Кіріспе

Ши эпоксидациясы — алкендердің оксонмен (калий пероксимоносульфаты) және фруктозадан туындаған катализатормен асимметриялық эпоксидациялануы болып сипатталатын химиялық реакция (1). Бұл реакция оксон (калий пероксимоносульфаты) арқылы катализатор кетонынан пайда болатын диоксиран аралық зат арқылы жүзеге асады деп саналады. Оксонның сульфат тобын қосуы, сақина жабылу кезінде жақсы кететін топ ретінде әрекет ете отырып, диоксиранның түзілуіне көмектеседі. Бұл реакция металл емес катализаторды қолдануымен ерекшеленеді және органокатализдің ерте мысалы болып табылады.

Тарих

Реакцияны алғаш рет 1996 жылы Колорадо мемлекеттік университетінің Иан Ши (史一安, пиньинь: Shǐ Yī ān) хабарлаған. Көптеген катализатор үміткерлері диоксиран аралық қосылысының жылдам ыдырауы/тотығуынан және реактивті кетонның электрофилдігінің жетіспеуінен зардап шегеді. Ароматты кетондар ұсынылған, бірақ оксиаммоний тұздарының көптеген келесі түрлері амидтік топтардың тотығуға бейімділігі және жеті мүшелі циклдардың жоғары икемділігі салдарынан эпоксидалануды күшейтуде тиімсіз болды. Бұл алғашқы катализаторлардың энантиоселективтілігі асимметриялық бөлікшелер мен реакциялық орталықтар арасындағы үлкен қашықтықтарға байланысты төмендеді, нәтижесінде энантиомерлік артықшылық 10%-дан кем болды. Иан Ши ашқан катализатор D-фруктозадан алынған және реакциялық орталыққа (кетонға) жақын стереогендік орталыққа ие. Катализатордың қатаң алты мүшелі циклдық құрылымы және жақын орналасқан төртінші циклдық топ осы стереоорталықтың эпимеризациясын азайтады. Активті диоксиран катализаторының тотығуы стерикалық кедергіге байланысты си-бетінен жүзеге асырылады. Бұл катализатор функционалдық тобы жоқ транс-олефиндер үшін асимметриялық катализатор ретінде тиімді жұмыс істейді.

Диоксиран катализаторының пайда болуы

Қалыпты pH жағдайында кетондық катализатордың 3 стехиометриялық артық мөлшері керек, себебі ыдырау жылдамдығы жоғары. pH 10-нан жоғары негіздік pH жағдайында (pH 10.5) эпоксидтеу үшін субстехиометриялық мөлшерлер (0.2–0.3) қажет, бұл Baeyer-Villiger қосымша реакциясын ұстамау арқылы реагенттердің ыдырауын азайтады. Жоғары температуралар одан әрі ыдырауға алып келеді; сондықтан нөл градус Цельсийдің төмен температурасы қолданылады. Реагенттердің ыдырауы бимолекулярлы (екінші реттік реакция жылдамдығы), сондықтан оксон мен катализатордың аз мөлшері қолданылады. Реакция D-фруктозадан туындаған катализатормен жүзеге асырылады, ол түзілген эпоксидтің (R,R) энантиомерін шығарады. Олефин органикалық субстраты мен тотықтырғыштың (оксон) ерігіштігі әртүрлі болғандықтан, екі фазалы орта қажет. Активті катализатор түрлерінің пайда болуы сулы қабатта жүреді және тетрабутиламмоний сульфаты арқылы реактанттармен бірге органикалық қабатқа беріледі. Кетондық катализатор катализдік циклда үнемі жаңартылады, сондықтан эпоксидтеуді аз мөлшерде катализдеуі мүмкін. Катализдік цикл реакциясының бірінші қадамы – оксонның катализатордағы кетон тобымен (аралық 1) нуклеофильді қосылу реакциясы. Бұл реактивті аралық 2 түрін, яғни Криги аралық түрін құрайды, ол Baeyer-Villiger реакциясы сияқты қажетсіз қосымша реакцияларға әкелуі мүмкін (төменде қараңыз). Аралық 3 түрінің пайда болуы негіздік жағдайларда жүреді, гидрокси тобынан сутегінің алынуымен нуклеофильді оттегі анионы қалыптасады. Сульфат тобы 3-экзоциклдеу кезінде жақсы кететін топ ретінде әрекет ету арқылы 4-ші аралық түрдегі диоксиранның кейінгі пайда болуын жеңілдетеді. Содан кейін белсенді диоксиранның катализдік түрлері алкенге оттегі атомын беру арқылы бастапқы катализаторды жаңартады.

Жағымсыз әсерлері

Мүмкін болатын жанама реакция – аралық қосылыс 2-нің Баер-Виллигер реакциясы, онда перокси тобының қайта құрылуы нәтижесінде тиісті эстер түзіледі. Бұл жанама реакцияның шамасы pH-тың жоғарылауымен азаяды, ал оксонның нуклеофилдігін арттырады, бұл катализатордың жалпы эпоксидтелуіне және реакциялық қабілетіне қолайлы негіздік ортаны қамтамасыз етеді.

Эпоксидтеу механизмдері

Органикалық катализаторда түзілген диоксиран тобының оттегі алкенге беріледі, бұл бірдей жүретін механизм деп есептеледі, алайда Sn2 механизмі арқылы оттегі анионының аралық күйге өтуі де мүмкін.

D-фруктоза туындысының дайындамасы

Катализатор ацетонмен негіздік жағдайларда реакция арқылы түзіледі, фруктоза сақинасының гидроксилдік топтары нуклеофилдер рөлінде әрекет етеді, ал калий карбонатының негіздік ортасы олардың нуклеофилдігін арттырады. Электронды қабылдағыш топтар (альфа-эфирлік топтар) пішімденіп келе жатқан π C-C байланыстарының жақын орналасқан эфирлердің σ* C-O байланыстарына тұрақтандыратын де локализациясы арқылы карбонил көміртегінің электрофилдігін арттырып, тотықтырғыш пиридиний хлорохроматынан кетонның түзілуін жеделдетеді.

Реакция шығындары мен стереоселективтілік

Бұл процедура транс-дисубституцияланған және трисубституцияланған алкендерден жоғары энантиомерлік артықшылығы бар эпоксидтерді жасайды. Цис-дисубституцияланған алкендер мен стиролдар ұқсас катализаторды қолдана отырып, асимметриялық түрде эпоксидтендіріледі. Сәйкес алкендерден (R,R) эпоксидтердің түзілуі стериоселективтілігі R топтарының стериялық көлемі артаған сайын жоғарылайды (әсіресе транс-олефиндерде).