Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Оңтүстік Африкалық крикетші Сидней Франк Бёрк (11 наурыз 1934 – 3 сәуір 2017) – Оңтүстік Африка құрамасы сапында екі тестілік матчта ойнаған крикетші, 1962 және 1965 жылдары бір-бір матчтан өткізген.
South African cricketer
Sydney Frank Burke (11 March 1934 – 3 April 2017) was a South African cricketer who played in two Test matches, one in each of 1962 and 1965.
Өмірбаян
Преторияда дүниеге келген Бёрк 1954-1968 жылдар аралығында бірінші сыныптық крикетпен, негізінен Солтүстік-Шығыс Трансвал және Оранж еркін мемлекеті командаларында ойнаған оң жақта ойнайтын, орташа және төменгі реттік соққы беруші және оң қолмен жылдам орташа темппен тастайтын ойыншы болды. Оның екі негізгі бірінші сыныптық командасы да ұлттық Кьюри кубогының нашар Б секциясында бақ сынасты, ал Бёрктің сол деңгейдегі соққысы мен добылау жетістігі 1961-1962 маусымында басқа добылаушылардың жарақаттануы және іріктеушілердің жаңа ойыншыларды сынап көруге дайындығына дейін оны Жаңа Зеландиямен өтетін бес ойындық серияның үшінші ойынына тестілік командаға шақырды. Бұл қадам жеке табысқа әкелді, бірақ Оңтүстік Африка матчта жеңілді. Бёрк Жаңа Зеландияның бірінші иннингінде 128 ұпайға 6 қақпа, екінші иннингте 68 ұпайға 5 қақпа алып, жалпы матчта 11 қақпадан 196 ұпаймен көзге түсті. Бұл Оңтүстік Африка добылаушысының тестілік дебютіндегі екінші ең жақсы көрсеткіші, тек 1922-1923 жылдары Англияға қарсы өткен матчта Альф Холлдың 11 қақпадан 112 ұпаймен көрсеткен нәтижесінен ғана төмен. Бёрк бұл матчта 81 овер тастады. Wisden журналы оның бірінші иннингте "мақтауға лайық тұрақтылықпен" добылауын, Жаңа Зеландияның 385 ұпай жинағанын және екінші иннингте "күшті соққы берушілердің Бёрктің иіндегі қозғалысын ұстап алуға келмейтінін" атап өтті. Журнал былай деп қосты: "Ол үлкен жүк көтеріп, дерлік шаршап құлады". Осы көрсеткішіне қарамастан, Бёрк келесі тестіге үш жыл бойын тестілік крикет ойнамаған Питер Хайннің пайдасына тізімнен шығарылды. Бұл сәттілікке жетпеген кезде іріктеушілер Нил Адкок пен Питер Поллокты серияның соңғы матчына шақырды. 1963-1964 маусымында Бёрк Оңтүстік Африканың Австралияға жасаған турына қабылданбады, бірақ Солтүстік-Шығыс Трансвалдың капитаны ретінде отандық крикеттегі ең жақсы добылау маусымын өткізді, 35 қақпа алып, орташа есеппен әрбір қақпаға 8,45 ұпай жинады. Wisden журналында ол Австралия турына қатыса алмаған, бірақ "өз талаптарын жаңартуға ниетті екенін көрсеткен" ойыншылардың қатарында есімдері тізілді. Оның іріктеушілердің ойында әлі де бар екенін 1964-1965 маусымының басында Англия құрамасы келген кезде өткен тестілік сынақ матчына шақыруы дәлелдеді, бірақ бір жақты матчта ол бірде-бір қақпа ала алмады. Бұрынғы жеңісті тестілік матчынан дәл үш жыл өткен соң, Бёрк Англияға қарсы серияның үшінші тестісіне қайта шақырылды. Бұл жолы ол сәттілікке жете алмады, тең түскен матчта бірде-бір қақпа ала алмады, бұл матч көңілсіз ойынмен ерекшеленді. Ол тағы да бір тестілік матчтан кейін орнын жоғалтты, ал бұл жолы ол оны қайта иеленбеді. 1967 жылы Англияға саяхат жасаған Оңтүстік Африка университеттерінің командасын сәтті басқарды. Wisden журналында былай делінген: "Мырза С. Ф. Бёркке ең жоғары мақтау айтуға болады, ол ауыр басқарушылық міндеттерді ақылды және көмекші жаттықтырушының міндеттерімен үйлестірді".
Born in Pretoria, Transvaal, Burke was a middle to lower order right handed batsman and a fast medium right arm bowler who played first class cricket mainly for North Eastern Transvaal and Orange Free State between 1954 and 1968. Both of his main first class sides competed in the weaker B section of the national Currie Cup competition, and Burke's batting and bowling success at that level did not bring recognition until, in the 1961–62 season, injuries to other bowlers and a willingness among the selectors to try new players brought him into the Test team for the third game in a five match series with New Zealand. The move was a personal success, though South Africa lost the match. Burke took six wickets for 128 runs in New Zealand's first innings and five for 68 in the second to finish with match figures of 11 for 196. These are the second best match figures in a South African bowler making his Test debut, beaten only by the 11 for 112 of Alf Hall against England in 1922–23. Further hampered by injury to fellow fast bowler Godfrey Lawrence, Burke bowled 81 overs in the match. Wisden noted that he bowled in the first innings with "commendable steadiness" as New Zealand made 385, and that in the second innings "the accredited batsmen failed to master Burke's in swinger". It added: "He shouldered a tremendous burden and virtually bowled himself to a standstill." Despite this performance, Burke was dropped for the next Test in favour of Peter Heine, who had not played Test cricket for three years, and when that did not prove successful the selectors recalled Neil Adcock and Peter Pollock for the final match of the series. In the 1963–64 season, Burke was not picked for the South African tour to Australia, but as captain of North Eastern Transvaal had his best bowling season in domestic cricket, taking 35 wickets an average of just 8.45 runs apiece. He was mentioned in Wisden among a group of players who had failed to make the Australian tour but "gave indications of their intention to renew their claims". That he was still in the selectors' thoughts was demonstrated by his selection for the Test trial match at the start of the 1964–65 season, when England were the tourists, though in a one sided match he failed to take a wicket. Exactly three years after his previous triumphant Test appearance, Burke was again picked for the third Test of the series against England. This time, he was not a success, failing to take a wicket in a drawn match which was noted for some dull batting. Again, he lost his place after the single Test match, and this time he did not regain it. He managed the successful South African Universities team that toured England in 1967. The Wisden report said, "No praise could be too high for Mr S. F. Burke, who combined the onerous managerial duties with those of a shrewd and helpful coach."