Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Оңтүстік Африкалық крикетші Уильям Стивен "Бастер" Фаррер (8 желтоқсан 1936 жылы туған) – Оңтүстік Африканың бұрынғы крикетшісі. 1962 және 1964 жылдар аралығында алты тестілік матчта қатысты. Ол сонымен қатар халықаралық деңгейде теннис және хоккеймен де айналысты.
South African cricketer
William Stephen "Buster" Farrer (born 8 December 1936) is a former South African cricketer who played in six Test matches between 1962 and 1964. He also played tennis and hockey at international level.
Білім және алғашқы крикет мансабы
Фаррер бала кезінен "Бастер" деп аталды. Оның ата-анасы спортта өте жақсы жетістіктерге қол жеткізді: әкесі Шекара крикет командасының капитаны болды, ал анасы Оңтүстік Африканың 18 жасқа дейінгі теннис турнирінде жеңіске жетті. Ол отбасының үйіне жақын, Кинг-Уильямстаундағы Дейл колледжінде оқыды, спортта өте жақсы ойнап, 1954 жылы, соңғы курста мектеп крикет командасының капитаны болды. 18 жасқа толғаннан кейін бірнеше күн өткен соң, 1954-1955 маусымдағы Кьюри Кубогында бірінші сыныпты крикеттегі дебютін жасады. Солтүстік-Шығыс Трансваалға қарсы өткен ойында ол жалғыз иннингінде 77 ұпай жинады. 1955 жылы Грэмстаундағы Родс университетінде дене шынықтыру мамандығы бойынша бакалаврға оқуға түсті. 1954-1955 және 1955-1956 жылдары Бордер үшін тағы жеті матч өткізгенімен, 50 ұпайдан аспағандықтан, Фаррер теннис карьерасына назар аударуға шешім қабылдады.
Farrer has been known as "Buster" since early childhood. His parents excelled at sport: his father captained the Border cricket team, and his mother won the South African under 18 singles tennis championship. He attended Dale College, near the family home in King William's Town, excelling in sport and captaining the school cricket team in his final year, 1954. He made his first class cricket debut for Border in the Currie Cup in the 1954–55 season a few days after his 18th birthday. Playing against North Eastern Transvaal, he scored 77 in his only innings. He began studying at Rhodes University in Grahamstown for a BA in Physical Education in 1955. After seven more matches for Border in 1954–55 and 1955–56 without reaching 50, Farrer decided to concentrate on his tennis career.
Теннис мансабы
Фаррер Оңтүстік Африка университеттерінің теннис құрамасында өнер көрсетті. 1956 жылы оған Оңтүстік Африканың жас теннисшілерімен бірге Англияға саяхатқа шақыру келді. Ол келісіп, университеттегі оқуын тоқтатты. Англияда бірнеше шағын турнирден кейін Фаррер 1956 жылғы Уимблдон чемпионатына жеке, ерлер жұбы және аралас жұп сынында қатысты. Жеке сында ол бірінші турда Дик Поттерді (Австралия) 6–4, 6–1, 6–4 есебімен жеңіп, екінші турда Стаффан Стокенбергке (Швеция) 6–4, 6–2, 12–10 есебімен ұтылды. Ол Оңтүстік Африкалық Ивор Филлипспен бірге ерлер жұбында египеттік Мохамед Бадр әл-Дин мен Камель Мубарекке қарсы бірінші турда 6–4, 6–1, 6–4 есебімен жеңіске жетті, бірақ екінші турда Стокенберг пен Ульф Шмидттен (Швеция) 6–2, 6–2, 11–9 есебімен ұтылды. Аралас жұп сынында ол Оңтүстік Африкалық Эстель ван Тондермен үшінші турға дейін жетті, онда британдық Джерри Окли мен Пэт Хирд жұбынан 8–6, 6–2 есебімен жеңілді. Филлипс пен ван Тондер Фаррердің турлық тобының мүшелері болды. Бұл Фаррердің Уимблдон чемпионатына қатысқан жалғыз реті болды, себебі ол әуесқой теннис ойнап, үнемі алыс сапарларға шығуға қаржылық мүмкіндігі болмады. Отанына оралғаннан кейін ол Йоханнесбургте бұрынғы югослав теннисшісі Франьо Кукулевич басқаратын спорт тауарлары дүкенінде жұмыс істеді. Йоханнесбург клубтық жарыстарында теннисін жақсартқанмен, Оңтүстік Африканың Дэвис кубогы құрамасына іліге алмады. Әкесіне спорт тауарлары дүкенінде көмектесу үшін Король Уильям қаласына қайтып келген соң, ол жергілікті деңгей өте төмен болғандықтан, үнемі теннис ойнаудан бас тартып, крикетке көшті. Крикетте соққы беру мен доп тастау кезінде оң қолын қолданса, теннис пен сквошты сол қолымен ойнады.
Farrer represented South African Universities at tennis. In 1956 he was offered a trip to England with a group of young South African tennis players. He accepted, and abandoned his university studies. After several minor tournaments in England, Farrer played in the singles, men's doubles and mixed doubles at the 1956 Wimbledon Championships. In the singles he beat Dick Potter (Australia) in the first round, 6–4, 6–1, 6–4, but lost to Staffan Stockenberg (Sweden) in the second round, 6–4, 6–2, 12–10. He and Ivor Phillips of South Africa won the first round of the men's doubles against the Egyptian pair Mohamed Badr el din and Kamel Moubarek, 6–4, 6–1, 6–4, but lost in the second round to Stockenberg and Ulf Schmidt (Sweden), 6–2, 6–2, 11–9. In the mixed doubles he partnered Estelle van Tonder of South Africa to the third round, where they lost to the British pair Gerry Oakley and Pat Hird, 8–6, 6–2. Phillips and van Tonder were members of Farrer's touring group. It was Farrer's only Wimbledon, simply because he couldn't afford regular long trips away playing amateur tennis. On his return he took a job in a sporting goods store in Johannesburg run by the former Yugoslavian tennis player Franjo Kukuljević. He improved his tennis in the Johannesburg club competition but was unable to reach the South African Davis Cup team. After he returned to King William's Town to help his father with his growing sporting goods store, he gave up regular tennis because the local standard was so low, and concentrated on cricket. Although he was right handed at batting and bowling at cricket, he played tennis and squash left handed.
Кейінгі крикет мансабы
1960 жылы тамызда Фаррер Грэмстаунда Морин Фуллартонға үйленді. 1960–61 жылдары бірінші сыныптық крикетке қайта оралды, «Бордер» командасы үшін алты матчта 55.44 орташа есебімен 499 ұпай жинады. Келесі маусымда ол «Бордер» клубының капитаны болып тағайындалды, ал бір матчтан кейін Оңтүстік Африка құрамасына Кейптаунда Жаңа Зеландияға қарсы үшінші тестілік матчқа шақырылды. Үшінші нөмірде ойнап, ол 11 және 20 ұпай жинады, бірақ екі аптадан кейін Оңтүстік Африка жасөсперімдерінің (Colts XI) командасының капитаны ретінде өз үйі – Шығыс Лондонда Жаңа Зеландияға қарсы матчта бірінші таймда 147 ұпай жинап, бірінші сыныптық жүзін жасады. Ол тестілік құрамдағы орнын сақтап, төртінші тестіде 40, ал бесінші тестіде 7 және 10 ұпай жинады. 1962–63 жылдары Фаррер 63.42 орташа есебімен 888 ұпай жинады. «Оранж Фри Стейт» командасына қарсы екі матчта 91 және 100 ұпай (Welkom қаласында), ал 107 ұпай (Шығыс Лондонда) жинады. 1963–64 жылдары Австралазияға турнеге қатысты және турне кезінде команданы іріктеушілердің бірі болды. Алғашқы бес матчта 20.55 орташа есебімен 185 ұпай жинады, Хобарттағы Тасмания құрамасына қарсы 107 ұпай жинағанына қарамастан, Австралия аяғында тестілік командаға іліге алмады. Бірнеше рет тестілік командада бос орын болғанда, өзінің таңдалуына қарсы дауыс беріп, басқаларды қолдады. Команда Жаңа Зеландияға келген кезде оның формасы жақсарды, онда ол екі күндік матчтарда 144 және 52 ұпай жинады. Жаңа Зеландиядағы үш тестілік матчтың барлығында ойнады, Веллингтонда 30 және 38 ұпай, Дунединде 39 ұпай, Оклендте 21 және 5 ұпай жинады. 1964–65 жылдары «МКК» командасына қарсы «Бордер» командасын жетектеген кезде 66 және 10 ұпай жинады, бірақ сынақ матчтарына немесе тестілерге, немесе 1965 жылы Англияға жасалған турнеге шақырылмады. 1965–66 жылдары «Оранж Фри Стейт» командасына қарсы 207 ұпай (команданың 361 ұпайынан 272 минутта) жинап, «Бордер» командасы үшін ең жоғары ұпай жинаған рекордты орнатты. 1966–67 жылдары австралиялықтарға қарсы «Бордер» үшін 95 және 50 ұпай жинады. 1967–68 жылдары жұмыс және отбасылық міндеттері үйден тыс матчтардың көп бөлігіне уақытты бөлмейтіндіктен «Бордер» командасының капитаны лауазымынан бас тартты. Бірақ ол үздіксіз ұпай жинауын жалғастырды: 1967–68 жылдары 459 ұпай (57.37 орташа есебімен), 1968–69 жылдары 521 ұпай (65.12 орташа есебімен) – ол Шығыс провинцияға қарсы 211 ұпай жинап, өзінің бұрынғы рекордын жаңартты (команданың 355 ұпайынан), және соңғы маусымында 1969–70 жылдары 539 ұпай (67.37 орташа есебімен). 1969–70 жылдары Австралия құрамасына қарсы 154 және 42 ұпай жинады. «Wisden» журналы оның 154 ұпайын (команданың жалпы саны 299) «бірнеше күн бұрын Дурбанда Грейм Поллок пен Ричардс жасаған шеберлікпен жасалған тестілік жүздіктерден сәл ғана төмен» деп бағалады, бірақ «ең жақын іріктеуші жүздеген шақырым қашықтықта болды». Маусым соңында ол карьерасын аяқтады, осылайша ол өзінің соңғы бірінші сыныптық матчын өткізді.
Farrer married Maureen Fullarton in Grahamstown in August 1960. He returned to first class cricket in 1960–61, scoring 499 runs in six matches for Border at an average of 55.44, with five 50s. The next season, he was appointed captain of Border, and after one match he was selected for South Africa in the Third Test against New Zealand in Cape Town. Batting at number three he made only 11 and 20, but two weeks later, captaining a South African Colts XI against the New Zealanders on his home ground of East London, he hit 147 not out in the first innings, his first first class century. He kept his place in the Test side and made 40 in the Fourth Test, and 7 and 10 in the Fifth. Farrer scored prolifically in 1962–63, 888 runs at 63.42; in two matches against Orange Free State he hit 91 and 100 not out at Welkom and 107 not out at East London. He was selected to tour Australasia in 1963–64, and acted as one of the team selectors on tour. He scored only 185 runs at 20.55 in the first five matches, and despite a score of 107 against the Tasmania Combined XI in Hobart he was unable to make the Test team on the Australian leg of the tour. On several occasions, when a batting spot in the Test team was open, he voted against his own inclusion in favour of others. His form improved when the team arrived in New Zealand, where he scored 144 and 52 in the two two day matches before the First Test. He played in all three Tests in New Zealand, scoring 30 and 38 not out in Wellington, 39 in Dunedin, and 21 and 5 not out in Auckland. He scored 66 and 10 when he led Border against MCC in 1964–65, but was not selected for any trial matches or Tests, or for the tour to England that followed in 1965. In 1965–66 he set the record for the highest score for Border with 207 (in 272 minutes out of a team total of 361) against Orange Free State. He scored 95 and 50 for Border against the Australians in 1966–67. He relinquished the Border captaincy in 1967–68 because work and family commitments did not allow him to spare the time for most matches away from home. But he continued to score prolifically: 459 runs at 57.37 in 1967–68, 521 at 65.12 in 1968–69 (when he broke his own record by scoring 211 against Eastern Province, out of a team total of 355), and 539 at 67.37 in his last season, 1969–70. Against the touring Australian team in 1969–70 he hit 154 and 42. Wisden said his 154 (in a team total of 299) "was only slightly inferior to the masterly Test centuries by Graeme Pollock and Richards at Durban a few days previously [in the Second Test] but ironically the nearest selector was hundreds of miles away". He retired at the end of the season, so it turned out to be his last first class match.
Кейінгі спорт түрлері
Фаррер 1960-шы жылдардың басында хоккейден шекара атынан өнер көрсетті және 1971 жылы Оңтүстік Африка құрамасы үшін Родезия және Австралияға қарсы үш матч ойнады. Тенниспен айналысуын тоқтатқаннан кейін сквошпен айналыса бастады, ал 1960-1970 жылдары бірнеше рет шекара чемпионы атанды және шекараны ұсынып тұрды. Оң және сол қолымен ойнай білуіне байланысты, қағидаларға рұқсат болғанда, ол кейде екі қолында да ракеткамен ойнайтын. 1980-ші жылдары Оңтүстік Африканың мастерс турнирлерінде өнер көрсетті. Крикетпен айналысуын тоқтатқаннан кейін гольфпен белсенді түрде айналыса бастады және 1977 және 1978 жылдары шекараны ұсынып тұрды. 75 жасқа келгенде ол "өз жасын жеңіп", Шығыс Лондон гольф клубында жалпы есеп бойынша 74 ұпай жинады. Фаррер 2000-шы жылдары ағалар арасындағы боулинг турнирлерінде шекара және Оңтүстік Африка атынан өнер көрсетті. Сондай-ақ, 1979 жылы екі мұхит марафонында 1229 қатысушының ішінде 502-ші орынды иеленді, сондай-ақ сол жылы жолдастар марафонын табыспен аяқтады. 1993, 1995 және 1996 жылдары Аргус велосипед жарысына қатысып, әр жолы қатысушылардың алғашқы үштен бірінің ішінде жарысты аяқтады.
Farrer represented Border at hockey from the early 1960s, and played three matches for South Africa in 1971, against Rhodesia and Australia. He took up squash after he gave up tennis, and in the 1960s and 1970s he was Border champion several times, and represented Border. Able to play with either hand, when the rules allowed it he sometimes played with a racquet in each hand. In the 1980s he represented South Africa in masters tournaments. Farrer took up golf more seriously when he gave up cricket, and represented Border in 1977 and 1978. When he was 75 he "beat his age", shooting a gross score of 74 at the East London Golf Club. Farrer represented Border and South Africa in seniors bowls in the 2000s. He also finished 502nd out of 1229 in the Two Oceans Marathon in 1979, as well as completing the Comrades Marathon the same year. In 1993, 1995 and 1996 he competed in the Argus cycle tour, finishing in the first third of the field each time.
Кәсіпкерлік және отбасылық
Бастер мен Морин Фаррердің бір қызы мен екі ұлы бар. Бастер көп жыл бойы Король Уильям қаласындағы отбасылық спорт тауарлары дүкенін басқарды, кейін оны ұлы Колинге өткізді.
Buster and Maureen Farrer have a daughter and two sons. Buster ran the family's sporting goods shop in King William's Town for many years before handing it over to his son Colin.