Кіріспе

Чаттахучи өзенінің бойындағы жергілікті халықтар, тайпалық қала.

Хичити (/h//ɪ/'/tʃ//ɪ//t//i/ hihCHIHtee) – қазіргі АҚШ-тың Оңтүстік-Шығысындағы тайпалық қала. Бұл қаланың халқы хичити тілінде сөйлеген. Алғаш рет ол Апалачикола провинциясының бір бөлігі ретінде белгілі болды, ол Чаттахучи өзені бойындағы тайпалық қалалардың бірлестігі еді. 1690 жылдан кейін Апалачикола провинциясының қалалары қазіргі Грузияның орталық бөлігіне көшіп, Хичити көптеген қалалармен бірге Очизе сағасына (қазір Оцмульги өзені) қосылды. 1715 жылы Очизе өзеніндегі қалалардың көпшілігі, Хичити де солардың ішінде, қайта Чаттахучи өзеніне көшіп, «Көз жасы жолы» аясында халқы Үндістан аумағына күштеп көшірілгенге дейін сол жерде қалды.

Атауы

Испандықтар қаланың атын "Ачито", "Ахачито", "Еучито" және, мүмкін, "Айфитичи" деп тіркеді, ал ағылшындар оны "Эхете", "Эхетес" және "Хичити" деп білді. Гатшетт пен Свонтонның сөзіне сүйенсек, "Хичити" Ацик хата немесе Ахитцита сөздерінен туындаған. Хичити – хичити тілін негізгі тіл ретінде қолданатын көптеген тайпалық қалалардың бірі ғана еді. Хичити тілінде сөйлейтін басқа қалалардың ішінде Апалачикола, Окони, Осучи, Оцмульке, сондай-ақ, мүмкін, Чиакахути, Талипасте, Илапи, Такуса және Сабакола қалалары бар. Бұл қалалардағы адамдар жиынтығын "хичити" деп атады.

Ерте тарих

Хичити тайпалық қаласы алғаш рет 1675 жылы испандық мәліметтерде (Ахачито деп аталып) Чаттахучи өзені бойындағы Апалачикола аймағының бір бөлігі ретінде тіркелді. 17 ғасырдың бірінші жартысында Алабама және Джорджия штаттарында, қазіргі Колумбус сарқырамасының оңтүстігінен Барбур округіне дейін, Чаттахучи өзенінің бойында көптеген қалалар орналасқан. Археологиялық дәлелдер 17 ғасырдағы төменгі Чаттахучи аймағының материалдық мәдениетінің бірнеше ғасырлар бойы қалыптасқанын көрсетеді. Аймақтағы адамдардың ата-бабалары кем дегенде 12 000 жыл бұрын осы жерде болған болуы мүмкін. 1300 және 1400 жылдар аралығында Чаттахучи өзені бойындағы қалаларда Ламар аймақтық мәдениетінің бір түрі, оңтүстікте Форт Уолтон мәдениетінің ықпалымен дамыды. Чаттахучи өзені бойындағы ескерткіштерде керамика түрлерінің өзгеруі 1550 және 1650 жылдар аралығында болды. Сондай-ақ, аймақта халық санының күрт төмендегеніне куәліктер бар. 1540 жылдардағы де Сото экспедициясы Чаттахучи аңғарына кірмегенімен, испандықтар әкелген еуропалық және африкалық аурулардың эпидемиясы салдарынан көптеген өлім-жітімге себеп болған болуы мүмкін. Кейбір археологтардың пікірінше, 16 ғасырдың соңында Чаттахучи өзенінің бойында, Колумб сарқырамасының оңтүстігінде, өзеннің екі жағында орналасқан екі ғана халық орталығы сақталған. Екі жерде де үлкен платформалы үйінділер болған, олар қасиетті орындар ретінде пайдаланылған болуы мүмкін. Кейбір археологтар Чаттахучи өзені бойындағы кейбір ескерткіштер тұрақты халық орталықтары болып қалып, кейіннен халық санының өсуіне ықпал еткенін, ал басқалары Чаттахучи аңғарына басқа адамдардың көптеп келуі аймақтың материалдық мәдениетін өзгерткенін айтады. Алабамадағы Куса және Талапуса аймақтарынан мускоги тілінде сөйлейтін адамдар 17 ғасырдың ортасында Чаттахучи аңғарына көшіп келген болуы мүмкін. Мускоги конфедерациясының төменгі қалаларының ауыз әдебиеті мускоги тілдес көшпендердің хитчити тілдес тұрғындарға қосылуын растайды, ал 16 ғасырдың соңында Чаттахучи өзені аймағында хитчити және мускоги тілдес қалалар болған. Коасати тілінде сөйлейтін адамдар, Апалачи тайпасы және Чисқа немесе Ючи тайпалары да 17 ғасырдың соңында Чаттахучи қалаларына қоныстанды. Джон Уорт Хитчити қаласын 17 ғасырдың соңында Чаттахучи өзенінің шығыс (Грузия) жағында, мүмкін, Чаттахучи округіндегі 9Ce1 археологиялық ескерткішінде орналастырған. Бұл жер мускоги тілінде сөйлейтін Ковета, Кусета және Коломи қалаларының оңтүстігінде орналасқан.

Очизе өзенінде

17 ғасырдың аяғында Чаттахучи өзеніндегі барлық қалалар орталық Грузияға, негізінен ағылшындар Очизе сағасы деп атаған, қазір Окмулги өзені деп аталатын жерге көшірілді. 1715 жылғы бір картада қазіргі Джорджия штатының Макон қаласының жанында "Эучес" деп аталған қала көрсетілген. Тағы бір картада сол аймақта "Эхетес" деп аталатын қала белгіленген. "Эучес" "Очиси", "Ючи" немесе "Эхетес" сөздерінің дұрыс емес жазылуы болуы мүмкін, бірақ "Эхетес" "Хичити" тайпасымен байланысты деп есептеледі. Уорт "Эучес" қаласын 9Bi22 археологиялық ескерткішімен, ал "Эхетес" қаласын 9Bi7, 9Bi8 және 9Bi9 ескерткіштерінің жиынтығымен байланыстырады, олардың барлығы Джорджия штатының Бибб округінде орналасқан. 1715 жылғы Йемасси соғысынан кейін, бұрынғы Апалачикола провинциясының дерлік барлық қалалары Чаттахучи өзеніне қайта оралды.

Чаттахучи өзеніне қайта оралу

Хичити – Емасси соғысынан кейін Чаттахучи өзеніне қайтып келген ежелгі Апалачикола провинциясының қалаларының бірі еді. Диего Пенья 1716 жылы испан Флоридасының губернаторының тапсырмасымен Чаттахучи өзені бойындағы қалаларға сапар шекті. Ол Ачитоның (Хичити) Апалачикола және Окмулг қалаларының арасында орналасқанын, ал онда 54 "жауынгер" болғанын хабарлады. Хичити қаласынан екі басшы 1733 жылы Саваннада Джорджия губернаторы Джеймс Оглеторппен кездескен Мускоги конфедерациясының басшыларының арасында болды. Келесі жылы, 1734 жылы, Ачитоның (Хичити) казигі Искес, Коуэто, Кусетта және Апалачикола казиктерімен бірге испандықтармен одақты жаңаруды зерттеу үшін Сент-Августинге сапар жасады. Хичити қаласы 1715 жылдан кейін Чаттахучи өзені бойындағы әртүрлі жерлерге көшіп кеткен болуы мүмкін. Алабама штатының Рассел округіндегі 1Ru70 учаскесінде 1740 жылдары Хичити халқы тұрған болуы мүмкін. Мускоги (Крик) конфедерациясына тағайындалған АҚШ үнді агенті Бенджамин Хокинс 1799 жылы Хичитиге барды. Хокинс Хичити қаласының Чиахадан (Чехау) оңтүстікке қарай шамамен төрт шақырым жерде, өзенмен шектесетін "жақсы жердің тар жолағына" ие екенін атап өтті. Хокинс Хичити халқының кедей және "салғырт" екенін, бірақ ақтарға достықпен қарағанын айтты. Ол сондай-ақ оларға қарсы ат ұрлығы туралы нақты айыптамалар келмегенін хабарлады. Алайда, Гатшет Хичити халқының адал және еңбекқор екеніне белгілі екенін мәлімдеді. Хокинс "Хичити" қаласын "Палачокль" (Апалачикола) оңтүстікте және "Чеухау" (Чиаха) солтүстікте, ал Осеучи солтүстікте Чаттахучи өзенінде тапты. 9Sw50 археологиялық орны (Джорджия штатының Стюарт округі) "Хичити" деп аталады. Бұл Чаттахучидің шығыс жағында, Хитчити өзенінің сағасына жақын орналасқан "үлкен ауылдық қоршау". Хичити 18 ғасырдың соңында осы жерде болғандығы анықталды. 9Ce59 (Джорджия штатының Чаттахучи округі) – Хитчити өзенінен өтетін, Хичитидің негізгі орнынан сателиттік елді мекен болуы мүмкін. 18 ғасырдың соңында Хичитиде бірнеше сателиттік елді мекендер (талофалар) болды, оның ішінде Флинт өзенінде орналасқан Хичитучи (Кіші Хичити) және Хичитучиден батысқа қарай 20 шақырым жердегі Тутталлозехатчи (Фоллтаун сағасы) өзенінің бастауында орналасқан Тутталлозе (Фоллтаун) елді мекендері бар еді. 1800 жылға қарай 50-ге жуық халқы бар Тутталлозе өз алаңын салған, бұл оның Хичитиден бөлек тайпалық қалаға айналып бара жатқанын көрсетеді. Чэухучи, Хичитиден оңтүстікке қарай он шақырым жерде, Чаттахучи өзенінің батысындағы Игаги өзенінде Хичитидің сателиттік елді мекені болуы мүмкін. Свантон да Хихаджиді Хичитидің сателиттік елді мекені деп санады, бірақ оның орнын нақты анықтамады.

Халық саны

Хичити халқының жазбалары сирек. Свантонның бағалауынша, 1738 жылы тайпалық қалада 60 ер адам болған, 1750 жылы – бар болғаны 15, 1760 жылы – 50, 1761 жылы – 40, ал 1772 жылы – 90 адамды құраған. Алтымыш жыл өткен соң, 1832 жылы, жалпы халық саны, еркек және әйелдерді қоса алғанда, 381 деп есептелді. 1833 жылы Мускоги (Крик) Конфедерациясының қалаларының санағы жүргізілді, ол Парсонс және Эбботт тізілімі деп белгіленді. Бұл санақта Хичити және Хихаджи қалалары тізімделген. 1937 жылы Оклахома штатындағы Генриетта қаласының солтүстік-шығысында орналасқан «Хичити» тайпалық қаласы енді қасиетті отты сақтайтыны тоқтатылғаны хабарланды. Хичитидің бұрынғы мүшелері Касихта тайпалық қаласымен байланыс орнатты, ол Оклахома штатының Окмулги маңындағы шаршы алаңын сақтап келді. Хичита, Оклахома, Хичитинің құрметіне аталған.