Кіріспе
Кэтрин Энн "Кей" Линдскоуг (туған тегі Stillwell; 26 желтоқсан 1934 – 21 қазан 2003) – К. С. Льюис зерттеушісі, ол Льюиске жатқызылған, оның ішінде "Қара мұнара" шығармаларының жалған екендігі туралы теориясымен танымал.
С. С. Льюис туралы жұмыс
Линдскоугтың басты нысаны – Льюис еңбектерінің көп бөлігін өңдеген, Льюис әдеби мұрагері Уолтер Хупер болды. Линдскоуг Хупердің Льюиспен қарым-қатынасы оның өңдеген кейбір басылымдарында артық көрсетілгенін айтады, сондай-ақ Льюис атымен жарық көрген бірнеше еңбектердің ішінде Хуперге тиесілілері де бар екенін мәлімдейді. К.С. Льюистің келіні Дуглас Грешем бұл жалғандық туралы айыптауларды жоққа шығарып, «Бұл даудың өзі жеке мүдделер үшін жасалған. Оның ойдан шығарылған теориялары толығымен күңкіреген» дейді. Уоррен Льюис күнделіктерінен Льюис ағасының Хуперге сенбегені, оны 1960 жылдары адал емес кіріптар деп қарағаны анық көрінеді. Льюис зерттеушілері Линдскоугтың айыптауларының негізділігі туралы пікірде бөлінісіп тұр, бірақ кейбіреулері Льюис өзінің қолжазбаларын табу арқылы жоққа шығарылды. Оның Хуперге деген жаугершілігінің көп бөлігі, мүмкін (немесе болмаса), оған Льюис мұрасын басқаруға ешқандай рөл берілмегеніне байланысты көңілінің қалғандығынан туындаған болуы мүмкін, бірақ Льюис оның өзінің библиографиясы туралы білімі бар екенін мойындаған. Бұл дауды Николас Баркер «Сын-пікірлердегі мақалалар» журналында (қараңыз сілтеме) талдап, Линдскоугтың еңбегін «улы кітап» деп атады.
С. С. Льюиспен туысқан
"Ешқашан ешқашан жеріндегі" Яһуда арыстаны: С.С. Льюис теологиясы балаларға арналған фантастикалық шығармаларында (Эрдманс, 1973), Уолтер Хупердің кіріспесі – 1957 ж. М.А. диссертациясы, Кал Стэйт – Лонг Бич, Кэтрин Стилвелл ретінде.
С.С. Льюис, "Жай ғана христиан" (Регал, 1973; қайта қаралып, кеңейтілген, Интер Варсити Пресс, 1981; қайта қаралып, Харольд Шоу Публ., 1987; қайта қаралып, кеңейтілген, Корнерстон Пресс, 1997). Линдскоуг 1993 жылы мұндай "әдеби липосакцияны" түсіндірді. Оның сөзінше, бір достық сыншыға телефон арқылы: "Мен де сіздей тазалықты ұстанамын. Мен осы авторларды өте жақсы көремін. Сондықтан мен оларды бүгінгі оқырмандар үшін қолмен тегістеп, мен "әдеби липосакция" деп атайтын нәрсені жасаймын – артық майды алып тастаймын. Мен түпнұсқаның барлық сюжетін, стильін және құндылықтарын сақтаймын, тіпті басқа нұсқаларда қиылып қалған бөліктерді де қалпына келтіремін. Менің жұмысым авторын қуантатынына сенемін, әйтпесе мен оны істемес едім."
C. S. Lewis, Mere Christian (Regal, 1973; revised and expanded, Inter Varsity Press, 1981; revised, Harold Shaw Publ., 1987; revised and expanded, Cornerstone Press, 1997) Lindskoog explained such "literary liposuction" in 1993. Among other things, she claimed to have answered a friendly telephone critic, "I'm as much of a purist as you. I absolutely love these authors. That's why I'm hand polishing them for today's readers and performing what I call literary liposuction – removing flab and fat. I keep every bit of the original story, the style, and the values – even restoring parts cut out in other versions. I know my work would make the author happy; otherwise, I wouldn't do it."