде Хьюстон көркемсурет мұражайында, Вашингтондағы Смитсонов институтында, Нью-Йорктегі Метрополитен өнер мұражайында, сондай-ақ көптеген жеке коллекцияларда сақталған. Умлауф Гуггенхайм стипендиясы және Форд қоры гранты сияқты бірқатар наградаларға ие болды. 1941 жылы Умлауф Техас штатының Остин қаласындағы Техас университетінің сурет мектебінде жұмысқа қабылданды, онда 40 жыл бойы сабақ берді. UT-де сабақ берген суретшілердің арасында Лорен Мозли, Эверетт Спраус, Келли Фейринг, Сеймур Фогель және Уильям Лестер болды. 1981 жылы ол профессорлық қызметтен зейнеткерлікке шықты. 1985 жылы ол әйелі Анжелина Аллен Умлауфпен бірге Остин қаласына өз үйін, Умлауфтың студиясын және 168 мүсінін сыйға берді. Осы сыйлық пен қоғамның зор қолдауының арқасында UMLAUF мүсіндер бағы мен мұражайы құрылып, 1991 жылы Техас штатының Остин қаласындағы 605 Azie Morton Road мекенжайы бойынша есігін ашты. UMLAUF – Остин қаласымен бірлескен жеке-мемлекеттік кәсіпорын.

Ерте өмір

Чарльз Умлауф Мичиган штатының Саут-Хейвен қаласында, отбасының тұрып жұмыс істеген үлкен шаруашылықта дүниеге келді. Ол иммигрант ата-аналары Кристиан Генрих (Бавариялық) және Шарлотта Деруэ (Эльзастық) –ның сегіз баласының алтыншысы болды. Умлауфтардың балалары Генрих, Мари, Шарлотта, Вильгельм, Эдуард, Карл, Емелия және Луи деп аталды. Отбасы жұмыс іздеп, жиі көшіп-қонып тұрды. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Умлауфтар отбасы немісқұмарлыққа қарсы сезімдерден зардап шекті. Отбасы өздерінің есімдерін америкалық үлгіде өзгертіп (Генрихті Генриге, Вильгельмді Уильямға, Карлді Чарльзға), Мичиган қаласындағы және мектептердегі қуғын-сүргіннен сақтануға тырысты. 1917 жылғы тыңшылық туралы заң күшіне енгеннен кейін, Умлауфтың әкесі оқ-дәрі зауытында жұмыс істеген кезде тыңшылық жасады деген жалған айып тағылды. Одан кейін үйдің терезелері сындырылды. Бұл оқиға Чарльздың туындыларының тақырыбына және көркемдік стиліне әсер етті. 1918 жылы отбасының барлығы жұмыс мүмкіндіктері жақсырақ іздеп Чикагоға көшіп келді. Умлауф мүсіншілік өнерін бала кезінде, Мичиган көлінің жағасындағы құммен ойнағанда ашты. Ол жағажайда құмнан сурет жасайтын адамды көрді де, кейіннен өзінің толық мөлшердегі құмнан мүсінін жасады. Умлауф он жасында мүсінші болатынын білгенін айтты. Ол сол кезде отбасымен Чикагода тұрды. 1922 жылы Кристиан Умлауф қайтыс болды, бұл отбасының жағдайын одан бетер нашарлатты. Шарлотта Умлауф алты жылдан кейін дүние салып, балаларын жетім және рухани түрде қиын жағдайда қалдырды. Шарлотта балаларының көркем біліміне ынталы қолдау көрсетіп, аз табысының бір бөлігін Чарльз бен оның бауырларына музыка сабақтарына жұмсады.

Жұмыс

1918 жылы, Чарльз сегіз жасқа толғанда, Умлауф отбасы Чикаго қаласына көшіп келді. Чарльз бен оның бауырлары Оук Парк және Брин Маур контри клубтарында кадилер болып жұмыс істеді. Чарльздің әпкесі Мари, оның өнерге деген қызығушылығын дамытуға көмектесті, 11 жасар інісіне Чикаго өнер институтында (AIC) демалыс күндері сабақтарға қатысу үшін ақы төледі. Ол көп ұзамай оқуын жалғастыру үшін стипендия алды. Умлауф өте ерте кезден мүсін жасауға және бейнелеуге қызығушылық танытқан. Ол кішкентай арыстанның балшықтан жасалған үлгісі үшін 1922 жылы, он бір жасында толыққанды арыстан мүсінін жасауға алғашқы тапсырысын алды. 1929 жылы Умлауф AIC-те Альбин Поласекпен үш жыл бойы оқыды. Содан кейін ол Лорадо Тафттың Midway Studio-сында бір жыл көмекші болып жұмыс істеді, ал 1937 жылға дейін AIC-ге оралды. Осы жылдары Умлауф Еуропада жасалған абстрактілі мүсіндерге қызығушылығын арттырды, нәтижесінде оның өнер туындылары да абстрактілі бола бастады. 1934 жылдан 1941 жылға дейін Умлауф Ұлы депрессия кезінде құрылған WPA Федералдық өнер жобасында жұмыс істеді. Ол бірнеше федералдық жобалар үшін мүсіндер жасады, соның ішінде Мерчандиз Март үшін екі монументалды мүсіндік бас және Кук округі ауруханасы үшін мүсіндер. Оның 1939 жылғы "Соғыс анасы" атты туындысы Марион Куглер Макней және Остиндегі Техас университетінің жаңа құрылған өнер факультетінің профессорларының назарын аударды. Олар оған өмір суреті және мүсін кафедрасының профессоры лауазымын ұсынды, және Умлауфтар 1943 жылы Остинге тұрақты түрде көшіп келді.

Ұстаздық

Техас университетінде қызмет еткен кезінде Чарльз Умлауф көптеген өнер студенттеріне, соның ішінде Фара Фосеттке сабақ берді. Фосетт Умлауфты өзінің "сүйікті профессоры" деп атады және олардың арасында жақын тәлімгерлік қарым-қатынас орнады. Фосетт сабақтарға қатысып, Умлауфтың студиясында онымен бірге жұмыс істеді, сондай-ақ кейде оған модель ретінде түсті. Оның мүсіндік туындылары стилі жағынан Умлауфтың жұмыстарына ұқсас. Фосетттің туындылары 2017 жылы UMLAUF-та "Mentoring a Muse" көрмесінде қойылды. Оның тағы бір шәкірті Боб "Дэди О" Уэйд болды, ол 1961–65 жылдары Техас университетінде оқыды, ал кейін Техас каубой мәдениетінен шабыттанған, өмірден үлкен мөлшердегі туындыларымен танымал болды.