Кіріспе
Американдық бизнесмен (1847–1907)
Генри Осборн Хавемайер (18 қазан 1847 – 4 желтоқсан 1907) – американдық өнеркәсіпші, кәсіпкер және қант өңдеуші, 1891 жылы «Америка қант өңдеу компаниясын» құрып, оның президенті болған. Хавемайер қант бизнесімен айналысқан отбасының үшінші буыны болды және отбасылық фирманы 19 ғасырдың соңында қант өнеркәсібінде басымдыққа ие болған «Америка қант өңдеу компаниясына» дейін кеңейтті. Әйелі Луизин Хавемайермен бірге ол өнерді жақсы көретін және көптеген туынды жинаған коллекционер болды, суретші Мэри Кассаттың көмегімен импрессионизмді Америкаға әкелген алғашқы коллекционерлердің бірі еді. 1929 жылы Луизин Хавемайер қайтыс болғаннан кейін олардың коллекциясының көп бөлігі Метрополитен өнер мұражайына сыйланды.
Ерте өмір
Генри Осборн Хавемайер 18 қазан 1847 жылы Нью-Йорк қаласында туды. Ол Фредерик Кристиан Хавемайер кіші (1807–1891) және Сара Луиза (Хендерсон) Хавемайердің (1812–1851) тоғызыншы баласы еді. Оның анасы 1851 жылы, Гарри үш жасқа толғанда қайтыс болды. Ол әжелері Мэри Осборн Хендерсон мен Катарина Биллигер Хавемайер, сондай-ақ үлкен әпкесі Мэри Хавемайердің көмегімен өсті. Отбасы сол кезде Нью-Йорк қаласының солтүстік шекарасындағы 14-ші Батыс көшесіндегі 193-ші үйінде тұрды. 1854 жылы жеті жасар Гарри Хавемайер мен оның тоғыз жасар інісі Томас Лонг-Айлендтегі Беллпорт академиясына, Джеймс Крюикшанк мырзаның басшылығымен оқуға жіберілді. Келесі жылы Гарри үлкен ағасы Теодордың ізбен жүріп, Коннектикут штатының Стамфорд қаласындағы Беттс мырзаның мектебіне оқуға түсті. Ол мінезі қиын, тез ашуланатын оқушы еді. Мектеп директорымен ұрысқаннан кейін мектептен кетіп қалды. Оның ресми білімі сегіз жасында аяқталды.
Шәкәр өндірісі бойынша жүзімшілер (17991842)
1799 жылы Уильям Хавемайер (1770–1851) Нью-Йорк қаласына келді, үш жылдан кейін оның кіші інісі Фредерик Кристиан Хавемайер (1774–1841) келді. Бұл бауырластар Германияның Бюкебург қаласындағы нан пісірушілер отбасынан шыққан және 18 ғасырдың соңғы онжылдықтарында Лондонда оқыған. Уильям Хавемайер Эдмунд Симанмен жасалған келісімшарт бойынша Пайн-стриттегі қант фабрикасын басқару үшін Нью-Йоркке шақырылды. 1802 жылы Фредерик оны құшақтап келді, ал 1805 жылы бауырластар Будд көшесінде (кейін Вандам көшесі деп аталды) Trinity Church-тен жерді жалға алып, өздерінің қант фабрикасын салды, ол 1807 жылы ашылды. 1828 жылы Хавемайер ағайындылары зейнеткерлікке шыққаннан кейін, олардың ұлдары, туысқандары Уильям Ф. Хавемайер (1804–1874) және Фредерик С. Хавемайер (1807–1891) отбасылық бизнесті өздеріне алды. 1842 жылы Уильям Ф. Хавемайер саяси мансабын бастады, үш рет Нью-Йорк қаласының мэрі болып қызмет етті. 1856 жылы Фредерик С. Хавемайер бизнесті Уильямсбургке, Бруклинге көшірді, Оңтүстік 3-ші және Оңтүстік 4-ші көшелер арасындағы жағалау участағы жерді жалға алып, онда бумен жұмыс істейтін қант зауытын құрды. 1861 жылы 22 жастағы үлкен ұлы Джордж В. Хавемайер серіктес болды, бірақ 27 қарашада зауыттың ірі двигателінің біріне киімдері ілініп, қаза тапты. 1863 жылы Фредерик С. Хавемайер бизнесті Havemeyers & Elder деп қайта ұйымдастырды, бұл серіктестікте ұлы Теодор А. Хавемайер зауыт операцияларын, күйеуі Дж. Лоуренс Эльдер сауда бизнесін басқарды.
Havemeyers & Elder (18631882)
1863 жылы Havemeyers & Elder серіктестігі құрылған кезде, бизнесте H. O. Havemeyer ретінде танылған Генри Осборн Хавмеер он бес жастағы шәкірт болды және отбасылық дәстүр бойынша, қантты докте сынаудан бастап, қант қайнатудың құпияларына дейін бизнестің барлық саласын үйренді. Кейіннен ол Дж. Лоуренс Эльдердің шәкірті болып, сатып алу, сату және есеп жүргізу сияқты коммерциялық мәселелермен айналысты. 1868 жылы Эльдер күрт қайтыс болғаннан кейін, Х. О. Хавемайер мен оның інісі Томас коммерциялық бизнесті өздеріне алды және 1869 жылы Havemeyers & Elder серіктестігінің серіктестері болды. Туысы Чарльз Х. Сенф те Теодор А. Хавемайермен бірге қант фабрикасының жұмысын және құрылысын басқару үшін серіктестікке қосылды. 1868 жылға қарай Havemeyers & Elder қант фабрикасы екі есеге ұлғайды. "Сары қант үйі" деп аталған ол, Шығыс өзенінің жағалауындағы Оңтүстік 2-ші көшеден Оңтүстік 5-ші көшеге дейінгі блоктарды алып жатты. Қант фабрикасының жұмысына заманауи жаңалықтар енгізілді, нәтижесінде қант өте тиімді тазартылды. 1876 жылы Томас Хавемайер Havemeyers & Elder ісіне қатыспады, ал Х. О. Хавемайер коммерциялық бизнесті басқаратын бас серіктес атанды.
Тазарту зауытының өртенуі және қайта құру (18821884)
1882 жылғы 8 қаңтарда жексенбі күні Havemeyers & Elder қант өңдеу зауыты толығымен өртеніп, 1,5 миллион долларлық зиян келді. Серіктестер Теодор, Х.О. және Фредерик С. Хавемайер кіші, сондай-ақ туысы Чарльз Х. Сенф зауытты қайта құруға және жаңа, заманауи өңдеу зауытын салуға келісті. Бұл үшін отбасының барлық қаржылық ресурстары, тіпті Фредерик С. Хавемайер кішінің жеке капиталы да жұмсалды. Жаңа зауытты Теодор А. Хавемайер, Чарльз Х. Сенф және зауыт бастығы Эрнест Гербрахт жобалады. Ол толығымен отқа төзімді материалдардан – кірпіштен және темірден салынды, құйма темір бағаналарымен, соғылған темір бұрыштармен және арқалықтарымен жабдықталды. Газ шамдарынан гөрі қауіпсіз электр шамдары орнатылды. Зауыт 1884 жылғы қаңтарда қайта ашылып, күніне үш миллион фунт қант өңдеуге жететін қуатқа ие болды.
Шәкәр тресті құру (18871891)
1887 жылы Х. О. Хавемайер «Шәкер тресті» деп аталатын қант өңдеу зауыттары компаниясын құрды. 1870-ші жылдардың соңы мен 1880-ші жылдар қант тазартудағы қатал бәсекелестік кезеңі болды, онда Азамат соғысынан кейін өнеркәсіптің өсуі артық өндіріске және аз пайдаға әкелді. Havemeyers & Elder сияқты ірі өңдеу зауыттары қантты өте тиімді және көп мөлшерде өндірді, сондықтан өндіріс сұраныстан асып түсті. Өңдеу зауыттары толық қуаттылықпен жұмыс істей алмады және көптеген кіші, тиімділігі төмен зауыттар жабылды. Осы қиын жағдайларға байланысты қант өңдеушілер өндіріс пен бағаны бақылау үшін бірігуге тырысты. 1887 жылдың 27 қазанында екі жылдық келіссөздерден кейін «Шәкер өңдеу зауыттары компаниясы» деп аталатын «трест» құру туралы келісімге қол жеткізілді. Жыл соңына қарай Sugar Trust құрамына АҚШ-та жұмыс істейтін 23 қант өңдеу зауытының 17-сі кірді. Компанияның өңдеу зауыттары арасында қайсысы тиімдірек екенін және жұмыс істей беруін анықтау үшін бәсекелестік болды. 1890 жылға қарай бес өңдеу зауыты жұмыс істеп тұрды, ал Havemeyers & Elder Нью-Йорк аймағындағы жалғыз зауыт болды. Sugar Trust-тың заңдылығы 1890 жылдың қараша айында Нью-Йорк штатының сотында қарастырылды – «Нью-Йорк штатының халқы мен Солтүстік өзен тазарту компаниясы» ісі. Бұл Sugar Trust-ты American Sugar Refining Company холдингі ретінде қайта ұйымдастыруға әкелді, ол 1891 жылдың 10 қаңтарында адвокаттар Елиу Рут және Джон Рэндольф Дос Пассос тарапынан Нью-Джерси штатында тіркелді. American Sugar Refining Company-ның бизнес-практикасы Sugar Refineries Company-ның саясатын сақтап, ол «Шәкер тресті» ретінде таныла берді.
Тазарту зауыттарын сатып алу (18871895)
1887 жылы Хавемайер қалған тәуелсіз қант зауыттарын Трастқа қосуға тырысты. Оның батыс жағалаудағы басты қарсыласы Клаус Спрекельс болды, ол Трастқа қосылудан бас тартты. 1891 жылы Sugar Trust сатып алған шағын Калифорния зауытын пайдаланып, Хавемайер Спрекельсті бизнестен шығару үшін агрессивті баға соғысын бастады. Жауап ретінде Спрекельс 1889 жылы Филадельфияда қант зауытын ашып, Трасттың шығыстағы бизнесін басып тастауды көздеді. Екі жыл бойы қатыгез баға соғысы жалғасты, содан кейін 1891 жылы Траст пен Спрекельс келісімге келді: Спрекельс өзінің Филадельфиядағы қант зауытын Трастқа сатты және екі тарап бір-бірінің аумағына енбеуге келісті. 1889 және 1892 жылдар Траст үшін аса бәсекелестік кезең болды, онда шикі қанттың бағасы мен тазартылған қанттың бағасы арасындағы айырма ең төмен деңгейге жетті. 1890 жылы Маккинли заңы шикі қантқа импорттық баж салығын жойғанда, жағдай жақсарды. Осының салдарынан тазартылған қанттың бағасы төмендеді және қант тұтыну көлемі артты. Спрекельстен болған күшті бәсекелестікке қарамастан, Траст пайданың өсуін байқады, ірі дивидендтер төледі және кеңейуді жалғастырды. 1891 жылы Хавемайер Филадельфиядағы қалған үш қант зауытын сатып алуға кірісті. Филадельфия зауыттарының бірі – E. C. Knight Company-ның сатып алынуына АҚШ үкіметі маңызды сот ісінде қарсы шықты, «АҚШ қарсы E. C. Knight Co». 1895 жылы Жоғарғы Сот қант өңдеу – өндіріс емес, мемлекетаралық сауда екендігіне байланысты Sugar Trust пайдасына шешім шығарды, сондықтан ол федералдық үкіметтің қарауына жатпайды және Шерман монополияға қарсы заңына бағынбайды.
Арбакл қант және кофе соғысы 1898-1901
1898 жылы Питтсбургтен келген кофе саудагері және оптом сатушы, Кофе Трасттың басшысы Джон Арбакл қант нарығына енді. Арбакл дәмді сақтау үшін, сонымен қатар кофесін байыту үшін бұршақтарын ирландтық мох, Исингласс, желатин, қант және жұмыртқа қоспасымен қаптады. Арбакл кофе дәндерін автоматты түрде қаптауды жаңартқан болатын және өзінің кофе дәндерімен бірге сату үшін Sugar Trust-тан сатып алған қантты қайта қаптауды бастады. Арбакл өзінің қант өндірісін құруға көшті және Бруклинде қант тазарту зауынын салды. Одан кейін Хавемайер мен Арбакл қатыгез бәсекеге түсті. Хавемайер Арбаклдың бағасын төмендету үшін Толедо, Огайодағы Woolson Spice Company кофе бизнесіне бақылау үлесін сатып алды. Арбакл жаңа тазарту зауытында өндірілген қанттың бағасын төмендету арқылы қарсы шара қолданды. Баға соғысы үш жылға созылды. 1901 жылы екі адам осы қымбат соғысты аяқтау туралы келісімге келді.
Конгресс тергеулері
1894 жылдың 12 маусымында Х. О. Хавемайер қант трестін тергеуге тағайындалған сенаторлардың арнайы комитеті алдында куәлік берді. Ол өзінің мүдделерін қорғау мақсатында лоббилік іс-қимылдар жасағанын мойындады, бұл оның құқығы екенін және бұл кең таралған практика екенін айтты. Бір сенатор 1892-1893 жылдары «Америка қант өңдеу компаниясы» жасаған барлық саяси үлестерді қарап шығуды сұрады. Заң кеңесінен кейін, келесі отырысында Хавемайер компаниясының кітаптарын тексеруге беруден немесе қосымша сұрақтарға жауап беруден бас тартты. 1897 жылы Хавемайер АҚШ Сенатының комитеті қойған сұрақтарға жауап беруден бас тартқаны үшін сотқа шақырылды, бұл комитет оның компаниясының 1892 және 1893 жылдары ұлттық және штаттық саяси науқандарға жасаған қайырымдалықтарының сомасын анықтауға тырысты. Ол кінәсіз деп танылды және қылмыстық іс тоқтатылды.
Нью-Джерсидің ұлттық қант өңдеу компаниясы (1900)
Арбакл баға соғысының нәтижесінде 1890 жылдары салынған азаған тәуелсіз өңдеу зауыттары қаржылық қиындықтарға ұшырады. Осы мүмкіндікті пайдаланып, Х. О. Хавемайер қалған тәуелсіз фирмаларды сатып алуға кірісті: Бруклиндегі Молленхауэрс өңдеу зауыты, Йонкерстегі Ұлттық қант компаниясы және Лонг-Айленд қаласындағы Нью-Йорк өңдеу компаниясы. Ол бұл жұмысты тәуелсіз қант брокері B. H. Howell, Son & Company фирмасының серіктесі Джеймс Х. Пост арқылы, жасырын түрде жүзеге асырды. Үш өңдеу зауыты Нью-Джерсидегі Ұлттық қант өңдеу компаниясы болып біріктірілді, ал Джеймс Х. Пост президент болып тағайындалды, ал B. H. Howell, Son & Company фирмасы бизнестің сауда жағын басқарды. 1900 жылдың 31 мамырында Нью-Джерсиде Ұлттық қант өңдеу компаниясы тіркелді. Бұл компания Шәкер трестінен тәуелсіз болғанымен, American Sugar Refining Company оның акцияларының жартысына иелік етті және Шәкер трестінен артықшылықтар алды.
Батысқа қарай кеңейту (1902)
ХХ ғасыр басынан кейін Хавемайер қант трестінің иелігін Батыстағы қант қызылшасы өнеркәсібіне дейін кеңейтті. 1902 жылы ол Юта штатындағы төрт кішкентай фабриканы біріктіріп, "Амалгаматтанған қант компаниясын" құрды. Сондай-ақ сол жылы, Иса Мәсіхтің соңғы күнгі қасиеттілер шіркеуімен (LDS Church) бірлесіп, Юта-Айдахо қант компаниясын қайта жандандырды. 1905 жылы Колорадодағы бірнеше кішкентай қант фабрикаларын біріктіріп, "Great Western Sugar Company" компаниясын құрды. Қант тресі Мичиган қант компаниясының, Continental Sugar компаниясының және Калифорниядағы Spreckels Beet Sugar компаниясының жартылай үлесін де сатып алды.
Оңтүстіктегі кеңейту (1906)
1892 жылы Хавемайер кубалық шикі қантқа алғашқы инвестициясын жасады, Чарльз Х. Сенфф және Эдвин Аткинспен бірге Тринидад қант компаниясына инвестиция салды. 1906 жылы ол кубалық шикі қант өндіруші бес компанияның басқаруын біріктіріп, Кубалық-Америкалық қант компаниясын құрды.
Кедендік алаяқтық 1907
1907 жылы қарашада, Хавемайер қайтыс болғанға екі апта қалғанда, Бруклиндегі Хавемайер зауытының кемежайларына АҚШ Қаржы министрлігінің ұйымдастырған шабуылында кіретін шикі қантты өлшеуге қолданылатын таразылардың бұрмаланғаны және фирма импорттық баж салығын толық төлемегені анықталды. АҚШ-тың екі арнайы кеден инспекторы Ричард Парр мен Джеймс О. Бжезинский, наразы қызметкердің көрсеткені бойынша, таразыға жасырын серіппе орнатылғанын анықтады, ол бақылаушыға салмақты азайту үшін қысым жасауға мүмкіндік берді. Американдық қант өңдеу компаниясына қарсы қылмыстық іс 1908 жылы Нью-Йорктегі федералды сотқа аудандық прокурор Генри Л. Стимсон мен Феликс Франкфуртер әкелді және 1909 жылы үкімет жеңіске жетті. Үкіметке тиіс кедендік алымдарды өндіріп алу үшін азаматтық сот ісі де болды. Әрі қарай соттасудан және жағымсыз жариялымнан сақтану үшін, Американдық қант өңдеу компаниясы кедендік алаяқтық ісі бойынша 2 миллион долларлық қарызды төлеуге келісті. Американдық қант өңдеу компаниясының жекелеген лауазым иелері де қылмыстық әрекеттерге қатысқандығы үшін жеке сотталды. 1909 жылы кемежайдың бригадирі Оливер Шпицер пара беруге әрекеттенгені үшін сотталды. Сондай-ақ, бас инженер Эрнест Гербрахт, хатшы Чарльз Р. Хайк және бес компания бақылаушысы да кінәлі деп танылды.
Жеке және отбасылық өмірі
1870 жылы наурыз айында Хавемайер Мэри Луиза Эльдерге үйленді. Мэри Луиза, Луиза деп аталған, оның жекжаттысы Дж. Лоуренс Эльдердің қарындасы болды. Бұл неке қысқа және бақытсыз болды. Олар 1882 жылы ажырасып, балалары болмады. 1883 жылдың 22 тамызында Хавемайер екінші рет Джордж В. Эльдер мен Матильда Уолдрон Эльдердің қызы, 28 жастағы Луизин В. Эльдерге үйленді. Генри мен Луизаның үш баласы болды:
Аделайн Хавемайер (1884–1963), 1907 жылы банкир Питер Худ Баллантин Фрелингхюйзен I-ге үйленді. Хорас Хавемайер (1886–1956), Дж. Генри Диктің қызы, дебютант Дорис А. Дикке үйленді. Электра Хавемайер (1888–1960), 1910 жылы поло спортының чемпионы және сақтандыру компаниясының директоры Джеймс Уотсон Уэбб II-ге, Уильям Х. Вандербильт пен Джеймс Уотсон Уэббтің немересіне үйленді. Балаларының әрқайсысы жеке өнер жинаса да, Электра Хавемайер Уэбб ата-анасының деңгейінде жинады және өзінің терең және алуан түрлі коллекцияларын көрсету үшін Шелберн мұражайын құрды.
Музыкалық қызығушылықтары
Хавемайер әуесқой скрипкашы болған. Ол белгілі скрипкашы Фредерик Молленгауердің шәкірті болды. Ол үшін күнделікті демалыс болды және ол көбінесе күніне үш сағат ойнайтын. Генри мен Луиза Хавемайерлер 1-ші Шығыс 66-шы көшедегі үйлерінде әдеттегі жексенбілік музыка кештерін өткізетін. Генри Осборн және оның отбасы мүшелері аспаптарды жинауға беделді болды. Олардың бірлесіп иеленген ең маңызды аспаптарының ішінде екі скрипка болды: 1723 жылғы Страдивари «Кизеветта» (Максим Венгеров, Илья Грингольц, Стефан Жаккив, Филипп Квинт және соңғы кезде Августин Хаделич орындаған), 1737 жылғы Гварнери «дель Гессу» «Король Иосиф» және үш виолончель: 1711 жылғы Страдивари «Дюпорт» (бұрын Ростроповичтікі болған), 1714 жылғы Страдивари «Батта» (бұрын Пиатигорскийдікі болған және соңғы кезде Метрополитен өнер мұражайына уақытша берілген) және 1743 жылғы Гуадагнини «Хавемайер».
Өнер жинау және меценаттық қызмет
Хавемайердің алғашқы өнер сатып алулары 1876 жылы Самуэль Колманмен бірге Филадельфиядағы жүз жылдық көрмеге сапары кезінде жасалды. Ол оюлы азудан жасалған мүсіндер, жапондық лакталған қораптар, жібек, брокат және қылыш сақшыларын сатып алды. Әдетте, оның сатып алулары ойдағысыздан жасалған, көп және жеке басымен байланысты болды. Генри мен Луизаның екеуінің де өнер жинаудағы талғамдары бір-бірін толықтыратын еді. Олардың қазіргі аңызға айналған коллекциясына бір заттың кіруі үшін Генри мен Луизаның екеуі де оның құнына келісуі керек болды. Луиза Еуропалық суретшілердің, соның ішінде сол кезде бағаланбаған импрессионистердің заманауи туындыларын жинауға баса назар аударды. Оған ең көп әсер еткен жақын досы Мэри Кассатт болды, ол Эдгар Дега мен Клод Монедің туындыларын сатып алуға ынталандырды. Луиза 33 рет Атлантиканы кесіп өтіп, әр маңызды сапарынан батыс өнерінің мол сыйлығымен оралды. Өсиеті бойынша Луиза Метрополитен өнер мұражайына 142 туындыны мұра ретінде берді және балаларына мұражай кураторларына толық еркіндік беруге құқық берді. Олар Хавемайердің Үшінші авенюдегі үш қабатты үйінің инвентаризациясын аяқтаған кезде, 1967 жұмыс Меттің қорына қосылып, Х.О. Хавемайер коллекциясы деп белгіленді. Хавемайер коллекциясы галереялардың барлығында ұсынылған, бірақ импрессионистер коллекциясындағы жұмыстардың көптігі ерекше көзге түседі. Хавемайер коллекциясынан таңдамалы туындыларды Шелберн мұражайында және Мичиган университетінің өнер мұражайында көруге болады.
Hilltop, Greenwich, CT (Контакт штаты)
1889 жылы Хавемайер Гринвичтегі Палмер Хилл жолында 90 акр жерді сатып алды, онда ел үйін салуға болатын. Бұл жер учаскесі Палмер және Квинтард отбасыларына көп буын бойы тиесілі болған, Бостон Пост Роудтың солтүстігінде, Мианус өзенінің шығысында орналасқан, Мианус қырқасы мен аңғарындағы 200 акр табиғи жерді қамтиды. Үй Хиллтоп деп аталды және Лонг-Айленд шығанағына көрініс ашылатын. Оны Бостондық Пибоди және Стернс фирмасы жобалаған, үш қабатты, көптеген фасады, биік шатырлары және алты үлкен мұржасы бар. Сэмюэл Колман интерьерін және жиһаздарын жобалады. Қабырғалар жапон қағаздарымен жабылған. Асхана 17 ғасыр голланд суреттерінің үлгісімен жасалған. Кітапхана – кітап сөрелерімен, картиналармен және музыкалық аспаптармен безендірілген басты бөлме болды. Ынтымақшыл Джеймс Трой мүлікті басқарды, онда жылқы, сиыр және шошқаларға арналған қоралар бар еді. Жылқы шаруашылығы үйдің архитектурасын толықтырды. Үш ұзын жылыжай және жеміс ағаштары мен көкөніс бақшалары бар бірнеше акр жер болды. Инжір, сондай-ақ орхидеялар мен гардениялар өсірілді. Жүзімдікте қызғылт және ашық жасыл Конкорд жүзімдері өсіріліп, Мэдисон Сквер Гардендегі гүл көрмесінде жүлделі орындарға ие болды. Бас бағбан – Джордж Морроу.
1 Шығыс 66-шы көше
1889 жылы Хавемейерлер 66-шы көше мен Бесінші даңғылдың бұрышында жер сатып алып, сәулетші Чарльз Кулидж Хайтты (1841-1917) олардың тұрғын үйі үшін ғимаратты жобалауға шақырды. Романдық жаңғыру стилінде салынған бұл үй төрт қабатты, бұрышында дөңгелек мұнаралы шығыңқы бөлігі бар еді. Үйдің ішкі дизайнын жасау үшін Хавемейерлер Луи Комфорт Тиффани мен Сэмюэл Колманның ішкі дизайн фирмасын жалдады. Ғимараттың құрылысы 1890 жылы аяқталды, ал ішкі жабдықталуы 1892 жылға дейін бітті. Өзінің жеке өнер туындысы ретінде, интерьерлер Хавемейерлердің Азия өнері, ислам керамикасы, голланд және импрессионист суреттерінен тұратын коллекцияларын көрсетуге арналған үйлесімді орта ретінде жобаланды. Тиффани мен Колман интерьердің және жиһаздың әрбір бөлшегін жасады. Олар Таяу және Қиыр Шығыстың экзотикалық мәдениеттерінен шабыттанды. Әр бөлме өзіндік тақырыпқа ие болды және кестеленген жібектер мен Тиффани жасаған шыны плиткалар сияқты сәнді материалдармен әшекейленді. Қорғасынмен қапталған терезелер, шамдар, мозаикалар және балюстрадалар сияқты қолданылған көптеген материалдар Тиффани әйнек және декоративтік компаниясында жасалды, ал интерьерлер Тиффанидің "түс таңдау және жарық берудегі шеберлігін" көрсетті. Алдыңғы залдың қабырғалары исламдық мозаикалармен жабылған. Қабылдау бөлмесінің қабырғаларын қытайлық кестеленген жібек перделер жапқан. Коулман 1876 жылғы жүз жылдық көрмеден Хавемейер сатып алған бөліктерден жасалған жапондық жібек брокат панельдерін жинады. Бұл мата панельдері Хавемейердің кітапханасының төбесін әшекейледі, ол голланд суреттерінің жинағы болғандықтан Рембрандт бөлмесі деп аталды. Жексенбілік музыка кештері өткізілетін музыка залында қабырғалар қытай кестелерімен безендірілді және Тиффанидің керемет дизайнымен жасалған шамдармен жарықтандырылды, ол жабайы гүл – королева Аннаның ақ гүлінен шабыттанды және опалесцентті үрленген шыны шарлардан тұрды. Үйдің ең таңғажайып бөлігі – Венециядағы Дож сарайының баспалдағынан шабыттанған ұшқыш баспалдақ болды. Ол екі қабатты сурет галереясының жоғарғы жағын төменгі бөлмемен байланыстыратын балконды айналдырды. Шатырдан жылтыр тізбектермен ілінген, кристалмен әшекейленген баспалдақ қисайған темірге орнатылып, басылғанда сыңғырлаған дыбыс шығарды. Үй Луизин Хавемейердің 1929 жылы қайтыс болғаннан кейін бұзылды. Үйдің кейбір бөліктері Мичиган университетінің өнер мұражайының коллекциясында сақталады. Көлік үйі мен ат қоралары 126 Шығыс 66-шы көшеде, Үшінші даңғылдың батысында орналасқан, олар 1895 жылы Хавемейердің туысы Уильям Дж. Уоллес пен С. Е. Гейдж жобалаған, кейін Джон Хей Уитниге тиесілі болды.
Ислип, Лонг-Айленд
Хавемейерлер шілде және тамыз айларын Лонг-Айлендтегі Айслип қаласында өткізді, онда Хавемейер Ұлы Оңтүстік шығанағында қайық жүргізді. 1890 жылы олар Лонг-Айлендтегі Ислиптегі Сент-Маркс-Лейнде үй сатып алды, бұл үй Луизин Хавемейердің әпкесі және күйеуі Аделина мен Сэмюэл Т. Петерстің үйінің жанында болды. 1900 жылы Хавемейерлер Хавемейердің құрылысын салған Бейбери Пойнт ауданына көшіп, оңтүстік-батыс жаққа қараған үйге қоныстанды. Хавемейерде "Электра" деп аталған Herreshoff 30 қайығы болды, ол Ұлы Оңтүстік шығанағында жарыстарға қатысты.
Меривейл фермасы, Коммак, Лонг Айленд
Хавемайер Лонг-Айлендтегі Коммакте 500 акр жер сатып алды, бұл жер Карл С. Бёррдің ат жарыс трассасына жақын орналасқан, ол трот аттарды өсірумен және жаттықтырумен айналысты. Хавемайер қаз бен басқа да аң құстарын аулауды өте жақсы көретін. Ол көптеген трот аттарына ие болды және жақын жерде фазан атуға арналған қорық құрды.
Қайырымдылық
Хавемайер Америка табиғат тарихы мұражайының қамқоршысы болды. Ол және оның бауырлары әкесі Фредерик С. Хавемайердің естелігі ретінде, 1821-1823 жылдар аралығында Колумбия колледжінде оқыған, Колумбия университетіне Тау-кен мектебінің Хавемайер залын сыйға берді. Хавемайер Коннектикут штатының Гринвич қаласына мектеп салды.
Өлім
Х. О. Хавемайер 1907 жылғы 4 желтоқсанда Лонг-Айлендтегі Коммак ауылындағы Мерривейл фермасында күрт аурудан қайтыс болды. Ол баласы Хорасепен бірге алғыс айту күніне фазан атуға Мерривейл фермасына келген; әйелі Луизин өліп бара жатқан анасының қасына болу үшін Нью-Йорк қаласында қалды. Алғыс айту күнінің түскі асынан кейін Хавемайер қапыста асқазанның ауыр бұзылуынан зардап шекті. Жергілікті дәрігер шақырылды, бірақ көмектесе алмады. Келесі күні таңертең әйелі мен қызы Электра Нью-Йорк қаласынан үш дәрігермен бірге келді, алайда Хавемайерге көмектесуге болмады. Ол 4 желтоқсанда сағат 15:00-де қайтыс болғанға дейін бес күн өмір сүрді. Өлімнің себебі – асқазанның жұмысының тоқырауы салдарынан туған перитонит және одан кейін бүйрек жеткіліксіздігі деп есептеледі. Қоштасу рәсімі 1-ші Шығыс 66-шы көшедегі үйінде, епископальдық пастор доктор Р. Хебер Ньютонның басшылығымен өтті. Хавемайер Грин Вуд зиратында жерленді.