Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Серб композиторы, дирижер және педагог
Serbian composer, conductor, and pedagogue
Станислав Бинички (1872 жылдың 27 шілдесі – 1942 жылдың 15 ақпаны) – серб композиторы, дирижер және педагог. Немец композиторы Йозеф Рейнбергердің шәкірті болған ол 1889 жылы Белградтағы Ұлттық театрдың опера бөлімінің алғашқы директоры болып тағайындалды және он жылдан кейін Белград әскери оркестрімен жұмыс істей бастады. Ол 1903 жылы «Таң алдында» атты алғашқы серб операсын жазды. 1911 жылы Бинички екінші серб музыка мектебін ашты. Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін серб армиясына қосылып, серб әскерінің Цер шайқасындағы жеңісінен кейін өзінің ең танымал шығармаларының бірі – «Дрина маршын» жазды. 1920 жылы Ұлттық театрдың опера бөлімінің басшысы қызметінен зейнетке шықты және 1942 жылы Белградта қайтыс болды. Ол 1870 жылдар туған ұрпақтың көрнекті серб композиторларының бірі саналады.
Stanislav Binički (, ; 27 July 1872 – 15 February 1942) was a Serbian composer, conductor, and pedagogue. A student of German composer Josef Rheinberger, he became the first director of the Opera Sector of the National Theatre in Belgrade in 1889 and began working with the Belgrade Military Orchestra a decade later. He composed the first Serbian opera, At Dawn , in 1903. In 1911, Binički established the second Serbian Music School. He joined the Serbian Army following the outbreak of World War I and composed one of his most famous works, March on the Drina, following the Serbian victory at the Battle of Cer. He retired as head of the Opera Sector of the National Theatre in 1920 and died in Belgrade in 1942. He is considered one of the leading Serbian composers of the Generation of the 1870s.
Өмір және мансап
Станислав Бинички 1872 жылдың 27 шілдесінде Сербия Княздығында, Крушевац қаласының жанындағы Ясика ауылында дүниеге келген. Ол Белград пен Мюнхенде неміс композиторы Йозеф Райнбергерден сабақ алған. Бинички 1889 жылы Белградтағы Ұлттық театрдың Опера бөлімінің алғашқы директоры болды. 1899 жылы ол Белград әскери оркестрімен ынтымақтастыққа түсті. Ол оркестрдің музыкалық репертуарын Франц Шуберттің 8-ші симфониясы, Рихард Вагнердің «Риенци» увертюрасы, Антонин Дворжактың Славян билері және Феликс Мендельсонның Итальяндық симфониясы сияқты туындылармен байытты. Сербияның тұңғыш операсы – «Таң шарықтағанда» операсын Бинички жазды және ол 1903 жылы алғаш рет сахнаға қойылды. Музыка сыншылары Джон Уоррак пен Эван Уэст бұл операны жаңашыл туынды деп бағалап, Биничкинің сербтер мен түріктер арасындағы күресті бейнелеу үшін контрастты музыкалық стильдерді шебер қолданғанын атап көрсетті. 1911 жылы Бинички Станкович әншілер қоғамының негізінде екінші серб музыка мектебін құрды. Ол Людвиг ван Бетховеннің 9-шы симфониясы мен Йозеф Хайднның «Жаратылыс» шығармаларын серб сахнасында алғаш рет орындады. 1912 жылы ол «Құрмет көрсету рәсімі» атты шығарма жазды. Биничкидің аспаптық және сахналық музыкасында көбінесе серб, Таяу Шығыс және еуропалық – негізінен итальяндық – элементтер үйлесім тапқан. Оның хорлық шығармалары көбінесе серб халық музыкасын көрсетеді. Биничкидің ықпалымен Ұлттық театр 1913-14 жылғы опералық маусымда «Трубадур», «Джамиле», «Атқыш», «Вертер» және «Мignon» операларын қойды. 1914 жылдың жазында Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін Ұлттық театрдың жұмысы тоқтап қалды. Бинички соғыс жарияланғаннан кейін Сербия армиясына қосылды. Сербтердің жеңісіне арнап, ол «Дринаға қадам басу» шығармасын жазды. Ол оны ұрыста қаза тапқан әскери қолбасшысы полковник Стояновичқа арнады. Бұл шығарма бастапқыда «Жеңіске қадам басу» деп аталған. Кейбір зерттеушілер Бинички өзінің туындысын Осман түрік әскери маршының негізінде құрғанын болжайды. 1915 жылы Сербияға Австрия-Венгрия, Германия және Болгария басқыншылық жасады. Сербияның қорғаныс шебі тез күйреп, Сербия армиясы Албания арқылы шегінуге мәжбүр болды. Белград әскери оркестрі барлық аспаптары мен музыкалық архивін жоғалтты. Бинички шегінуден аман қалды және грек аралы Корфуға жетті, онда ол жаңа аспаптар жинап, ноталарын қайта жазды және Корфу Ұлттық театрында концерт ұйымдастырды. Ол және басқа серб музыканттары 1917 жылы Францияға гастрольдік сапар жасады, оның бастауында Парижде өткен үш концерт болды. Соғыстан кейін Бинички Балқанға оралып, жаңадан құрылған Сербтер, хорваттар және словендер Корольдығының қалалары бойынша алты айлық тур жасады. 1920 жылы ол Ұлттық театрдың Опера бөлімінің басшысы қызметінен кетіп, оның орнына Стеван Христич келді. Ол 1942 жылдың 15 ақпанында Белградта қайтыс болды.
Stanislav Binički was born on 27 July 1872 in the village of Jasika, near Kruševac, Principality of Serbia. He studied in Belgrade and Munich with German composer Josef Rheinberger. Binički became the first director of the Opera Sector of the National Theatre in Belgrade in 1889. In 1899, he began collaborating with the Belgrade Military Orchestra. He enriched the orchestra's musical repertoire with pieces such as Franz Schubert's 8th Symphony, Richard Wagner's overture to Rienzi, Antonín Dvořák's Slavonic Dances, and Felix Mendelssohn's Italian Symphony. The first Serbian opera, At Dawn , was written by Binički and premiered in 1903. Music critics John Warrack and Ewan West describe the opera as a pioneering work and praise Binički's ingenious use of contrasting musical styles to depict the struggle between Serbs and Turks. In 1911, Binički established the second Serbian Music School from within the Singing Society Stanković. He went on to conduct the first Serbian performances of Ludwig van Beethoven's 9th Symphony and Joseph Haydn's Creation. He composed a piece titled Memorial Service in 1912. Binički's instrumental and stage music generally mixed Serbian, Middle Eastern and European—mostly Italian—elements. His choral works are mostly representative of Serbian folk music. Encouraged by Binički, the National Theatre performed operas such as Il trovatore, Djamileh, Der Freischütz, Werther and Mignon during the 1913–14 operatic season. The National Theatre's work was interrupted by the outbreak of World War I in the summer of 1914. Binički joined the Serbian Army after war was declared. He composed what became known as March on the Drina shortly after the Battle of Cer to commemorate the Serbian victory. He dedicated it to his favourite commander in the army, Colonel Stojanović, who was killed in the fighting. His piece was initially titled March to Victory. Some scholars have hypothesized that Binički based his work on an Ottoman Turkish military march. In 1915, Serbia was invaded by Austria Hungary, Germany and Bulgaria. The Serbian lines quickly collapsed and the Serbian Army was forced to retreat through Albania. The Belgrade Military Orchestra subsequently lost all of its instruments and its entire music archive. Binički survived the retreat and managed to reach the Greek island Corfu, where he collected new instruments, reconstructed his scores and arranged a concert in the Corfu National Theatre. He and other Serbian musicians toured France in 1917, beginning with three concerts held in Paris. After the war, Binički returned to the Balkans and took part in a six month tour through the towns of the newly created Kingdom of Serbs, Croats and Slovenes. He retired as head of the Opera Sector of the National Theatre in 1920 and was succeeded by Stevan Hristić. He died in Belgrade on 15 February 1942.
Мұра
Бинички 1870 жылдар туған ұрпақтың жетекші серб композиторларының бірі саналады. «Дринадағы марш» – оның ең белгілі шығармаларының бірі. Бұл ән Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде және соғыстан кейін кеңінен танылып, серб ұлттық әндерінің ең танымал үлгілерінің біріне айналды.
Binički is considered one of the leading Serbian composers of the Generation of the 1870s. March on the Drina is one of his best known works. The song experienced widespread popularity during and after World War I and became one of the most famous Serbian nationalist songs.