Сэмюэль Майлс (1739-1805): американдық әскери шенеунік, саяхатшы, кәсіпкер. Американ революциясы кезеңіндегі Пенсильвания саясатындағы рөлі, француз-үнді соғысы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық әскери шенеунік және саясаткер Сэмюэл Майлз (11 наурыз 1739 – 29 желтоқсан 1805) – американдық әскери шенеунік және саясаткер, сондай-ақ Америка Тәуелсіздік соғысына дейін, оның барысында және содан кейін Пенсильвания штатында белсенді қызмет еткен ықпалды кәсіпкер және саясаткер.
American military officer and politician
Samuel Miles (March 11, 1739 – December 29, 1805) was an American military officer and politician, as well as an influential businessman and politician, active in Pennsylvania before, during, and after the American Revolutionary War.
Әскери мансап
Майлз қазіргі Пенсильвания штатының Монтгомери округіне қарасты Уайтмарш қаласында дүниеге келген. Ол Джеймс Майлз бен Ханна Пьюдің ұлы еді. 16 жасында Бейтлехемде (1755 жылдың қазанынан 1756 жылдың ақпанына дейін қызмет етті) француз және үнді соғысы кезінде Пенсильвания ополчениесінің құрамындағы Исаак Уэйннің ротасына қатысты. Рота полковник доктор Бенджамин Франклинге басшылық ету үшін құрылған еді. Алайда Франклин бұл қызметтен бас тартты және оның орнын полковник Уильям Клэпхэм басты. Майлз 19 жасында лейтенант атағын алды және Шиппенсбургтегі шағын гарнизонға жетекшілік етті. 20 жасқа толғанға дейін капитан болып тағайындалды. Ол қазіргі Уэстморленд округіндегі Форт Лигонье шайқасында жараланды. Содан кейін ол сол жердегі гарнизонның қолбасшысы болып тағайындалды. Қызметтен босатылды, бірақ кейін Томас Ллойдтың ротасына сержант ретінде қайта қатысты және Форт-Дюкеснегі экспедицияға капитан-лейтенант болып тағайындалды. 1760 жылы капитандыққа ие болды және Преск аралында (қазіргі Эри, Пенсильвания) әскерге басшылық етті. Соғыстан кейін ол шарап саудагері болып жұмыс істеді және Филадельфиядағы Грамблторптан шыққан Джон Вистердің қызы Кэтрин Вистерге үйленді. Ол сондай-ақ саясатқа қатысып, 1772 жылы Ассамблея палатасына сайланды. Ол Американың тәуелсіздігін ерте жақтаған. Америка революциясының басында Майлз ополчение ротасын ұйымдастырды. Соғыс басталғанда, ол Пенсильвания штатының атқыштар полкінің полковнигі болды, бұл бөлім кейін Континенталдық армияға қосылды. Лонг-Айленд шайқасы алдында ол генерал Джордж Вашингтоннан көмек сұраған хат алды. Бұл хат қазір Ұлттық мұрағатта сақталуда. Вашингтон штабының аға қолбасшысы ретінде ол шайқасқа қатысты және Вашингтон мен оның аз санды әскерінің қашуына мүмкіндік берген қорғаныс операциясын басқарғанда британдықтар оны тұтқынға алды. Майлз 1778 жылдың сәуір айында британдық подполковник сэр Арчибальд Кэмпбеллтің қатысуымен өткен тұтқын алмасу кезінде босатылды. Тұтқындық кезінде Майлз Пенсильвания әскерінің бригадир-генералы болып тағайындалған еді. Босатылғаннан кейін ол қайтадан қару қолданудан бас тартуға уәде берді, бірақ бұл оны британдықтарға қарсы басшылық және әкімшілік жұмыстардан шеттетпеді. Ол Пенсильвания штатының кварталмейстері болды және Тимоти Пикерингтің басшылығымен қызмет етті. 1781 жылдың жазында генерал Вашингтон генерал Майлзға Нью-Йорктан Йорктаунға қарай жол ашқан әскер үшін қайықпен тасымалдауды ұйымдастыруды тапсырды.
Born in Whitemarsh in what now is Montgomery County, Pennsylvania, Miles was the son of James Miles and Hannah Pugh. He enlisted in Bethlehem at the age of 16 (serving from October 1755 through February 1756) in Isaac Wayne's company that was part of the Pennsylvania militia during the French and Indian War. The company had been formed with the intent for "Col. Dr.” Benjamin Franklin to command. However, Franklin decided against filling that role and was succeeded by Col. William Clapham. Miles became a lieutenant at age 19 and was put in charge of the small garrison in Shippensburg. He was named a captain shortly before he turned 20. He was wounded in the Battle of Fort Ligonier in today's Westmoreland County. Shortly afterward, he was appointed commander of the garrison there. He was discharged but then reenlisted in Thomas Lloyd's company as a sergeant and was promoted to captain lieutenant for the expedition to Fort Duquesne. He accepted a commission as captain in 1760 and commanded troops on Presque Isle(now Erie, Pennsylvania). After the war, he went into business as a wine merchant and married Catherine Wister, daughter of John Wister of Grumblethorpe, Philadelphia. He also entered politics, and was elected to the House of Assembly in 1772. He was an early advocate for American independence. In the early days of the American Revolution Miles raised a militia company. When the war began in earnest, he was made colonel of the Pennsylvania State Rifle Regiment, a state unit later adopted into the Continental Army. Before the Battle of Long Island, he received a letter from General George Washington seeking his assistance. That letter now is kept in the National Archives.] As a senior commander on Washington's staff he took part in that battle and was captured by the British while commanding a holding action that allowed Washington and the bulk of his outnumbered troops to escape. Miles was released as part of a prisoner exchange in April 1778 that included British Lt. Col. Sir Archibald Campbell. While a prisoner, Miles had been promoted to brigadier general of Pennsylvania troops. As part of his release, he had pledged not to again take up arms, but that did not disqualify him from command and administrative efforts against the British. He became quartermaster for the State of Pennsylvania, serving under Timothy Pickering. In the summer of 1781 General Washington counted on General Miles to secure boat transport for the army as it made its way south from New York to Yorktown.
Соғыстан кейін
1789 жылы Майлз Пенсильвания Цинциннати қоғамының құрметті мүшесі болып қабылданды. Соғыстан кейінгі өмірінде ол саясаткер және мемлекеттік қызметкер ретінде көрнекті мансапқа ие болды. Ол Апелляциялық сот судьясы болды, 1790-1791 жылдары Филадельфияның әкімшісі және мэрі қызметін атқарды. Ол қайтадан мэр болып сайланды, бірақ қызметтен бас тартты. Пенсильвания университетінің қамқорлық кеңесіне сайланды, 1793 жылы қызметтен кетті. Сондай-ақ, ол 1768 жылы сайланған Америка философиялық қоғамының мүшесі болды және Филадельфиядағы Бірінші баптист шіркеуінде белсенділік танытты. Кәсіпкер ретінде 1783 жылы полковник Джейкоб Морганмен бірге Филадельфиядағы 77 Вайн-стрит мекенжайында қант фабрикасын іске қосты. Қаржыгер Роберт Морриспен бірлесіп, «Қытай императрицасы» кемесінің саяхатын қаржыландыруға көмектесті – бұл Қытай материгіне сапар шеккен алғашқы американдық кеме болды. 1791 жылы Джон Паттонмен бірге Пенсильвания штатының Стейт-Колледж қаласында Орталық пештің құрылуына бастама берді. Майлз сонымен қатар алғашқы адал емес сайлаушы ретінде танылды, өйткені ол федералисттік президенттік үміткер Джон Адамсқа дауыс беруге міндеттенгенімен, оның орнына республикалық кандидат Томас Джефферсонға дауыс берді. Бұл АҚШ-тағы алғашқы даулы сайлау болды, және ашуланған сайлаушы «Gazette of the United States» газетіне: «Не! Мен Самуэль Майлсты Джон Адамс пен Томас Джефферсонның президенттікке ие болуын шешуге таңдадым ба? Жоқ! Мен оны ойлауға емес, әрекет етуге шақырамын!» деп хат жазды. Майлз президенттік сайлаудағы екінші дауысын Томас Пинкниге берген уәдесіне сәйкес тастады.
In 1789, Miles was admitted as an honorary member of the Pennsylvania Society of the Cincinnati. His post war life included a distinguished career as a politician and public servant. He was made judge of the Appeals Court, served as an alderman and mayor of Philadelphia from 1790 to 1791. He was reelected as mayor, but declined the office. He was elected trustee for the University of Pennsylvania, resigning in 1793. He also was a member of American Philosophical Society, elected in 1768, and was very active in the First Baptist Church of Philadelphia. As a businessman, in 1783 he operated an early sugar refinery with Colonel Jacob Morgan at 77 Vine Street in Philadelphia. Joining with financier Robert Morris, he helped underwrite the voyage of the ship Empress of China – the first American vessel to visit the Chinese mainland. In 1791, with John Patton, he co founded of Centre Furnace in State College, Pennsylvania. Miles also is noted as being the first faithless elector, when he was pledged to vote for Federalist presidential candidate John Adams, but instead cast his vote for Republican candidate Thomas Jefferson. This was the first contested election in USA and an angry voter wrote to the Gazette of the United States, "What! Do I chuse Samuel Miles to determine for me whether John Adams or Thomas Jefferson shall be President? No! I chuse him to act, not to think!" Miles cast his other presidential vote as pledged for Thomas Pinckney.
Темір зауытының жаңалықтары, нәтижелер
Сэмюэл Майлз 1791 жылы Джеймс Данлап пен Джон Паттонмен бірлесіп, Мемлекеттік колледждегі Орталық пеште темір зауытын іске қосты. Ол сондай-ақ Хармония Форджда темір зауытын салды, ал Майлсбург қаласы тез өсіп, Спринг және Болд Игл ағындарының жағалауындағы кенге бай жерге тартылған темір жұмысшыларымен толып кетті. Сол кезде бұл аңғарда әлемдегі ең таза темір кенінің көзі саналған. Жүсіп және Джеймс Майлз ағайындылары 1825 жылға дейін темір зауытының ісін жалғастырды, содан кейін Жүсіп Грин серіктес атанды. Хармония Фордж темір зауыты 1898 жылға дейін жұмыс істеді.
Samuel Miles started the ironworks at Centre Furnace in State College in 1791 as a joint venture with James Dunlap and John Patton. He also built the ironworks at Harmony Forge and the town of Milesburg soon grew, populated by the iron workers drawn to the ore rich land on the banks of Spring and Bald Eagle creeks. At that time, this valley contained the source of what often was regarded as some of the purest iron ore in the world. Brothers Joseph and James Miles carried on the iron works business until 1825 when Joseph Green became a partner. The Harmony Forge iron works continued until 1898.
Отбасылық құрамы
16 ақпан 1761 жылы Филадельфияның Бірінші шіркеуінде Майлз, Джон Каспар Вистер мен Катарина Рубенкамның қызы, Филадельфияда туған Кэтрин Вистерге (1742–1797) үйленді. Олардың 10 баласы болды, олардың үшеуі бала кезінде қайтыс болды: Ханна (1764–1845), Самуил (1767–1767), Абигейл (1768–1823), Джеймс (1770–1797), Кэтрин (1771–1771), Сара (1772–1775), Мэри (1775–1835), Джон В. (Жозеф 1780–1841) және Чарльз (1783–1814).
On February 16, 1761, in the First Church of Philadelphia, Miles married Catherine Wister (1742–1797), who was born in Philadelphia to John Caspar Wister and Catharine Rubenkam. They became the parents of 10 children, three of whom died in childhood: Hannah (1764 1845), Samuel (1767 1767), Abigail (1768 1823), James (1770 1797), Catherine (1771 1771), Sarah (1772 1775), Mary (1775 1835), John W. (Joseph 1780–1841), and Charles (1783 1814).
Өмірінің соңғы жылдары
Демократиялық-республикалық партияның жаңа мүшесі ретінде Майлз Конгресске екі рет (1798) түсті, бірақ федералист Роберт Уолнға (1765–1836) жеңілді. Майлздың белгілі американ суретшісі Гилберт Стюарт салған портреті Вашингтон, округ Колумбиядағы Ұлттық өнер галереясында ілінген. Оның әйелі Кэтрин Уистер Майлстың портреті де Гилберт Стюарт салған болуы мүмкін. Қазір ол оның әкесі Джон Вистердің үйі – Грамблторпта, Филадельфияның Германтаун қаласында сақталған. Чарльз Уилсон Пил салған Самуэль Майлздың тағы бір портреті Филадельфия өнер мұражайында ілінген. Майлз 1805 жылғы 29 желтоқсанда Пенсильвания штатының Уайтмарш қалашығында қайтыс болды және Филадельфиядағы Мориа тауы зиратында жерленді.
As a new member of the Democratic Republican party, Miles ran for Congress twice (1798) but lost to political newcomer Robert Waln, a Federalist, (1765–1836). Miles's portrait, painted by the noted American artist Gilbert Stuart, hangs in the Washington, D. C. National Gallery of Art. The portrait of his wife, Catherine Wister Miles, that may possibly have been completed by Gilbert Stuart. It now hanging is at Grumblethorpe, the home of her father, John Wister, in Germantown, Philadelphia. Another portrait of Samuel Miles, completed by Charles Willson Peale, hangs in the Philadelphia Museum of Art. Miles died on December 29, 1805, in Whitemarsh Township, Pennsylvania, and was interred at Mount Moriah Cemetery in Philadelphia.