Альберт Хойт Тейлор: Американдық инженер және радардың дамуына қосқан үлесі

Кіріспе

Америкалық инженер-электрик Альберт Хойт Тейлор (1 қаңтар 1879, Чикаго, Иллинойс – 11 желтоқсан 1961, Лос-Анджелес, Калифорния) – радарды дамытуға елеулі үлес қосқан американдық инженер-электрик.

Өмірбаян

Тейлор 1896 жылы Солтүстік-Батыс университетіне түсті. 1899 жылы ол Western Electric Co. компаниясында жұмыс істеді. 1900 жылы Солтүстік-Батыс университетіне қайта оралды, бірақ қаржының жетіспеуі салдарынан Мичиган мемлекеттік колледжінде оқытушы болып жұмысқа орналасуға мәжбүр болды, бітіруге бір семестр қалғанда. 1902 жылы Солтүстік-Батыс университетінен ғылым бакалавры дәрежесін алды. 1903 жылдан 1908 жылға дейін Висконсин университетінде (Мэдисон) сабақ берді, содан кейін Германияға жоғары білім алуға барып, 1909 жылы Геттинген университетінен философия докторы ғылымының кандидаты атағын алды. Одан кейін Солтүстік Дакота университетінің факультетіне оқуға түсті, онда эксперименталды радиостанция құрып, антенналар мен толқын таралуын зерттеді. Ол 1917 жылға дейін осы қызметте болды. 1917 жылдың 13 наурызында Тейлор АҚШ Әскери-теңіз резервінің лейтенанты болып тағайындалды және 1917 жылдың 12 қазанына дейін Ұлы көлдердегі 9-шы, 10-шы және 11-ші Әскери-теңіз округтеріне жіберілді. Соғыс басталғаннан кейін ол Тоғызыншы Әскери-теңіз округінің аудандық байланыс офицері болып тағайындалды. 1917 жылдың 17 қазанына дейін Вашингтонда Әскери-теңіз коммуникациясы басқармасының директоры қызметін атқарды. 1918 жылдың 25 шілдесіне дейін Бельмар, Нью-Джерсидегі Әскери-теңіз радиостанциясының байланыс инспекторы болды. Ол Хэмптон-Роудс, Вирджиниядағы Әскери-теңіз әуе станциясының эксперименталды бөлімін басқаруға тағайындалды, онда 1918 жылдың 30 қыркүйегіне дейін ұшақ радиосы бойынша зерттеулер жүргізілді. Содан кейін ол Вашингтон, округтің Анакостия әскери-әуе станциясындағы әуе кемелері радио зертханасының басшысы болды. 1918 жылдың 8 маусымында АҚШ Әскери-теңіз резервінің командир-лейтенанты, ал 1918 жылдың 14 қарашасында Әскери-теңіз резервінің командирі болды. 1922 жылы әскери қызметтен кетті, бірақ азаматтық қызметкер ретінде қалды. 1922 жылдың күзінде Тейлор мен Лео Ц. Янг әуе кемелері радио зертханасында байланыс эксперименттерін жүргізіп жатқанда, Потомак өзеніндегі ағаш кеме олардың сигналдарына кедергі келтіретінін байқады; осылайша, олар бірінші үздіксіз толқын (CW) кедергі детекторын көрсетті. Келесі жылы АҚШ Әскери-теңіз зерттеу зертханасы (NRL) құрылды және Тейлор оның радио бөлімінің басшысы болды. 1930 жылдардың басында Тейлор мен Янг, сондай-ақ неміс және британдық ғалымдар да, анықтау және қашықтықты өлшеу үшін передатчикты импульстік түрде пайдалану идеясы пайда болды. Тейлор көмекшісі Роберт Моррис Пейджге жұмыс істейтін прототипті жасауды тапсырды; бұл 1934 жылдың желтоқсан айында бір миль қашықтықтағы ұшақты анықтап, көрсетті. 1937 жылы оның командасы CXAM радары деп аталатын кемелік радарды жасады, бұл технология Ұлыбританияның Chain Home радар жүйесіне өте ұқсас болды. 1929 жылы Тейлор Радио инженерлері институтының (IRE) президенті болды, ал 1936 жылдан 1942 жылға дейін Америка электр инженерлері институтының байланыс комитетінің мүшесі болды. Бұл екі ұйым да қазіргі IEEE-нің алдыңғылары еді. Тейлор 1948 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін NRL-де қалды. Ол 1961 жылы 82 жасында қайтыс болды.

Taylor entered Northwestern University in 1896. In 1899 he was employed by Western Electric Co. He returned to Northwestern in 1900, lacking only one semester of graduating when lack of funds forced him to accept a position as an instructor at Michigan State College. He was awarded his Bachelor of Science degree by Northwestern University in 1902. He taught at the University of Wisconsin–Madison from 1903 to 1908 before going to Germany for his graduate studies, receiving a Ph. D. degree from the University of Göttingen in 1909. He then joined the faculty at the University of North Dakota, where he built an experimental radio station and studied antennas and wave propagation. He continued in this capacity until 1917. On March 13, 1917, Taylor was appointed Lieutenant, US Naval Reserve Force, Provisional and assigned to the 9th, 10th and 11th Naval Districts, Great Lakes, IL through Oct. 12, 1917. Upon the outbreak of the war, he was assigned duty as District Communications Officer, Ninth Naval District, Goat Lake, Ill. He was Director, Naval Communications, Washington, D. C., until Oct. 17, 1917. He was Communication Superintendent, Naval Radio Station, Belmar, NJ, until July 25, 1918. He was appointed to head an experimental division of the Naval Air Station in Hampton Roads, VA where research on aircraft radio was undertaken through Sept. 30, 1918. He then became head of the Aircraft Radio Laboratory at Naval Air Station, Anacostia, Washington, DC. He was promoted to Lieutenant Commander, U. S. Naval Reserve Force, on June 8, 1918, and to Commander, US Naval Reserve Force, on Nov. 14, 1918. He resigned from active Navy duty in 1922, but remained as a civilian employee. In the fall of 1922, Taylor and Leo C. Young were conducting communication experiments at the Aircraft Radio Laboratory when they noticed that a wooden ship in the Potomac River was interfering with their signals; in effect, they had demonstrated the first continuous wave (CW) interference detector. The next year the U. S. Naval Research Laboratory (NRL) was founded and Taylor became head of its Radio Division. In the early 1930s, the idea of pulsing a transmitter to provide both detection and range measurement occurred to Taylor and Young, as it had to German and British scientists. Taylor instructed an assistant, Robert Morris Page to construct a working prototype; this was demonstrated in December 1934, detecting an airplane at a distance of one mile. By 1937, his team had developed a practical shipboard radar that became known as CXAM radar, a technology very similar to that of Britain's Chain Home radar system. In 1929 Taylor was President of the Institute of Radio Engineers (IRE), and from 1936 to 1942 he served on the Communication Committee of the American Institute of Electrical Engineers. Both of these organizations were predecessors to what is now the IEEE. Taylor remained at NRL until his retirement in 1948. He died in 1961, at age 82.