Кіріспе
Кемелдің түрі – Серопия кемірісі (Hyalophora cecropia) – Солтүстік Америкадағы ең ірі тума кемел. Ол жіпшелер (Saturniidae) немесе алып жібек көбелектер тұқымдасына жатады. Аналықтарының қанаттарының ені 15 см-ден астам болуы тіркелген. Бұл көбелектер Солтүстік Американың барлық аймақтарында, батысқа қарай Вашингтон штатына дейін және солтүстікке қарай Канаданың көптеген провинцияларында таралған. Серопия кемірісінің дернәсілдері көбінесе клен ағаштарында кездеседі, бірақ олар вишня және қайың ағаштары сияқты көптеген басқа да ағаштарда табылған. Бұл түрді алғаш рет Карл Линней 1758 жылы шығарған «Systema Naturae» еңбегінің 10-шы басылымында сипаттаған.
Hyalophora cecropia, the cecropia moth, is North America's largest native moth. It is a member of the family Saturniidae, or giant silk moths. Females have been documented with a wingspan of or more. These moths can be found all across North America as far west as Washington and north into the majority of Canadian provinces. Cecropia moth larvae are most commonly found on maple trees, but they have also been found on cherry and birch trees among many others. The species was first described by Carl Linnaeus in his 1758 10th edition of Systema Naturae.
Өмірлік цикл
Үлкен жібек көбелектер тұқымдасының басқа өкілдері сияқты, ересек кекропия көбелегінде функционалды ауыз мүшелері мен ас қорыту жүйесі жоқ. Осы себепті олар шамамен екі апта ғана өмір сүреді. Жұптасу үшін аналық кекропия көбелегі феромондар шығарады, ал аталық оларды өте сезімтал антенналары арқылы анықтайды. Аталық кекропия көбелектері осы феромондарды бір шақырымға дейін сезе алады, бірақ анасын іздеу кезінде 7 шақырымға дейін ұшуы мүмкін. Жұптасу әдетте таңертең ерте басталып, кешке дейін жалғасады. Жұптасқаннан кейін аналық 100-ге дейін жұмыртқа салады. Бұл жұмыртқалар қызғылт қоңыр түсті және көбінесе қоректік жапырақтың екі жағында кездеседі. Осы жұмыртқалардан кішкентай қара күлдіршіндер шығады. Әдетте, личинканың дамуының бес сатысы (инстар) болады, олардың әрқайсысы шамамен бір аптаға созылады. Бірінші инстардағы личинкалар қара түсті. Олардың түсі денелерінің барлық жерінен өсетін кішкентай қара түкшелерден (кішігірім өспелерден) туындайды. Бұл личинкалар көптеген таралған ағаштар мен бұталардың жапырақтарымен қоректенеді, оның ішінде емен, қайын және алма ағаштары бар. Күлдіршіндер екінші личинкалық сатысына жеткенде сары-жасыл түске айналады. Үшінші, төртінші және бесінші сатыларда кекропия көбелегі өте үлкен және көкшіл-жасыл түске ие болады. Осы соңғы сатылардағы өспелер денедегі орналасуына байланысты көк, сары немесе қызғылт сары түске боялады, ал қара түкшелер ақырында жоғалады. Күлдіршіндер күзде жетіледі және шамамен ұзындығына жетеді. Жетілгеннен кейін олар ағаштарға немесе ағаш конструкцияларға бойлық бағытта үлкен қоңыр түсті кокон тоқиды. Олар жаздың басындағы жылы ауа райындағы алғашқы екі аптада ересек көбелек ретінде пайда болады. Hyalophora cecropia көбелектері унивольтин, яғни жылына бір ғана ұрпақ береді. Ересекте олардың мөлшері өзгеріп отырады. Олар көбінесе өте үлкен, қанаттарының ені шамамен құрайды. Кекропия көбелегінің қанаттары қоңыр түсті, ал алдыңғы қанатының тамырында қызыл түс болады. Барлық қанаттарында ақшыл ортасы бар, қызыл жарты ай пішіндес дақтар бар, олар артқы қанаттарында ірілеу келеді. Барлық қанаттары ақшыл түсті, одан кейін төрт қанаттың ортасынан бойлық бағытта өтетін постмедиалдық сызықтан тыс қызғылт түсті көлеңкелі жолақтар болады. Денесі түкті, алдыңғы бөлігі қызғылт, ал артқы бөлігі қызғылт/ақшыл түске ауысады. Құрсағында қызыл және ақ түсті белдеулер кезектеседі.
Қауіптер
Көбелектердің зиянкестері маңызды проблемаға айналды. Паразитоидтар, мысалы, кейбір қоңыздар мен шыбындар, жас гусеницаларға немесе олардың үстіне жұмыртқа салады. Содан кейін жұмыртқалардан дернәсілдер шығып, гусеницаның ішкі органдарын және бұлшық еттерін жейді. Паразитоид гусеницаның реттеу механизмдерін жоятын химиялық заттар шығарады. Паразитоид жеткілікті өскеннен кейін, гусеницаны қуыршаққа айналдыруға итермелейді. Гусеница қуыршаққа айналғаннан кейін, паразитоид дернәсілдері де қуыршаққа айналып, цекропия қуыршағын өлтіреді. Батпақ тышқандары да цекропия көбелектерінің қуыршақтарын жейді, бұл популяцияны айтарлықтай азайтуы мүмкін. Ағаштарды қырқу және түнде сыртқы жарықтарды қосу цекропия көбелектеріне зиян келтіруі мүмкін. Солтүстік Америкаға шабуылдаған еуропалық цыған мотылын бақылау үшін әкелінген Compsilura concinnata, Солтүстік Американың туаған цекропия көбелегіне ерекше қауіп төндіреді.
Ғылым саласында
Кероль Уильямс 1956 жылы Nature журналында жәндіктердің жас гормонын алғаш рет сипаттағанда, оны кекропия жібекқұртының мысалында келтірген. Бұл ірі жәндіктің ішкі органдарында бір данасынан анықтамалы мөлшерде гормон алуға жететіндей жас гормоны жеткілікті болды. Көптеген жәндіктердің гуморальды иммунитетіне қатысатын маңызды белок – цекропин, алғаш рет Hyalophota cecropia-дан бөлініп алынып, осы жәндіктің атымен аталды.
БАҚ-та
2012 жылдың тамызында цекропия көбелегінің күмілкісі Онтариодан Ньюфаундленд провинциясының Сент-Джонс қаласына итбұталарының жөнелтілімі арқылы кездейсоқ түрде әкелінді. Цекропиялар бұл провинцияға тән емес.