Кіріспе

Поляк инженері және авиацияның алғашқы дамушысы Альфонс Ян Нагорский (1888–1976), сондай-ақ Иван Иосифович Нагурский деп те белгілі, Арктикада ұшақпен алғаш ұшқан адам және ұшу қайығымен тұңғыш рет тіке көтеріліс жасаған авиатор.

Ерте өмір

Ян Нагорский 1888 жылдың 27 қаңтарында Ресей империясының Влоцлавек қаласында дүниеге келген. Ол жергілікті сауда мектебін бітіріп, 1909 жылы Одессадағы жаяу әскерлік джункер мектебін және 1912 жылы Бүкілресейлік аэрокешенін бітірді. Келесі жылы Санкт-Петербургке жақын Гатчинадағы Теңіз инженерлік мектебінде оқуын аяқтады, онда ол ұшқышқа лайықты диплом алды. Ол Ресей императорлық әскери-теңіз флотының алғашқы ұшқыштарының бірі болды.

Мансап

1914 жылы Нагорскийге Георгий Седов, Георгий Брусилов және Владимир Русановтың Ресей Арктикасындағы экспедициясын табудың қиын миссиясы жүктелді. Франциядан арнайы сатып алынған «Морис Фарман MF11» ұшағымен Нагорский Архангельскте кемеге мініп, Новая Земляға келді, одан қатыгез Арктика жағдайында барлау ұшуларын бастады. 1914 жылдың 21 тамызы мен 13 қыркүйегі аралығында ол бес рет ұшқыны жасады, он сағаттан астам уақыт әуеде болды және құрлық пен Баренц теңізі үстінен мыңнан астам шақырым қашықтықты басып өтті. Соңғы ұшу кезінде ол солтүстік ендігі 76-шы параллеліне жетті. Нагорский Седовтың экспедициясын таба алмады, бірақ ол тарихындағы алғашқы полярлық авиатор ретінде құнды тәжірибе жинады. Оның қайтып келгеннен кейін Әскери-теңіз министрлігіне дайындаған есебі, сондай-ақ адмирал Михаил Жданконың Нагорскийдің жетістіктері туралы баяндамасы, әрбір полярлық авиатор үшін аса құнды ұсыныстарды қамтыды. Олардың ішінде Арктикада жұмыс істейтін ұшақтардың барлығын қызыл түске бояу туралы идея да болды, бұл оларды жақсы көрінуге мүмкіндік берер еді. Оның жетістіктері Солтүстік полюске ұшақпен жетуге болатынын көрсетті. 1914 жылы ол ІІІ дәрежелі Әулие Станислав орденімен марапатталды. Арктикадан оралғаннан кейін Нагорский Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде әскери-теңіз авиациясындағы қызметіне қайта оралды. Финляндиядағы Або (Турку) қаласында орналасқан ол Балтық теңізі үстіндегі патрульдік миссияларды әртүрлі ұшақтармен жүзеге асырып, Балтық флотының әуе эскадрильясына қолбасшылық етті. Ол сол кезде гидроұшақпен алғашқы тікпе-бұрылыс жасады (17 қыркүйек 1916). Келесі күні Нагорский өзінің тәжірибелік «Григорович М9» ұшағымен осы тікпе-бұрылысты екі рет қайталады. Соғыс кезіндегі қызметі үшін Нагорский бес ресейлік әскери медальмен марапатталды. Келесі жылы оның ұшағы Балтық теңізінде зақымданып, Нагорский жоғалып кетті деп жарияланды. Бірнеше сағат теңізде жүзгеннен кейін, оны ресейлік теңізшілер құтқарып, Ригадағы әскери госпитальге жеткізді. Ол тез сауығып, бөлімшесіне оралды, бірақ оның сауығуы туралы хабар бас штабқа жетпеді.

Польшаға оралу

Қазан төңкерісінен кейін Нагорскийдің бөлімшесі Қызыл Армия құрамына кіріп, Ресей азамат соғысына қатысты. 1919 жылы Польшаға оралған ол Польша теңіз күштеріне қосылуға тырысты, бірақ бұрынғы қызыл әскерде болғандықтан қабылданбады. Ресей азамат соғысының қаосы кезінде Нагорскийдің жеке іс қағаздары жоғалып кетіп, Ресей билігі оны қайтыс деп жариялады. Содан кейін ол Польшаның оңтүстігіне қоныс аударып, қант және мұнай өнеркәсібі үшін тоңазытқыштар мен салқындатқыштарды жобалайтын инженер болып жұмыс істеді. 1925 жылы Нагорскийдің Арктикаға жасаған ұшулары туралы хабары Ричард Бёрдке жетіп, ол оған ауа райы және басқа да кеңестер туралы толық мәлімет беруді сұрады. Алған ақпарат оның кейінгі Арктика және Антарктика экспедицияларында өте пайдалы болды. Арктика авиациясының дамуына Нагорскийдің тәжірибесін пайдаланған пилоттардың ішінде Уолтер Миттельгольцер мен Борис Чухновский де болды. Польшада ұмытылып, Ресейде өлген деп есептелген Нагорскийке үлкен даңқ келді. 1936 жылы Франц-Иосиф архипелагындағы Нагурское метеорологиялық стансасына оның есімі берілді. Нагорский Екінші дүниежүзілік соғыстан аман қалды және Гданьскі азаматтық қызметкер, кейін Варшавада инженер болып жұмыс істеді. 1955 жылы бір лекциясы барысында танымал поляк поляр зерттеушісі және жазушысы Чеслав Центкевич тыңдаушыларға «ұзақ жылдар бойы ұмытылған авиация пионері, 1917 жылы қайтыс болған ұшқыш Ян Нагорский» туралы қысқаша өмірбаянды оқып берді. Поляр аймақтарын зерттеуге әлі де қызығушылық танытып, лекцияда болған Нагорский тұрып, өзінің орыс емес екенін және өлмегенін мәлімдеді. Бұл жаңалық поляк баспасөзінде кеңінен жарияланып, Нагорскийдің еңбектері қайта жаңғырылды. Центкевичтің ұсынысымен Нагорский Арктикадағы ұшулары туралы «Арктиканың үстіндегі алғашқы» (1958) атты кітап жазды. 1960 жылы ол «Жануар Балтық теңізінің үстінде» атты бірінші дүниежүзілік соғыстағы қызметі туралы естеліктерін басып шығарды. Нагорскийге жасаған еңбегі үшін Польша президенті Польшаның қайта құрылу орденінің офицерлік кресімен марапаттады.

Өлім

1976 жылдың 9 маусымында қайтыс болды және Варшаваның Беланы ауданындағы Вёлька Венглова зиратына жерленді.