Кіріспе
Американдық футболшы, басшы, комментатор (1925–2011)
Эндрю Ричард Робустелли (6 желтоқсан 1925 – 31 мамыр 2011) – американдық кәсіби футболшы, Ұлттық футбол лигасының (NFL) «Лос-Анджелес Рамс» және «Нью-Йорк Джайентс» командаларында қорғаныс шебінде ойнаған. Ол колледж футболын Арнольд колледжінде ойнады және 1951 жылғы НФЛ драфтының он тоғызыншы турында таңдалды. Робустелли алты рет бірінші құрамаға All Pro тізіміне енді және 1971 жылы Профутбол Даңқы залына қабылданды.
Ерте өмір
Робустелли 1925 жылғы 6 желтоқсанда Коннектикут штатының Стэмфорд қаласында итальян-американ Люсьен Робустелли мен оның әйелі Кэтрин Робустелли отбасында дүниеге келді. Ол Стэмфорд орта мектебінде оқыды, онда футбол мен бейсболдан өте жақсы ойнады. 18 жасында ол АҚШ Әскери-теңіз күштеріне қабылданып, Тынық мұхитында USS William C. Cole кемесінде қызмет етті. Соғыстан кейін ол Коннектикут штатының Милфорд қаласындағы, қазір жабық Арнольд колледжіне түсті, онда футбол және бейсболмен айналысты. Колледжді бітірген соң, 1951 жылғы НФЛ драфтының он тоғызыншы турында Лос-Анджелес Рамс командасы оны таңдады. 1951 жылдың маусым айында оған Нью-Йорк Гиантс бейсбол клубында өзін сынап көруге мүмкіндік берілді. Гиантс Робустеллиге өздерінің екінші лигадағы командасы Ноксвилл Смокис үшін ойнауға 400 долларлық келісімшарт ұсынды.
Ойыншы
Арнольд колледжінде екі позицияда ойнаған Робустелли 1951 жылғы НФЛ драфтының он тоғызыншы раундында «Лос-Анджелес Рамс» командасымен таңдалды және командаға ілігуі қиын деп есептелді. «Рамс» командасы оның қорғаныс шебіндегі нық тұру қабілеті мен жанкештілігіне тәнті болды, ол ғана емес, 1953 және 1955 жылдары үздік ойыншы (All Pro) атанды. 1956 жылы «Нью-Йорк Джайентс» командасына ауысқанға дейін «Рамс» сапында ойнады. Робустелли «Джайентс» командасымен тоғыз маусым өткізіп, алты конференция чемпионы және бір НФЛ чемпионы құрамында болды. 1956 жылдан бастап 1964 жылғы маусым соңында зейнеткерлікке шыққанға дейін «Джайентс» командасының қорғанысындағы негізгі ойыншы болды. Робустеллидің алғашқы маусымында «Джайентс» НФЛ чемпионатын жеңіп алды. Олар 1958, 1959, 1961, 1962 және 1963 жылдары Шығыс дивизионында жеңіске жетіп, әр жолы НФЛ чемпионатында жеңіліске ұшырады: 1958 және 1959 жылдары «Балтимор Колтс» командасына, 1961 және 1962 жылдары «Грин-Бэй Пэкерс» командасына, ал 1963 жылы «Чикаго Беарс» командасына. «Джайентс» командасымен Робустелли 1956 жылғы және 1958-1960 жылдардағы үздік ойыншы (All Pro) атанды. 1962 жылы НФЛ-дегі ең үздік ойыншы ретінде «Берт Белл» сыйлығына ие болды, мұндай награданы алған қорғаныс шебіндегі ойыншылардың саны аз. Ол НФЛ-де 174 ойынға қатысып, мансабында тек бір ойынды ғана өткізіп алды. Мансабында 22 рет допты жерден жинап (NFL рекорды) және екі допты ұстап, екеуін де тачдаунға айналдырды. Қорғаныс шебіндегі ойыншы үшін 6'0" және 230 фунт салмақ кішкентай болғанымен, Робустелли ерекше епті, жылдам және күшті болды және керемет допты ұстап шабуылдайтын ойыншы ретінде танымал болды. Робустелли сонымен қатар ұлттық телеарнада көрсетілген алғашқы екі НФЛ ойынында ойнаған жалғыз футболшы болып табылады.
Әкімші
Робустелли 1973 жылғы 17 желтоқсанда операциялар директоры болып тағайындалғанда «Гиганттар» командасына қайта оралды. Ол «Гиганттардың» күнделікті басқаруын, соның ішінде футболға қатысты мәселелерді де өз қолына алды. Команда иесі Веллингтон Мара 1930 жылдары «Гиганттар» ұйымына қосылғаннан бері команданың футболдық шешімдерін өзі қабылдап келді. 1965 жылы ағасы Джек қайтыс болғаннан кейін де ол команданың негізгі иесі болып қалды және алаңдағы мәселелерді бақылауда ұстады. Алайда, ол өкілеттігінің бір бөлігінен бас тартуға көндірілді. Мара футболдық шешімдер бойынша соңғы сөзді сақтап қалғанымен, іс жүзінде Робустелли команданың алғашқы бас менеджері болды. Ол өткен маусымда 2–11–1 көрсеткішінде болған, Ұлттық футбол конференциясының (NFC) ең нашар нәтижесін көрсеткен команданы қабылдады. «Гиганттар» 1974 жылы Йель аренасында және 1975 жылы Ши стадионында үйіндегі ойындарын өткізуге мәжбүр болды, содан кейін 1976 жылы «Гиганттар» стадионына көше алды. Робустеллидің кеңседегі бес жылында «Гиганттар» жеңіске жеткен жоқ. Олардың ең жақсы нәтижесі 1978 жылы 6–10–0 болды, сол маусымда 19 қарашада «Филадельфия Иглз» командасына 19–17 есебімен жеңіліске ұшырады, бұл «Медоулендстегі ғажайып» деп белгілі болды. Робустелли 1978 жылғы 18 желтоқсанда, тұрақты маусымның соңғы ойынынан бір күн кейін «Гиганттардың» бас жаттықтырушысы Джон МакВейді қызметтен босатумен бірге операциялар директоры лауазымынан кеткенін жариялады. Ол бір жыл бұрын 1978 жылғы маусым оның командадағы соңғы маусымы болатынына шешім қабылдаған еді. Оның орнына 58 күннен кейін, 1979 жылғы 14 ақпанда Джордж Янг тағайындалды.
Футболдан кейінгі мансап
Әрекетшіл ойыншы ретінде зейнетке шыққаннан кейін Робустелли бір жыл (1965) NBC телеарнасының Американдық футбол лигасы туралы хабарлауда түс комментаторы болып жұмыс істеді. Сол жылы ол Стэмфордтағы Westheim Travel компаниясын сатып алып, Robustelli Travel Services, Inc. деп атады. Корпоративтік саяхаттарды басқаруға маманданған компания 2006 жылы Hogg Robinson Group тобына сатылған кезде Robustelli World Travel болып өсті. Ол сонымен қатар National Professional Athletes (NPA) атты спорттық маркетингтік компанияны құрды, ол спорт жұлдыздарын корпоративтік шараларға шақыруды ұйымдастырды, сондай-ақ Robustelli Merchandise Services болып дамыған International Equities компаниясын құрды. Соңғысы ақырында Robustelli Corporate Services негізіне айналды. 1988 жылы ол Уолтер Кэмптің "Жыл адамы" сыйлығына ие болды.
Жеке өмір
Оның немересі Эндрю Робустелли Джексонвилл университетінде колледж футболында ойнады, 2015 жылы «Нью-Йорк Джайентс» командасының жаңа ойыншылар лагеріне қатысты, сондай-ақ 2016 жылы Арена футбол лигасының «Джексонвилл Шаркс» командасы үшін ойнады. Дэн Силео Робустеллидің шөбере інісі және «Тампа Бэй Буканерс» және «Даллас Каубойс» командаларында NFL-де де ойнады.