Ричард Уильямсон: Американ футболшысы және жаттықтырушысының өмірі мен мансабы
Richard Williamson (American football)
Ричард Уильямсон (1941-2015) – америкалық футболшы және жаттықтырушы. Мемфис штаты және Tampa Bay Buccaneers командаларын басқарды. Биылғы жылдың ойыншысы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ричард Уильямсон (13 сәуір 1941 - 21 қыркүйек 2015) – американдық футболшы және жаттықтырушы. Ол 1975-1980 жылдары Мемфис мемлекеттік университетінде (қазір Мемфис университеті) бас футбол жаттықтырушысы болды. Уильямсон 1990-1991 жылдары Ұлттық футбол лигасының (NFL) «Тампа Бей Буканерс» командасының бас бапкері қызметін атқарды.
American football player and coach (1941–2015)
Richard Williamson (April 13, 1941 – September 21, 2015) was an American football player and coach. He was the head football coach at Memphis State University—now known as the University of Memphis—from 1975 to 1980. Williamson served as the head coach for the Tampa Bay Buccaneers of the National Football League (NFL) from 1990 to 1991.
Колледж мансабы
Уильямсон 1961 және 1962 жылдардағы Алабама штатының легендарлық жаттықтырушысы Бэр Брайанттың командасында шабуылшы болды. Ол Джо Наматтың Алабамадағы алғашқы тачдаунын қабылдады. "The Saturday Evening Post" журналында Джорджияның бас бапкері Уоли Баттс пен Брайанттың бір футбол ойынының нәтижесіне келісім жасағаны туралы мақала жарияланғаннан кейін Алабама заң шығару комитетіне куәлік берген бес ойыншының бірі болды. Кейін Брайант пен Баттс екеуі де журналға қарсы қылмыстық айып тағып, өтемақы алды. Уильямсон 1963 жылғы Америка футбол лигасының драфтында 55-ші нөмірмен таңдалды, бірақ ол Алабамада жаттықтырушы болып қалуды жөн көрді, 1964 және 1965 жылдарғы ұлттық чемпионаттарды жеңуге көмектесті. Арканзас университетінде екі жыл жаттықтырғаннан кейін, Уильямсон 1970-1971 жылдары Алабамаға оралды, сосын Арканзасқа қайта оралды (1972-1974 жылдар). Одан кейін Уильямсон Мемфис мемлекеттік университетінің бас бапкері болды (1975-1980). Уильямсонның командалары 7–4 (1975, 1976), 6–5 (1977), 4–7 (1978), 5–6 (1979) және 2–9 (1980) нәтижелермен аяқтады. Уильямсон екі рет Оңтүстік тәуелсіз лигасының жыл бапкері сыйлығына ие болды. Мемфистен босатылғаннан кейін Уильямсон бірнеше жыл Bluebonnet Bowl-дың атқарушы директоры қызметін атқарды.
Williamson was an end under legendary Alabama coach Bear Bryant for the 1961 and 1962 seasons. He caught Joe Namath's first touchdown pass at Alabama. He was one of five players who testified to an Alabama Legislative Committee after The Saturday Evening Post ran an article claiming that Georgia head coach Wally Butts had conspired with Bryant to throw a football game. Both Bryant and Butts later were awarded money in libel suits against the paper. Williamson was the 55th pick in the 1963 American Football League Draft, drafted by the Boston Patriots, but he chose to stay at Alabama as a coach, helping the Tide win National Championships for the 1964 and 1965 seasons. After a two year coaching stay at the University of Arkansas, Williamson returned to Alabama for 1970 to 1971 before leaving for Arkansas again (from 1972 to 1974). Williamson then left for Memphis State University, becoming head coach (1975–1980). Williamson's teams finished 7–4 (1975, 1976), 6–5 (1977), 4–7 (1978), 5–6 (1979), and 2–9 (1980). Williamson was honored with the Southern Independent Conference Coach of the Year award twice. After being fired from Memphis, Williamson spent several years as the executive director of the Bluebonnet Bowl.
Кәсіби мансап
Уильямсон 1983 жылы жаттықтырушылыққа қайта оралды, ол жаңа бапкер Джон Макковичтің басшылығымен «Канзас-Сити Чифс» командасының көмекшісі болып жұмысқа орналасты. 1986 жылғы маусымнан кейін Макковичтің орнына арнайы командалар жаттықтырушысы Франк Ганц тағайындалды, ол Уильямсонды өз құрамында қалдырмады. Ол «Тампа Бэй Буканерс» командасына ауысып, бұрынғы «Алабама» ойыншысы Рей Перкинспен бірге шабуылдық үйлестіруші болып жұмыс істеді. Перкинс 1990 жылғы маусымның соңында жұмыстан босатылған кезде Уильямсон уақытша бас бапкер болып тағайындалды. Ол команданы маусымды 1–2 есебімен аяқтауға жеткізді, бірақ оның басшылығымен «Буканерс» үміттендіргендей болғандықтан, 1991 жылғы маусымға дейін «уақытша» статусы алынып тасталды. Бірақ бұл сәттілік ұзаққа созылмады. «Буканерс» 1–8 есебімен бастағаннан кейін қалпына келе алмады және ақырында 3–13 есебімен аяқтады, бұл команданың қатарынан тоғызыншы 10 жеңіліс маусымы және 1986 жылдан бергі ең нашар көрсеткіші болды. Маусым соңында Уильямсон жұмыстан босатылды. 1992–1994 жылдары Дэвид Шула басқарған «Цинциннати Бенгалс» командасының қабылдаушылар жаттықтырушысы болды. 1995 жылы Уильямсон жаңа құрылған «Каролина Пантерс» командасына қабылдаушылар жаттықтырушысы ретінде қосылды. 2000 жылы Джордж Сейферттің бас бапкерінің көмекшісі болып тағайындалды, ал Билл Мусгрейв маусымның төрт ойынынан кейін кеткеннен кейін шабуылдық үйлестіруші де болды. 2001 жылғы маусымнан кейін Уильямсон жаңа бас бапкер Джон Фокс басқаруымен қабылдаушыларды жаттықтыруға қайта оралды. «Пантерс» командасындағы жұмысы кезінде Уильямсон NFL-дегі ең жақсы қабылдаушылар жаттықтырушыларының бірі ретінде танылды. Ол Мухсин Мухаммад пен Стив Смиттен Pro Bowl-дың тұрақты ойыншыларын жасады. Уильямсон 2010 жылдың 18 қаңтарында «Пантерс» командасындағы 15 маусымнан кейін зейнетке шыққандығын жариялады. Ол 1995 жылғы бастапқы құрамның командадағы соңғы мүшесі болды.
Williamson returned to coaching in 1983, when he was hired as an assistant for the Kansas City Chiefs under new coach John Mackovic. Mackovic was fired following the 1986 season and replaced by special teams coach Frank Gansz, who opted not to retain Williamson. He moved to the Tampa Bay Buccaneers, working under fellow former Alabama player Ray Perkins as offensive coordinator. When Perkins was fired late in the 1990 season, Williamson was named interim head coach. He led the team to a 1–2 record to close the season, but the Bucs showed enough promise under his watch that the "interim" tag was removed ahead of the 1991 season. The momentum did not last, however. The Bucs never recovered from a 1–8 start and ultimately finished 3–13, the team's ninth consecutive 10 loss season and their worst record since 1986. Williamson was fired at the end of the season. Williamson was the receivers coach for the Cincinnati Bengals from 1992 to 1994 under David Shula. Williamson left in 1995 to join the newly formed Carolina Panthers as receivers coach. In 2000, Williamson was named assistant head coach under George Seifert; he was later named offensive coordinator as well, after Bill Musgrave resigned four games into the season. After the 2001 season, Williamson returned to coaching the receivers under new head coach, John Fox. During his tenure with the Panthers, Williamson became known as one of the top receivers coaches in the NFL. He developed Muhsin Muhammad and Steve Smith into Pro Bowl mainstays. Williamson announced his retirement on January 18, 2010, after 15 seasons with the Panthers. He was the last member of the original 1995 staff still with the team.
Жеке өмір
Уильямсон мен оның әйелі Норманың Рич пен Кэролайн есімді екі үлкен баласы болған. Уильямсон қайтыс болған кезде Солтүстік Каролина штатының Шарлотта қаласында тұрған. Ол 2015 жылдың 21 қыркүйегінде дүние салды.
Williamson and his wife, Norma, had two grown children, Rich and Caroline. Williamson was living in Charlotte, North Carolina at the time of his death. He died on September 21, 2015.