Сәндік дизайн: Пальма аллеясы – қонақүйлерде, кемелердегі әсем атриумдар, концерттер мен шай ішуге арналған кеңістік. Тарихы, мысалдары туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Интерьер дизайны тұжырымдамасы
Interior design concept
Пальма ауласы – пальма ағаштарымен жабдықталған үлкен атриум, көбінесе мәртебелі қонақүйлерде кездесетін, онда түрлі шаралар, әсіресе шай билері ұйымдастырылады. Мысалдарға Лондондағы Лэнгем қонақ үйі (1865), Александра сарайы (1873), Карлтон қонақ үйі (1899) және Риц қонақ үйі (1906); Лос-Анджелестегі Александрия қонақ үйі (1911 жылы ауласы қосылған), Сан-Францискодағы Палас қонақ үйі, Тронхеймдегі Британия қонақ үйі және Нью-Йорктегі Плаза қонақ үйі жатады. Олардың танымалдылығын пайдаланып, кейбір лайнерлерде де пальма аулалары болды, атақты RMS Титаник (1912) кемесіндегідей.
A palm court is a large atrium with palm trees, usually in a prestigious hotel, where functions are staged, notably tea dances. Examples include the Langham Hotel (1865), Alexandra Palace (1873), the Carlton Hotel (1899), and the Ritz Hotel (1906), all in London; and the Alexandria Hotel (court added in 1911) in Los Angeles, Palace Hotel, San Francisco, Britannia Hotel in Trondheim and the Plaza Hotel in New York City. Capitalizing on their popularity, some ocean liners also had palm courts, notably the RMS Titanic (1912).
Пальмалық соттың музыкасы
Пальма ауласы оркестрі термині көбінесе жеңіл классикалық музыка орындайтын шағын оркестрді сипаттау үшін қолданылады. 20-ғасырдың басында көптеген сәнді қонақ үйлер, круиздік кемелер, қалалық дүкендердегі мейрамханалар мен кафелер өз қонақтарын көңілді ету үшін шағын оркестрлерді немесе камералық топтарды жұмысқа алды. Мысалы, Лондондағы «Савой» қонақ үйі ағылшын қоғамының элитасына және шетелдік қонақтарға қызмет көрсетті. «Би алаңындағы тыныш жұптар «Валета» мен «Дестини» әндері аясында вальс билеуден ләззат алатын, арасында кейде екі қадам билейтін». 1920 жылдары «Савойда» Кэрролл Гиббонс екі оркестрді басқарды: Кэрролл Гиббонс және «Бой Френдс» Темза фойесінде түстен кейінгі шай ішуге жеңіл музыка сыйлады, ал «Савой Орфеанс» кешке джаз үлгісінде би музыкасын орындады. (Қонақ үйде пальма ауласы болмаған, салондық зал релелік байланыс үшін пайдаланылды). Альфредо Камполи 1930 жылдары өзінің ұқсас «Салон оркестрін» құрды. 1942 жылы Сэндлер «Палм Корт Оркестрін» басқарады деп жарияланды, бірақ ол шындығында 1941 жылы әртүрлі өлшемдегі ансамбльдер құру үшін біріктірілген BBC Лондон студиясының музыканттарынан тұратын топ болды. Ансамбль 1943 жылдан 1973 жылға дейін «Grand Hotel» бағдарламасында жексенбі кештері тұрақты эфирде болды. Реджинальд Леопольд Яффадан кейін оркестрде 17 жыл қызмет етті. Сэмюэл Барбердің «Сувенирлер» балет сюитасының (1950) төртінші бөлімі «Екі қадам (Палма ауласындағы шай)» деп аталады. Алғашқыда төрт қолға арналған фортепиано туындысы, ол 1952 жылы оркестрленді. Барбер сюита туралы былай деп жазды: «Нью-Йорктегі «Плаза» қонақ үйінің Пальма ауласында, шамамен 1914 жылғы, алғашқы танголар дәуіріндегі ойын-сауық екенін көзге елестете алады». Леннокс Берклидің «Палм Корт Вальсі», Op. 81 No 2 (1971) – Ричард Баклдың Лондон Колизейінде қойылған және 1971 жылы фортепиано дуэті үшін аранжировкаланған оркестрлік туынды.
The term palm court orchestra, is often used to describe a small orchestra playing light classical music. By the start of the 20th century most luxury hotels, cruise ships, department store restaurants and cafes employed small orchestras or chamber groups to entertain their patrons. The Savoy Hotel in London, for instance, catered for the elite of English society and to visiting foreigners. "Sedate couples on the dance floor would enjoy waltzing to The Valeta and Destiny, with perhaps an occasional two step in between". At the Savoy in the 1920s, Carroll Gibbons directed two orchestras: Carroll Gibbons and the Boy Friends provided light music for afternoon tea in the Thames Foyer, while the Savoy Orpheans played dance music in the evenings, with a nod towards jazz. (The hotel didn't have a palm court, the lounge hall was used for the relays). Alfredo Campoli founded his similar "Salon Orchestra" in the 1930s. By 1942 Sandler was billed as directing "The Palm Court Orchestra", actually made up from a unit of the BBC London Studio Players, a pool of musicians put together in 1941 to form ensembles of different sizes on demand. The ensemble secured a regular broadcast slot on Sunday evenings on the programme Grand Hotel which ran from 1943 until 1973. Reginald Leopold followed on from Jaffa with a 17 year stint at the orchestra. The fourth movement of Samuel Barber's ballet suite Souvenirs (1950) is titled 'Two Step (Tea in the Palm Court)'. Originally for piano four hands, it was orchestrated in 1952. Barber wrote of the suite: "One might imagine a divertissement in a setting of the Palm Court of the Hotel Plaza in New York, the year about 1914, epoch of the first tangos." Lennox Berkeley's Palm Court Waltz, Op. 81 No 2 (1971) is an orchestral work written for an entertainment put on at the London Coliseum by Richard Buckle, and arranged for piano duet in 1971.