Кіріспе
Кочи қаласындағы қамал (жапонша: 高知城) – Эдо дәуіріндегі жапон қамалы, Кочи қаласында, Кочи префектурасында орналасқан. Ол Кочи қаласының орталығындағы Отакаяма төбесінде, ал қаланың өзі Кочи жазығының орталығында, Шикоку аралындағы бұрынғы Тоса провинциясының ең гүлденген аймағында жатыр. 1601 жылдан 1871 жылға дейін Токугава сёгунатының билігіндегі Тоза Ямаучи кланы басқарған Тоса доменінің орталығы болды. Қамал 1959 жылдан бері Ұлттық тарихи ескерткіш ретінде қорғалып келеді, ал қорғалатын аумағы 2014 жылы кеңейтілді.
Kōchi Castle (高知城) is an Edo Period Japanese castle in the city of Kōchi, Kōchi Prefecture, Japan. It is located at Otakayama hill, at the center of Kōchi city, which in turn is located at the center of the Kōchi Plain, the most prosperous area of former Tosa Province on the island of Shikoku. From 1601 to 1871, it was the center of Tosa Domain, ruled by the tozama Yamauchi clan under the Tokugawa Shogunate. The castle site has been protected as a National Historic Site since 1959, with the area under protection expanded in 2014.
Тарих
Сенгоку кезеңінде Тоса провинциясы Чосокабе Моточиканың билігінде болды, ол Око қамалындағы бекінісінен Шикоку аймағының көп бөлігін бағындырды. Дегенмен, Око қамалы – қамал қаласын дамытуға мүмкіндік бермейтін таулық бекініс болды. 1585 жылы Тоётоми Хидэёсиден жеңілгеннен кейін Моточика Отакаяма төбесінде және Хэйан немесе Камакура кезеңдерінің соңында Отакаса Мацуомару салған ежелгі нығайтылған бекіністің қираған жерінде жаңа қамал салуға шешім қабылдады. Жаңа қамал кеңістік пен орталық орналасқан жердің артықшылықтарына ие болғанымен, сол кезде төбенің маңындағы аймақ Кагами өзенінен келген аллювиалды шөгінділердің көп болуынан өте батпақты және су тасуға бейім болды. Моточика көп ұзамай жағалаудағы Урадо қамалына көшті, ол оның флотына жақын болудың қосымша артықшылығына ие болды. Алайда, Моточиканың мұрагері Чосокабе Моричика 1600 жылы Секигахара шайқасында Тоётомидің Батыс армиясына қосылды, осыдан кейін ол лауазымынан айырылды, ал кейіннен өмірінен айырылды. Жеңіске жеткен Токугава сёгунаты Тотоми провинциясындағы Какегава қамалының иесі Ямаучи Казутойоға провинцияны жаңа құрылған Тоса доменінің даймёсы ретінде басқаруға бұйрық берді. Казутоё алдымен Урадо қамалына кірді, бірақ оның қорғанысы нашар болды, сондықтан ол 1601 жылдан 1611 жылға дейін Отакаяма қамалын кеңейтілген күйде қайта салды. Ол қамалды «Каванакаяма қамалы» деп атады, кейіннен оның атын Кочи қамалы деп өзгертті. 1727 жылы қамалдың көп бөлігі өртеніп кетті, ол 1729 және 1753 жылдар аралығында бастапқы стилінде қайта жаңартылды. Бошин соғысы кезінде Кочи зақымданудан құтылды және Мэйдзи қалпына келтіруден кейін барлық феодалдық бекіністерді бұзу туралы бұйрықтардан босатылды. Қамал Екінші дүниежүзілік соғыстан да зақымсыз өтті және 1948 жылдан 1959 жылға дейін толық қайта жаңартудан өтті. Қамал аумағында шайқас болмағанмен, оның ерекшелігі – қамал ғимараттарының барлығы тарихи құрылыстар екендігі, соғыстан кейінгі көшірмелер емес. Бұл сонымен қатар Жапониядағы тарихи тенсю немесе сарайын және жергілікті даймёның резиденциясын сақтап қалған жалғыз қамал. Шын мәнінде, бұл хонмару немесе ең ішкі қорғаныс шеңберінің барлық бастапқы ғимараттары (18 ғасырдағы қайта құрудан) әлі де тұрған жалғыз қамал. Кочи қамалы 2006 жылы Жапония қамалдары қорымен Жапонияның 100 үздік қамалының бірі ретінде тізілді. Қамалға JR Shikoku Kōchi станциясынан жаяу 20 минуттық қашықтықта жетуге болады.
Құрылымы
Екі өзен, 鏡川 және Енокучи өзендері, қамалдың сыртқы орларын құрайды. Қала салыстырмалы түрде кішкентай, себебі ол негізінен бұрынғы Чосокабе қызметкерлерінің болашақ көтерілісіне қарсы қорғаныс ретінде салынған. Олар өз әміршілерінің қазасына және Ямаучи кланы мен Токугава шогунатының билігін орнатуына наразы болған. Төбенің ең биік жеріндегі орталық бейлі тек көпір арқылы екінші бейліге қосылған, тас қабырғалармен және ягура қарауыл мұнараларымен қоршалған оқшауланған аймақ. Төтенше жағдайда көпір қиратылып, теншудағы оқшауланған қорғаушылар филиалдық қамалдардан күштердің келуін күте алатын еді. Теншу бес қабатты және Отакаса төбесінде орналасқан, қаланың кең көрінісін ұсынады. Таудан орталыққа дейінгі барлық жолдар тік және қисық, ал қарсыластар жоғарыдан, соның ішінде басты мұнарадан үздірілмейтін шабуылға ұшырайды. Орталық аймақта, теншудан басқа, Кайтокукан сарайы орналасқан. Ол Шоин стилінде салынған. Қала бүгінге дейін осы құрылымын сақтап келеді және төменгі бөлмелеріне сол дәуірге сай заттармен жабдықталған. Каитокукан ішінде шай ішу бөлмесі, генкан (кіреберіс аймағы) және дәретханадан басқа, үштен он екі татамиге дейінгі көлемдегі сегіз дәстүрлі бөлме бар. Оның шығыс және оңтүстік жағында веранда орналасқан. Каитокукан 1727 жылғы өртте де зардап шекті, бірақ 1747 жылға дейін жөнделмеді, ал жұмыс 1749 жылы аяқталды. Орталық аймақтың төменгі жағында екінші деңгейлі аймақ және биік тас қабырғалармен жабылған басқа террасалар салынған. Қаланың басты қақпасы төбеден оңтүстік-шығысқа қарай орналасқан, ал сыртқы ор қаланың оңтүстік жартысын қоршап тұр. Қала аумағы қазір қоғамдық саябақ болып табылады және көктемде ханамиға арналған танымал орын. Онда облыстық кітапхана мен Кочи әдеби мұражайы, сондай-ақ Ямаучи кланының көрнекті өкілдерінің мүсіндері орналасқан.