Кіріспе
Француз сарбазы және Жаңа Франция губернаторы (1648–1703) Луи Гектор де Кальер немесе Кальер (12 қараша 1648 – 26 мамыр 1703) – француз әскери шенеунігі, Монреаль губернаторы (1684–1699) және 1698 жылдан 1703 жылға дейін Жаңа Францияның 13-ші губернаторы. Монреаль губернаторы қызметін атқарган кезінде ирокездер соғысы осы лауазымның маңыздылығын арттырды. Ол осы кезеңде өзін жақсы ұстағандықтан, 1694 жылы Буаде де Фронтенақтың ұсынысымен Сент-Луистің беделді кресімен марапатталды. Сонымен қатар, ол Жаңа Франция королева Анна соғысы кезінде ұстанған стратегияны анықтауда маңызды рөл атқарды. Ол Наварра полкінде капитан болды. 1684 жылы Канадаға келді және аралдың иелері болған сулпициандардың өтініші бойынша Монреаль губернаторы болып тағайындалды. Сол кезде колонияның жағдайы қиын болды, себебі Фронтенақтың кетуі, губернатор де ла Баррдың әлсіздігі және француз үкіметінің Катаракуиде (Кингстон) тұтқындалған ирокез басшыларын Францияға галерада жұмыс істеуге жіберген қателігі болды. 1689 жылы Кальер Людовик XIV-ке Жаңа Англияға құрлық және теңіз арқылы шабуыл жасауды ұсынды және Фронтенақты губернатор қызметіне қайта тағайындады. 1690 жылы Уильям Фипс Квебекті қоршаған кезде ол оны қорғауға басшылық етті. Батыл және тәжірибелі сарбаз болған ол Фронтенаққа Жаңа Францияны ирокездерден құтқаруға және француз туының беделін көтеруге көмектесті. Ол Сент-Луистің кресін алғандардың бірі болды (1694). 1698 жылы Фронтенақтың орнын басып, өзінің барлық білімі мен күшін жергілікті халықтарды бейбіт етуге арнады. Монреаль шарты (1701), 39 елдің өкілдерімен келісілген, оның барлық күш-жігерінің нәтижесі болды. Бұл шарт Кальердің ең маңызды жетістігі деп есептеледі. Сол жылы ол Антуан Лаумет де Ла Моте, сиер де Кадиллакты Детройт қаласын құруға жіберді. Канада тарихындағы ең танымал тұлғалардың бірі, ол өзімшілдіксіздік, құрмет және адалдық репутациясын қалдырды.
Louis Hector de Callière or Callières (12 November 1648 – 26 May 1703) was a French military officer, who was the governor of Montreal (1684–1699), and the 13th governor of New France from 1698 to 1703. During his tenure as governor of Montreal, the Iroquois war had enhanced the importance of that position. He conducted himself so well during this period that he was awarded the prestigious cross of Saint Louis in 1694 partly under the recommendation of Buade de Frontenac. He, additionally, played an important role in defining the strategy that New France followed during Queen Anne's War. He ranked as captain in the regiment of Navarre. He came to Canada in 1684, and was appointed Governor of Montreal at the request of the Sulpicians who were Seigneurs of the island. The situation of the colony at that time was most critical, owing to Frontenac's departure, the weakness of Governor de la Barre, and the woeful error of the French government in sending some Iroquois chiefs captured at Cataracoui (Kingston) to be galley slaves in France. In 1689 Callières proposed to Louis XIV to invade New England by land and sea, and obtained the reappointment of Frontenac as governor. In 1690 he marched to the defense of Quebec, when it was besieged by William Phips. A valiant and experienced soldier, he aided Frontenac in saving New France from the Iroquois and in raising the prestige of the French flag. He was one of the first to receive the Cross of St. Louis (1694). Having succeeded Frontenac in 1698, he devoted all his skill and energy to the pacification of the indigenous nations. The treaty of Montreal (1701), agreed to by representatives of 39 nations, was the crowning result of all his efforts. This treaty is considered as Callières' chief claim to fame. That same year he sent Antoine Laumet de La Mothe, sieur de Cadillac to found Detroit. One of the most conspicuous figures in Canadian history, he left a reputation of disinterestedness, honour, and probity.
Отбасы
Де Кальер Төменгі Нормандиядағы Торринь-сюр-Вирде дүниеге келді. Ол Шербург губернаторы Жак де Кальердің және "La Fortune des gens de qualité et des gentilshommes particuliers, enseignant l'art de vivre à la cour suivant les maximes de la politique et de la morale" ("Сапалы адамдар мен жеке мырзалардың байлығы, саясат және мораль қағидаларына сәйкес сарайда өмір сүру өнерін үйрету") атты еңбектің авторы, сондай-ақ Мадлен Потье де Куридің ұлы болды. Франсуа де Кальер, аға ұлы, 1689 жылы Франция академиясына сайланды және Людовик XIV-нің дипломатиялық корпусында да ерекше көзге түсті. 1701 жылы патша қолтаңбасын ұқсату қабілеті мен француз тілін жақсы білуінің арқасында, Туссен Роуздың орнын басып, "қаламды ұстаушы" хатшы қызметіне тағайындалды. Оның міндеттері монархтың уақытын үнемдеу және шаршауын болдырмау үшін, патшаның стилі мен қолтаңбасына ұқсас хаттар мен мемуарларды жазып, оларға патша атынан қол қоюдан тұрды. Мұндай сенімді қызмет Де Кальерге үлкен билік берді, ол оны Луи Гектордың Канададағы мансабын ілгерілету үшін жиі пайдаланды.
Луи-Гектор де Кальер шатыры
Монреальдағы губернатордың резиденциясы Place d'Youville алаңында орналасқан. Ол 1688 жылы салынды және 1760 жылдардың шамасында жоғалып кетті. Бұл орынды еске алу үшін 224 Place d'Youville мекенжайында тақта орнатылған, ол 1891 жылы салынған кеңсе ғимараты, және 2023 жылы өрт салдарынан қирады.