Кіріспе

Исландияның ұлттық оркестрі (Sinfóníuhljómsveit Íslands) (ISO) – Исландияның Рейкьявик қаласында орналасқан исландиялық оркестр. Оның негізгі концерт алаңы – Харпа концерт залы. Исландия симфониясы – Исландия Білім министрлігінің басшылығымен жұмыс істейтін автономды мемлекеттік мекеме. Исландия симфониялық оркестрі 1961 жылдан 2011 жылға дейін Háskólabíó (Университет кинотеатры) ғимаратында болды, бірақ 2011 жылдың көктемінде 1800 орындық жаңа Харпа концерт залына көшіп өтті. Оркестр әр маусымда шамамен алпыс концерт өткізеді. 1982 жылғы заңға сәйкес (2007 жылы өзгертілген), Исландия симфониясының негізгі қаржы көздері – Исландия мемлекеттік қазынасы (82%) және Рейкьявик қаласы (18%). 2020 жылдың қыркүйегінде Ева Олликайнен Исландия симфониясының бас дирижері және көркемдік жетекшісі қызметін қабылдады, Осмо Вянскя оркестрдің құрметті дирижері, ал Владимир Ашкенази дирижер лауреаты атағын иеленді. 2021/22 маусымынан бастап Даниэль Бьярнасон оркестрдің серіктес әртісі болды, бірақ оған дейін бірнеше жыл бас қонақ дирижер болып жұмыс істеген, Анна Торвальдсдоттир 2018 жылы оркестрде композитор лауазымын алды. Викингур Хейдар Олафссон 2021 жылы резидент әртіс ретінде, ал Бертран де Билли сол жылы бас қонақ дирижер ретінде қатарына қосылды. Корнилиос Михайлидис 2021 жылы резиденттік дирижер болып тағайындалды.

Бастапқы тарихы (1921-1950)

Исландияда оркестрлік концерттің алғашқы белгілі мысалы 1921 жылғы 22 мамырда болды, сол кезде 20 музыканттан тұратын топ Дания королі Христиан X-ке, елге ресми сапармен келгенде ойнады. Сол негізгі топ және оның дирижері, композитор Þórarinn Guðmundsson, сол жылы ресми оркестрдің – Рейкьявик оркестрінің (Hljómsveit Reykjavíkur; RO) құрылтайшы мүшелері болды. 1950 жылы ISO құрылғанға дейін RO Исландиядағы дерлік жалғыз жұмыс істейтін оркестр болып қала берді. RO-ның жұмыс істеген кезеңіндегі маңызды оқиғалардың бірі – 1930 жылы Исландия ұлттық Парламентінің 1000 жылдығына орай Þingvellir-де өткен той, онда исланд композиторларының бірнеше шығармалары тұңғыш рет орындалды. ISO негізін қалауға жасалған басқа қадамдардың ішінде 1930 жылы Рейкьявик музыка мектебінің (Tónlistarskóli Reykjavíkur) және 1939 жылы Исландия музыканттарының федерациясының (Félag íslenskra hljóðfæraleikara, кейіннен Félag íslenskra hljómlistarmanna; FÍH) құрылуы болды, ол 20 ғасырда Исландиядағы музыканттардың ең беделді кәсіби одағына айналды. Осы кезеңде бірнеше танымал исланд музыканттары, композиторлары және музыканы жақсы көретіндер жергілікті газеттерде Исландияның музыкалық мәдениетінің дамылмағандығын сынаған мақалалар жазды, ең белгілісі – Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Лейпциг консерваториясында оқыған композитор және дирижер Йон Лейфс (1899-1968). Лейфс Исландияның басқа дамыған елдерден қалып қоймауы үшін лайықты симфониялық оркестрдің қажеттігін баса көрсетті. Сонымен қатар, өсіп келе жатқан музыка индустриясын ғасырдың бірінші жартысында Исландияға келіп жұмыс істеген бірнеше еуропалық музыканттар ынталандырды. Ең ықпалдылары Франц Микса (1902–1994), Виктор Урбанчич (1903–1958) және Вильгельм Ланцки Отто (1909–1991) болды.

Құрылтай және алғашқы жылдары (1950-1956 жж.)

Қырықжылдардың соңында Исландияда кәсіби оркестр құру арманы қоғамдық талқылауда одан сайын үлкен орын алды. Композиторлар Палл Исолфссон (1893-1974) және Йон Тораринссон (1917-2012) бастаған музыканттар тобы үкіметке ресми ұсыныс жазып, жоспарланған оркестрдің басқару және меншік құқығына қатысты ұсыныстар енгізді. Мәдениет министрі Эйстейн Йонссон (1906-1993) 1947-1948 жылдардың қысында парламентте оркестрді басқаруға арналған арнайы қор құру туралы заң жобасын ұсынды. Йонссонның заң жобасы Ұлттық радиодан (Ríkisútvarpið; RÚV), Рейкьявик музыкалық қоғамынан (Tónlistarfélag Reykjavíkur) және әлі жұмыс істемеген Ұлттық театрдан (Þjóðleikhúsið) қаржылық қолдау күтілгенін көрсетеді. Қалған қаржы кино билеттеріне салынатын салықтан түсуі тиіс болды. Алайда, заң жобасы бойынша парламентте келісімге қол жеткізілмеді, себебі Рейкьявиктен тыс округтерді өкілдік ететін депутаттар бұл идеяға қарсылық білдірді. 1950 жылы RÚV басқару комитеті 40 мүшеден тұратын оркестрдің қызметін бірнеше айға тәжірибелік түрде қаржыландыруға келісті. Оркестрдің құрылуына арналған ресми жиын өткізілмеді, сондықтан оркестрдің құрылған күні 1950 жылдың 9 наурызы деп есептеледі, сол күні оның алғашқы концерті өтті. Бастапқыда ISO концерттерді тиімді ұйымдастырды және алғашқы жылында он бес қоғамдық өнер көрсетті. Дегенмен, қаржылық жағынан бастамасы үмітсіз болды: жұмыс істеу шығындары елдегі басқа музыкалық мекемелерге қарағанда жоғары болды, бюджеттік смета әлі жасалмаған еді және халықтың жауабы қызығушылық танытпады. Еңбекақы туралы даулар жиі туындады және оркестр мүшелерінің көпшілігі толық емес жұмыспен қамтылғандықтан, олар үнемі кәсіби одақтарымен кеңесетін. 1953 жылдың басында оркестр мүшелері жалақының кешіктіріліп төленуіне байланысты ереуілге шықты. ISO ашылғанына бірнеше апта өткен соң, Þjóðleikhúsið алғаш рет есігін ашты, және екі мекеме бірнеше жыл бойы тығыз байланыста болды. ISO-ның өз ғимараты болмағандықтан концерттер әдетте Þjóðleikhúsið-те өткізілді, ал оркестр театрлық қойылымдарға музыкамен сүйемелдеді. Құрылтайшы 40 мүшесінің 14-і Исландиядан тыс жерден келген. Бұл ISO-ны Исландиядағы ерекше ұйымға айналдырды, себебі елдегі иммиграция деңгейі әрқашан өте төмен болды. 1954 жылы ISO-ның басқаруы RÚV-ке біріктірілді. Бұл оркестр мүшелерінің бұрынғыдан да тұрақты жұмыс орны мен жалақысы бар екенін білдірді. Алайда, концерттерге қатысушылар саны төмен болды және RÚV-пен алғашқы он екі айлық ынтымақтастықтан кейін оркестр үлкен шығынға ұшырады. Мәдениет министрі Бьярни Бенедиктссон басқару тиімділігін арттыру үшін комитет құрды. Парламентте талқылаулар өтті және RÚV-ке абоненттік төлемдерді арттыру ең логикалық шешім болып көрінгендіктен, бұл мәселе бойынша келісімге қол жеткізілмеді. Салдарынан ISO-ның қызметі тоқтатылды және 1955-1956 жылдардың қысында ешқандай концерт өткізілмеді.

Брендті өзгерту және қайта жаңғырту (1956-1982)

1956 жылдың наурыз айында ISO-ны жеке мекеме ретінде қайта жаңғырту және тұрақты қойылымдарды қалпына келтіру бойынша жұмыстар ілгеріледі. Жаңа кеңес тағайындалды, оның төрағасы кітап баспашысы және өнерді қолдаушы Рагнар Йонссон болды. Оперативтік есептер мен жұмыс кестелері жақсарып, ұйымдастырыла бастады. Оркестрдің бұрынғы атауы Sinfóníuhljómsveitin ("Симфониялық оркестр") еді, бірақ енді ол ресми түрде Sinfóníuhljómsveit Íslands (Исландия симфониялық оркестрі) деп өзгертілді. Мәдениет министрі Бьярни Бенедиктсон жаңа атаудың негізгі жақтаушысы болды және оркестрді ұлттық құндылық ретінде анықтауға үлкен қызығушылық танытты. Осы тәсілдің бір бөлігі – оркестрдің концерттерін тек Рейкьявикпен шектемей, бүкіл ел бойынша гастрольдік сапарлар ұйымдастыру идеясы болды. ISO-ның Рейкьявик шегінен тыс алғашқы өнері 21 мамыр 1956 жылы Акурейриде болды. Келесі жылдары маусым соңында жыл сайынғы концерттік турнелер өткізілді. Турнелер әдетте бір-екі аптаға созылды. Оркестрдің шетелге алғашқы сапары 1977 жылы Фарер аралдарына жасалды. 1956 жылы басталған өрлеу ұзаққа созылмады. 1960 жылы оркестр кеңесі қаржылық қиындықтарға тап болды, себебі инфляция исландтық кронаның сатып алу қабілетін жыл сайын шамамен 10%-ға төмендетті. Концерттерге қатысу орташа деңгейде болды және кіріс аз болды. 1961 жылдың ақпанында кеңес RÚV-пен байланысты жаңару және ISO-ны радионың де-факто бөлімі ретінде қайта құру туралы шешім қабылдады. Бұл мәселе бойынша кеңес мүшелері екі топқа бөлінді, ал төраға Йонссон бұл өзгеріске қарсы болды. Дегенмен, соңғы нәтиже – оркестрдің RÚV құрамындағы бөлімше ретінде қайта құрылуы болды. Бұл шара уақытша шешім ретінде қарастырылды, бірақ 1982 жылға дейін, Альтинги ISO туралы заң қабылдағанға дейін өзгеріссіз қалды. Þjóðleikhúsið-пен ынтымақтастық 1971 жылға дейін өзгеріссіз сақталды, содан кейін екі мекеме арасында келісімшарт жасалды, ол ISO музыканттарын театр қойылымдарына ақысыз қатысу міндеттемесінен босатты. 1961 жылы ISO өзінің жаңа орнына, Háskólabíó-ға, Рейкьявиктің ең ірі кинотеатрына көшті. Бұл ISO-ға концерттер өткізілетін орында тұрақты түрде репетиция жасауға мүмкіндік берді. Алайда, Háskólabíó-ның акустикасы оркестрлік концерттер үшін қанағаттанғысыз деп есептелгендіктен, наразылық күшейді. Бас дирижер Боддан Водичко Háskólabíó-ға наразылығын ерте білдірді және келесі онжылдықтарда дирижерлермен, музыканттармен және ISO-мен байланысты басқа адамдармен сұхбаттасуларда осындай пікірлер жиі кездеседі. 2011 жылы Harpa концерт залы ашылғанға дейін Háskólabíó оркестрдің негізгі орны болып 50 жыл бойы қызмет етті. 1960 және 1970 жылдары ISO біртіндеп өсіп, дамыды. Оркестр басқаруы бойынша ешқандай ресми ережелер болған жоқ және демеушілермен қарым-қатынасы көбінесе кездейсоқ сипатта болды. 1976 жылы мәдениет министрі Вильхелмур Хялмарссон ISO үшін парламенттік заң жобасын дайындау үшін комиссия құрды. Комиссия 1978 жылы тағайындалған жаңа комиссиямен қайта жұмыс істеген жобаны жазды. Ұсыныстарда ISO-ның RÚV және Þjóðleikhúsið-ке тәуелсіздігінің маңыздылығы атап өтілді – оркестр өз күшімен тұруға және басқа екі мекеменің серігі ретінде ғана емес, өздігінен жұмыс істеуге қабілетті болуы керек еді. Парламенттік заң жобасы 1982 жылдың 26 сәуірінде Альтингиде мақұлданды.

Институционализациялау (1982-2022)

1982 жылы ISO заңын қабылдағаннан кейін оркестр ұлттық бюджеттен қаржыландыру алды. ISO-дағы музыканттардың саны кейіннен өсті: 1950 жылы 40 жалақылы музыкант, 1986 жылы 65, 2000 жылы 72 және 2016 жылы 95 адамды құрады. 1986 жылы ISO алғаш рет маусымдық билеттер мен жазылым пакеттерін ұсынды. Жазылым жүйесі төрт түрге немесе «серияға» негізделген: Сары серия (ірі оркестрлік туындылар, жергілікті солистер), Қызыл серия (соло концерттер, шетелдік солистер), Жасыл серия (көңіл көтеруге арналған музыка, мысалы, Вена вальстері мен оперетталар) және Көк серия (қазіргі заманғы музыка және исландтық туындылар). Жүйе келесі жылдары өзгерістерге ұшырады және 2016 жылы былай ұйымдастырылды: Қызыл серия (негізінен ірі оркестрлік туындыларға баса назар аударады), Сары серия (көбінесе классикалық және ерте романтикалық туындылар), Жасыл серия (халыққа кең таралған сүйікті туындылар) және Көк серия (отбасылық концерттер). Исландия мектептерімен ынтымақтастық орнатып, әртүрлі жастағы оқушылардың топтары шақырылатын мектеп концерттерін өткізу арқылы 2000 жылдары ISO балаларға бағытталған маркетинг пен жарнаманы едәуір кеңейтті. 2007 жылы Барбара клоуны (Халлдора Гейрхардсдоттир сомдады) алғаш рет концертті жариялаушы ретінде өнер көрсетті, ал 2008 жылы ISO кішкентай балаларға арналған тышқан талисманы Максимус Мусикусты таныстырды. Барбара мен Максимус отбасылық концерттерде тұрақты қонақтарға айналды. 2012 жылы ISO бас дирижер Илан Волковтың бастамасымен Харпа концерт залында алғашқы жылдық «Тектоника» фестивалін өткізді. 2013 жылы фестивальдің арнайы қонағы композитор Кристиан Вольф болды. 2014 жылдың шілдесінде ISO құрамында 92 музыкант болды, олардың шамамен 80% -ы Исландия тумасы еді. Топ 2014 жылы тағы да «Тектоника Рейкьявик» фестивалін қабылдады және жақында «Skálmöld» металл тобымен жұмыс істеді. 2015 жылы «Тектоника» Харпада өтті, сондай-ақ ISO-мен байланысты «Dark Music Days» фестивалі де өткізілді. 2016 жылдың мамыр айында ISO Хью Брунт дирижерлігімен Harpa концерт залында Эмилиана Торринимен екі концерттік бағдарлама ұсынды. 2016 жылдың қазан айында ISO 1940 жылғы «Фантазия» фильміне жазылған музыканың бір бөлігін Рейкьявик халықаралық кинофестивалімен бірлесіп ұйымдастырылған шарада орындады. Композитор Анна Торвальдсдоттир 2019 жылдың басында ISO-да резиденттік бағдарламаға қатысты. Сол жылы ол ISO ұйымдастырған «Dark Music Days» фестивалінде өнер көрсетті. Сол жылы Ева Олликайнен төрт жылдық келісімшарт бойынша бас дирижер және көркемдік жетекші болып тағайындалды, ол 2021 жылғы маусымнан басталады. 2020 жылдың ақпан айында ISO Ян Паскаль Тортельер дирижерлігімен Эдинбургтегі Usher Hall концерт залында өнер көрсетті. Сол айда оркестр бес номинацияда Исландия музыкалық сыйлығына ие болды. 2020 жылдың маусым айында Бьорк тамызда оркестр бөлімдерімен Harpa-да өнер көрсететіні жарияланды. 2020 жылдың 29 тамызында 20 күндік кешігуден кейін Бьорк тікелей эфирдегі концерттерді 2021 жылға ауыстырды. 2021 жылдың қаңтар және ақпан айларында Бьорк Harpa-да өнер көрсетуді жоспарлады. COVID-19 пандемиясы салдарынан жоспарлар күшін жойды. COVID-19 ережелеріне байланысты концерттер қайта жоспарланғаннан кейін, 2021 жылдың 11 қазанынан бастап Бьорк Harpa Reykjavik концерт залында төрт концерттік бағдарлама ұсынды, ISI-мен бірлесіп оның әртүрлі альбомдарынан оншақты ән орындады. Концерттер тікелей эфирде көрсетілді, дирижерлік Бьярнасонға жүктелді. Альбомда Анна Торвальдсдоттир, Хаукур Томассон, Мария Хулд Маркан Сигфусдоттир және Пал Рагнар Палссонның туындылары, сондай-ақ солистер Саунн Торстейнсдоттир мен Викингур Хейдар Олафссонның орындауы қосылды. 2021 жылғы Грэмми сыйлығында «Concurrence» туындысы үшін «Үздік оркестрлік орындау» номинациясын жеңіп ала алмады, бұл сыйлыс Лос-Анджелес филармониясына бұйырды. 2021 жылы ISO «Катла» фильміне жазылған музыканы орындады. 2021 жылдың сәуір айында ISO вакцинациялық шараға жауапты қызметкермен байланысып, концерт өткізуге рұқсат алғаннан кейін Рейкьявиктің жаппай вакцинация орталығында COVID-19 вакцинасын алған 5000-ге жуық адам үшін өнер көрсетті. Сол айда өткен 2021 жылғы Исландия музыкалық сыйлығында ISO классикалық және заманауи музыка санатында «Үздік топ орындаушысы» атағын жеңіп алды. 2021 жылдың қазан айында Викингур Олафссон Исландия симфониялық оркестрінің келесі маусымы үшін резидент әртісі болып тағайындалды, ол 2021 жылдың 18 қарашасынан бастау алды. Даниель Бярнасон, ISO-мен бірлесіп жұмыс істейтін суретші ретінде, басқалармен бірге концерттердің бірінің директоры болып тағайындалды. Ол 2019 жылдың соңында «Граммофон суретшісі» атанғаннан кейін гастрольдік сапарға шыққанда, Даниель Бярнасон ISO-мен бірге оның өнерін жүргізді.

Исландия симфониялық жастар оркестрі

2009 жылы ISO Жастар оркестрі құрылды. Жыл сайын шамамен 100 музыка мектебінің оқушысы Исландия симфониялық жастар оркестрін құрайды. Оркестр Дмитрий Шостаковичтің 5-ші және 10-шы симфонияларын, Густав Холсттың "Планеталар" шығармасын, Густав Малердің 5-ші симфониясын және Игорь Стравинскийдің "Көктемнің құрбаны" атты туындыларын орындады. 2016 жылы ISO Жастар оркестрі 2011 жылы номинацияланғаннан кейін Исландия музыкалық сыйлықтарындағы "Ең жарқын үміт" жүлдесіне ие болды.

Жазбалар

ISO өзінің атымен және басқа да әртістермен бірге 87 альбом шығарды. ISO жазған алғашқы альбом 1956 жылы Вацлав Сметачек жетекшілік еткен және Хельга Вальтюсдотирр оқыған Прокофьевтің «Петр мен қасқыр» атты альбомы болды. Алайда, жазба жұмбақ түрде жоғалып, кейіннен естілмеді. ISO екінші альбомын жазғанға дейін жеті жыл өтті, ол Йон Лейфстің «Исландия тақырыбы» («Minni Íslands») және Генри Коуэллдің «Исландиялық» 16-шы симфониясын қамтыды. Оркестр Коуэллдің симфониясын 1963 жылдың 21 наурызында тұсаукесерлеп, содан кейін сол жылы жазды. Композиция 1941 жылдан бері достық қарым-қатынас сақтаған саяхатшы Вильхелмур Стефанссонның естелігіне арналды, өйткені оның 16-шы симфониясында исландтық халық әуендерінің мотивтері бар, сондықтан ISO-ны осы шығармаға ең лайықты орындаушы деп санады. Йон Лейфс – ISO ең көп жазған композитор, оның туындылары барлығы он екі альбомды құрайды. Алғашқы маңызды туынды 1975 жылы жазылған «Сага симфониясы» болды, оны Юсси Жалас жетекшілік етті. Жалас оркестрді бірнеше рет концерттерде жетектеп, 1950 жылдың 27 маусымында алғашқы қонақ дирижер болды. «Сага симфониясы» 1996 жылы қайта жазылды және Осмо Вэнска жетекшілік етті. 1996 мен 2002 жылдар аралығында оркестр Лейфстің көптеген маңызды туындыларын жазды, соның ішінде «Гейзир», «Гекла», «Хафис» және «Бальдр». Эн Шао «Гекла» мен «Деттифосс» дирижерлік етті, екеуі де сирек орындалған туындылар еді. ISO-ның халықаралық музыка индустриясындағы беделі 1990 жылдары Петри Сакари басшылығымен артты. Сакари 1992–1996 жылдары Chandos Records үшін оркестрді әртүрлі жазбаларда жетекшілік етті, сондай-ақ 1996–2000 жылдары Naxos Records үшін Жан Сибелиус симфонияларының толық жинағын жетекшілік етті (2001 жылы жинақталған түрде жарық көрді). Chandos Records компаниясымен ынтымақтастық Румон Гамбаның бас дирижерлік кезеңінде де жалғасты, нәтижесінде Малкольм Уильямсонның оркестрлік туындыларының екі томдық жазбасы (2006–2007 жылдары жарық көрді) және Винсент д’Индидің оркестрлік туындыларының алты томдық жазбасы (2008–2015 жылдары жарық көрді) жарық көрді. d’Инди сериясының бірінші томы 2009 жылы «Үздік оркестрлік жазба» номинациясында «Грэмми» сыйлығына ие болды, ал екінші томы Gramophone журналының редакторы таңдауы болды. Iceland Symphony Spotify-да кең профильге ие, онда оның көптеген жазбаларын табуға болады.

Харпа концерт залы

Онжылдықтар бойы Исландияда ірі классикалық концерттерге арналған арнайы алаң салу туралы мәселе көпшілік арасында талқыланды. 20-шы ғасырда Исландияда нақты концерт залдары болған жоқ, ал классикалық концерттер көбінесе шіркеулерде, театрларда және спорт залдарында өткізілді. 1961 жылдан бастап ISO-ның орны болған Háskólabíó кинотеатр ретінде жобаланған және салынған, сондықтан оны классикалық концерттерге бейімдеу үшін ешқандай шаралар қабылданбады. Háskólabíó-да өнер көрсеткен дирижерлер мен музыканттар ғимараттың акустикасына бастапқыда наразы болды, тіпті кейбір жақсартулар жасалса да, мысалы, театрдың негізгі залының қабырғаларына үлкен панельдер орнату арқылы. 1980-ші жылдары концерт залын салуға деген халықтың ынтасы күрт артты. Бұл бастама кәсіпкерлер мен ғалымдардан, сондай-ақ музыканттардан келді. 1983 жылдың 15 мамырында Morgunblaðið газетінде құрылыс мердігері Арманн Орн Арманнссонның мақаласы жарияланды, онда Исландияда симфониялық концерттерге арналған алаңның жоқтығына өкініш білдірілді. Арманнссон концерт залын салуға мүдделі адамдардың ұйымын құруды ұсынды. Үш аптадан кейін, 1983 жылдың 4 маусымында, Háskólabíó-да аталған ұйымның құрылтай жиналысы өтті. Ұйымның атауы – Концерт залын салу қауымдастығы (Samtök um byggingu tónlistarhúss; SBT) болды және келесі жылдары мәдени өмірде маңызды рөл атқарды. Екі жыл өткен соң, SBT-ге Рейкьявик қаласының шығысындағы Лаугардалур ауданында құрылыс алаңы бөлінді, онда концерт залы салынуы тиіс еді. 1986 жылы архитектуралық конкурс өткізіліп, бірінші жүлде сәулетші Гудмундур Йонссонға берілді, ол 1988 жылы жобасын аяқтады. 1986 жылғы марапаттау рәсімінде концерт залы 1990 жылы пайдалануға берілуі тиіс деген үміт білдірілді. Болашақ концерт залы туралы талқылаулар симфониялық концерттермен қатар опералық қойылымдарға да жарамды болуы керек пе деген мәселе бойынша қосымша пікірталас тудырды. ISO концерт залының бастапқы идеясын қалыптастырды, бірақ опера әуесқойлары да өз үлесін қосуды қалады. Бірқатар халықаралық артистер Исландияда концерт залын салуға көмектесу үшін SBT-ге қаржылай қолдау көрсетті. 1985 жылдың 26 ақпанында Филармония оркестрі Владимир Ашкеназидің жетекшілігімен Лондонның Корольдік фестиваль залында қайырымдылық концерті берді және түскен барлық қаражатты SBT-ге сыйлады. Ұйымдастырушылардың мәліметінше, концерттен 1260 доллар жиналды. 1982 жылдан 1987 жылға дейін Исландияда тұрған классикалық пианист Мартин Берофски АҚШ-та бірнеше концерттер беріп, түскен табысын Исландияда концерт залын салу жобасына аударды. Берофскидің циклдағы алғашқы концерті 1986 жылдың 19 қазанында Гарвардта өтті. Исландияда концерт залын салуға деген ниет 1990-шы жылдар бойы сақталды. Бірнеше саясаткерлер осы арманды іске асыруға дайын екендерін мәлімдеді, бірақ нақты нәтижеге қол жеткізілмеді. 2000 жылы қазіргі Harpa орналасқан жер құрылыс алаңы ретінде таңдалды. 2003 жылдың мамырында Владимир Ашкенази ISO-мен болған кездесуде исландтық саясаткерлердің кешігуін сынап, оркестрді жүргізу үшін "көпсізден зираттан келуге тура келетінін" айтты. Сол жылы Austurhöfn TR компаниясы концерт залының құрылысын қадағалау үшін құрылды. 2005 жылы Landsbanki Íslands-қа тиесілі Portus Group концерт залын салу және басқару бойынша келісімшартқа қол қойды. Осы кезеңде идея кеңейтіліп, ғимаратты көп мақсатты – концерттік және конференциялық кешенге айналдыру ниетімен өзгертілді. Ғимараттың құрылысы 2007 жылдың 12 қаңтарында басталды. 2007-2008 жылдардағы қаржы дағдарысы кезінде құрылыс жұмыстары тоқтап, 2009 жылдың наурызында қайта басталды. Harpa концерт залы 2011 жылдың 4 мамырында Владимир Ашкеназидің басшылығымен Исландия симфониялық оркестрінің тұсаукесерлік концертімен ресми түрде ашылды.