Кіріспе

Қорғалған аймақ

Валле-де-Май табиғи қорығы ("Май аңғары") – Сейшель аралдарындағы Праслин аралында орналасқан табиғат паркі және ЮНЕСКО-ның Дүниежүзілік мұралық орны. Ол жақсы сақталған пальма орманынан тұрады, оның ішінде аралға тән коко де мер (coco de mer) және тағы бес аралға тән пальма түрі бар. Арека тұқымдасына жататын бір тұқымды ағаш – лодоицея (Lodoicea maldivica) – әлемдегі өсімдіктердің арасында ең ірі тұқымға (қос жаңғақты тұқым) ие. Паркте сейшельдің сирек кездесетін қара попугайы, сүтқоректілер, шаяңқы қабықтылар, құрлықақ және бауырымен жорғалаушылар сияқты бірегей жануарлар да кездеседі. Аймақтан әкелінген жат өсімдік түрлерін жоюға күшті күш салынып баққанмен, әзірге кофе, ананас және әсемдік пальмаларын толығымен жою мүмкін болмады. Бұл орман ерекше өсімдік және жануарлар түрлерімен Гондвана суперконтиненті кішірек бөліктерге бөлінген кездегі қалдықтардың бірі болып саналады, нәтижесінде Сейшель аралдары қазіргі Мадагаскар мен Үндістан арасында қалды. Геологиялық құрылымы бүкіл арал сияқты граниттен тұрады; ол оны растайтын дәлелдері бар екенін айтты. Оның теориясы бойынша, пальма ағашы – жақсылық пен жамандықты білдіретін білім ағашы, ал аралға әкелінген нан жемісі – өмір ағашы. Ол тіпті аралдағы Едем бағының орналасқан жерін "Коко де мер" аңғары деп белгілеп қойған. Осы қорықта, аралға тән коко де мерден (оның афродизиактық қасиеттері бар екендігіне байланысты тыйым салынған жеміс саналады) басқа,

Тарих

Парк 1930 жылға дейін бұрынғы, тыныш жартас орман болды. Аймақ 1966 жылдың 18 сәуірінде Жабайы құстарды қорғау (Табиғат қорықтары) ережесі S.I. 27/1696 бойынша Табиғи қорық мәртебесін алды. Кейіннен, Ұлттық парктер және табиғатты сақтау заңы (Cap. 159) S.I. № 57/1979, 1979 жылғы Праслин ұлттық паркі (Белгілеу) бұйрығы және 1978 жылғы Кокоуд басқару туралы жарлық бойынша жақсырақ сақтау және қорғау шаралары үшін мәртебесі Ұлттық паркке өзгертілді.

Флора

Парк – бұл жергілікті коко де мердің мекендеу орны, ол "жаһандық маңызы бар флагман түрлері" деп есептеледі және биіктігіне дейін жетеді. Жапырақтары жаңқа тәрізді, ұзындығы және ені , ал сабақтары (көмектері) ұзын. Ағаш әлемдегі өсімдіктердің биологиялық әртүрлілігіндегі ең үлкен екі жаңғақты жемісті және ең үлкен тұқымды береді; ең ірі жемісінің салмағы . Ағаштың тамырлары қалың тамырлар түрінде болады және жапырақтарынан қалыпына келген жасыл қалқаншасы бар. Тамыр мен діңін оңай ажырату қиын, және олар дөңгелек және сопақ пішіндес жемістер береді. Тағы бес эндемикалық пальма түрі бар: миллионерлер салаты (Deckenia nobilis), ұры пальмасы (Phoenicophorium borsigianum), Сейшельдің тіреуіш пальмасы (Verschaffeltia splendida), латанье миллепатте (Nephrosperma vanhoutteanum) және латанье пальмасы (Roscheria melanochaetes). Бұл алты пальма түрі тек осы қорықта ғана емес, сонымен қатар Сейшель аралдарында да кездеседі және Үнді мұхитындағы өзгермеген, ежелгі эволюциялық жағдайда басқа ешбір жерде табылмайды. Орман панданус бұралаң жапырақтарымен және кең жапырақты ағаштармен тығыз. Chrysobalanus icaco Cocoplum да кездеседі. Бұл табиғи пальма орманының эстетикалық сұлулығы – жасыл, қызыл және қоңыр пальма жапырақтарының әсем көрнісі. Экожүйені сақтау мақсатында осы пальма түрлерін отырғызуға белгілі бір көмек көрсетілді. Паркте шамамен 4000 пальма ағашы бар (5000-ға жуық, сондай-ақ еркек және әйел түрлерінің тең саны бар). Парктегі тағы екі эндемикалық ағаш – Dillena furruginea, сондай-ақ bwa rouz және Northia hornei немесе Kapisen. Такамака ағаштары парктің кіреберісі болып табылады, және гүлдеген кезде Сейшель күн құстары гүлдердің нектарымен қоректенеді. Мадагаскардан ұялшақ тенректер паркке әкелінді.

Фауна

Көрнекті құс фаунасы, эндемикалық және жаһандық түрлер, пальма ағаштарын мекендейді: Сейшел қара попугайы (Coracopsis barklyi) (мадагаскарлық ваза попугайына ұқсас, пальма ағаштарының жемісімен қоректенетін және "жаңылмалы құс" деп аталатын); Alectroenas pulcherrimus (Сейшел көк көгершіні); Hypsipetes crassirostris (Сейшел көбелегі); Nectarinia dussumieri (Сейшел күнкөргіш); Collocalia francica (Маскарен жылдамұшасы); және Falco araea (Сейшел қызылқарлығашы). Басқа жануарлар: Archaius tigris (жолбарыс хамелеоны); Trachylepis seychellensis (Сейшел шұбар); Mabuya wrightii (Райт шұбары); Scelotes braueri; Pamelaescincus gardineri (Гардинер шұбары) (парк еденінде шұбарларды көруге болады); жолбарыс хамелеондары; Ailuronyx seychellensis (Сейшел қола геккосы); кеуектер және ағаш бақалары. Phelsuma astriata (Сейшел кішкентай күндізгі геккосы); және Phelsuma sundbergi (Сейшел алып күндізгі геккосы). Жылан түрлері: Boaedon geometricus (Сейшел үй жыланы); Lycognathophis seychellensis (Сейшел қасқыр жыланы); және Ramphotyphlops braminus (соқыр жылан). Парктің терең ылғалды топырақ қабаттарынан құрт тәрізді қосмекенділер тобының алты түрі табылды. Сейшел ағаш бақалары (Tachycnemis seychellensis) ағаш жапырақтарына жабысып отырады. Паркте кездесетін моллюскалар – бұрылып, үшкір қабықшасы бар Праслин қоңыл (Pachnodus paslinus) және үлкен Stylodonta studeriana. Олар пальма коко де мермен қоректенеді; аталық коко де мердің гүлшоғырындағы гүлдермен қоректенеді. Эндемикалық алтын панчакс (Pachypanchax playfairi) – Сейшель аралдарына тән жалғыз тұщы су балығы. Сондай-ақ, паркте бірнеше тұщы су шаяндары және басқа омыртқасыздар бар.