Құйрық қара жылан (Crotalus molossus) – АҚШ және Мексикада кездесетін уытты жылан. Түрлері, мінез-құлқы, және жаңа ашылған Crotalus ornatus туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жылан түрлері
Species of snake
Қара құйрықты сілкінді жылан (Crotalus molossus) – Америка Құрама Штаттарының оңтүстік-батысы мен Мексикада кездесетін улы жылан. Қазіргі таңда төрт түрше танылған, оның ішінде осы жерде сипатталған негізгі түрше де бар.
The black tailed rattlesnake (Crotalus molossus) is a venomous pit viper species found in the southwestern United States and Mexico. Four subspecies are currently recognized, including the nominate subspecies described here.
Таксономия
2012 жылғы қайта қарау Техас штатының шығыс аймақтары мен Нью-Мексико штатының орталық және шығыс бөліктеріндегі популяциялардың C. molossus-тан ерекше түр құрайтынын көрсетті: Crotalus ornatus Hallowell 1854. Басқа да қолданылатын атаулары – жасыл сілкімжол және солтүстік қара құйрықты сілкімжол.
A 2012 revision showed that eastern populations from Texas and central and eastern New Mexico form a distinct species separate from C. molossus: Crotalus ornatus Hallowell 1854. Alternate common names are green rattler, and Northern black tailed rattlesnake.
Иілгіштік және қорғаныс
Crotalus molossus тыныш мінезі мен табиғатының қызығушылығының арқасында ең қайратты жыландардың бірі саналады. Осы себепті, шағу жағдайлары салыстырмалы түрде сирек болады. Жылан көбінесе өзін жасыру арқылы анықталмауға тырысады. Әдетте ол қоршауға түскенде қашып кетуге ұмтылады, бірақ бұрышталып қалғанда ескертеді.
Crotalus molossus is considered to be one of the most docile rattlesnakes because of its calm demeanor and curious nature. Bites are accordingly fairly rare. The snake relies mostly on camouflage to avoid discovery. It normally tries to slither away when confronted, but will rattle when cornered.
Уыт
C. molossus улысы көбінесе кроталидтерге тән гемотоксикалық болып келеді. Дегенмен, оның улылығы батыс алмас жыланың улысынан шамамен екі есеге төмен және жалпы алғанда адам үшін қауіпті емес. Шалуға қарсы CroFab сарысуы жиі тістің салдарынан туған жағдайларды емдеу үшін қолданылады. Crotalus molossus өңірдегі көптеген жыландарға қарағанда ірі улы бездерге ие. Оның улысы көптеген басқа кроталидтерге қарағанда аз токсинді болғандықтан, ол тиімді болу үшін құрбанына үлкен мөлшерде енгізуі қажет.
The venom of the C. molossus is primarily hemotoxic, like that of most crotalids. However, it is only about two thirds as toxic as western diamondback venom and is generally not fatal to humans. CroFab antivenom is often used to treat bites. Crotalus molossus has larger venom glands than most rattlesnakes in its region. Because its venom is less toxic than that of most other crotalids, it needs to inject large quantities into its prey to be effective.
Көбею
Көбею көктемде жүзеге асады, осы кезде еркектер ұрғашылардың феромондық іздерін қуады. Жұптасу кейде бірнеше сағатқа созылуы мүмкін және бірнеше күн бойы бірнеше рет қайталанып, жүзеге асуы мүмкін. Жұптасқаннан кейін еркек көбінесе басқа еркектердің онымен жұптасуына жол бермес үшін бірнеше күн бойы ұрғашының жанында қалады. Ұрғашы жазда тірі туады, ал балалар өздігінен кеткенше ғана анасымен бірге болады, әдетте бір-екі күн ішінде. Ұрғашылардың әр жыл сайын көбейетініне сенімді, және олар 10-12 баладан тұратын ұрпақтар туғызуы мүмкін, бірақ әдетте төрт-алты бала туады. Олардың өмір сүру ұзақтығы шамамен 15-20 жылды құрайды.
Breeding occurs in the spring when males follow the pheromone trails of the females. Copulation can sometimes last for hours and occur multiple times over a period of days. After mating, the male often stays near the female for several days to prevent any other males from mating with her. The female gives birth to live young in the summer, and the babies stay with the mother only until they wander off on their own, usually in less than a day or two. Females are believed to breed every year, and can have litters as large as 10 12 young but usually averaging four to six. Their lifespans average 15–20 years.
Қорғау мәртебесі
Бұл түр IUCN Қауіпті жануарлар мен өсімдіктердің Қызыл тізімінде «Қауіпсіз» санатында тіркелген (v3.1, 2001). Түрлердің кеңінен таралуына, көп санды популяциясына немесе олардың қысқа мерзімде күрт азаймайтынына байланысты олар осылай тізімге алынады. 2007 жылы сараланған кезде популяцияның өсу динамикасы тұрақты болды.
This species is classified as Least Concern IUCN Red List of Threatened Species (v3.1, 2001). Species are listed as such owing to their wide distribution or presumed large population or because they are unlikely to be declining fast enough to qualify for listing in a more threatened category. The population trend was stable when assessed in 2007.