Кіріспе

Биоче сызықтан шығуы – 23 қаңтар 2006 жылы Черногорияда болған пойыз апаты. Кем дегенде 45 адам, оның ішінде бес бала қаза тауып, тағы 184 адам жарақат алды. Бұл Черногория тарихындағы ең ірі теміржол апаты болды.

Оқиға

Жолдан шығу оқиғасы жергілікті уақыт бойынша сағат 16:00-ден кейін (15:00 GMT) Черногорияның астанасы Подгорицадан солтүстікке қарай 10 шақырым жерде, Еуропадағы ең көркем жолдардың бірі саналатын Белград-Бар темір жолында болды. Солтүстік Монтенегродағы Биело Польеден Адриатика теңізіндегі Бар портына шамамен 300 жолаушыны тасымалдаған 412-ші класс жергілікті пойыз Морача өзенінің үстіндегі 100 метрлік тік жардан құлап кетті. Қаза болғандардың көп бөлігі солтүстіктегі шаңғы курортынан қайтып келе жатқан балалар еді. Болашақ NBA All-Star ойыншысы Никола Вучевич, әкесімен бірге пойызда болған, жолдан шығудан аман қалғандардың қатарында болды. Черногорияның ішкі істер министрі Юсуф Каламперовичтің сөзіне қарағанда, апатқа пойыздың тежегіш жүйесіндегі ақау себеп болды. Көлік министрі Андрия Ломпар және Черногория темір жолдарының директоры Ранко Меденица оқиғадан кейін дереу отставкаға кетті, ал пойыз машинисі Слободан Дробняк салдарына немқұрайлы қарағандық күдігімен қамауға алынды.

Ресми тергеу

Апат болған түні Подгорица ауруханасына келген соң, Дробнякты Подгорицаның бастауыш сотының тергеу судьясы Зоран Радович сұраққа тартып алды. Апаттан кейінгі күні, егжей-тегжейлі тергеу басталмас бұрын және куәгерлердің тежегіш жүйеде ақау бар екенін айтуына қарамастан, Черногория темір жолдарының бас директоры Момчило Ракочевич апаттың себебі адам қателігі екенін мәлімдеді, тікелей Дробнякты кінәлады: "Алдын ала, толық емес деректерге сәйкес, апаттың себебі пойыз машинисі мен көмекші құрамның, пойыздың иіс бойымен өздігінен жүріп кетуіне жол бермес жұмыс регламентін сақтамауы болуы мүмкін". Сол күні кешке ол мемлекеттік прокурор Веселин Вучковичтың куәлігінде Дробнякты үш сағат бойы сұраққа тартып алды. Апатта сынған жамбас сүйегіне операция күтіп жатқан ауруханадағы тергеуден кейін судья Радович оны тергеу жалғасып жатқанда бір айға қамауға бұйырды. 2006 жылдың 26 қаңтарында, апаттан үш күн өткен соң, көптеген қайшы пікірлер болды. Судья Радович тергеудің алты айға дейін созылуы мүмкін екенін айтты. Сондай-ақ ол Черногория темір жолдары басшылығын тергеу нәтижесіне зиян келтіретін мәлімдеме жасаудан ескертті. Подгорицадағы «Pobjeda» газетіне берген сұхбатында, ол тергеудің басты мақсаты Дробняктың кінәлі екенін анықтау екенін, бірақ темір жол қауіпсіздігінің кең ауқымды аспектілерін де қарастыратынын мәлімдеді. >

Дробняктың адвокаттары Драгана Вуйович пен Горан Родич 2006 жылдың 28 қаңтарында оның бір айға қамауға алынуына шағымдады: "Ол қашуы және/немесе куәгерлерге әсер етуі мүмкін деген негізде қамауға алынды. Осы жағдайда қашу мүмкіндігін қамауға алудың негізі ретінде көрсету мүлдем орынсыз. Оған кеше операция жасалды, алдында ұзақ реабилитация күтіп тұр. Куәгерлерге әсер ету мүмкіндігіне келсек, ол екі рет тереңінен сұраққа тартылды".

Сот

2006 жылдың 23 шілдесінде Подгорицадағы бас прокуратура Черногория темір жолының 12 қызметкерін сотқа берді. 2007 жылдың қарашасында сот Слободан Дробнякты алты жылға бас бостандығынан айырды, ал қалған 11 айыпталған теміржол қызметкерін босатты (олардың ішінде: бас директор Решад Нуходжич, көлік бас директоры Момчило Ракочевич, көлік мәселелері жөніндегі бас директордың орынбасары Войо Андрияшевич және т.б.).

Қоғамның реакциясы

Ломпар мен Меденицаның отставкаларынан кейін үкімет отставкаға кете ме деген сұраққа вице-премьер Мирослав Иванишевич, тіпті инфрақұрылымы жақсырақ дамыған елдерде де пойыз апаттары болатынын, ал үкімет теміржол инфрақұрылымын дамытуға көп инвестиция жасағанын айтты. 2006 жылғы 27 қаңтарға дейін көптеген адам Дробняктың әділетсіз түрде жазаланғанын қабылдады және оған қарсы күшті реакция болды. "Өзгерістер тобы" атты үкіметтік емес ұйым оған тегін заңдық кеңес берді және Черногория теміржолын жауапкершіліктен қашып, бір қызметкерін құрбан ету арқылы жала жабу науқаны жүргізді деп айыптады. Апаттан үш күн өткен соң тағы бір қауіпті жағдай тіркелді, бұл халықтың наразылығын одан да күшейтті. 2006 жылғы 26 қаңтарда таңертең Подгорицадан келген 6151 нөміріндегі пойыздың локомотивінің дөңгелегі жарылып Барға жетті. Сот шешімі халықтың ашуын тудырды, себебі сотта отырғандар айқайлады, ал қаза болғандардың туыстары, көбінесе қарт әйелдер жылады. Бұл оқиға Черногорияның Социалистік партиясының тағы бір мемлекеттік ісі ретінде бағаланды.