Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық саясаткер (1851–1930)
American politician (1851–1930)
Ерте өмір және мансап
Дюбуа француз-канадтық тегінен шыққан. Оның әкесінің әкесі, Туссент Дюбуа, Типпекано шайқасында көзге түскен иммигрант болды. Оның тегі "де бва" деп айтылатын, ал "буа" қосымшасын "бойз" деп айтқанда ол қатты ренжігенін, тіпті "көтере алмайтын" болғанын айтқан. Дюбуаның әкесі, Джесси Кильгор Дюбуа, Иллинойс штатының Палестинадағы АҚШ жер кеңсесінің қызметкері, бұрынғы судья және штат заң шығарушы, Республикалық партияның ерте қолдаушысы және Иллинойс штатының республикашыл Абрахам Линкольннің жақын досы болды. 1856 жылы үлкен Дюбуа Иллинойс штатының аудиторы болып сайланды және отбасын штаттың астанасы Спрингфилдке көшірді. Фред Дюбуа 1870-1872 жылдары Йель колледжінде оқыды, онда ол Scroll and Key қатарына қабылданды. Содан кейін ол 1875 жылға дейін бизнеспен айналысып, Иллинойс штатының теміржол және қойма комиссарлары кеңесіне тағайындалды. Ол бұл лауазымда бір жыл қызмет етіп, әкесінің қайтысынан аз бұрын орнынан бас тартты. 1880 жылы ол ағасы, доктор Джесси Дюбуа кіші (1850–1908), дәрігермен бірге Айдахо территориясына көшіп кетті. 1882 жылы Дюбуа Айдахо территориясының АҚШ маршалы болып тағайындалды. Ол көп әйел алу арқылы заң бұзғандықтары үшін аймақтағы мормон сайлаушыларын сайлау құқығынан айыру үшін сәтті науқан жүргізді.
Dubois was of part French Canadian descent. His paternal grandfather, Toussaint Dubois, was an immigrant who distinguished himself at the Battle of Tippecanoe. His surname was pronounced "deh bwah" and he was said to have "hated it" when people pronounced the " bois" suffix as "boys," which he found "insufferable." Dubois' father, Jesse Kilgore Dubois, was an official at the U. S. Land Office in Palestine, Illinois, a former judge and state legislator, an early supporter of the Republican Party, and a close friend of fellow Illinois Republican Abraham Lincoln. In 1856 the elder Dubois was elected Illinois state auditor and moved the family to the state capital, Springfield. Fred Dubois studied at Yale College from 1870 to 1872, where he was elected to Scroll and Key. He then participated in business until 1875, when he was appointed to the board of railroad and warehouse commissioners of Illinois. He held this position for one year, resigning shortly before the death of his father. In 1880, he moved to Idaho Territory with his brother, Dr. Jesse Dubois, Jr. (1850–1908), a physician. In 1882, Dubois was appointed to be the U. S. Marshal for the Idaho Territory. He launched a successful campaign to disenfranchise Mormon voters in the territory on the grounds they broke the law by practicing polygamy.
Аумақтық өкілі
Осы саяси жетістігіне сүйене отырып, 1886 жылы Дубоа территориядан Конгресс делегаты лауазымына республикашыл кандидат ретінде түсті. Ол демократ Джон Хейлиді жеңіп, Айдахо штаты 1890 жылы құрылғанға дейін осы лауазымда қалды. Дубоа Айдахоның штат мәртебесіне қолдау көрсетті және территорияны көршілес аймақтарға бөлу әрекеттеріне қарсы болды. Ол Айдахоның штат болуын қолдау үшін президент Бенджамин Харрисонға лобби жасады, Дубоаның әкесі мен Харрисонның әкесі – президент Уильям Генри Харрисонның Типпекано шайқасындағы ортақ қатысуы туралы айтты. 1890 жылдың 3 шілдесінде Дубоа Харрисоннан келесі күні Тәуелсіздік күнінде штаттық актіге қол қоюын өтінді. Бірақ Харрисон, өткен жылы қабылданған әрбір штат үшін 4 шілдеде туға жұлдыз қосылатынын, сондықтан ол қол қойса, Айдахо келесі жылға дейін туға жұлдыз алмайтынын жауап берді. Сондықтан Дубоа одан дереу актіге қол қоюын сұрады, ол да солай істеді.
Based on this political success, in 1886 Dubois ran as a Republican for the Congressional delegate position from the territory. He defeated the Democratic incumbent, John Hailey, and remained in the position until Idaho's statehood in 1890. Dubois strongly supported Idaho's application for statehood and opposed efforts to split the territory among neighboring regions. He reputedly lobbied President Benjamin Harrison in support of Idaho statehood by alluding to the common Battle of Tippecanoe connection between Dubois' grandfather and Harrison's grandfather, President William Henry Harrison. On July 3, 1890, Dubois requested that Harrison sign the act of statehood on the Independence Day the next day. However, Harrison responded that since the stars are added to the flag every July 4 for every state adopted the previous year, if he did so, Idaho would not get its star on the flag before next year, so Dubois asked him to sign the act immediately, which he did.
Сенатор
Айдахо штаты 1890 жылдың шілде айында құрылды, ал сол жылдың қараша айында Дубоис Айдахо заң шығарушы жиналысының үш адамды АҚШ Сенатына сайлау жоспарын жасауға көмектесті: губернатор Джордж Шоуп 1894 жылы сайлауға тиіс 2-сыныптық орынға, штат конституциялық конвенциясының мүшесі Уильям Дж. Макконнелл 1891 жылдың наурыз айында аяқталатын 51-ші Конгрестің қалған мерзіміне, ал Дубоис өзі Макконнеллдің орнын басып, 1891 жылдың наурыз айынан бастап 3-сыныптық орынға толық алты жылдық мерзімге сайланды. Сенаттағы алғашқы мерзімінде Дубоис ішкі саясатқа ден қойып, Айдахоға пайда әкелетін деп ойлаған ұстанымдарды жақтады. Ол әсіресе Айдахо көп өндірген жүн мен қорғасынға арналған тарифтерді ынталандырды. Сондай-ақ, ол 1894 жылы Нез-Персе үндістерімен келісімшарт жасасуға көмектесті. 1895 жылы Банноктардың аң аулау шектеулерінен босатылуына қатысты пікір білдіріп, "Барлық жалқау, бейқам, ешқандай қолдау көрсетпейтін Баннок тайпасын құрту [шекарадан тыс жерге қуу] үлкен зиян болмас еді" деді. Алайда, Дубоис ең белсенді түрде қолдаған мәселе – биметаллизм болды. 1896 жылы ол Республикалық партиядан шығып, Күміс Республикалық фракциясына қосылды. Ол Айдахо Республикалық партиясын Демократтар мен Популистермен біріктіруді қарастырды, бірақ оның жақтастары Айдахо Республикалық партиясынан қуылды. Бұл ұйымсыздық Айдахо заң шығарушы жиналысын Демократтар мен Популистерге бағындырды. 1896 жылы Дубоис Популист Генри Хейтфельдтен Айдахо штатының заң шығарушы жиналысына қайта сайлануда жеңіліске ұшырады. 1897 жылы Сенаттан кеткеннен кейін Дубоис Блэкфут қаласындағы шаруашылығына оралды, онда ол люцерна өсірді.
Idaho became a state in July 1890 and that November, Dubois helped engineer a plan for the Idaho Legislature to effectively elect three people to the U. S. Senate: Governor George Shoup to the Class 2 seat up for election in 1894, state constitutional convention member William J. McConnell to serve for the remainder of the 51st Congress, ending in March 1891, and Dubois himself to succeed McConnell and serve a full six year term in the Class 3 seat beginning in March 1891. During his first term in the Senate, Dubois concentrated on domestic politics, advocating for positions that he thought would benefit Idaho. He was a strong supporter of tariffs, particularly on wool and lead which Idaho produced much of. He also helped to negotiate a treaty with the Nez Perce Native Americans in 1894. In 1895, commenting on the exemption of the Bannocks from hunting limits, he said, "the extermination [driven over the boundary] of the whole lazy, shiftless non supporting tribe of Bannocks would not be any great loss." Dubois' most prominent position, however, was in support of bimetallism. In 1896, he was among those who left the Republican Party to join the Silver Republican faction. He considered having the Idaho Republicans fuse with the Democrats and Populists, but his allies were ousted from the Idaho Republican Party. This disorganization gave control of the Idaho Legislature to the Democrats and Populists. In 1896 Dubois was defeated for reelection in the Idaho Legislature by Populist Henry Heitfeld. After leaving the Senate in 1897, Dubois returned to his ranch in Blackfoot, where he grew alfalfa.
Сенатқа қайта оралу
Күміс республикашылдар фракциясының ыдырауымен бірге, көптеген адамдар Дубуаның саяси мансабы аяқталды деп ойлады. Бірақ 1900 жылы Республикалық партияға қайта қосылудан бас тартқаннан кейін, ол Демократиялық Айдахо заң шығарушы жиналысы арқылы АҚШ Сенатына қайта сайланды, бұрынғы саяси одақтасы Шаупты жеңді. 1901 жылы Сенатқа оралғаннан кейін көп ұзамай Дубуа партияны ауыстырып, Демократиялық партияға қосылды, сол дәуірдегі сирек саясаткерлердің бірі. Ол Айдахо тарихында АҚШ Конгресінде республикалық және демократ ретінде қызмет атқарған жалғыз адам болып қала береді. Сенаттағы екінші мерзімінде Дубуа алтын стандартын тастауды жақтады, бірақ көбінесе империализм мен мормонизмге қарсы күреске назар аударды. Дубуа Юта штатынан сайланған алғашқы мормон, сенатор Рид Смутты отставкаға кетуге мәжбүрлеуге тырысқан сенаторлар тобын басқарды. Дубуа Испан-американ соғысынан кейін Испаниядан қосылып алынған Филиппиннің американдық аймаққа айналуына қарсы күресті. Дубуа бастапқыда Филиппиннің тәуелсіздігін қолдады, бірақ 1905 жылғы сапардан кейін филиппиндіктердің өзін-өзі басқара алмайтынын мәлімдеді және аралдарды Жапонияға сатуды ұсынды. Филиппиннің тәуелсіздігіне қарсылығының себептері нәсілшілдік сенімдерге күшті ықпал етті. Ол жаңа аумақтардың Американың қалған бөлігімен экономикалық бәсекелесуінен қорқыды, бірақ филиппиндіктер экономикалық қауіп төндіреді деп ойлағандықтан емес. Дубуа филиппиндіктерді және көптеген басқа этникалық және нәсілдік топтарды кемсітіп, «Филиппиндіктерді еңбек етуге итермелеу қиын» деді және «Гавайиліктер еңбек етпейді. Олар біздің американдық қара нәсілділерімізге өте ұқсас» деп мәлімдеді. Жапондық жұмысшылар Филиппинге көшіп келсе, экономикалық қауіп туындар еді, бірақ ол сауда кедергілері Филиппиннің қант және темекісінің американдық нарыққа жеткізілуін тоқтата алады деп үміттенді. Дубуа сонымен қатар қытайлық иммиграцияға қатаң шектеулерді де қолдады. Дубуа сол кездегі көптеген демократтардан өзгеше, президент Теодор Рузвельттің қоршаған ортаны қорғау бағдарламасын қолдады. Ол 1904 жылы Демократиялық партияның президенттік үміткері ретінде Уильям Рэндольф Херстті қолдады.
As the Silver Republican faction declined, it was thought by many that Dubois' political career was over. But in 1900, after refusing to rejoin the Republican Party, he was elected again to the United States Senate by the Democratic Idaho Legislature by defeating Shoup, his onetime political ally. Shortly after returning to the Senate in 1901, Dubois switched parties and joined the Democratic Party, one of few politicians in that era to do so. He remains the only person in Idaho history to serve in the United States Congress as both a Republican and a Democrat. During his second term in the Senate, Dubois continued to advocate abandoning the gold standard, but focused most of his attention on opposition to imperialism and Mormonism. Dubois led a group of senators which tried to force Reed Smoot of Utah, the first Mormon ever elected to the Senate, to resign. Dubois strongly opposed efforts to make the Philippines, which were annexed from Spain after the Spanish–American War, an American territory. Dubois first supported independence for the Philippines, but after a 1905 visit, he declared that Filipinos could not rule themselves and advocated selling the islands to Japan. His reasons for opposing Filipino independence were strongly influenced by racist beliefs. He was afraid of the new territories' economic competition with the rest of America, but not because he believed that the Filipinos presented an economic threat. Dubois disparaged Filipinos and many other ethnic and racial groups, declaring that "It is difficult to get the Filipino to labor at all," and asserting that "The Hawaiians will not labor . They are very similar to our American negro." The Philippines posed an economic threat if Japanese laborers migrated there, but he hoped that trade barriers could prevent Philippines sugar and tobacco from reaching American markets. Dubois also supported strong limits on Chinese immigration. Dubois broke with most Democrats of the day and supported President Theodore Roosevelt's agenda of environmental conservationism. He supported William Randolph Hearst for the Democratic presidential nomination in 1904.
Жеңілісі мен кейінгі жылдары
Дубоистің мормондыққа қарсы күреске берілгендігінің салдарынан Айдахо штатындағы демократтар сенаттағы оның екінші мерзімінде айтарлықтай сайлауда жеңіліске ұшырады. 1907 жылғы қаңтарда республикалық Айдахо заң шығарушы органы Сенатқа Дубоидің орнына Бойзедегі белгілі адвокат Уильям Бораны таңдады; Бора бес рет қайта сайланды және 32 жылдан астам қызмет етті. Дубои өмірінің қалған бөлігін Вашингтонда өткізіп, жазу және бизнеспен айналысуға тырысты, бірақ бұл әрекеттері көбінесе сәтсіз аяқталды. Ол 1912 жылы Демократиялық партиядан президенттікке үміткер Чамп Кларкты қолдады, бірақ Кларк жеңілгеннен кейін 1912 және 1916 жылдары Вудро Вильсонның сайлау кампаниясында жұмыс істеді. Оның соңғы маңызды саяси әрекеті 1918 жылы болды, ол Вильсонның прогрессивтік бағдарламасын қолдау үшін Айдаходан екі партияның түрлі саясаткерлерін сайлауға көмектесті, соның ішінде Бора да бар еді. Дубои 1918 жылдан 1920 жылға дейін қару-жарақ жөніндегі кеңесте, ал 1924 жылдан 1930 жылдың 14 ақпанында қайтыс болғанға дейін АҚШ пен Канада арасындағы шекаралық даулар жөніндегі комиссияда қызмет етті.
Caused in no small part by Dubois' obsession with anti Mormonism, Democrats in Idaho suffered significant electoral losses during his second term in the Senate. In January 1907, a Republican Idaho Legislature chose prominent Boise attorney William Borah to replace Dubois in the Senate; Borah was reelected five times and served over 32 years. Dubois lived the rest of his life in Washington, D. C. and made attempts at writing and business, which largely failed. He supported Champ Clark for the Democratic presidential nomination in 1912, but after Clark's defeat, he worked for the Woodrow Wilson campaign in 1912 and 1916. His last major political action was in 1918, when he supported the election of various politicians from both parties in Idaho to support Wilson's progressive agenda, including Borah. Dubois served on the Board of Ordinance from 1918 to 1920 and on a commission on U. S. boundary disputes with Canada from 1924 until his death on February 14, 1930.
Мұра
Айдахо штатында Кларк округінің орталығы – Дубоис қаласы, ал Твин-Фоллс қаласында Дубоис даңғылы бар. Іргелес Вайоминг штатындағы Фримонт округіндегі Дубуа қаласы да бұрынғы сенатордың құрметіне аталған. Сенатор Фред Дюбуаның 1891 жылғы сарайы әлі күнге дейін Айдахо штатының Блэкфут қаласындағы Оңтүстік-Шығыс Бас көшесіндегі 320-үйінде сақталған.
In Idaho, the county seat of rural Clark County is Dubois, and there is also Dubois Avenue in Twin Falls. In adjacent Wyoming, the town of Dubois in Fremont County is also named after the former senator. Senator Fred Dubois' 1891 mansion still stands at 320 Southeast Main Street in Blackfoot, Idaho.