Кіріспе

Charnett Moffett (10 маусым 1967 – 11 сәуір 2022) – американдық джаз бас-гитарисі. Ол шебер және жан-жақты бас-гитарист, сонымен қатар композитор, ерте жасынан-ақ дарынды бала болған. Моффетт отбасылық тобында бас-гитарада ойнай бастады және сегіз жасында 1975 жылы Қашық Шығыста гастрольдік сапарда болды. 1980 жылдардың ортасында ол Уинтон Марсалис және Бранфорд Марсалиспен бірге ойнады. 1987 жылы ол Blue Note Records лейблы үшін «Netman» атты тұңғыш альбомын жазды. Ол Арт Блейки, Орнетт Коулман, Фарао Сандерс, Диззи Гиллеспи, Эллис Марсалис, Сонни Шаррок, Стэнли Джордан, Уоллес Рони, Артуро Сандовал, Кортни Пайн, Дэвид Санборн, Дэвид Санчес, Дианна Ривз, Фрэнк Лоу, Гарри Конник, Герби Хэнкок, Джо Хендерсон, Кенни Гарретт, Кенни Киркланд, Кевин Эубанкс, Лью Солофф, Манхэттен джаз квинтеті, Мелоди Гардот, Малгрю Миллер және Тони Уильямспен жұмыс істеді.

Ерте өмір және мансап

Шарнетт Моффет Нью-Йорктегі Фиорелло Х. ЛаГуардия музыка және өнер және сахна өнері орта мектебінде оқыды, кейіннен Маннс музыка колледжінде және Джульярд музыка мектебінде білім алды. 1983 жылы ол саксофонист Бренфорд Марсалистің тұңғыш альбомы «Scenes in the City»-де ойнады, ал келесі жылы Уинтон Марсалис квинтетіне қосылып, 1985 жылы «Грэмми» сыйлығын жеңіп алған «Black Codes (From the Underground)» альбомында өнер көрсетті. 1980-жылдары Моффетт Стэнли Джорданмен де жұмыс істеді, 1985 жылы Blue Note лейбліндегі ең көп сатылған дебюттік альбомы «Magic Touch»-те, сондай-ақ барабаншы Тони Уильямспен бірге Blue Note-тың екі альбомында: 1987 жылғы «Civilization» және 1988 жылғы «Angel Street» альбомдарында ойнады. 1987 жылы Моффетт Blue Note компаниясымен келісімшарт жасады және сол жылы лейбл үшін үш альбомының біріншісі – «NetMan» (1987) альбомын шығарды, онда Майкл Брекер, Кенни Киркланд және Ал Фостер қатысты. Оның екінші Blue Note альбомы «Beauty Within» (1989) отбасылық жоба болды, онда оның әкесі Чарльз Моффет барабанда, ағалары Мондре Моффет трубада, Чарльз Моффет-младший тенор саксофонда, Кодарил Моффет барабанда, ал қарындасы Шарис вокалда орындады. Сондай-ақ, Кэнни Гаррет альт-саксофонда, Стэнли Джордан гитарада ойнады. Оның үшінші Blue Note альбомы «Nettwork» (1991) Кенни Киркленд продюсерлік етті, бұл альбомда Моффеттің пикколо бас және электр басқа жасаған үлесі ерекше аталып өтті. 1993 жылы Моффетт Sweet Basil's Apollon Records үшін «Rhythm & Blood» әнін жазды. Джаз бен поп музыкасының қосындысы Жапониядағы музыкалық чарттарда жоғары орын алды. Кейіннен ол 1994 жылы Evidence лейблінде «Planet Home» (Жими Хендрикстің Вудсток шоуына арналған «The Star Spangled Banner» әнінің электронды түрде өңделген нұсқасы) және 1997 жылы Still Life альбомдарын шығарды, онда клавишашы Рэйчел З және барабаншы Синди Блэкмен қатысты. 1993 жылдан бастап бірнеше жыл бойы Моффетт Фараон Сандерстің гастрольдік тобының мүшесі ретінде инновациялық өнерімен кеңінен танылды. 1996 жылы Моффетт Орнетт Коулманның екі бірдей альбомында ойнады – «Sound Museum: Hidden Man» және «Sound Museum: Three Women». 1997 жылы Teichiku Records лейблінде шыққан «Acoustic Trio» альбомы Моффеттің акустикалық бас ойнау шеберлігін көрсетті. Sweet Basil / Evidence лейблі үшін 90-шы жылдардағы тағы үш альбом «General Music Project» атты ұжымдық атаумен жарық көрді (саксофонист Кенни Гаррет, пианиношылар Гери Аллен және Сайрус Честнат, барабаншы Чарльз Моффетт Ср., оның әкесі, Орнетт Коулменмен бірлескен жұмысымен танымал). 1995 жылғы тағы бір альбом – «Moffett & Sons», оның әкесімен бірлесіп жазылған туынды. 2001 жылы Моффетт марқұм Жако Пасториусқа арналған «Mr. P» атты триолық альбомды шығарды, онда пианиношы Малгрю Миллер және барабаншы Льюис Нэш қатысты. Ол сондай-ақ «Glengarry Glen Ross» (1992) және «The Visit» (2001) сияқты танымал фильмдердің саундтректерінде ойнады, сонымен қатар Говард Шордың «The Score» (Роберт Де Ниро мен Марлон Брандоның қатысуымен) фильміне жазылған музыкада жетекші солист ретінде өнер көрсетті.

Кейінгі мансап

2008 жылы Моффетт Motéma Music компаниясымен келісімшарт жасасты, нәтижесінде 2009 жылдың мамырында «The Art of Improvisation» және 2010 жылдың маусымында «Treasure» шығарылды. «The Art of Improvisation» – оның Motéma дебюті (және жетекші ретіндегі сегізінші альбомы), онда электр бас-гитара, пикколо бас және акустикалық тік бас аспаптары қолданылды. Драммерлер Уилл Калхун мен Эрик Макферсон, сондай-ақ тибеттік әнші Юнгчен Лхамо қатысқан бұл альбомда Азия және Таяу Шығыс мәдениеттерінің ықпалы байқалады. «Treasure» (2010) альбомы «The Art of Improvisation» сияқты Азия және Таяу Шығыс элементтерін сақтай отырып, Моффеттің танымал болған ритмі мен энергетикасына баса назар аударады. Бұл оның Motéma лейблындағы екінші, ал жетекші ретіндегі он бірінші альбомы болды. «Treasure» альбомында да ол өзінің ерекше музыкалық стилін көрсету үшін үш түрлі бас-гитараны пайдаланды: акустикалық тік бас, лады жоқ электр бас және электр пикколо бас. Альбомның жасалу процесін көрсететін «The Making of Treasure» атты құжаттық фильмі CD-ге қосымша материал ретінде енгізілген. «Treasure» альбомы Жапонияда King Records, ал Еуропалық Одақта Membran International компаниялары арқылы жарық көрді. 2012 жылдың қазанында Моффетт Жана Херзеннің екінші альбомы «Passion of a Lonely Heart» жұмысына қатысып, тік бас және электр бас-гитарада орындады. 2013 жылы ол «The Bridge: Solo Bass Works» және «Spirit of Sound» альбомдарын Motéma Music лейблында шығарды. Көркемкармандық мансабының 30 жылдығын тойлауға арналған Моффетт «Music From Our Soul» атты алғашқы концерттік альбомын Motéma Music арқылы жариялады, онда оның жазбен серіктес болған Фарао Сандерс, Стэнли Джордан, Сайрус Честнат, Джефф «Тайн» Уоттс, Виктор Льюис және Майк Кларк қатысты. 2019 жылы ол гастрольдік тобының мүшелері – скрипкашы Скотт Тиксиер, клавишник Брайан Джексон, барабаншы Марк Уитфилд және әнші/гитарист Яна Херзенмен бірлесіп «Bright New Day» альбомын шығарды.

Өлім

Моффетт 2022 жылғы 11 сәуірде Стэнфорд университетінің ауруханасында жүрек талмасынан қайтыс болды. Ол 54 жасқа толыпты.