Луиджи Симони: Итальян футбол шебері мен жаттықтырушысы
Luigi Simoni
Луиджи Симони (1939-2020) – италиялық футболшы, жаттықтырушы. 7 команданы Serie B-ден Serie A-ға көтерген. 1998 жылы УЕФА кубогын жеңіп, "Интер" клубымен сәтті өнер көрсетті.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Италиялық футболшы, жаттықтырушы және футбол қызметкері (1939–2020)
Italian footballer, manager, and official (1939–2020)
Луиджи "Гиги" Симони (22 қаңтар 1939 – 22 мамыр 2020) – итальяндық футбол қызметкері, ойыншы және жаттықтырушы. Ол шебер тактик болғандықтан, жаттықтырушы ретінде Симони басқарған командаларымен Серия B-ден Серия A-ға жеті рет, бес түрлі клубпен көтерілуде үлкен жетістіктерге қол жеткізді. Дегенмен, ол ең көп танымал, 1997–98 жылдары «Интер Милан» командасын басқарған қысқа, бірақ маңызды кезеңімен, онда ол 1998 жылы УЕФА кубогын жеңіп алды және «Ювентусқа» есе жіберіп, скудеттоны ұтып алуға жақын болды; оның «Интердегі» кезеңінде Роналду толыққанды жарамды болған жалғыз кез еді, Симони бразилиялықтың қабілеттерін толыққанды пайдаланды.
Luigi "Gigi" Simoni (22 January 1939 – 22 May 2020) was an Italian football official, player and manager. A skilled tactician, as a coach Simoni enjoyed notable success in earning promotion from Serie B to Serie A with the teams he managed, a feat he achieved seven times with five different clubs. He is best known, however, for his brief but important stint as manager of Inter Milan (1997–98), where he won the UEFA Cup in 1998 and came close to conquering the scudetto, losing out to Juventus; this was the only time where Ronaldo was fully fit during his Inter spell, with Simoni making full use of the Brazilian's abilities.
Өмірбаян
Луиджи Симони Италияның Эмилия-Романья аймағындағы Кревалькор қаласында туған.
Luigi Simoni was born in Crevalcore, Emilia Romagna, in Italy.
Мансап
Симони «Мантова», «Наполи», «Торино», «Ювентус», «Брешиа» және «Дженоа» клубтарында шабуылдаушы жартылай қорғаушы ретінде ойнады. Ол 1961–62 жылдары «Наполи» сапында Италия кубогын жеңіп алды. Бас бапкерлік карьерасын 1974–75 маусымында «Дженоа» клубында бастады. Келесі жылы ол «россоблу» командасын Серия А-ға қайтаруға қол жеткізді. «Пиза», «Брешиа» және «Кремонезе» секілді командалармен бірнеше рет жоғары дивизионға көтерілгеннен кейін, сондай-ақ аутсайдер командалармен (тағы да «Кремонезе» және «Наполи») жақсы нәтижелер көрсеткеннен кейін, 1997 жылы Симониді Массимо Моратти Миланның «Интернационале» командасын жаттықтыруға шақырды. Формадағы Роналдудың қатысуымен Симони 1998 жылы «Лациодан» УЕФА кубогын жеңіп алды және «Ювентустың» артынан Серия А-да екінші орынды иеленді. Келесі маусымда Симони 1998 жылдың 30 қарашасында «Интернационаледен» босатылды, бірақ ол команда жанкүйерлерінің құрметі мен естелігін сақтап қалды. Кейіннен ол 2009–10 маусымындағы қызметіне қайта бекітілді, ал бұрынғы «Дженоа» қорғаушысы Винченцо Торренте «алқаптағы» бас бапкер ретінде жұмыс істеді. Симони мен Торренте басшылығымен «Губбио» сол жылы Серия B-ге тарихи өрлеуге қол жеткізді. Торренте «Бариден» ұсыныс қабылдағаннан кейін, Симони мен «Губбио» Фабио Печчианы жаңа бас бапкер етіп тағайындауға келісті. Печчианың «Губбио» бастығы ретіндегі қызметі сәтсіз аяқталды, ал 2011 жылдың 18 қазанында Симони өзінің бұрынғы клубы, лига көшбасшысы «Ториноға» қарсы Серия B ойынында уақытша бас бапкер болып жұмыс істеуге келісті. Ойын оның командасының күтпеген 1:0 есебімен аяқталды, бұл клубты жарамды жаттықтырушы табылғанша Симониді қызметте ұстауға мәжбүр етті. Келесі екі ойында «Губбио» тағы төрт ұпай жинады – тең түсті және жеңіске жетті. 2012 жылдың 20 наурызына дейін команданы басқарды, содан кейін бірінші командадағы міндеттерін көмекші жаттықтырушы Марко Алессандриниге жүктеді және «Губбиодағы» техникалық директор лауазымына оралды.
Simoni played as an attacking midfielder for Mantova, Napoli, Torino, Juventus, Brescia and Genoa. He won the Coppa Italia in 1961–62 with Napoli. He started his managerial career with Genoa, in the 1974–75 season. The next year, he was able to bring the rossoblu back to Serie A. After a long series of promotions, with Pisa, Brescia and Cremonese among them, and good results with outsider teams (Cremonese again, and Napoli), Simoni was called by Massimo Moratti to coach Internazionale of Milan in 1997. With an in form Ronaldo on his side, Simoni won the UEFA Cup over Lazio in 1998, and managed a second place finish in Serie A, behind Juventus. The following season, Simoni was fired by Internazionale on 30 November 1998, although he was still appreciated and well remembered by the team's fans. He was later confirmed to his role also for the 2009–10 season, with former Genoa defender Vincenzo Torrente acting as "on pitch" head coach. Under the guidance of Simoni and Torrente, Gubbio ensured a historic promotion to Serie B that year; after Torrente decided to accept an offer from Bari, Simoni and Gubbio agreed to appoint Fabio Pecchia as new head coach. Pecchia's term as Gubbio boss turned out however unsuccessful, and on 18 October 2011 Simoni agreed to serve as caretaker head coach for a Serie B game against his former club, league toppers Torino. The game ended in a surprising 1–0 win for his side, and led the club to keep Simoni in charge as long as a valid replacement coach would be found. The following two games led Gubbio to win four more points, a draw and a win. He guided the team until 20 March 2012, when he handed over his first team duties to assistant coach Marco Alessandrini, and moving back to his previous role of technical director at Gubbio.
Ауру және өлім
2019 жылдың 22 маусымында Симони үйінде инсульт алды және 2020 жылдың 22 мамырында 81 жасында қайтыс болғанға дейін өміріне қауіпті жағдайда болды.
On 22 June 2019, Simoni suffered a stroke at his home, being in critical condition until his death on 22 May 2020, at the age of 81.