Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Дэниел Хорсманден (4 маусым 1691 – 28 қыркүйек 1778) – Нью-Йорк провинциясының жоғарғы сотының төрағасы және губернатордың атқару кеңесінің мүшесі.
Daniel Horsmanden (June 4, 1691 – September 28, 1778) was a chief justice of the supreme court in the Province of New York and member of the governor's executive council.
Өмірбаян
Хорсманден Англияның Кент графтығындағы Гудхерст қаласында дін қызметкерлері мен жер иелері отбасында дүниеге келді. Ол өзінің ағасы сэр Уолтер Рэлидің Гвианаға жасаған жорығын қаржыландыру үшін Лидс қаласын сатқан сэр Уорхэм Сент-Легердің немересі болды. Хорсманден құқық білімін оқыды, бірақ Оңтүстік теңіз көпіршігіндегі қаржылық спекуляциялар салдарынан мұрасын жоғалтты, бұл оның жаңа мүмкіндіктер іздеу үшін колонияларға сапар шегуіне себеп болды. Оның туысы Уильям Бёрд II Вирджиниядағы ірі жер иесі және Вирджиния Кеңесінің және Лондон Корольдік қоғамының мүшесі болды. 1673 жылы Бёрдтің әкесі Уильям Бёрд I, 21 жастағы жесір Мэри (туған тегі Хорсманден) Филмерге үйленді, ол Англияның Ленам қаласының тумасы еді. Мэридің әкесі Кромвельден қашып Вирджинияда кавалер ретінде уақыт өткізді, ал оның бұрынғы күйеуі Сэмюэл Филмер (торий автор Роберт Филмердің үшінші ұлы) Вирджиния губернаторы Сэмюэл Аргаллдың қарындасынан таратылған. Хорсманденнің құқықтағы қабілеті оның 1733 жылғы 23 мамырда Нью-Йорк қалалық кеңесіне шақырылуына әкелді. Ол 1736 жылдың қыркүйегінде Нью-Йорк қаласының тіркеушісі болып тағайындалды және 1737 жылдың қаңтарында Жоғарғы соттың үшінші судьясы болды. Ол 1747 жылдың қыркүйегінде саяси антагонизмдерге байланысты екі лауазымнан да босатылды. 1750 жылдың шілдесінде ол Жоғарғы сотқа қайта оралды және 1763 жылдың наурыз айында Бас судья болып тағайындалды. Ол 1733 жылдан 1747 жылға дейін және 1755 жылдан 1776 жылға дейін губернатордың атқарушы кеңесінде қызмет етті. Ол Кингс колледжінің (қазіргі Колумбия университеті) алғашқы сенімділерінің бірі болды. 1744 жылы Америка философиялық қоғамының алғашқы мүшесі болып сайланды. Ол 1735 жылы Джон Питер Зенгердің ісіне қатысты. Ол 1741 жылы Нью-Йорктегі құлдар көтерілісіне қатысқан деп күдіктелген заговоршыларды соттаған судьялардың бірі болды. 1766 жылы ол Прендергаст ісі бойынша судьялардың бірі болды, онда ол Датчесс округындағы жер көтерілісінің көсемі деп саналған адамды айыптап, өлім жазасына кесті. 1773 жылы ол Гаспи ісін тергеу үшін комиссар болып тағайындалды, бұл өткен жылы бостандық ұлдарының тобы патшаның кемесі Гаспиді өртеп жіберген оқиға еді. 1776 жылы Оливер Де Лансимен және Нью-Йорк қаласы мен округының тағы мыңға жуық тұрғынымен бірге ол Лорд Хауға арналған үндеуге қол қойды. Ол Нью-Йорктегі Флатбуш қаласында қайтыс болды және Троица шіркеуінің ауласына жерленді.
Horsmanden was born in Goudhurst, Kent, England to a family of clergy and landed gentry. He was grandson to Sir Warham St. Leger who had sold Leeds Castle to finance his cousin Sir Walter Raleigh's ill fated expedition to Guiana. Horsmanden read law, but lost his inheritance to financial speculation in the South Sea bubble which necessitated his voyage to the colonies to seek new opportunities. His cousin William Byrd II, a large land owner in Virginia and a member of the Council of Virginia and the Royal Society of London smoothed his introduction into English colonial society. About 1673, Byrd's father, William Byrd I had married a 21 year old widow named Mary (née Horsmanden) Filmer, a native of Lenham, England. Mary's father had spent time in Virginia as a Cavalier fleeing Cromwell, and her former husband Samuel Filmer (third son of Tory author Robert Filmer) descended from the sister of Samuel Argall, governor of Virginia. Horsmanden's legal talent resulted in his eventual call to the New York City Council on May 23, 1733. He was appointed Recorder of New York City in September 1736, and 3rd Justice of the Supreme Court in January 1737. He was dismissed from both offices in September 1747, due to political enmities. In July 1750, he was restored to the Supreme Court, and was appointed Chief Justice in March 1763. He was on the governor's executive council from 1733 to 1747 and from 1755 to 1776. He was one of the original trustees of King's College (now Columbia University). He was elected to the original American Philosophical Society in 1744. He was involved in the 1735 trial of John Peter Zenger. He was one of the judges who tried the supposed conspirators in the New York Slave Insurrection of 1741. In 1766, he was one of the judges in the Prendergast case where he convicted and sentenced to death the supposed leader of the Dutchess land rebels. In 1773, he was appointed a commissioner to inquire into the Gaspee Affair, which was the burning of the king's ship Gaspee by a party of Sons of Liberty in the preceding year. In 1776, along with Oliver De Lancey and about one thousand other residents of the city and county of New York, he signed an address to Lord Howe. He died in Flatbush, New York, and is buried in Trinity church yard.