Кіріспе

Американдық әскери шенеунік және саясаткер Сэмюэл Майлз (11 наурыз 1739 – 29 желтоқсан 1805) – американдық әскери шенеунік және саясаткер, сондай-ақ Америка Тәуелсіздік соғысына дейін, оның барысында және содан кейін Пенсильвания штатында белсенді қызмет еткен ықпалды кәсіпкер және саясаткер.

Әскери мансап

Майлз қазіргі Пенсильвания штатының Монтгомери округіне қарасты Уайтмарш қаласында дүниеге келген. Ол Джеймс Майлз бен Ханна Пьюдің ұлы еді. 16 жасында Бейтлехемде (1755 жылдың қазанынан 1756 жылдың ақпанына дейін қызмет етті) француз және үнді соғысы кезінде Пенсильвания ополчениесінің құрамындағы Исаак Уэйннің ротасына қатысты. Рота полковник доктор Бенджамин Франклинге басшылық ету үшін құрылған еді. Алайда Франклин бұл қызметтен бас тартты және оның орнын полковник Уильям Клэпхэм басты. Майлз 19 жасында лейтенант атағын алды және Шиппенсбургтегі шағын гарнизонға жетекшілік етті. 20 жасқа толғанға дейін капитан болып тағайындалды. Ол қазіргі Уэстморленд округіндегі Форт Лигонье шайқасында жараланды. Содан кейін ол сол жердегі гарнизонның қолбасшысы болып тағайындалды. Қызметтен босатылды, бірақ кейін Томас Ллойдтың ротасына сержант ретінде қайта қатысты және Форт-Дюкеснегі экспедицияға капитан-лейтенант болып тағайындалды. 1760 жылы капитандыққа ие болды және Преск аралында (қазіргі Эри, Пенсильвания) әскерге басшылық етті. Соғыстан кейін ол шарап саудагері болып жұмыс істеді және Филадельфиядағы Грамблторптан шыққан Джон Вистердің қызы Кэтрин Вистерге үйленді. Ол сондай-ақ саясатқа қатысып, 1772 жылы Ассамблея палатасына сайланды. Ол Американың тәуелсіздігін ерте жақтаған. Америка революциясының басында Майлз ополчение ротасын ұйымдастырды. Соғыс басталғанда, ол Пенсильвания штатының атқыштар полкінің полковнигі болды, бұл бөлім кейін Континенталдық армияға қосылды. Лонг-Айленд шайқасы алдында ол генерал Джордж Вашингтоннан көмек сұраған хат алды. Бұл хат қазір Ұлттық мұрағатта сақталуда. Вашингтон штабының аға қолбасшысы ретінде ол шайқасқа қатысты және Вашингтон мен оның аз санды әскерінің қашуына мүмкіндік берген қорғаныс операциясын басқарғанда британдықтар оны тұтқынға алды. Майлз 1778 жылдың сәуір айында британдық подполковник сэр Арчибальд Кэмпбеллтің қатысуымен өткен тұтқын алмасу кезінде босатылды. Тұтқындық кезінде Майлз Пенсильвания әскерінің бригадир-генералы болып тағайындалған еді. Босатылғаннан кейін ол қайтадан қару қолданудан бас тартуға уәде берді, бірақ бұл оны британдықтарға қарсы басшылық және әкімшілік жұмыстардан шеттетпеді. Ол Пенсильвания штатының кварталмейстері болды және Тимоти Пикерингтің басшылығымен қызмет етті. 1781 жылдың жазында генерал Вашингтон генерал Майлзға Нью-Йорктан Йорктаунға қарай жол ашқан әскер үшін қайықпен тасымалдауды ұйымдастыруды тапсырды.

Соғыстан кейін

1789 жылы Майлз Пенсильвания Цинциннати қоғамының құрметті мүшесі болып қабылданды. Соғыстан кейінгі өмірінде ол саясаткер және мемлекеттік қызметкер ретінде көрнекті мансапқа ие болды. Ол Апелляциялық сот судьясы болды, 1790-1791 жылдары Филадельфияның әкімшісі және мэрі қызметін атқарды. Ол қайтадан мэр болып сайланды, бірақ қызметтен бас тартты. Пенсильвания университетінің қамқорлық кеңесіне сайланды, 1793 жылы қызметтен кетті. Сондай-ақ, ол 1768 жылы сайланған Америка философиялық қоғамының мүшесі болды және Филадельфиядағы Бірінші баптист шіркеуінде белсенділік танытты. Кәсіпкер ретінде 1783 жылы полковник Джейкоб Морганмен бірге Филадельфиядағы 77 Вайн-стрит мекенжайында қант фабрикасын іске қосты. Қаржыгер Роберт Морриспен бірлесіп, «Қытай императрицасы» кемесінің саяхатын қаржыландыруға көмектесті – бұл Қытай материгіне сапар шеккен алғашқы американдық кеме болды. 1791 жылы Джон Паттонмен бірге Пенсильвания штатының Стейт-Колледж қаласында Орталық пештің құрылуына бастама берді. Майлз сонымен қатар алғашқы адал емес сайлаушы ретінде танылды, өйткені ол федералисттік президенттік үміткер Джон Адамсқа дауыс беруге міндеттенгенімен, оның орнына республикалық кандидат Томас Джефферсонға дауыс берді. Бұл АҚШ-тағы алғашқы даулы сайлау болды, және ашуланған сайлаушы «Gazette of the United States» газетіне: «Не! Мен Самуэль Майлсты Джон Адамс пен Томас Джефферсонның президенттікке ие болуын шешуге таңдадым ба? Жоқ! Мен оны ойлауға емес, әрекет етуге шақырамын!» деп хат жазды. Майлз президенттік сайлаудағы екінші дауысын Томас Пинкниге берген уәдесіне сәйкес тастады.

Темір зауытының жаңалықтары, нәтижелер

Сэмюэл Майлз 1791 жылы Джеймс Данлап пен Джон Паттонмен бірлесіп, Мемлекеттік колледждегі Орталық пеште темір зауытын іске қосты. Ол сондай-ақ Хармония Форджда темір зауытын салды, ал Майлсбург қаласы тез өсіп, Спринг және Болд Игл ағындарының жағалауындағы кенге бай жерге тартылған темір жұмысшыларымен толып кетті. Сол кезде бұл аңғарда әлемдегі ең таза темір кенінің көзі саналған. Жүсіп және Джеймс Майлз ағайындылары 1825 жылға дейін темір зауытының ісін жалғастырды, содан кейін Жүсіп Грин серіктес атанды. Хармония Фордж темір зауыты 1898 жылға дейін жұмыс істеді.

Отбасылық құрамы

16 ақпан 1761 жылы Филадельфияның Бірінші шіркеуінде Майлз, Джон Каспар Вистер мен Катарина Рубенкамның қызы, Филадельфияда туған Кэтрин Вистерге (1742–1797) үйленді. Олардың 10 баласы болды, олардың үшеуі бала кезінде қайтыс болды: Ханна (1764–1845), Самуил (1767–1767), Абигейл (1768–1823), Джеймс (1770–1797), Кэтрин (1771–1771), Сара (1772–1775), Мэри (1775–1835), Джон В. (Жозеф 1780–1841) және Чарльз (1783–1814).

Өмірінің соңғы жылдары

Демократиялық-республикалық партияның жаңа мүшесі ретінде Майлз Конгресске екі рет (1798) түсті, бірақ федералист Роберт Уолнға (1765–1836) жеңілді. Майлздың белгілі американ суретшісі Гилберт Стюарт салған портреті Вашингтон, округ Колумбиядағы Ұлттық өнер галереясында ілінген. Оның әйелі Кэтрин Уистер Майлстың портреті де Гилберт Стюарт салған болуы мүмкін. Қазір ол оның әкесі Джон Вистердің үйі – Грамблторпта, Филадельфияның Германтаун қаласында сақталған. Чарльз Уилсон Пил салған Самуэль Майлздың тағы бір портреті Филадельфия өнер мұражайында ілінген. Майлз 1805 жылғы 29 желтоқсанда Пенсильвания штатының Уайтмарш қалашығында қайтыс болды және Филадельфиядағы Мориа тауы зиратында жерленді.