Клайв Раш: Американ футболшысы және жаттықтырушысының өмірі мен мансабы

Кіріспе

Американдық футболшы және жаттықтырушы (1931–1980)

Клайв Гарольд Раш (14 ақпан 1931 – 22 тамыз 1980) – кәсіби және университет деңгейінде американдық футболшы және жаттықтырушы. Ол 1960 жылдан 1962 жылға дейін Толедо университетінің бас футбол жаттықтырушысы қызметін атқарды. Раш 1969 жылғы Америка футбол лигасының (АФЛ) және 1970 жылғы Ұлттық футбол лигасының (НФЛ) маусымында «Бостон Патриотс» командасының бас бапкері болды.

Мансап

Раш Майами университетінде студенттер футболында ойнады, содан кейін 1953 жылы Ұлттық футбол лигасында (NFL) «Грин-Бэй Пэккерс» командасы сапында бір маусым өнер көрсетті. Осыдан кейін Раш мықты жаттықтырушылық тәжірибесін алды, «Дейтон» университетінде (Хью Девормен), «Огайо» штаты университетінде (Вуди Хейспен) және «Оклахома» университетінде (Бад Уилкинсонмен) оқыды. 1960 жылы ол «Толедо» университетінің бас жаттықтырушысы болып тағайындалды, бірақ үш жеңіліс маусымынан кейін қызметтен кетті. 1963 жылы Раш Америка футбол лигасының «Нью-Йорк Джетс» командасының ассистенті болды, ол кейіннен Джо Намат жетекшілік еткен команданың жоғары өнімді шабуылының негізгі құрылтайшысы атанды. Шабуыл координаторы ретінде ол 1969 жылғы 12 қаңтарда «Супербоул III» турнирінде «Балтимор Колтс» командасын ұтып, мансабының шыңына жетті. Бұл жетістік нәтижесінде ол 18 күннен кейін «Пэтриотс» командасына жұмысқа қабылданды. Осы лауазымға тағы бір үміткер «Колтс» командасының қорғау жаттықтырушысы Чак Нолл болды, ол бірнеше күннен кейін «Питтсбург Стиллерс» командасына шақырылды. «Пэтриотс» командасымен жұмыс істеген кезеңінде Раш ойыншылармен, клуб иелерімен, лига шенеуніктерімен және БАҚ өкілдерімен үнемі қақтығыстарға түсті. Раштың сәттілігінің бір қызық көрінісі 1969 жылғы 12 ақпанда оның команданың жаңа бас менеджері Джордж Сауэрді таныстыруы кезінде болды. Микрофонды ұстағанда Раш бес секундқа электр тогының соққысын алды, ол оны қысқа уақытқа сасқалатты. «Пэтриотс» командасының бас жаттықтырушысы ретінде өткізген 21 ойында оның командасы тек бес рет жеңіске жетті. 1970 жылғы NFL маусымында команданың қатарынан алтыншы жеңілісі, 1970 жылғы 1 қарашада «Буффало Биллс» командасына 45:10 есебімен ұтылған кезде, Раш жүрек соғуының бұзылуын сезініп, қысқа уақытқа стадионды қалдырды. Екі күннен кейін ол бас жаттықтырушы лауазымынан кетіп, енді ешқашан жаттықтырушы болмайтынын мәлімдеді. Алайда, 1971 жылғы наурыз айында оны Джордж Аллен, жақында «Вашингтон Редскинс» командасының басшылығын қабылдаған, жұмысқа алды. Алты аптадан кейін Раш кенеттен отставкаға кетіп, келесі бес жыл бойы футболдан шеттетілді. 1976 жылы Раш АҚШ Сауда теңіз академиясының бас футбол жаттықтырушысы болып қайта жұмысқа орналасты. Ол команданы 8-1 есебімен жеңіске жеткізгенімен, ойыншылардың шағымдары оның бір маусымнан кейін жұмыстан босатылуына әкелді. Раш соңғы екі ойынды бас жаттықтырушы ретінде өткізбеді. Енді жаттықтырушылық қызметін жалғастырмаған Раш Огайо штатының Спрингфилд қаласында автосалон ашты. Ол Огайо штатының Лондон қаласындағы үйінде күрт жүрек талмасынан қайтыс болды, кейін жергілікті ауруханада көз жұмды. Қайтыс болған кезде Раш «Grolier Education Corporation» компаниясының аймақтық директоры болып жұмыс істеді.

Rush played college football at Miami University, then competed for one season in the National Football League (NFL) with the Green Bay Packers in 1953. From there, Rush received a strong coaching education, with collegiate stints at the University of Dayton (under Hugh Devore), Ohio State University (under Woody Hayes), and the University of Oklahoma (under Bud Wilkinson). In 1960, he accepted the head coaching position at the University of Toledo, but left after three losing seasons. Rush then became an assistant with the New York Jets of the American Football League in 1963, serving as the main architect of the team's high powered offense that was later led by Joe Namath. As offensive coordinator, he reached the high point of his career when he mapped the Jets' game plan as they upset the Baltimore Colts in Super Bowl III on January 12, 1969. That success resulted in his hiring by the Patriots 18 days later. Another finalist for the job was Colts secondary coach Chuck Noll, who was hired a few days later by the Pittsburgh Steelers. His tenure with the Patriots was marked by constant conflict with players, owners, league officials and the media. One bizarre indication of Rush's luck came on February 12, 1969, when he introduced the team's new general manager, George Sauer, Sr. While grabbing the microphone, Rush received a five second electrical shock that left him briefly stunned. During his 21 games as Patriots' head coach, his team won only five contests. During the team's sixth straight loss of the 1970 NFL season, a 45–10 defeat to the Buffalo Bills on November 1, 1970, Rush began to suffer an irregular heartbeat and briefly left the stadium. Two days later, he resigned as head coach and said he would never coach again. However, in March 1971, he was hired by George Allen, who had recently taken the helm of the Washington Redskins. Just six weeks later, Rush abruptly resigned and was out of football for the next five years. Rush resurfaced as the head football coach at the United States Merchant Marine Academy in 1976. While he led the team to an 8–1 record, complaints from players resulted in his firing after only one season. Rush did not coach the final two games. Never coaching again, Rush ran a car dealership in Springfield, Ohio. He suffered a sudden heart attack at his home in London, Ohio and later died at a local hospital. At the time of his death, Rush was a regional director for Grolier Education Corporation.

Колледж

Раш соңғы екі ойынды жаттықтырмады, бірақ екі жеңіс те оның есебіне жатады.