Кіріспе

Уилтшир 1290 жылдан 1707 жылға дейін Англия Парламентінің, 1707 жылдан 1800 жылға дейін Ұлыбритания Парламентінің және 1801 жылдан 1832 жылға дейін Біріккен Корольдік Парламентінің сайлау округі болды. Ол екі Парламент мүшесі (депутат) блоктық дауыс беру жүйесі бойынша сайланды.

Шекаралар

Сайлау округі бүкіл Уилтшир тарихи окруғынан тұрды. (Уилтширде өздері екі депутат сайлайтын бірнеше қалалар болғанымен, бұл қалалар округтік сайлау округінен шығарылмады, және қала ішінде мүлікке иелік ету округтік сайлауда дауыс беру құқығын беретін.)

18 және 19 ғасырдағы сайлаулар

Уақыт өте келе сайлаудағы ықпалдастыру әдістері күрделене түсті және ашық түрде жемқорлыққа ұшырады, сонымен бірге сайлаушылардың саны да едәуір артты. 15 ғасырда 40 шиллингтік еркін иеленушілер сайлаушылардың өте шағын бөлігін құраған болуы мүмкін, бірақ әлеуметтік өзгерістер мен жер бағасының өсуі franchise-ті кеңейтуге әсер етті. 1832 жылы Ұлы реформа заңы қабылданған кезде Уилтширдің халқы шамамен 240 000 адамды құрады, бірақ 1818 жылғы сайлауда округте бар болғаны 6 403 дауыс берілді, бұл Уилтширдегі соңғы даулы сайлау болды. Бұл, десе де, үміткерлердің қаржысына елеулі салмақ түсірді, себебі даулы сайлаудың құны өте жоғары болды – 1772 жылғы қосымша сайлауға 20 000 фунт стерлинг жұмсалды (1772 жылғы 20000.0 фунт стерлингтің қазіргі шамамен құны <есептелген сома>). Сондықтан даулы сайлаулар сирек кездесетін, потенциалды үміткерлер алдын ала қолдау іздеуге тырысып, жеңіске сенімді болмаса дауыс беруге батыл түспейтін. Округ 1701 және 1713 жылдар аралығындағы алты жалпы сайлаудың төртеуінде даулы болды, бірақ 1832 жылға дейінгі қалған жиырма үш жалпы сайлаудың барлығында, біреуін қоспағанда, Уилтширдің екі өкілі қарсылықсыз сайланды. Уилтшир көбінесе ауылдық округ болды, бірақ ең ірі қалалардан (Солсбери, Троубридж, Брэдфорд-он-Эйвон, Уэстбери және Уорминстер) шыққан еркін иеленушілер 1818 жылы дауыс берудің шамамен бестен бірін құрады. Ол жергілікті аристократияның ықпалынан тәуелсіз қалды және әдетте округтің жер иелерін өкілдер етіп таңдайтын. Уилтширдің ерекшелігі – 18 ғасырға қарай үміткерлерді іріктеу процесін белгілі бір деңгейде ресмилендіргендігінде, бұл шешімді Дептфорд клубы деп аталатын ұйым қабылдады (ол өткізілген тавернаның атымен аталған). Клуб 1729 жылдан бері бар екендігі айтылады. Клуб жеке кездесіп, шешім қабылдағаннан кейін, таңдау ашық отырыста бекітілді, және көңілі толмаған үміткерлер бұл мәселені келесі сайлауда ресми дауыс беруге көтеруі сирек болды. Алайда, реформадан бұрынғы соңғы жарты ғасырда екі бәсекелес клуб (Девиз клубы және Бекгемптон клубы) үміткерлерді іріктеу функциясын өз мойнына алды, ал 1812 жылы тәуелсіз үміткер Пол Метхен клубтардың бірі ұсынған үміткерге қарсы тұрып, оны жеңді.

Жою

1832 жылғы Ұлы реформа заңы бойынша бұл сайлау округі таратылды, ал графтық парламенттік мақсаттар үшін екі бірлескен округке – Солтүстік Уилтшир және Оңтүстік Уилтшир округтеріне бөлінді.