Скрантон қаласы: тарихы мен географиясы

Кіріспе

Скрантон – АҚШ-тың Пенсильвания штатындағы Лаккаванна округінің орталығы. 2020 жылғы АҚШ халық санағы бойынша 76 328 тұрғыны бар. Солтүстік-шығыс Пенсильванияның қалалық ядросында тік сызықта салынған бес қала мен 40-тан астам қалашықтың біріккен желісі мәдени және логистикалық тұрғыдан біртұтас қала ретінде әрекет етеді. Скрантон орташа өлшемді қала болғанымен, ірі Скрантон/Уилкс-Барр қалалық аймағы шамамен 300 шаршы миль (780 км²) аумақта жарты миллионнан астам тұрғынды қамтиды. Скрантон/Уилкс-Барр – штаттың Солтүстік-шығыс Пенсильвания аймағының мәдени және экономикалық орталығы, онда 1,3 миллионнан астам адам тұрады. Скрантонда Пенсильванияның Орта округі бойынша АҚШ округтік сотының федералдық соты орналасқан. Қала әдетте тоғыз ауданға бөлінеді: Солтүстік Скрантон, Саутсайд, Уэстсайд, Истсайд/Хилл аймағы, Орталық қала, Минука, Батыс Тауы, Шығыс Тауы және Грин Ридж, бірақ бұл аудандар заңдық мәртебеге ие емес. Қала Лакаванна өзені аңғарының және Солтүстік-шығыс Пенсильванияның географиялық және мәдени орталығы, сондай-ақ Уилкс-Барре, Нантикок, Питтстон және Карбондейл қалаларын қамтитын біріккен аймақтағы антрацит көмір өндіретін бұрынғы қауымдастықтардың ең ірісі. Скрантон 1856 жылдың 14 сәуірінде Лузерн округіндегі қалашық ретінде, ал 1866 жылдың 23 сәуірінде қала ретінде құрылды. Ол ірі өнеркәсіптік қалаға айналды және тау-кен өндірісі мен теміржолдардың орталығы болды, мыңдаған жаңа иммигранттарды тартты. 1877 жылы осы қалада Скрантонның жалпы ереуілі болды. 1878 жылы Лаккаванна округі құрылғанда қала округ орталығы болып тағайындалды, ал 1879 жылдың шілдесінде сот округі бекітілді. Қаланың «Электр қаласы» деген лақап аты 1880 жылы Диксон өндірістік компаниясында электр жарығы енгізілгеннен кейін пайда болды. Алты жылдан кейін қалада АҚШ-тағы электр қуатымен ғана жұмыс істейтін алғашқы трамвайлар іске қосылды. Жергілікті баптист пасторы Дэвид Спенсер кейін Скрантонды «Электр қаласы» деп жариялады. Қаланың өнеркәсіптік өндірісі мен халқы 1930 және 1940 жылдары көмір мен матаға деген сұраныстың арқасында, әсіресе Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ең жоғары деңгейге жетті. Бірақ соғыстан кейін ұлттық экономика дамығанмен, аймақтың көміріне деген сұраныс төмендеді, себебі басқа энергия түрлері танымал болды, бұл теміржол индустриясына да зиян келтірді. Қала басшылары бұл төмендеуді болжай отырып, 1945 жылы жергілікті экономиканы көмірден тыс салаларға дамыту мақсатында «Скрантон жоспарын» жасады, бірақ қала экономикасы төмендеуді жалғастырды. 1959 жылғы Нокс шахтасындағы апат аймақтағы көмір өндірісін тоқтатты. Скрантон халқы 1930 жылғы санақтағы ең жоғары көрсеткішіндегі 143 433 адамнан 2010 жылғы санақтағы 76 089 адамға дейін 67 000-нан астам адамға төмендеді, бірақ 2020 жылға қарай сәл қалпына келді. Қазіргі таңда қалада денсаулық сақтау, академиялық және өндірістік секторлар жақсы дамыған. Скрантон Аллентауннан солтүстікке қарай 124 км (77 миль), Филадельфиядан солтүстікке қарай 193 км (120 миль) және Нью-Йорк қаласынан солтүстік-батысқа қарай 193 км (120 миль) қашықтықта орналасқан.

Scranton is a city in and the county seat of Lackawanna County, Pennsylvania, United States. With a population of 76,328 as of the 2020 U. S. census,

The contiguous network of five cities and more than 40 boroughs all built in a straight line in Northeastern Pennsylvania's urban core act culturally and logistically as one continuous city, so while Scranton is a mid sized city, the larger Scranton/Wilkes Barre metropolitan area contains half a million residents in roughly 300 square miles (780 km2). Scranton/Wilkes Barre is the cultural and economic center of Northeastern Pennsylvania, a region of the state with over 1.3 million residents. Scranton hosts a federal court building for the United States District Court for the Middle District of Pennsylvania. The city is conventionally divided into nine districts: North Scranton, Southside, Westside, Eastside/Hill Section, Central City, Minooka, West Mountain, East Mountain, and Green Ridge, though these areas do not have legal status. The city is the geographic and cultural center of the Lackawanna River valley and Northeastern Pennsylvania, as well as the largest of the former anthracite coal mining communities in a contiguous quilt work that also includes Wilkes Barre, Nanticoke, Pittston, and Carbondale. Scranton was incorporated on February 14, 1856, as a borough in Luzerne County and as a city on April 23, 1866. It became a major industrial city and a center of mining and railroads; it attracted thousands of new immigrants. It was the site of the Scranton general strike in 1877. The city was designated as the county seat when Lackawanna County was established in 1878, and a judicial district was authorized in July 1879. The city's nickname "Electric City" began when electric lights were introduced in 1880 at the Dickson Manufacturing Company. Six years later, the United States' first streetcars powered only by electricity began operating in the city. Rev. David Spencer, a local Baptist minister, later proclaimed Scranton as the "Electric City". The city's industrial production and population peaked in the 1930s and 1940s, fueled by demand for coal and textiles, especially during World War II. But while the national economy boomed after the war, demand for the region's coal declined as other forms of energy became more popular, which also harmed the rail industry. Foreseeing the decline, city leaders formulated the Scranton Plan in 1945 to diversify the local economy beyond coal, but the city's economy continued to decline. The Knox Mine disaster of 1959 essentially ended coal mining in the region. Scranton's population dropped over 67,000 from its peak of 143,433 in the 1930 census to 76,089 in the 2010 census, but rebounded slightly by 2020. The city now has large health care, academic, and manufacturing sectors. Scranton is located 77 mile (124 km) north of Allentown, 120 mile (193 km) north of Philadelphia, and 120 mile (193 km) northwest of New York City.

18 ғасыр

1778 жылы отарлық дәуірде аймақтың алғашқы белгілі ақ қоныс салушысы Исаак Трипп осы жерде үй салды; ол әлі де Солтүстік Скрантон қаласында тұр, бұрын ол Провиденс деп аталатын жеке қала болған. Америка Тәуелсіздік соғысы аяқталғаннан кейін 18-шы ғасырдың соңы мен 19-шы ғасырдың басында Коннектикут колониясынан келген көптеген қоныс салушылар осы аймаққа қоныстанды, себебі олардың штаты бұл жерді отарлық хартасының бір бөлігі деп талап еткен. Олар бірте-бірте ұсақ фабрикалар мен басқа да шағын бизнестер құрып, Слокум-Холлоу деп аталған ауылды қалыптастырды. Осы кезеңде ауыл тұрғындарының диалектісі мен мінез-қалпы Жаңа Англиядан келген қоныс салушыларына тән болды, бұл Пенсильванияның көп бөлігінен ерекшеленді. Коннектикуттан келген кейбір қоныс салушылар Пеннамит соғыстары деп белгілі қақтығыстарға қатысты, онда қоныс салушылар екі штатқа патшалық отарлық жер берілген аумақты бақылау үшін күресті. Коннектикут пен Пенсильвания арасындағы талас Тәуелсіздік соғысынан кейін федералды үкіметтің араласуымен келіссөздер арқылы шешілді.

19 ғасыр

Солтүстікке қарай Карбондейлде және оңтүстікке қарай Уилкс-Барреде антрацит көмірі қазылса да, қаланың ертедегі қарқынды өсуіне түрткі болған салалар темір және болат өндірісі болды. 1840 жылдары Нью-Джерси штатының Оксфорд қаласындағы Оксфорд пешінде жұмыс істеген Селден Т. және Джордж В. Скрантон ағайындар кейін Лаккаванна темір және көмір компаниясы болып дамыған компанияны құрды. Олар бастапқыда темір шегелерді өндіруді бастады, бірақ сапасы төмен темірге байланысты бұл әрекет сәтсіз аяқталды. Нью-Йорк штатындағы Эри теміржолының құрылысы Англиядан темір рельстерді сатып алу қажеттілігінен кешікті. Скрантон фирмасы Эри үшін Т-тәрізді рельстер өндіруге көшуге шешім қабылдады; компания тез арада кеңейіп келе жатқан теміржолдар үшін рельстердің ірі өндірушісіне айналды. 1851 жылы Скрантон ағайындар Лаккаванна және Батыс теміржолын (L&W) солтүстікке қарай салды, соңғы ирланд иммигранттары еңбек күшін көбінесе қамтамасыз етті, олар Пенсильвания штатының Грейт-Бенд қаласында Эри теміржолымен кездесті. Осылайша олар Лаккаванна аңғарынан Нью-Йорк пен Орта Батысқа рельстерді тасымалдауға мүмкіндік алды. Олар сонымен қатар қаладағы көмір өндіру кәсіпорындарына инвестиция жасады, олар болат өндірісін жандандырды және оны сатуға бағыттады. 1856 жылы олар теміржолды шығысқа қарай Делавэр, Лаккаванна және Батыс теміржолы (DL&W) деп кеңейтті, Нью-Йорк қаласының метрополитендік нарығына қол жеткізу үшін. Скрантондағы орталықтары бар бұл теміржол шамамен жүз жыл бойы Скрантонның ең ірі жұмыс берушісі болды. Пенсильвания көмір компаниясы 1850 жылдары көмірді тасымалдау мақсатында қала арқылы гравитациялық теміржол салды. Гравитациялық теміржол 1886 жылы Эри және Вайоминг аңғары теміржолы (кейін Эри теміржолына қосылды) салған бу теміржолымен ауыстырылды. Делавэр және Гудзон (D&H) канал компаниясы, Карбондейлден Хонесдейлге дейінгі өзінің гравитациялық теміржолы бар, 1863 жылы Скрантонға кірген бу теміржолын салды. Осы қысқа мерзім ішінде қала Жаңа Англия тамыры бар адамдардың шағын, аграрлық негіздегі ауылынан көпмәдениетті, өнеркәсіптік негіздегі қалаға тез айналды. 1860 жылдан 1900 жылға дейін қала халқы он еседен астам өсті. Жаңа иммигранттардың көп бөлігі, мысалы, ирландтар, итальяндықтар, оңтүстік немістер және поляктар католик болды, бұл колониялық текті протестанттық алғашқы қоныс аударушылардың басым көпшілігімен салыстырғанда ерекшелік тудырды. Ұлттық, этникалық, діни және таптық айырмашылықтар саяси бағыттармен байланысты, көптеген жаңа иммигранттар Демократиялық партияға қосылды, ал 1870 жылдардың соңында Гринбеккерлер Еңбек партиясына да қосылды. 1856 жылы Скрантон ауданы ресми түрде құрылды. Ол 1866 жылы 35 000 тұрғыны бар қала ретінде Лузерн округінде құрылды, осы кезде Хайд Парк (қазір қаланың Батыс жағының бөлігі) және Провиденс (қазір Солтүстік Скрантонның бөлігі) Скрантонмен біріктірілді. Он екі жылдан кейін 1878 жылы штат жаңа округтер құруға мүмкіндік беретін заң қабылдады, онда округтің халқы 150 000-нан асып кетті, Лузерннің халқы да солай болды. Заң Лаккаванна округін құруға мүмкіндік берді және рұқсат беру процесіне қатысты саяси агитация болды. Скрантон штаттық заң шығарушы органмен жаңадан құрылған округтің округтік орталығы ретінде тағайындалды, ол сонымен қатар жеке сот округі ретінде құрылды, соттар 1878 жылдың қазанында ұйымдастырылғаннан кейін штаттық судьялар Лузерн округінен көшіп келді. Бұл штатта ұйымдастырылған соңғы округ болды. Жаңа округтің құрылуы жергілікті басқаруды және саяси қамқорлықты күшейтті, бұл 1877 жылғы Скрантон жалпы ереуілін бастауға көмектесті. Бұл, бір жағынан, үлкен теміржол ереуіліне байланысты болды, онда теміржолшылар Мартинсбургте, Батыс Вирджинияда жалақыны қысқартудан кейін ереуілге қатыса бастады. 1873 жылғы Қауіпті жағдайдан кейін ұлттық экономика артта қалды, ал көптеген салалардағы жұмысшылар төмен жалақымен және аралық жұмыспен күресті. Скрантонда теміржолшылар жұмыстан босатылғаннан кейін, кеншілер де, басқалар да жұмыс істеді. 5 мың ереуілшіге қатысты наразылық зорлық-зомбылықпен аяқталды, барлығы төрт адам қаза тапты, 20-50 адам жарақат алды, соның ішінде әкім де болды. Ол отаршылдық құрамын құрды, бірақ губернатор мен штаттық отаршылдықтан көмек сұрады. Губернатор Джон Хартранфт ереуілді басу үшін федералды әскерлерді алып келді. Жұмысшылар жалақыдан ештеңе алмады, бірақ олар көбірек билік жүргізе алатын кәсіподақтарда мақсатты түрде ұйымдаса бастады. 1886 жылы қалада алғашқы электрлі трамвай жүйесі құрылды, бұл "Электр қаласы" деген лақап атын тудырды. 1896 жылы қаланың әртүрлі трамвай компаниялары Скрантон теміржол компаниясына біріктірілді, ол 1954 жылға дейін трамвайларды іске қосты. 1890 жылға қарай үш басқа теміржол қаланың ішіндегі және маңындағы көмірдің бай қорына қол жеткізу үшін желілер салды, соның ішінде Эри теміржолы, Нью-Джерси орталық теміржолы және соңында Нью-Йорк, Онтарио және Батыс теміржолы (NYO&W). Жер үстіндегі кең теміржол желісі кеңейген сайын, жер астындағы көмір тамырларының кеңейіп келе жатқан жүйесіне тікелей қызмет ететін одан да ірі теміржол желісі құрылды. Алғашқы жылдары Уэльс және ирландтықтар болған кеншілер көмір барондықтарынан мүмкіндігінше арзанға жалданатын. Жұмысшылар төмен жалақы, ұзақ сағаттар және қауіпсіз емес жұмыс жағдайларына шыдады. Сегіз немесе тоғыз жастағы балалар көмірден тақтатасты бөліп, 14 сағаттық жұмыс күніне шығатын. Көбінесе жұмысшылар компания ұсынған тұрғын үйді пайдалануға және көмір компанияларына тиесілі дүкендерден тағам және басқа да тауарларды сатып алуға мәжбүр болды. Өнеркәсіптік қалаларға жүз мыңдаған иммигранттар келгендіктен, кен иелері еңбек күшін іздеуге қажеттілік сезінбеді және жұмысшылар өздерінің лауазымдарын сақтап қалу үшін күресті. Кейінірек кеншілер Италиядан және Шығыс Еуропадан келді, олар кедейлік пен жұмыссыздық салдарынан елдерін тастап кетті. 19 ғасырдың соңында бизнес гүлденді. Кеннің тоннажы жыл сайын дерлік өсті, сондай-ақ Лаккаванна болат компаниясы өндірген болат та өсті. Бір кезде компания АҚШ-тағы ең ірі болат зауытына ие болды және 20 ғасырдың басында екінші ірі өндіруші болып қала берді. 1900 жылға қарай қала халқы 100 000-нан асты. 1890 жылдардың соңында Скрантон Халықаралық лигасындағы бірнеше ерте бейсбол командаларына үй иесі болды. Скрантонның еңбек тарихы айқын болды; көміршілердің әртүрлі кәсіподақтары көмір өндіру дәуірі бойы жұмыс жағдайларын жақсартуға, жалақыны көтеруге және жұмысшыларға әділ қарауға күресті. 1873 жылғы Қауіпті жағдай және басқа да экономикалық қиындықтар ұлттық рецессияға және бизнес жоғалтуға әкелді. Экономика құлдырағанда теміржол компаниялары барлық санаттағы жұмысшылардың жалақысын төмендетті (кейде жоғары басшылығына жалақыны көтеруге рұқсат берді). 1877 жылдың тамызындағы теміржолшылардың ірі ереуілі, Үлкен теміржол ереуілінің бөлігі, болат өнеркәсібі мен кен өндірушілерді де қамтыды және Скрантон жалпы ереуіліне айналды. Ереуіл кезіндегі тәртіпсіздік кезінде төрт бүлікші қаза тапты, ал әкім қоса алғанда 20-50 адам жарақат алды. Ол отаршылдық құрамын құрды, бірақ губернатор мен штаттық отаршылдықтан көмек сұрады. Губернатор Джон Хартранфт ереуілді басу үшін федералды әскерлерді алып келді. Жұмысшылар жалақыдан ештеңе алмады, бірақ олар көбірек билік жүргізе алатын кәсіподақтарда мақсатты түрде ұйымдаса бастады. 1886 жылы қалада елдегі алғашқы сәтті, үздіксіз жұмыс істейтін электрлі трамвай (троллейбус) жүйесі құрылды, бұл "Электр қаласы" деген лақап атын тудырды. 1896 жылы қаланың әртүрлі трамвай компаниялары Скрантон теміржол компаниясына біріктірілді, ол 1954 жылға дейін троллейбустарды іске қосты. 1890 жылға қарай үш басқа теміржол қаланың ішіндегі және маңындағы бай көмір қорына қол жеткізу үшін желілер салды, соның ішінде Эри теміржолы, Нью-Джерси орталық теміржолы және соңында Нью-Йорк, Онтарио және Батыс теміржолы (NYO&W). Жер үстіндегі кең теміржол желісі кеңейген сайын, жер астындағы көмір тамырларының кеңейіп келе жатқан жүйесіне тікелей қызмет ететін одан да ірі теміржол желісі құрылды. Алғашқы жылдары Уэльс және ирландтықтар болған кеншілер көмір барондықтарынан мүмкіндігінше арзанға жалданатын. Жұмысшылар төмен жалақы, ұзақ сағаттар және қауіпсіз емес жұмыс жағдайларына шыдады. Сегіз немесе тоғыз жастағы балалар көмірден тақтатасты бөліп, 14 сағаттық жұмыс күніне шығатын. Көбінесе жұмысшылар компания ұсынған тұрғын үйді пайдалануға және көмір компанияларына тиесілі дүкендерден тағам және басқа да тауарларды сатып алуға мәжбүр болды. Өнеркәсіптік қалаларға жүз мыңдаған иммигранттар келгендіктен, кен иелері еңбек күшін іздеуге қажеттілік сезінбеді және жұмысшылар өздерінің лауазымдарын сақтап қалу үшін күресті. Кейінірек кеншілер Италиядан және Шығыс Еуропадан келді, олар кедейлік пен жұмыссыздық салдарынан елдерін тастап кетті. 19 ғасырдың соңында бизнес гүлденді. Кеннің тоннажы жыл сайын дерлік өсті, сондай-ақ Лаккаванна болат компаниясы өндірген болат та өсті. Бір кезде компания АҚШ-тағы ең ірі болат зауытына ие болды және 20 ғасырдың басында екінші ірі өндіруші болып қала берді. 1900 жылға қарай қала халқы 100 000-нан асты. 1890 жылдардың соңында Скрантон Халықаралық лигасындағы бірнеше ерте бейсбол командаларына үй иесі болды. Скрантонның еңбек тарихы айқын болды; көміршілердің әртүрлі кәсіподақтары көмір өндіру дәуірі бойы жұмыс жағдайларын жақсартуға, жалақыны көтеруге және жұмысшыларға әділ қарауға күресті. 1873 жылғы Қауіпті жағдай және басқа да экономикалық қиындықтар ұлттық рецессияға және бизнес жоғалтуға әкелді. Экономика құлдырағанда теміржол компаниялары барлық санаттағы жұмысшылардың жалақысын төмендетті (кейде жоғары басшылығына жалақыны көтеруге рұқсат берді). 1877 жылдың тамызындағы теміржолшылардың ірі ереуілі, Үлкен теміржол ереуілінің бөлігі, болат өнеркәсібі мен кен өндірушілерді де қамтыды және Скрантон жалпы ереуіліне айналды. Ереуіл кезіндегі тәртіпсіздік кезінде төрт бүлікші қаза тапты, ал әкім қоса алғанда 20-50 адам жарақат алды. Ол отаршылдық құрамын құрды, бірақ губернатор мен штаттық отаршылдықтан көмек сұрады. Губернатор Джон Хартранфт ереуілді басу үшін федералды әскерлерді алып келді. Жұмысшылар жалақыдан ештеңе алмады, бірақ олар көбірек билік жүргізе алатын кәсіподақтарда мақсатты түрде ұйымдаса бастады. Уильям Уолкер Скрантон, көрнекті отбасынан шыққан, сол кезде Лаккаванна темір және көмір компаниясының бас менеджері болды. Кейін ол Скрантон болат компаниясын құрды. Скрантондағы еңбек мәселелері мен өнеркәсіптің өсуі 1878 жылы Лузерн округінен алынған аумақтармен штаттық заң шығарушы органмен Лаккаванна округінің құрылуына ықпал етті. Скрантон округтік орталық ретінде тағайындалды. Бұл жергілікті басқаруды күшейтті. Кәсіподақтар сол жылы жалақыны көтеруге қол жеткізе алмады, бірақ 1878 жылы олар Еңбекшілер рыцарінің (Knights of Labor) жетекшісі Теренс В. Паудерлиді Скрантон қаласының мэрі етіп сайлады. Кейін ол KoL ұлттық жетекшісі болды, 1880 жылға қарай 700 000 мүшесі бар, көбінесе католиктерден тұратын ұйым. Католик шіркеуі 18 ғасырдың ортасынан бері құпия ұйымдарға мүше болуға тыйым салған, бірақ 1880 жылдардың соңына қарай Балтимор, Мэриленд архиепископы Джеймс Гиббонстың ықпалымен Еңбекшілер рыцаріне қолдау көрсетті...

Though anthracite coal was being mined in Carbondale to the north and Wilkes Barre to the south, the industries that precipitated the city's early rapid growth were iron and steel. In the 1840s, brothers Selden T. and George W. Scranton, who had worked at Oxford Furnace in Oxford, New Jersey, founded what became Lackawanna Iron & Coal, later developing as the Lackawanna Steel Company. It initially started producing iron nails, but that venture failed due to low quality iron. The Erie Railroad's construction in New York State was delayed by its having to acquire iron rails as imports from England. The Scrantons' firm decided to switch its focus to producing T rails for the Erie; the company soon became a major producer of rails for the rapidly expanding railroads. In 1851, the Scrantons built the Lackawanna and Western Railroad (L&W) northward, with recent Irish immigrants supplying most of the labor, to meet the Erie Railroad in Great Bend, Pennsylvania. Thus they could transport manufactured rails from the Lackawanna Valley to New York and the Midwest. They also invested in coal mining operations in the city to fuel their steel operations, and to market it to businesses. In 1856, they expanded the railroad eastward as the Delaware, Lackawanna and Western Railroad (DL&W), in order to tap into the New York City metropolitan market. This railroad, with its hub in Scranton, was Scranton's largest employer for almost one hundred years. The Pennsylvania Coal Company built a gravity railroad in the 1850s through the city for the purpose of transporting coal. The gravity railroad was replaced by a steam railroad built in 1886 by the Erie and Wyoming Valley Railroad (later absorbed by the Erie Railroad). The Delaware and Hudson (D&H) Canal Company, which had its own gravity railroad from Carbondale to Honesdale, built a steam railroad that entered Scranton in 1863. During this short period of time, the city rapidly transformed from a small, agrarian based village of people with New England roots to a multicultural, industrial based city. From 1860 to 1900, the city's population increased more than tenfold. Most new immigrants, such as the Irish, Italians, and south Germans and Polish, were Catholic, a contrast to the majority Protestant early settlers of colonial descent. National, ethnic, religious and class differences were wrapped into political affiliations, with many new immigrants joining the Democratic Party, and, for a time in the late 1870s, the Greenbacker Labor Party. In 1856, the borough of Scranton was officially incorporated. It was incorporated as a city of 35,000 in 1866 in Luzerne County, when the surrounding boroughs of Hyde Park (now part of the city's West Side) and Providence (now part of North Scranton) were merged with Scranton. Twelve years later in 1878, the state passed a law enabling creation of new counties where a county's population surpassed 150,000, as did Luzerne's. The law appeared to enable the creation of Lackawanna County, and there was considerable political agitation around the authorizing process. Scranton was designated by the state legislature as the county seat of the newly formed county, which was also established as a separate judicial district, with state judges moving over from Luzerne County after courts were organized in October 1878. This was the last county in the state to be organized. Creation of the new county, which enabled both more local control and political patronage, helped begin the Scranton General Strike of 1877. This was in part due to the larger Great Railroad Strike, in which railroad workers began to organize and participate in walkouts after wage cuts in Martinsburg, West Virginia. The national economy had lagged since the Panic of 1873, and workers in many industries struggled with low wages and intermittent work. In Scranton, mineworkers followed the railroad men off the job, as did others. A protest of 5,000 strikers ended in violence, with a total of four men killed, and 20 to 50 injured, including the mayor. He had established a militia, but called for help from the governor and state militia. Governor John Hartranft eventually brought in federal troops to quell the strike. The workers gained nothing in wages, but began to organize more purposefully into labor unions that could wield more power. The nation's first successful, continuously operating electrified streetcar (trolley) system was established in the city in 1886, inspiring the nickname "The Electric City". In 1896, the city's various streetcar companies were consolidated into the Scranton Railway Company, which ran trolleys until 1954. By 1890, three other railroads had built lines to tap into the rich supply of coal in and around the city, including the Erie Railroad, the Central Railroad of New Jersey and finally the New York, Ontario and Western Railway (NYO&W). As the vast rail network spread above ground, an even larger network of railways served the rapidly expanding system of coal veins underground. Miners, who in the early years were typically Welsh and Irish, were hired as cheaply as possible by the coal barons. The workers endured low pay, long hours and unsafe working conditions. Children as young as eight or nine worked 14 hour days separating slate from coal in the breakers. Often, the workers were forced to use company provided housing and purchase food and other goods from stores owned by the coal companies. With hundreds of thousands of immigrants arriving in the industrial cities, mine owners did not have to search for labor and workers struggled to keep their positions. Later miners came from Italy and eastern Europe, which people fled because of poverty and lack of jobs. Business was booming at the end of the 19th century. The tonnage of coal mined increased virtually every year, as did the steel manufactured by the Lackawanna Steel Company. At one point the company had the largest steel plant in the United States, and it was still the second largest producer at the turn of the 20th century. By 1900, the city had a population of more than 100,000. In the late 1890s, Scranton was home to a series of early International League baseball teams. Scranton has had a notable labor history; various coal worker unions struggled throughout the coal mining era to improve working conditions, raise wages, and guarantee fair treatment for workers. The Panic of 1873 and other economic difficulties caused a national recession and loss of business. As the economy contracted, the railroad companies reduced wages of workers in most classes (while sometimes reserving raises for their top management). A major strike of railroad workers in August 1877, part of the Great Railroad Strike, attracted workers from the steel industry and mining as well, and developed as the Scranton General Strike. Four rioters were killed during unrest during the strike, after the mayor mustered a militia. With violence suppressed by militia and federal troops, workers finally returned to their jobs, not able to gain any economic relief. William Walker Scranton, from the prominent family, was then general manager of Lackawanna Iron and Coal. He later founded Scranton Steel Company. The labor issues and growth of industry in Scranton contributed to Lackawanna County being established by the state legislature in 1878, with territory taken from Luzerne County. Scranton was designated as the county seat. This strengthened its local government. The unions failed to gain higher wages that year, but in 1878 they elected labor leader Terence V. Powderly of the Knights of Labor as mayor of Scranton. After that, he became national leader of the KoL, a predominately Catholic organization that had a peak membership of 700,000 circa 1880. While the Catholic Church had prohibited membership in secret organizations since the mid 18th century, by the late 1880s with the influence of Archbishop James Gibbons of Baltimore, Maryland, it supported the Knights of Labor as representing workingmen and union organizing.

21 ғасыр

The Guardian басылымының хабарлауынша, 2012 жылдың шілдесінде қала банкротқа жақын болды, қалалық әкімшілік қызметкерлерінің барлығының, оның ішінде қала әкімі мен өрттен қорғау басшысының жалақысы сағатына 7,25 долларға дейін төмендетілді. Скрантон қаласында тұратын қаржы кеңесшісі Гэри Льюис "5 шілде күні қаланың қолма-қол ақшасы 5000 доллар ғана болды" деп бағалаған. Қызығушылық тудыратын орындарға Монтаж Маунтин тау шаңғы курорты, Вилкс Барр/Скрантон Пингвинс, Питтсбург Пингвинс командасының AHL филиалы; Скрантон/Вилкс Барр Рейл Райдерс, Нью-Йорк Янкиз командасының AAA филиалы, PNC Field стадионы және Монтаж Маунтиндегі Toyota Павильоны концерт алаңы кіреді.

География

АҚШ-тың халық санағы бюросының мәліметтері бойынша, Скрантонның жалпы ауданы 25,4 шаршы миль (66 км²) құрайды, оның ішінде 25,2 шаршы миль (65 км²) құрлық және 0,2 шаршы миль (1 км²) су алабын қамтиды. Скрантонды Лаккаванна өзені кесіп өтеді. Қала ортасының теңіз деңгейінен биіктігі шамамен 750 фут (229 метр) болса, төбелі қаланың тұрғын аймақтары биіктігі әртүрлі, ал қаланың шығысы мен батысындағы таулардың биіктігі әр түрлі.

Климат

Скрантонның ылғалды континенттік климаты (Köppen Dfa) бар, төрт анық маусымға ие. Жазда кейде қатты ыстық толқындар болып, температураны жоғарылатады, ал қыста суық жел соғып, температураны төмендетуі мүмкін. Ең суық ай – қаңтардағы орташа тәуліктік температура , ал ең жылы ай – шілдедегі орташа тәуліктік температура . Температураның ең жоғарғы және ең төменгі көрсеткіштері 1994 жылғы 21 қаңтарда тіркелген – ден бастап, 2018 жылғы бағалау бойынша 2020 жылға дейін.

2020 жылғы халық санауы бойынша, қалада 76 328 адам және 31 039 үй шаруашылығы тұрады. Қаланың нәсілдік құрамы: 83,1% ақ, 5,9% афроамерикалық, 0,1% американдық үндістер, 4,7% азиялық, 0,1% Тынық мұхиты аралдарынан шыққандар, 4,4% екі немесе одан көп нәсілге жататындар. Кез келген нәсілге жататын испан немесе латын американдықтары халықтың 14,8% құрайды. 2010 жылғы халық санауы бойынша, қалада 76 089 адам, 30 069 үй шаруашылығы және 18 124 отбасы тұрады. Халық тығыздығы 3,006/км2 (1,161/миль2) болды. Орташа тығыздығы 1,342/км2 (518/миль2) болатын 33 853 тұрғын үй бірлігі болды. Қаланың нәсілдік құрамы: 84,11% ақ, 5,45% афроамерикалық, 0,23% американдық үндістер, 2,98% азиялық, 0,04% Тынық мұхиты аралдарынан шыққандар, 4,69% басқа нәсілдер және 2,49% екі немесе одан көп нәсілге жататындар. Кез келген нәсілге жататын испан немесе латын американдықтары халықтың 9,90% құрайды. Қаладағы ең көп саны ирландтар, олар халықтың 26,5% құрайды. 30 069 үй шаруашылығының 24,4% 18 жасқа дейінгі балаларымен бірге тұрады, 39,8% үйленген жұбайлар, 13,8% күйеуі жоқ әйелдер және 42,1% отбасы емес. Қаладағы үй шаруашылықтарының 36,7% жалғыз тұрады, ал 18,1% 65 жасқа толған немесе одан асып кеткен адамдардан тұрады. Үй шаруашылығының орташа мөлшері 2,29, ал отбасының орташа мөлшері 3,01. Халықтың жас бойынша таралуы: 18 жасқа дейінгілер 20,8%, 18-24 жас аралығы 12,3%, 25-44 жас аралығы 25,5%, 45-64 жас аралығы 21,2% және 65 жасқа толғандар 20,1%. Орташа жас 39. Әр 100 әйелге 87,0 еркек келеді. 18 жасқа толған әйелдердің әр 100-іне 83,0 еркек келеді. Қаладағы үй шаруашылығының орташа табысы 28 805 доллар, ал отбасының орташа табысы 41 642 доллар. Ер адамдардың орташа табысы 30 829 доллар, ал әйелдердің орташа табысы 21 858 доллар. Қаланың жан басына шаққандағы табысы 16 174 доллар. Халықтың 15,0%, отбасылардың 10,7%, 18 жасқа дейінгілердің 18,9% және 65 жасқа толғандардың 12,0% кедейлік шегінен төмен деңгейде өмір сүреді. 2006 жылғы Америкалық қоғамдық сауалнама бойынша, орташа отбасы мөлшері 2,95. 25 жастан асқан халықтың 83,3% орта мектепті бітірген. Олардың 18,7% бакалавр немесе одан жоғары білімді. 16 жастан асқан еңбекке жарамды халықтың 57,6% жұмыс істейді. Жан басына шаққандағы табыс (2006 жылғы инфляцияға сәйкес түзетілген долларларда) 17 187 долларды құрайды.

As of the 2020 census, there were 76,328 people and 31,039 households residing in the city. The racial makeup of the city was 83.1% White, 5.9% African American, 0.1% Native American, 4.7% Asian, 0.1% Pacific Islander, 4.4% from two or more races. Hispanic or Latino of any race make up 14.8% of the population. As of the 2010 census, there were 76,089 people, 30,069 households, and 18,124 families residing in the city. The population density was 3,006/mi2 (1,161/km2). There were 33,853 housing units at an average density of 1,342/mi2 (518/km2). The racial makeup of the city was 84.11% White, 5.45% African American, 0.23% Native American, 2.98% Asian, 0.04% Pacific Islander, 4.69% from other races, and 2.49% from two or more races. Hispanic or Latino of any race make up 9.90% of the population. The largest ancestry in the city is Irish, making up 26.5% of the population. There were 30,069 households, out of which 24.4% had children under the age of 18 living with them, 39.8% were married couples living together, 13.8% had a female householder with no husband present, and 42.1% were non families. The city had 36.7% of its households with single occupancy and 18.1% whose individuals was aged at least 65. The average household size was 2.29 and the average family size was 3.01. The age distribution of the population included 20.8% under 18, 12.3% from 18 to 24, 25.5% from 25 to 44, 21.2% from 45 to 64, and 20.1% at least 65. The median age was 39. For every 100 females, there were 87.0 males. For every 100 females aged at least 18, there were 83.0 males. The median income for a household in the city was $28,805, and the median income for a family was $41,642. Males had a median income of $30,829 versus $21,858 for females. The per capita income for the city was $16,174. Found below the poverty line are 15.0% of the population, 10.7% of families, 18.9% of those under age 18 and 12.0% of those at least age 65. As of the 2006 American Community Survey, the average family size is 2.95. Of the population that's 25 years old and over, 83.3% of them have graduated from high school. 18.7% of them have a Bachelor's degree or higher. In labor force (population 16 years and over), 57.6% of them work. The per capita income (in 2006 inflation adjusted dollars) is $17,187.

Көрнекі орындар мен жерлер

Скрантонның көптеген тартымды орындары оның темір және көмір өндірісіндегі өнеркәсіптік орталығы және этникалық әртүрлілігі ретіндегі мұрасын тойлайды. Скрантон темір қорытқыштары қаланың негізін қалаушы өнеркәсіптің және Скрантон отбасының Лаккаванна болат компаниясының қалдықтары болып табылады. Steamtown ұлттық тарихи орны Солтүстік-Шығыстағы теміржолдар тарихын сақтауға бағытталған. Электр қаласы троллейбус мұражайы Пенсильванияның трамвай тарихының бөліктерін сақтап, жұмыс істетеді. Туристер Скрантон қаласының орталығынан Монтаж тауындағы PNC алаңына троллейбуспен саяхаттауы мүмкін. МакДейд паркіндегі Лаккаванна көмір шахтасының экскурсиясы, бұрынғы шахтада өткізіледі, Скрантон аймағындағы кен өндіру және теміржолдар тарихын көрсетеді. Бұрынғы DL&W жолаушылар станциясы қазір Radisson Lackawanna Station қонақ үйі. Скрантондағы мұражайларға Най-Ог паркіндегі Эверхарт мұражайы, онда табиғат тарихы, ғылым және өнер экспонаттары бар; сондай-ақ Худдини мұражайы, онда фильмдер, экспонаттар және ғасырлық ғимараттағы сахналық қойылымдар бар. Теренс Паудерлидің үйі, әлі де жекеменшік тұрғын үй болып табылады, қаланың көптеген тарихи ғимараттарының бірі және Steamtown-мен бірге қаланың тағы бір ұлттық тарихи ескерткіші. Сонымен қатар, 1886 жылы құрылған және Скрантонның Хилл ауданындағы Джордж Х. Кэтлин үйінде орналасқан Лаккаванна тарихи қоғамы Лаккаванна округінің тарихына назар аударады. 1771 жылы Трипп отбасы салған Трипп үйі – қаладағы ең көне ғимарат. Қаланың діни тарихы Киелі Аннаның ұлттық қасиетті орны базиликасында, жыл сайынғы новенасына мыңдаған паломниктерді тартады, және Солтүстік Америкадағы поляк ұлттық католик шіркеуінің орталығы – Киелі Станислав соборында көрінеді. Бұл діни ағымның құрылу тарихы 19 ғасырдың соңында Скрантонға поляктардың көшіп келуімен байланысты. 1970 жылдардан бері Скрантон Ла Феста Итальяна фестиваліне ұя болып табылады, ол үш күндік итальяндық фестиваль, ол Еңбек күні демалысында қалалық әкімшілік алаңында өтеді. Фестиваль бастапқыда Колумб күніне орай өткізілген, бірақ Скрантон қазан айында көбінесе суық ауа райына ұшырайтындықтан, оның күні өзгертілді. Скрантонның көптеген ирланд халқы жыл сайынғы Әулие Патрик күні шеруінде бейнеленген, ол алғаш рет 1862 жылы өткізілген. Лакаванна округінің Әулие Патрик күні шеру қауымдастығы ұйымдастырған бұл шеруға қатысушылар саны бойынша елімізде төртінші орында, ал жан басына шаққанда екінші орында тұрады. Әулие Патрик күніне дейінгі сенбіде өткізілетін шеруде 8000-нан астам адам, соның ішінде платформалар, сыбызғы ойнаушылар, жоғары сынып оқушылары мен ирланд топтары қатысады. 2008 жылы бұл шараға 150 000-ға жуық адам келді. Скрантон уэльс американдықтары үшін мәдени орталық болды және 19 ғасырдың соңында ол Афина Кэмри Америка (Американың уэльс Афинасы) деп сипатталды. Демалыс үшін Монтаж тауы шаңғы курорты бар, ол қысқа мерзімге Sno Mountain деп аталды, ол Поконос тауларының көптеген курорттарымен бәсекелеседі және қиындық деңгейлерінің кең ауқымын ұсынады. Steamtown марафоны 1996 жылдан бері әр қазан айында өткізіліп келеді және Скрантон қаласының орталығында аяқталады. Най-Ог паркі Скрантондағы бірнеше саябақтардың ең үлкені болып табылады және оны Фредерик Лоу Олмстед жобалаған, ол Нью-Йорк қаласындағы Манхэттендегі Орталық паркті де жобалаған. Қала көптеген көркемдік ұйымдарға, соның ішінде Скрантон Фриндж фестиваліне (күзде қаланың орталық бөлігінде өткізілетін сахналық өнер фестивалі) үйіршілік етеді. Скрантонның негізгі концерт алаңы – Монтаж тауындағы Toyota Pavilion, 17 500 орындық жартылай жабық амфитеатр. Жазғы концерттерінде Джеймс Тейлор, Дэйв Мэтьюс тобы және тағы да көптеген музыкалық топтар өнер көрсетті. Скрантон мәдени орталығы – бірнеше залдар мен үлкен балл залын қамтитын әдемі архитектуралық ескерткіш. Онда Солтүстік-Шығыс филармониясы, Бродвей театры және басқа да гастрольдік қойылымдар өтеді. Скрантондағы ең биік ғимарат – Скрантон Таймс мұнарасы, Таймс ғимаратында орналасқан торлы радио мұнарасы, ол Рождество маусымында жарықтандырылады.

Many of Scranton's attractions celebrate its heritage as an industrial center in iron and coal production and its ethnic diversity. The Scranton Iron Furnaces are remnants of the city's founding industry and of the Scranton family's Lackawanna Steel Company. The Steamtown National Historic Site seeks to preserve the history of railroads in the Northeast. The Electric City Trolley Museum preserves and operates pieces of Pennsylvania streetcar history. Tourists may go for trolley rides from Downtown Scranton to PNC Field on Montage Mountain. The Lackawanna Coal Mine tour at McDade Park, conducted inside a former mine, describes the history of mining and railroads in the Scranton area. The former DL&W Passenger Station is now the Radisson Lackawanna Station Hotel. Museums in Scranton include the Everhart Museum in Nay Aug Park, which houses a collection of natural history, science and art exhibits; and the Houdini Museum, which features films, exhibits, and a stage show in a unique, century old building. Terence Powderly's house, still a private dwelling, is one of the city's many historic buildings and, with Steamtown, the city's other National Historic Landmark. In addition, The Lackawanna Historical Society, founded in 1886 and located at the George H. Catlin House in Scranton's Hill Section, focuses on the history of Lackawanna County. Tripp House, built by the Tripp family in 1771, is the oldest building in the city. The city's religious history is evident in the Basilica of the National Shrine of St. Ann, which draws thousands of pilgrims to its annual novena, and St. Stanislaus Cathedral, the seat of the Polish National Catholic Church in North America. The history of the founding of this denomination is tied to Polish immigration to Scranton in the late 19th century. Since the 1970s, Scranton has hosted La Festa Italiana, a three day Italian festival that takes place on Labor Day weekend on the courthouse square. The festival originally took place around Columbus Day, but was moved because Scranton generally receives cold weather in October. Scranton's large Irish population is represented in the annual Saint Patrick's Day Parade, first held in 1862. Organized by the St. Patrick's Day Parade Association of Lackawanna County, it is the nation's fourth largest in attendance and second largest in per capita attendance. Held on the Saturday before Saint Patrick's Day, the parade includes more than 8,000 people, including floats, bagpipe players, high school bands and Irish groups. In 2008, attendance estimates were as high as 150,000 people. Scranton was a cultural center for Welsh Americans, and in the late 19th century it was described as Athen Cymru America (the Welsh Athens of America). For recreation, there is Montage Mountain Ski Resort, known as Sno Mountain for a short period, which rivals the numerous resorts of the Poconos in popularity and offers a relatively comprehensive range of difficulty levels. The 26.2 mile (42 km) Steamtown Marathon has been held each October since 1996 and finishes in downtown Scranton. Nay Aug park is the largest of several parks in Scranton and was designed by Frederick Law Olmsted, who also laid out Central Park in Manhattan, New York City. The city is the home to numerous artistic organizations, including the Scranton Fringe Festival (a performing arts festival held in the downtown section of the city in fall). Scranton's primary concert venue is the Toyota Pavilion at Montage Mountain, a partially covered amphitheater that seats 17,500. Its summer concerts have included James Taylor, Dave Matthews Band, and many other musical acts. Scranton Cultural Center at the Masonic Temple is an impressive piece of architecture which houses several auditoriums and a large ballroom. It hosts the Northeast Philharmonic, Broadway Theater and other touring performances. The tallest building in Scranton is the Scranton Times Tower, a lattice radio tower on the Times building, which is illuminated during Christmas season.

Кітапханалар

Лакаванна округі кітапхана жүйесі Скрантон қаласындағы кітапханаларды басқарады, оның ішінде Олбрайт еске алу кітапханасы, Лакаванна округі балалар кітапханасы және Нэнси Кей Холмс кітапханасы. 2008 жылғы мәліметтер бойынша, Скрантон кітапханалары 96 000-нан астам адамға қызмет көрсетеді және 547 000-нан астам кітап таратады.

Спорт

Скрантон қаласындағы кәсіби спорт 1887 жылы басталды, сол кезде кіші лигадағы «Скрантон Индиандары» командасы қаланың алғашқы кәсіби бейсбол командасы болды. Одан кейін тағы көптеген командалар құрылды, олардың ішінде Пенсильвания штатының лигасы, Шығыс лигасы, Атлантика лигасы, Нью-Йорк штатының лигасы, Нью-Йорк-Пенн лигасы және Нью-Йорк-Пенсильвания лигасы бар. Халықаралық лиганың «Скрантон/Уилкс-Барр RailRiders» командасы өз алаңындағы ойындарын Скрантонның оңтүстігіндегі Мусик қаласындағы PNC Field стадионында өткізеді. Футболдан, тоқтатылған жартылай кәсіби/кіші лига командасы «Скрантон Иглз» өздерінің Империя футбол лигасының чемпионатында 11 рет жеңіске жетіп, үстемдік құрды. Бұрынғы арена футбол командасы «Уилкс-Барре/Скрантон Pioneers» сегіз маусым бойы Mohegan Sun Arena (бұрынғы Wachovia Arena) стадионында ойнады, соңғы алты жылында плей-оффқа қатысып, 2007 жылы ArenaCup VIII және 2009 жылы ArenaCup X турнирлерінде жеңіске жеткізу үшін күресті, бірақ екі жолы да сәтсіз аяқтады. Тағы бір жартылай кәсіби/кіші лига командасы – «Солтүстік-Шығыс Пенсильвания Miners» командасы 2007 жылы аймақта ойынға қатыса бастады. «NEPA Shock» командасы Диксон Сити қаласынан жұмыс істейтін жартылай кәсіби/кіші лига командасы. Бұл команда 2012 жылы құрылып, Ұлы Шығыс футбол қауымдастығының мүшесі ретінде арена стиліндегі футболға қатысады. Скрантон бұрын кәсіби баскетбол командаларына ие болған, олардың ішінде «Скрантон Apollos», «Скрантон Miners» және «Скрантон Zappers» командалары бар. Сиракуз университетінің баскетбол жаттықтырушысы Джим Богейм жаттықтырушылық мансабына көшуден бұрын «Miners» командасы үшін ойнаған. 2012 жылы қала Премьер баскетбол лигасының «Скрантон/Уилкс-Барр Steamers» командасын қабылдады. Бұл команда сол маусымнан кейін жаттығуын тоқтатты, және қалада кәсіби командалар ойнамай қалды. 2018 жылы «Скрантон Shamrocks» командасы Америка баскетбол қауымдастығына (2000 жылдан бері) қосылып, аймаққа қайтадан кәсіби баскетбол әкелді. Кәсіби хоккей 1999 жылы Америка хоккей лигасының «Уилкс-Барре/Скрантон Penguins» командасы Уилкс-Барре қалашығындағы Кейси Плазадағы Mohegan Sun Arena стадионында ойынға қатысқан кезде келді. Бұл команда 2001, 2004 және 2008 жылдары конференциялық чемпионаттарды жеңіп алды. «Electric City Shock SC» жартылай кәсіби футбол командасы 2013 жылы Ұлттық Премьер лигасының құрамында құрылды. Бұл команда американдық футбол пирамидасының төртінші деңгейінде және Скрантон университетінің Фитцпатрик алаңында ойнайды. Скрантондағы Watres Armory аренасында 1983 жылдың 27 наурызында ауыр салмақтағы әлем чемпионатында титул иегері Ларри Холмс пен француздық Лусьен Родригес арасында жекпе-жек өтті. Холмс өзінің титулын 12 раундтық бірауыз шешіммен сақтап қалды, ресми есептерде бірде-бір раундты жоғалтпады.

Scranton's professional sports date to 1887, when the minor league Scranton Indians became the city's first professional baseball team. Many more followed, including teams in the Pennsylvania State League, Eastern League, Atlantic League, New York State League, New York–Penn League and the New York–Pennsylvania League. The Scranton/Wilkes Barre RailRiders of the International League play their home games at PNC Field in Moosic, south of Scranton. In football, the Scranton Eagles, a discontinued semi pro/minor league team, dominated their Empire Football League, winning 11 championships. The former arena football Wilkes Barre/Scranton Pioneers, who played eight seasons at the Mohegan Sun Arena, formerly Wachovia Arena, in Wilkes Barre Township made the playoffs in their last six years of existence and contended for the ArenaCup VIII in 2007 and the ArenaCup X in 2009, their final year, but lost both times. Another semi pro/minor league team the North East Pennsylvania Miners of the [Big North East Football Federation started play in the area in 2007. The NEPA Shock are a Semi Pro/Minor League team that currently operate out of the Dickson City borough. The Shock were established in 2012 and participate in arena style football as a member of the Great Eastern Football Association. Scranton previously had pro basketball teams, including the Scranton Apollos, Scranton Miners and Scranton Zappers. Syracuse University men's basketball coach Jim Boeheim played for the Miners before turning to coaching. In 2012, the city played host to the Scranton/Wilkes Barre Steamers of the Premier Basketball League. The team went inactive after that season, and no professional teams played in the city. In 2018, the Scranton Shamrocks joined the American Basketball Association (2000–present), once again bringing professional basketball to the region. Professional ice hockey arrived in 1999 when the Wilkes Barre/Scranton Penguins of the American Hockey League began play at Mohegan Sun Arena at Casey Plaza in Wilkes Barre Township. The team won conference championships in 2001, 2004, and 2008. The Electric City Shock SC semi professional soccer team was founded in 2013 as part of the National Premier Soccer League. The team is on the fourth tier of the American Soccer Pyramid and plays at the University of Scranton's Fitzpatrick Field. Watres Armory in Scranton hosted a World Heavyweight Championship fight between titlist Larry Holmes and challenger Lucien Rodrigues of France on March 27, 1983. Holmes retained his title via a unanimous 12 round decision without losing a single round in any official scorecard.

Бастауыш және орта білім беру

Қаланың мемлекеттік мектептерін Скрантон мектеп округі (SSD) басқарады, ол шамамен 10 000 оқушыға қызмет көрсетеді. Қалада 9–12 сыныптарға арналған екі мемлекеттік орта мектеп бар: Скрантон орта мектебі қала орталығының солтүстік-батысында және Батыс Скрантон орта мектебі қаланың батыс жағында орналасқан. Округта 6–8 сыныптарға арналған үш мемлекеттік орта мектеп бар: Солтүстік-шығыс орта мектебі, Оңтүстік Скрантон орта мектебі және Батыс Скрантон орта мектебі. Сонымен қатар, SSD 12 мемлекеттік бастауыш мектепті (K–5 сыныптар) ұстап тұрады. Скрантонда екі жеке орта мектеп бар: Скрантон дайындық мектебі, жеке иезуит мектебі және Yeshiva Bais Moshe, ультра-православ мектебі. Дунмордағы Holy Cross орта мектебі – Скрантон епархиясы басқаратын және Скрантон мен айналасындағы оқушыларға қызмет көрсететін католик орта мектебі. Епархия сонымен қатар қалада бірнеше жеке бастауыш мектептерді де басқарады. Скрантон аймағындағы протестант мектептеріне Абингтон христиан академиясы, Ханаан христиан академиясы, Саммит академиясы және Триборо христиан академиясы кіреді. Пенсильвания білім беру департаменті Скрантонның саңырау және нашар еститін балаларға арналған мектебіне бақылау жүргізеді. Мемлекеттік Скрантон саңыраулар мектебі Скрантон саңырау және нашар еститін балаларға арналған мектепке алмастырылды. Penn Foster орта мектебі, қашықтықтан білім беретін орта мектеп, штаб-пәтері Скрантонда орналасқан. Merakey білім беру орталығы – Солтүстік Скрантонда орналасқан шағын жеке мектеп. Скрантон, Батыс Скрантон, Скрантон дайындық мектебі және Holy Cross мектептері Пенсильванияның Лаккавана лигасында спорттық жарыстарда бақ сынасады, ол Пенсильвания мектепаралық спорттық қауымдастығының 2-ауданының бір бөлігі болып табылады.

Колледждер мен университеттер

Қалада бес колледж мен университет орналасқан: Скрантон университеті, Гейзингер Комонвелл медицина мектебі, Джонсон колледжі, Лаккаванна колледжі, Мэривуд университеті және екі техникалық мектеп – Фортис институты мен Лаккаванна округінің мансаптық технология орталығы. Пенсильвания мемлекеттік университеті қаланың солтүстігінде, Данмор ауданында Пенсильвания штатының Скрантон қаласындағы Комонвелл кампусын басқарады. Лузерн округінің Нантикок қаласында орналасқан LCCC қоғамдық колледжі Steamtown-дағы The Marketplace-те спутниктік кампусын иеленеді. Penn Foster Career School, қашықтықтан білім беретін кәсіптік мектептің бас кеңсесі Скрантонда орналасқан.

Ауа

Уилкс Барр/Скрантон халықаралық әуежайы жақын орналасқан Авока қаласында орналасқан. Бұл әуежайға American Airlines, Regional Sky және United авиакомпаниялары қызмет көрсетеді. Уилкс Барр Вайоминг Вэлли әуежайы да қалалық аймақта орналасқан және көбінесе жеке авиация үшін пайдаланылады.

Автомобиль жолдары

Скрантонды қамтитын негізгі тас жолдар: Interstate 81, солтүстікке Бингемтон, Нью-Йорк және Онтариоға, ал оңтүстікке Уилкс-Барре, Харрисбург және Теннессиге дейін созылады; Interstate 84, шығысқа Милфорд пен Жаңа Англияға дейін; Interstate 380, оңтүстік-шығысқа Поконо Пайнсқа және Interstate 80 арқылы шығысқа Нью-Йорк қаласына, батысқа Сан-Францискоға дейін; Interstate 476 / Пенсильвания Turnpike Солтүстік-шығыс тармағы, оңтүстікке Аллентаун мен Филадельфияға дейін; АҚШ 6-тас жолы, шығысқа Карбондейлге дейін және I 84-ке параллель Жаңа Англияға, батысқа Эриге дейін; және I 81-ге параллель жүретін АҚШ 11-тас жолы.

Мемлекеттік және жеке автобустар

Скрантон қаласындағы қоғамдық көлікті Лакаванна транзит жүйесі (COLTS) қамтамасыз етеді. COLTS автобустары қала ішінде кең аумақты қамтиды, сондай-ақ Карбондейл, Дейлвилл, Питтстон және Флитвилл қалаларына барлық бағытта шектеулі қызмет көрсетеді. Тағы бір автобус компаниясы – Лузерн округінің көлік басқармасы (LCTA), ол негізінен Миноока аймағы (Лузерн округіне жақын) және Скрантон қаласының орталық бөлігі арқылы, Стимтаун сауда орталығының жанынан өтеді. LCTA жолаушыларды Скрантоннан Плейнс қаласындағы Мохеган Пенсильвания рациносына апарып жеткізеді.

Martz Trailways және Greyhound Lines компаниялары қалалық стансадан Нью-Йорк, Филадельфия және солтүстік-шығысқа қарай басқа да бағыттарға автобуспен жол жүргізеді. Бірнеше джитни компаниясы I-80 тас жолы арқылы Скрантоннан Строудсбург, Патерсон және Нью-Йорк қалаларына қатынайды.

Темір жолдар

Темір жол көлігі, жүк және жолаушылар тасымалы, қаланың тарихи дамуы үшін маңызды болды. Қала – Нью-Джерсидің Орталық темір жолы (CNJ), Делавэр және Гудзон темір жолы, Делавэр, Лаккаванна және Батыс темір жолы (DLW), Эри темір жолы және Лаккаванна және Вайоминг аңғары темір жолы (LWV) арқылы барлық бағытта – Нью-Йорк штатының Оңтүстік аймағына, Пенсильванияның бірнеше қалаларына және Солтүстік Джерсидің аймақтарына қызмет көрсететін ірі торап болды. CNJ станциясы мен DLW станциясы жолаушылар тасымалын соңғы рет 1950 жылдардың басында және 1970 жылы тоқтатты. Скрантон қаласында жүк тасымалы маңыздылығын сақтап тұр. Норфолк Солтүстік темір жолы Скрантон мен Бингемтон (Нью-Йорк) арасындағы бұрынғы Делавэр, Лаккаванна және Батыс (DL&W) бағытында жүк пойыздарын іске қосады, ол 2015 жылы Канадалық Тынық мұхиты темір жолының (Делавэр және Гудзон темір жолы бөлімшесі) операцияларын қабылдады. Reading Blue Mountain және Northern Railroad қаладағы бұрынғы DL&W Keyser Valley тармағына қызмет көрсетеді. Delaware Lackawanna Railroad, округке тиесілі темір жол желілерінің ресми операторы ретінде, бұрынғы Делавэр және Гудзон бағытын Скрантоннан солтүстікке қарай Карбондейлге, бұрынғы DL&W бағытын шығысқа қарай Делавэр су айдынына және бұрынғы Lackawanna және Вайоминг аңғары темір жолының үшінші рельсті қалалық трамвай желісін оңтүстікке қарай Монтаж тауына, Мусикке және Миноока өнеркәсіптік жолына дейін басқарады. Бұл бағыттар Steamtown Ұлттық тарихи орны мен Электр қаласы троллейбусы мұражайының маусымдық жолаушылар пойыздарын қабылдайды және Пенсильванияның Солтүстік-Шығыс аймақтық теміржол басқармасының бақылауында болады. PNRRA Лакаванна және Монро округтерімен Солтүстік-Шығыс Пенсильваниядағы ортақ жүк тасымалы темір жол желілерін қадағалау үшін құрылды, соның ішінде бұрын Conrail-ге тиесілі, Скрантоннан Поконо таулары арқылы Нью-Джерси және Нью-Йорк қалаларының нарықтарына бағытталған желіні де қамтиды. Оның басты мақсаты – Хобокен (Нью-Джерси) және Нью-Йорк қалаларына жолаушылар тасымалын қайта іске қосу. Скрантонға тұрақты жолаушылар пойызы қызметі НЖ Transit қызметін Хобокеннен Лаккаванна кесімі арқылы ұзарту жоспары бойынша қайта жаңартылуы тиіс. Бұл жоба Нью-Джерсиде темір жол төселіп жатқанда жалғасуда. Пойыздар Лаккаванна станциясының ғимаратынан өтіп, Лаккаванна даңғылындағы жаңа Скрантон станциясына 60-шы көпірдің шығысындағы ең солтүстік жол бойында тоқтайды, бұл темір жол көпірі Лаккаванна өзенінің үстінен және Клифф-стрит астыңғы өткелінен өтеді. 2023 жылдың желтоқсанында Федералды теміржол басқармасы Скрантоннан Нью-Йорк қаласына дейінгі дәлізді зерттеу үшін 500 000 доллар бөлді, бұл оның Дәлізді анықтау және дамыту бағдарламасының бірінші қадамын орындауға мүмкіндік береді.

Rail transportation, in both freight and passenger, were vital to the city's historic growth. The city was a hub, serving the Central Railroad of New Jersey (CNJ), the Delaware and Hudson Railway, the Delaware, Lackawanna and Western Railroad (DLW), the Erie Railroad, and the Lackawanna and Wyoming Valley Railroad (LWV), with routes radiating in all directions, to New York state's Southern Tier, to several points in Pennsylvania, and to parts of North Jersey. The CNJ station and the DLW station were the last to lose passenger service, in the early 1950s and in 1970, respectively. Freight rail remains important in Scranton. The Norfolk Southern Railway runs freight trains on the former Delaware, Lackawanna & Western (DL&W) line between Scranton and Binghamton, New York, having taken over operations from the Canadian Pacific Railway (Delaware and Hudson Railway division) in 2015. The Reading Blue Mountain and Northern Railroad serves the former DL&W Keyser Valley branch in the city. The Delaware Lackawanna Railroad, as designated operator of county owned rail lines, oversees the former Delaware and Hudson line from Scranton north to Carbondale, the former DL&W line east to the Delaware Water Gap and the former Lackawanna and Wyoming Valley Railroad third rail interurban streetcar line south to Montage Mountain, Moosic and the Minooka Industrial Track. These lines host the seasonal passenger trains of both the Steamtown National Historic Site and the Electric City Trolley Museum and are under the jurisdiction of the Pennsylvania Northeast Regional Railroad Authority. The PNRRA was created by Lackawanna County and Monroe County to oversee the use of common rail freight lines in Northeastern Pennsylvania, including one formerly owned by Conrail running from Scranton, through the Pocono Mountains towards New Jersey and New York City markets. One of its primary objectives is to reestablish rail passenger service to Hoboken, New Jersey and New York City. Regular passenger train service to Scranton is slated to be restored under a plan to extend NJ Transit service from Hoboken via the Lackawanna Cut Off. That project is ongoing as rail is being laid down in New Jersey. The trains would pass the Lackawanna Station building and pull in at the new Scranton station on Lackawanna Avenue along the northernmost track east of Bridge 60, the railroad bridge over the Lackawanna River, and the Cliff Street underpass. In December 2023, the Federal Railroad Administration granted $500,000 for planning studies into the Scranton to New York City corridor to fulfill step 1 of its Corridor Identification and Development Program.

Кэббилер

Бургиттің Электрлік қалалық таксиі сияқты жеке операторлар Скрантон аймағында қызмет көрсетеді, бірақ оларды орталық диспетчерлік арқылы телефонмен шақыру керек, үлкен қалалардағыдай көшеден тоқтату мүмкін емес.

Өрт сөндіру бөлімі

Өртке қарсы қызмет 1901 жылы ақылы қызмет ретінде құрылды. Ол толық уақытты қызмет болып табылады және шамамен 142 өрт сөндірушіден тұрады. Оның бас штабы Орталық қаладағы Малбери көшесінде орналасқан. Өрт сөндіру департаментінің жеті жұмыс істейтін өрт сөндіру станциясы бар. Оның құрамында тоғыз өрт сөндіру машинасы бар, оның ішінде бес цистерна, екі баспалдақ машинасы (көлік), бір құтқару машинасы және бас көмекшінің көлігі бар.

Полиция

Полиция бөлімі 150 ант берген полиция қызметкерінен және 18 азаматтық қызметкерден тұрады. Бөлімдерге мотоциклдік патруль, жаяу патруль, велосипедтік патруль және қызғылт бөлімдер кіреді. Қалалық патрульдік секторлар: Солтүстік, Оңтүстік, Батыс, Орталық қала және Грин Ридж. Формасыз бөлімге детективтік бөлім, көше қылмыстары, өртке қарсы күрес, автокөлік ұрлығы, балаларға қатысты зорлық-зомбылық, қылмыс орнын зерттеу және жасөсперімдер бөлімі кіреді. Сонымен қатар, арнайы операциялар тобы, бомбалық бөлім және дрон бөлімі бар.