Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Артиллериялық трактор, сондай-ақ зеңбірек тракторы деп те аталады, әртүрлі салмақ және калибрлі артиллериялық құралдарды буксирлеуге арналған, арнайы күшті трактор түрі. Ол дөңгелекті, тіректі немесе жартылай тіректі болуы мүмкін.
Specialized heavy duty form of tractor unit used to tow artillery pieces
An artillery tractor, also referred to as a gun tractor, is a specialized heavy duty form of tractor unit used to tow artillery pieces of varying weights and calibres. It may be wheeled, tracked, or half tracked.
Тракция
Артиллериялық тракторлардың сүйреу түріне байланысты екі негізгі түрі бар: дөңгелекті және тізбекті. Дөңгелекті тракторлар әдетте әскери қызметке бейімделген жүк көліктерінің өзгерулері болып табылады. Тізбекті тракторлар үздіксіз тізбекпен жүреді; кейбір жағдайларда, олар өзгертілген танк шассиі негізінде салынған, ал үстігі құрылысы қару экипажы немесе оқ-дәрі орналастырылатын бөлікке ауыстырылған. Сонымен қатар, соғыстар аралығында және Екінші дүниежүзілік соғыста, әсіресе Вермахт армиясында жартылай тізбекті тракторлар қолданылды. Бұл трактор түрі соғыстан кейін көптеген елдерде қолданудан тоқтатылды.
There are two main types of artillery tractors, depending on the type of traction: wheeled and tracked. Wheeled tractors are usually variations of lorries adapted for military service. Tracked tractors run on continuous track; in some cases are built on a modified tank chassis with the superstructure replaced with a compartment for the gun crew or ammunition. In addition, half track tractors were used in the interwar period and in World War II, especially by the Wehrmacht. This type of tractor was mostly discontinued postwar.
Бірінші дүниежүзілік соғыс
Бірінші артиллериялық тракторлар Бірінші дүниежүзілік соғыс басталар алдында жобаланды, көбінесе Холт тракторы сияқты ауыл шаруашылығы машиналарын негізге алды. Мұндай көліктер жеңіл атпен тасылатын далалық артиллерияны күшейту үшін ауыр қаруларды тактикалық тұрғыдан қолдануға мүмкіндік берді. Бірінші дүниежүзілік соғысқа дейін қолданылған "атсыз артиллерия" 8 тонна салмаққа, 70 ат күшіне ие болды және сағатына 8 миль жылдамдықпен жүре алды. Мысалы, британдық армияда бұл Корольдік гарнизондық артиллерияның ауыр қаруларын майданда серпіліспен пайдалануға жағдай жасады.
The first artillery tractors were designed prior to the outbreak of World War I, often based on agricultural machines such as the Holt tractor. Such vehicles allowed the tactical use of heavier guns to supplement the light horse drawn field guns. "Horseless artillery" available prior to World War I weighed 8 tons, had 70 horsepower and could go 8 mph. For example, in the British Army it allowed the heavy guns of the Royal Garrison Artillery to be used flexibly on the battlefield.
Екінші дүниежүзілік соғыс
Екінші дүниежүзілік соғыста жұмыс аты әлі де көптеген әскерлерде қозғау күшінің ең көп таралған көзі болып келді. Көптеген елдер экономикалық және өнеркәсіптік тұрғыдан өз күштерін толықтай моторыландыра алмады. Бір компромисс – әскер тасымалдау, логистика және негізгі тарту рөлдерінде қолданылатын, сондай-ақ ең ауыр артиллерияны тасуға арналған ауыр артиллериялық тракторлармен бірге, көп мақсатты көліктерді өндіру болды. Ұлыбритания армиясы соғысқа дейін толық механикаландырылған еді. 1920 және 30-жылдары Vickers Medium Dragon және Light Dragon толық табанды артиллериялық тракторларын пайдаланды, бірақ олар негізінен Morris CDSW-ден бастап дөңгелекті көліктерге алмастырылды. Корольдік артиллерия екінші дүниежүзілік соғыс кезінде көп мақсатты көліктерді қабылдамай, Morris "Quad", Canadian Military Pattern (CMP) "Quad" және AEC Matador сияқты "Дала артиллериялық тракторлары" (FAT) деп аталатын мамандандырылған артиллериялық тракторларын қолдануын жалғастырды. Артиллериялық тракторлар "Жалпы мақсаттағы" (ЖМ) көліктерден кабинаның тікелей артында, оқ-дәрі және қару-жарақ сақталатын жүк бөлімінен бөлек, артиллериялық экипажға арналған бөлімшесі болғандықтан ерекшеленді. Неміс әскерлері артиллериялық тракторлар ретінде жартылай тізбекті машиналарды пайдаланды, мысалы Sd.Kfz. 7. Басқа елдерде жартылай тізбекті тракторлар осы мақсатта кеңінен қолданылмады. Дөңгелекті көліктермен салыстырғанда олар жолдан тыс өту қабілеті жақсырақ болды, бірақ жолдарда баяу жылдамдықпен жүретін және жиі бұзылатын. Дегенмен, Германия үшін соғыс бойы артиллерияны тасудың ең көп таралған тәсілі жылқылар болып қала берді.
In World War II the draft horse was still the most common source of motive power in many armies. Most nations were economically and industrially unable to fully motorise their forces. One compromise was to produce general purpose vehicles which could be used in the troop transport, logistics and prime mover roles, with heavy artillery tractors to move the heaviest guns. The British Army had fully mechanized prior to war. During the 1920s and 30s it had used the Vickers Medium Dragon and Light Dragon fully tracked artillery tractors, but they had been mostly replaced with wheeled vehicles, starting with the Morris CDSW. The Royal Artillery persisted with specialist artillery tractors – known as "Field Artillery Tractors" (FAT) – such as the Morris "Quad", Canadian Military Pattern (CMP) "Quad" and AEC Matador throughout World War II, rather than adopt a general purpose vehicle. Artillery tractors were different from "General Service" (GS) vehicles by having a compartment for the gun detachment immediately behind the cab and separated from the cargo space containing ammunition and gun stores. German forces used half tracks as artillery tractors, such as the Sd. Kfz. 7. Half tracked tractors were not commonly used in this role in other nations. Compared to wheeled vehicles they had better off road capabilities, but were slower on roads and were more prone to breakdowns. However, for Germany horses remained the most common way of towing artillery throughout the war.
Қазіргі заманғы соғыс
Қазіргі заманғы соғыста сүйретілетін артиллерияның орнына өздігінен жүретін артиллерия көбірек қолданылады. Сонымен қатар, қозғалтқыш тоқтатылған кезде қуат беру үшін, қару-жарақ тасымалдауышына қосалқы қуат агрегаттары орнатылған кезде де кездеседі. Дәстүрлі сүйретілетін артиллерия әлі де күрделілік пен салмақ кемшіліктері бар бөлімшелерде қолданылады: мысалы, әуе шабуылдық, десанттық және басқа да жеңіл бөлімшелерде. Мұндай бөлімшелерде, көбінесе өздік көлік құралдары шектеулі болғандықтан, қол жетімді кез келген көлік қажет болғанда қаруды қайта орналастыру үшін артиллериялық трактор ретінде пайдаланылуы мүмкін. Мысалы, АҚШ теңіз жаяу әскерінің жеңіл сыйымдылығы бар қиын өтімді жерлерде жұмыс істейтін вилочный погрузчик (LCRTF) сияқты, негізгі мақсаты басқаша инженерлік көліктері, екі бағытта да жүкті тарта алатын әмбебап телеханикалық жүк көтергіш.
In modern warfare, towed artillery has given way in part to self propelled artillery. It is also common to find auxiliary power units built into the gun carriage to provide power while the propulsion engine is offline. Traditional towed artillery can still be found in units where complexity and weight are liabilities: e. g. airmobile, amphibious and other light units. In such units, where organic transport is usually limited, any available transport can double as artillery tractors in order to reposition guns when needed. For example, engineer vehicles of a different primary purpose such as the U. S. Marines' Light Capacity Rough Terrain Forklift (LCRTF), a versatile telehandler forklift capable of towing gear from either end.
Артиллериялық тракторлардың тізімі
Төменде артиллериялық тракторлардың бірнеше мысалы келтірілген, олардың жетегіш жүйесі мен заманы бойынша жіктеледі.
The following are a few examples of artillery tractors, classified by its traction system and era.