Мичиган университетінің анархист кітапханасы коллекциясы
Labadie Collection
Мичиган университетінің Лабади коллекциясы – анархизм тарихы бойынша әлемдегі ең толық жинақ. 19-ғасырдан бергі радикалды қозғалыстар туралы мәліметтер бар. 📚🔍
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мичиган анархистік кітапханасының қоры
Michigan anarchist library collection
Мичиган университетіндегі Лабади қоры, Детройт анархисі Джо Лабади құраған радикалдық жарияланымдар жинағынан бастау алып, 19-шы ғасырдан қазіргі уақытқа дейінгі анархизм және басқа да радикалдық қозғалыстар тарихын көрсететін әлемдегі ең толық жинақтардың бірі ретінде танылған.
The Labadie Collection at the University of Michigan, originating from the collection of radical ephemera built by Detroit Anarchist Jo Labadie, is recognized as one of the world's most complete collections of materials documenting the history of anarchism and other radical movements from the 19th century to the present.
Жинақтың құрылуы
Лабади жинағы 1964 жылы Арнайы жинақтар кітапханасының (кейіннен Сирек кітаптар бөлмесі деп аталды) құрамына кірді. Ол индивидуалистік анархист Джозеф Лабадидің (1850–1933) есімімен аталады. Әйелі Софидің көмегімен Лабади 1870 жылдардан бастап 1933 жылы қайтыс болғанға дейін әлеуметтік қозғалыстарға қатысты мол әдебиеттерді, соның ішінде өзінің жазбаларын және басылымдарын жинап, сақтап келді. Бұл бірегей және құнды жинақты сатып алуға Висконсин университеті сияқты бірнеше мекемелер ұсыныс жасады, бірақ "Джо" деп танылған Лабади оның Мичиган университетіне берілуін қалады. Ол оның географиялық жағынан өзіне жақын болуын қалағандықтан ғана емес, сонымен қатар Мичиганның консервативті институтының жинағында идеологиялық тепе-теңдікке мұқтаж екенін сезінді. 1912 жылы Висконсин университетінің Джон Р. Коммонсқа жазған хатында Лабади оның жинағын алуға тырысқаны үшін алғыс айтып, былай деді: «Мен оның ең қажетті жерге баруы керек деп шештім – ескі, консервативті, реакциялық және кейбір нәрселерде тікелей Мичиганға. Сіздер, Висконсин халқы, онымен қаншалықты жақсы жұмыс жасайтыныңызды білемін, бірақ сіз оның Мичиган университеті үшін қандай жарық болатынын ескергенде, сіздің зердеңіз менің осы мәселедегі әрекеттерімді мақұлдайтынына сенімдімін». Алғашқы үлестің нақты көлемі белгісіз, бірақ алғашқы партия 1912 жылы шамамен 20 қораппен жеткізілді. Лабадидің баспаханасында жасалған материалдармен және оның кең ауқымды хат алмасуымен қатар, кітаптар, буклеттер, жарғылар, газеттер, бюллетеньдер, хабарламалар, мүшелік билеттері, фотосуреттер, үлкен парақтар және оның түрлі еңбек және наразылық қозғалыстарындағы қызметін көрсететін төсбелгілер де болды. Регенттер кеңесі бұл сыйлықты қуана қабылдаса да, консервативті кітапхана басшылығы осы радикалды әдебиеттер қорымен не істеу керектігін білмеді. Материалдар кітапханаға тапсырылғаннан кейін көп жылдар бойы олармен ештеңе жасалмады. Зерттеушілерге кілт беріліп, олар өздеріне жабық камераға жіберіліп, өңделмеген, тізімделмеген және каталогталмаған материалдармен толтырылған қораптармен қалдырылды. Кейбір заттар жоғалып кеткені сөзсіз.
The Labadie Collection became a part of the Special Collections Library (then called the Rare Book Room) in 1964. It is named after individualist anarchist Joseph Labadie (1850–1933). With the help of his devoted wife, Sophie, Labadie collected and carefully preserved a vast amount of literature on social movements from the 1870s to his death in 1933, including his own writings and publications. Although offers for this unique and valuable collection came from several institutions, including the University of Wisconsin, "Jo," as he was known, insisted it should go to the University of Michigan. Not only did he want it to be geographically closer to him, but he also felt the conservative Michigan institution needed some ideological balance in its collections. In a 1912 letter to John R. Commons of the University of Wisconsin, Labadie thanked him for trying to acquire his collection, and said, "I made up my mind it should go where it was most needed—old moss back Michigan,—conservative, reactionary, and positively crass in some things I know how well you Wisconsin folk would have done with it, but when you consider what a light it will be to the U of M, I know your discernment will approve my conduct in the matter." The exact size of the original contribution is unknown, but the first shipment arrived in 1912 in about 20 boxes. In addition to materials created on Labadie's printing press and his vast correspondence, there were books, pamphlets, by laws, newspapers, newsletters, announcements, membership cards, photographs, broadsides, and badges reflecting his activities in various labor and protest movements. Although the Board of Regents graciously accepted the gift, the conservative library administration was at a loss as to what to do with this radical trove of literature. For years after the materials were deposited in the Library, absolutely nothing was done with them. Inquiring researchers would be given a key and sent into a locked cage area on their own, left with boxes of unaccessioned, unprocessed and uncataloged materials. Items undoubtedly disappeared.
Агнес Инглис көмек көрсетті
Егер 1920-жылдардың басында Лабади коллекциясында зерттеулер жүргізе бастаған бай Детройт белсендісі Агнес Инглис болмаса, бұл материалдардың тағдыры осылай қалатын болар еді. Инглис бұған дейін радикалды саяси қызметке қатысып, Эмма Голдман, басқа анархистер және IWW үшін лекциялар ұйымдастырған, еңбек және азаматтық құқықтарды қолдау үшін науқандар жүргізген, тіпті Бірінші дүниежүзілік соғыстағы әскерге шақыру заңын бұзғандар мен саяси тұтқындарға кепілдік ақшасын төлеп көмектескен. Оның отбасы ақырында оның жәрдемақысын қарапайым күнкөріс қаражатына дейін төмендетті, осылайша ол мұрасын радикалды мақсаттарға ысыраптап жібермесін деген ниетпен, себебі ол мұндай ісқақыға бейім болған. Инглис Джо және Софи Лабадилермен таныс болды және олардың кітапханаға жасаған сыйлығы туралы білді. Лабади коллекциясымен алғаш рет танысқаннан кейін оның ішкі ұйымдастырушылық қабілеті оны билеп алды, ол материалдарды "реттеуге" және хаосқа тәртіп келтіруге кірісті. Бұл шешім оның өмірін өзгертіп жіберді, өйткені ол 20 жылдан астам уақыт Лабади коллекциясында коллекцияның ресми емес кураторы болып қызмет етті. Инглис осы іске уақытын арнады, тек бір қысқа мерзімде ғана аз төлем алды, ал қалған уақытта жалақысыз жұмыс істеді. 2000 жылы Лабади коллекциясын жинауға келіскен Качинскидің жазбалары Мичиган университетінің ерекше коллекцияларындағы ең танымал мұрағаттардың бірі болып табылады. Университеттің онлайн каталогында Лабади коллекциясының материалдары бар. Лабади коллекциясының бір бөлігі онлайн қолжетімділік үшін цифрлық форматқа ауыстырылды.
This might have remained the fate of the materials had it not been for wealthy Detroit activist, Agnes Inglis, who began doing research in the Labadie Collection in the early 1920s. Inglis had already been involved in radical political activities, organizing lectures for Emma Goldman, other anarchists and the IWW, and rallying support for labor and civil liberties causes, and assisting and even putting up bail money for World War I draft law violators and political prisoners. Her family eventually reduced her allowance to a modest living stipend so that she would not squander her inheritance on radical causes, as she was likely to do. Inglis was acquainted with Jo and Sophie Labadie, and knew of their donation to the Library. After her first encounter with the Labadie Collection her inherent organizing instincts took over, and she stayed to "sort out" the materials and bring some order to the chaos. This decision changed her life, for she stayed at the Labadie Collection for over 20 years as the collection's unofficial curator. Inglis donated her time to the effort, working without a salary of any kind except for one brief period when she received a small stipend. Kaczynski's writings, which the Labadie agreed to collect in 2000, are among the most popular archives in the University of Michigan's special collections. The university's online catalog includes the Labadie holdings. Some of the Labadie's collections have been digitized for online access.