Кіріспе
1953 жылы шыққан Даррелл Гленннің "Crying in the Chapel" әні Арти Гленн жазған, ал оны оның ұлы Даррелл Гленн орындады. Ән 1953 жылы шықты және Billboard тізімінде алтыншы орынға жетті. Бұл әнді Orioles және June Valli сияқты көптеген әртістер орындаған, бірақ ең табысты нұсқасы Элвис Преслиге тиесілі, оның жазбасы АҚШ-та үшінші орынға, ал 1965 жылы Ұлыбританияда бірінші орынға шықты.
"Crying in the Chapel" is a song written by Artie Glenn and recorded by his son Darrell Glenn. The song was released in 1953 and reached number six on the Billboard chart. The song has also been recorded by many artists including the Orioles and June Valli, but the most successful version was by Elvis Presley, whose recording reached number three in the US, and number one in the UK in 1965.
Өмірбаян
Арти Гленннің ең кіші ұлы Ларридің айтуынша, ән оның әкесінің жеке басынан өткен оқиғадан шабыттанған, ал атаудағы шіркеу – Техас штатының Форт-Уорт қаласындағы Лавинг-авеню баптист шіркеуі. Кейін әннің идеясы оған келді, ол үйге келген соң негізгі мелодия мен хорды ойлап шығарды, сол күні кешке әннің қалған бөлігін аяқтады. Гленннің ұлы Даррелл әннің демо-жазбасын жасады. Бірақ, әнді бірнеше баспагерлер қабылдамады, сондықтан ол біраз уақыт бойы жарық көрмеді. Әнді Valley Publishers баспасы шығарды, ал Ноксвиллдегі Valley Records кішкентай тәуелсіз лейблі оны сингл ретінде жариялады. Әннің түпнұсқасы 1953 жылдың мамыр айында шықты. Ән Форт-Уорт, Техаста, жергілікті хитке айналып, содан кейін бүкіл елге танылды. Ол тез арада басқа әншілердің назарын тартып, олар оны жазды. Төрт нұсқасы (Гленн, Рекс Аллен, The Orioles және Джун Валли) тамыз айында бір уақытта Billboard тізіліміндегі ең көп сатылатын хиттерге енді, ал екі нұсқасы (Гленн, Аллен) сонымен қатар ел және батыс музыкасы бойынша ең көп сатылатын жазбалар тізіміне, ал біреуі (The Orioles) ритм-энд-блюз тізіміне сонымен бірге енді. Элла Фицджеральд және Рей Чарльз Сингерс джаз нұсқасын жазды (оның "When the Hands of the Clock Pray at Midnight" әнінің "B" жағы, Decca 28762), ал Розетта Тарп рухани ән нұсқасын жазды. 1953 жылдың тамызына дейін барлық нұсқалары бірге миллионнан астам дана сатылды, тізімдерде ең жоғары көрсеткіштерге жетіп, Billboard поп-синглдер тізімінде алтыншы орынға, ал Billboard ел және батыс тізімінде төртінші орынға ие болды. Рекс Алленнің нұсқасы сегізінші орынға, The Orioles нұсқасы 11-ші орынға, Элла Фицджеральд 15-ші орынға, ал Арт Лунд 23-ші орынға жетті. Cash Box тізімінде Гленн, Джун Валли, The Orioles және Рекс Алленнің нұсқалары біріктіріліп, ән бірінші орынға шықты. Ұлыбританияда Ли Лоуренс өзінің нұсқасын 7-орынға көтерді. Джун Валли өзінің нұсқасын Джо Рейсман басқарған оркестрмен Нью-Йоркте 1953 жылдың 11 маусымында жазды. RCA Victor Records оны АҚШ-та сингл ретінде шығарды (каталог нөмірі 20–5368), ал EMI His Master's Voice лейблі арқылы басқа елдерде (каталог нөмірі B. 10568) жариялады. Бұл 1953 жылы Billboard тізіміндегі ең сәтті поп-нұсқасы болды, ол 1953 жылдың 1 тамызынан бастап 17 апта бойы төртінші орында тұрды. Валлидің нұсқасы 1953 жылдың ең көп сатылған 24-ші әні болды, ал әннің өзі 1953 жылғы ең жақсы әндер тізімінде 10-шы орынға ие болды. The Orioles жазған ду-уоп нұсқасы топтың тізімдегі ең үлкен жетістігі және олардың жалғыз миллиондық сатылымы болды. The Orioles нұсқасы R&B тізімінде бірінші орынға, ал поп-тізімде он бірінші орынға шықты. Ол ең танымал нұсқалардың біріне айналды және 1973 жылы "American Graffiti", 1995 жылы "Just Cause" және 2008 жылы "Revolutionary Road" сияқты бірқатар фильмдердің саундтректеріне енгізілді.
Жыл соңындағы чарттар
Кесте (1965) Рангы: Ұлыбритания 12, АҚШ Billboard Hot 100 – 9, АҚШ Cash Box – 12.
Bob Marley & the Wailers нұсқасы
1968 жылғы сәуірде Боб Марли жетекші вокал мен гитарада, Рита Марли (Банни Уэйлерді алмастырған) және Питер Тош гармониялық вокалмен, ал Растафари nyabinghi перкуссиялық тобы Ras Michael & the Sons of Negus қолдауымен Wailers вокалдық триосы әннің бейімделген нұсқасын Кингстон, Ямайкада жазды. Әннің мәтіні Orioles тобының нұсқасынан Rasta көшбасшысы Мортимо Планноға сәйкес өңделді, ол сондай-ақ Марли жазған және шығарған алғашқы Rastafarian әні – "Selassie Is the Chapel" синглын шығарды. Осылайша, ән Растафариандар үшін маңызды, себебі оның мәтіні Хайле Селассидің қайта туылған Мәсіх ретіндегі құдайлығын бекіту мақсатында өзгертілді. Сол кезде тек бірнеше жүз данасы атауы жоқ таңбаға басылды, бұл оны ондаған жылдар бойы ізделіс нысанына айналдырды. Соңында ол қайта шығарылды және Бруно Блум мен Роджер Стеффенс жасаған 1967-1972 жылдар аралығындағы "Боб Марли және Уэйлерс" сериясының бөлігі ретінде Selassie Is the Chapel (JAD Records, 1997) альбомында CD форматында жарық көрді. 2002 жылы JAD винилді сингл шығарды. Жазу сол синглге, Мортимо Планноның дауысы бар түпнұсқалық "A Little Prayer" Растафари культ әнімен, сондай-ақ 2002 жылы Францияда шығарылып, 2003 жылы жойылған төрт дискілік Marley Rebel антологиясына қайта енгізілді. Блум жасаған "Selassie Is the Chapel" ремиксіне The Wailers те үлес қосты, ол 1998 жылы Еуропалық Rastafari лейблінде (ал бірнеше жылдан кейін Ямайканың Human Race лейблінде) "War/Selassie Is the Chapel" деген атпен жарық көрді. Онда Марли мен Эфиопия императоры Селассидің аралас стильдегі дуэті орын алды. Бұл дуэттік нұсқа 1998 жылғы сәуірде Ұлыбританияның Echoes журналында бірінші орынға шықты.